1e rit in 26" Quest 153

Vanmiddag voor het eerst een ritje met de Q153. Het is 11 graden C., de zon schijnt dus de schuimdeksel mag thuisblijven, voor het eerst dit jaar. Ik zet de Quest in de volle zon om te zien of de richtingaanwijzer LEDs zichtbaar blijven. En ja, ze zijn zo fel dat zelfs in zonlicht de LEDs goed te zien zijn.
Ik laad de 406 en 559 Schwalbe Marathon racer vouwbanden in, evenals de andere normale spullen. Eerste verrasssing, er kan veel meer mee. De hele ruimte onder de stoel waar normaal de tussenas zit is vrijwel leeg. De nieuwe stoel zit meteen goed, een heel verschil met de vroegere standaard stoel die ik direct heb verwijderd. De nieuwe stoel heeft voor mij de juiste, minder geprononceerde welving dan de standaard stoel en is vooral bij het zitvlak langer. Het is even wennen dat de schakelaar voor de richtingaanwijzers is verhuisd van het stuur naar het instrumentenpaneel links. Gelukkig maakt de clignoteur een zeer goed hoorbaar geluid, ik kan hem niet vergeten uit te zetten zoals voorheen.
De eerste meters valt direct op, dat er vrijwel geen mechanische geluiden meer zijn. De fiets is werkelijk stil. Uiteraard hoor je geluid uit de carrosserie als je over slecht wegdek rijdt, en je hoort nu de banden op het wegdek, maar de continue zagende herrie die onder het stoeltje vandaan komt is weg. Dit is echt een openbaring, en ook de reden waarom ik anderhalf jaar geleden de 26" bestelde.
Een tweede prettige eigenschap is de stabielere wegligging. Ik heb in de fiets een stuggere vering laten monteren, eigenlijk een combinatie van twee veerelementen. In iedere veerpoot zitten nu 2 veerelementen, een stuggere en een soepeler veer. De fiets reageert veel directer op stuurbewegingen en helt bijna niet meer over in bochten. Ook de waggelende beweging als je met iets te veel kracht en een te laag traptempo, feitelijk mijn liefste manier van fietsen, is verdwenen. Bij harde wind, ook vanmiddag waaide het aan de kust weer pittig, reageert de fiets vertrouwd.
Een kleine positieve bijdrage zal ook worden geleverd door de 1,5 cm grotere spoorbreedte. Ik bespeur dit wel degelijk omdat de geleiders waarin ik de fiets zijn schuur binnenrij, nu klemlopen. Dit was met de 6 mm bredere Comp Pools niet het geval.
Nu zul je je afvragen of het comfort heeft geleden onder de stuggere vering. Het antwoord is nee. Dit komt omdat het huidige stoeltje enigszins veert, het is als een soort hangmat opgehangen tussen de twee uitersten. Het stoeltje in de 20" Quest is direct en vast gemonteerd op de ruggengraat van de fiets. Trillingen in de fiets worden bij de 20" Quest dan ook voelbaar doorgegeven aan de fietser, in de 26" Quest worden deze gedempt.
Het schakelen, nu rechtstreeks op de derailleur aan het achterwiel, verloopt veel lichter en makkelijker dan voorheen. Beide shifters zijn nu van de goede SRAM Rocket kwaliteit en niet meer van SUN.
Over snelheid kan ik nog geen uitspraak doen, mijn computertje staat niet goed ingesteld. Ik fiets in het dorp al snel boven de 40 en even later fiets ik van het viaduct bij Heiloo met 72 km/u omlaag. Da's niet erg realistisch. Maar even kijken welke wielomtrekmaat in de computer moet staan.
Zeer prettig is ook dat de claxon nu in de neus door de romp is gemonteerd. De claxon is voor 6 Volt bedoeld, maar krijgt van de Lupine Wilma Li-ion accu 8.2 Volt voor zijn kiezen. Het geluid is als van een scheepshoorn, eh... imposant. De fietsers op 50 meter voor me kijken direct om, fantastisch. Omdat deze claxon zo luid en goed vooruit gericht is, heb ik Theo van Velomobiel.nl gevraagd om ook maar weer een bel te monteren. Dichtbij fietsers kan ik met goed fatsoen de claxon niet gebruiken.
Tegen wind rijdend zie ik voor me een groep van 6 wielrenners richting Uitgeest zwoegen. De mannen zijn bijna thuis en proberen elkaar los te rijden. Op mijn teller rij ik 56 km/u, naar mijn schatting 40 km/u werkelijk. Ik vlieg de mannen letterlijk voorbij, kan je wel Wim....
Al met al voelt de nieuwe Quest solider aan, van de romp die niet meer 'plopt' als je op de achterkant van het instapgat gaat zitten, tot de aandrijftrein die veel minder 'rek' vertoont.
Was de 20" Quest al een fantastische fiets, de 26" Quest is een openbaring.

Helm en andere klussen

Vandaag windkracht 6 met uitschieters naar 70 km/u. Geen Velomobielweer, zeker niet na de ervaringen van Maurice Parree die eergisteren in het water terecht kwam na een koprol van de dijk. In dat opzicht is het wonen aan de kust een nadeel, het waait er vrijwel altijd harder dan in het binnenland.
De klussenlijst voor vanmiddag is:
1. Klittenbandbevestiging maken voor de Treo 650 en de iPod.
2. Langere bout in flens maken voor ophanging Camelbag.
3. 'Vloerkleed' in fiets maken met behulp van reststukken Ventisit.
4. Elektrische bedrading netter wegwerken.
5. LED boringen opknappen. Bij het boren van de gaten voor de LEDs zijn er bij enkele gaatjes kleine stukjes gelcoat afgesprongen, ondanks het boren door tape. Niemand die het ziet, ik wel. Als fotograaf ben ik geoefend in het retoucheren van foto's. De superfijne penselen doen nu weer eens dienst. Ik heb nog een spuitbus gele acryllak voor spuitreparatie van de gelcoat. Ik spuit een druppel lak in een dekseltje en ik tip de kleine plekjes aan. De acryllak loopt mooi tussen de LED en de romp van de fiets en de plekjes zijn niet meer zichtbaar.
6. Velomobiel.nl helm afmaken.
Na de ervaringen van Maurice Parree, wordt het tijd ernst te maken met de Velomobiel.nl helm. Tijdens de aflevering van de Quest kreeg ik een fraaie gele Velomobiel.nl helm. Deze helm is door Allert Jacobs gelamineerd met behulp van carbon, polyester en gelcoat, precies dezelfde kleur als de Quest. Deze helm is nog alleen een schaal, er moet nog een beschermende binnenhelm in. Van collega Hans Snijder krijg ik een oude Rudy Projects off-road helm. De Turkse kleermaker vraag ik om de kinband van een daarvoor speciaal gekochte helm, kosten helemaal 10 euro, pas te maken voor de Velomobiel helm. Hij vindt het geen goed idee. Hij wil liever de originele kinband van de Rudy helm aanpassen, een veel beter idee. Na wat kleine aanpassingen maak ik de Rudy helm met klittenband vast in de Velomobiel helm. Bijkomend voordeel: als ik bij een ongeval met de lange zonneklep ergens achter vasthaak, zal de buitenhelm van de binnenhelm 'loskomen'. Ook kan ik de stand van de buitenhelm t.o.v. de binnenhelm aanpassen. Ik ben heel tevreden met het resultaat. Nog een paar fotootjes?

Ventisit Softcell update

Bart van Crasbeek laat er geen gras over groeien. Vanavond staat ie al voor de deur met het nieuwe Ventisit matje voor de Quest. Ik vind de naam Ventisit Softcell wel mooi klinken. Bart en zijn vrouw Fiona vinden dat ook wel mooi. Er is dus een nieuw heel comfortabel Ventisit product bijgekomen. Het ziet er ook heel chique uit, veel mooier dan de grofmaziger normale Ventisit matjes. Of de ventilatie voldoende is zal morgen blijken als ik een eerste ritje met de nieuwe Quest ga rijden. Helemaal vergelijkbaar met de vorige Quest is het niet, ik heb nu een dichte stoel. De vorige stoel, een Siepman stoel, had ik voorzien van een 150-tal gaten.
Mocht de ventilatie niet naar mijn zin zijn, ongeacht of het nu met Ventisit Softcell of de normale Ventisit is, heb ik de eerste modificatie van de stoel al in mijn hoofd. De breedte van de nieuwe stoel is 27 cm, eigenlijk 4 cm te smal. Net als bij de Challenge stoelen verbreed ik de stoel door er links en rechts 'flappen' aan te maken. Aan een aluminium stoel kun je lassen. Op de kunststof Queststoel kan dit met polyester of carbon. Als de verbreding naar beneden naar 0 uitloopt, kan de opstaande kant die aan de stoel wordt bevestigd, de stijfheid vergroten. Dan zie ik wel weer kans de toegenomen stijfheid van de stoel te lijf te gaan met ....een flink aantal gaten.

PS. Ik verkoop Apple computers, geen Ventisit, al moet ik toegeven dat ik het wel leuk vind.

Ventisit Softcell

Ventisit is op dit moment helaas niet in staat de goede kwaliteit grondstof in te kopen voor het maken van de bekende zwarte ventilatiematjes. Wel heeft hij nog veel matjes op voorraad, maar nieuwe produceren is er even niet bij. Bart van Crasbeek, de producent van Ventisit, woont een paar honderd meter bij mij vandaan. Gisteravond hebben we de nieuwe Queststoel uitgebouwd, nou ja 2 schroeven losgedraaid. Bart neemt de vorm van de stoel precies over en zal met nieuw materiaal een matje maken. Zaterdag zal ik dit in de Quest voor hem testen.
Nog steeds geen meter met de nieuwe Quest gefietst. 2 inbraken op de zaak met in totaal 20 gestolen computers levert veel extra gedoe op. Ik hoop van harte dat ik het weekend eindelijk eens met het mooie kind op weg kan.
Bart van Crasbeek was bijzonder onder de indruk van de LED knippers. Ze geven zoveel licht dat als ze vooruit zouden zijn gericht, ze zelfs als normaal licht zouden kunnen dienen.

Quest 153 is nu echt van Wim

Een van mijn lezers maakt me er op attent dat op de rijderslijst van Velomobiel.nl de Quest 153 geleverd is aan de Liggende Hollander. Een mailtje aan Ymte brengt de oplossing. Lokaal heeft Ymte dit op de site al aangepast, maar deze nog niet naar de provider geupload. Zoals iedereen kan zien is het opgelost en is Quest 153 nu echt van Wim :).

Quest 154 wordt 153, veilig thuis

Vanmiddag om 13.30 uur met de grote bus naar Dronten om de nieuwe Quest 26" op te halen. Het waait hard en met windstoten tot Bft 7 heeft de hoge bus moeite om in een rechte lijn te rijden. Bij Velomobiel.nl aangekomen blijkt Jeroen van Steenis, de nieuwe eigenaar van Quest 122, ook net gearriveerd te zijn.
De nieuwe 26" is een beauty. Vooral de nieuwe LED richtingaanwijzers, een ontwerp van Kees van Malssen zien er heel fraai uit. Op enige afstand zijn ze nauwelijks te zien. Gelukkig geven ze veel licht, prachtig. Ik stap in het nieuwe kind en voel direct dat mijn schouders tegen de scherpe flensrand aankomen. De Dremel biedt uitkomst en even later kunnen mijn schouders zonder hinder een plek vinden. De trapas moet een stukje naar voren en de ketting krijgt er 2 schakels bij. Ook het stoeltje moet iets lager worden afgesteld. Dit gaat nu in twee minuten, voorheen duurde dat tot wel 2 uur. Inmiddels doet een zwaar onweer het pand van Velomobiel.nl schudden op haar grondvesten. Er valt extreem veel regen. Ik probeer de claxon, wow wat een enorme herrie. Dat komt doordat deze bedoeld is voor 6 Volt terwijl de Lupine 8.2 Volt blijkt te leveren.
Inmiddels wordt ook bij de fiets van Jeroen de trapas iets naar voren gezet, hij is 3 centimeter langer. In de Q122 blijft het heerlijke Siepman stoeltje achter. Jeroen zit daar uitstekend op en past er prima in. Wij rijden samen weg voor een proefritje. We zijn nog maar nauwelijks 100 meter weg en de regen komt met bakken uit de lucht. Ik maak een rondje en ga weer gauw naar de werkplaats, fietsen in de regen is niet mijn favoriete bezigheid. De trapas moet nog een centimeter naar voren.
Jeroen is heel tevreden, hij vindt de Quest heel veel prettiger rijden dan de Mango, en vertrekt fietsend naar Utrecht.
Ik vraag aan Theo hoe zwaar de complete Quest nu is. Theo gaat op de weegschaal staan en blijkt 78 kg te wegen. Ymte tilt de hele Quest op en geeft deze over aan Theo. De schaal geeft nu 114,2 kg aan. Bizar gezicht trouwens om Theo met de hele Quest alleen op de weegschaal te zien staan. Ymte pakt de Quest weer over en zet hem op zijn vertrouwde drie wielen neer. De kletsnatte Quest weegt met alles erop en eraan dus 36,2 kg. Minus het vele regenwater dat aan de Quest hangt netto 36 kg. Dat is 1.8 kg meer dan de specificaties vermelden. Dit komt uiteraard door de extra Lupine verlichting in een extra bidonhouder, de knipperLEDs, de claxon en het drielaags Ventisitmatje.
Op de factuur blijkt Quest 154 plotseling 153 te zijn geworden, prima zo.
Ik neem nog enkele reserve-banden mee en we laden de Quest in de bus. Theo van Andel vraagt of ik richting Amsterdam ga. Dat ga ik inderdaad. Theo kan dan mooi mee naar Almere waar hij woont. Theo's Quest gaat ook in de bus en samen rijden we naar Almere. De bus wordt flink heen en weer gesmeten, de wind is verder aangetrokken. Ik kom veilig thuis en laad de Quest voor de deur uit. Eerst een paar foto's maken, jullie willen uiteraard zien hoe het eruit ziet.
Een uitgebreide rijimpressie houden jullie van me tegoed.
Willen jullie wat foto's zien? Kijk op http://web.mac.com/wschermer/iWeb/Site%206/Quest153.html
Lukt het niet om bovenstaande URL te openen, gebruik dan deze http://tinyurl.com/ew697

Morgen landelijke ligfietsdag ...... zonder ligfiets

De vele lezers van deze blog hadden natuurlijk al een lovend verhaal over de nieuwe Quest verwacht. Ik eigenlijk ook. Echter.....de fiets staat nog in Dronten. Vrijdag heeft Theo van Andel van Velomobiel.nl gewerkt aan mijn fiets. Het is een stevige klus om de 48 LEDs netjes in te bouwen. Er is nog even discussie over de knipperautomaat. De spanning van 7.2 V zou weleens teveel kunnen zijn voor de 6 V automaat. Ik neem de gok maar en vraag Theo een 6 V automaat in te bouwen. Theo is vrijdag alleen en neemt ook alle telefoontjes aan. Ymte is onderweg naar Duitsland om spullen te halen. Hoe dan ook, Wim fietst op de enige landelijke ligfietsdag dus niet :-(
Maandag is de grote dag. Later in de middag ga ik met de grote Mac Support bus de nieuweling ophalen.
Morgen veel plezier jullie allemaal tijdens de eerste echt lekkere fietsdag van dit jaar.

Theo van Velomobiel.nl zucht eens diep

Vanmiddag gebeld met Ymte van Velomobiel.nl. Ik vraag hem of ik mijn nieuwe Quest 154 mogelijk toch op zaterdagmorgen kan afhalen. Ik begin langzamerhand het fietsen wel erg te missen. Aanvankelijk zou ik de fiets maandag 27 maart ophalen, gelijk met de aflevering van mijn Quest 122 aan Jeroen van Steenis. Velomobiel.nl heeft vanmorgen 48 LEDs, de nodige weerstanden en een handleiding van Kees van Malssen ontvangen. Kees heeft een heel fraai ontwerp gemaakt om op 4 posities op de romp van de Quest LED knipperlichten te maken.
Theo van Velomobiel.nl zucht diep en zegt tegen Ymte dat ie het dit jaar wil solderen en inbouwen. Mijn volgende fiets, precies over een jaar, zal ik zelf moeten doen. Ik ben in ieder geval blij dat ze het nu willen doen. Volgend jaar Mark Rullens, naast Kees van Malssen die deze LED configuratie heeft ontworpen en geleverd, een electronicus die veel van LEDs weet, maar eens lief aankijken.
Misschien is het zelfs wel mogelijk om de bovenbak van de Quest op te halen, de LEDs er in te monteren en het geheel stekkerklaar weer terug te brengen. Is overigens een zorg voor over een jaar.
Vrijdagmiddag kan ik bellen of alles is gelukt en ik inderdaad zaterdagmorgen de fiets kan ophalen.

Fietsloos

Vanmiddag breng ik mijn Quest 122 naar Velomobiel.nl. De mannen zullen de fiets goed nakijken zodat de nieuwe eigenaar een onberispelijke Quest krijgt. Eerst haal ik Jan Limburg thuis met zijn Quest op. Jan's remmen zijn niet in orde. Met twee Quests in de bus dus naar Dronten. Terwijl Allert aan Jan's fiets werkt, bekijk ik mijn nieuwe 154. Hij is nog niet voorzien van het bovengedeelte, dus ik kan er mooi in kijken. Ik maak een paar foto's en bespreek het wensenlijstje met Theo. De banden worden toch niet de Greenspeed Scorcher. Deze gaan allemaal na 2000 km kapot, de kevlar lekbescherming vernielt het canvas en er ontstaan bulten. Daarna duurt het niet lang voor de band met een knal aan flarden gaat. Het worden voor de Schwalbe Marathon racer, achter de Schwalbe Marathon slick. Ik probeer voor het eerst de vanmorgen ontvangen Lupine Wilma 8, wat een geweldige hoeveelheid licht geeft deze LED-lamp.
De claxon is al ingebouwd, nu niet binnen in de fiets, maar keurig door de huid in het vooronder.
Ik probeer het nieuwe Quest stoeltje. Het voelt onderin en in de lenden prima aan. De schouderbladen worden iets minder ondersteund, de stoel is iets smalller dan de 30 cm van de Siepmanstoel. In ieder geval zal ik mijn Siepman stoel niet overzetten in de nieuwe Quest.
Om 17.00 uur vertrekken we weer naar Amsterdam. Ik breng nog even twee Challenge Mistrals naar de Ligfietswinkel, dit zijn de eerste 999 euro fietsen die de ligfietswinkels in de strijd gooien om meer klandizie te krijgen.
Maandag 27 maart zal ik de nieuwe Q154 ophalen, wel een lange tijd zonder fiets!

Ledenweekend NVHPV

Gistermorgen zoon Bart naar Schiphol gebracht voor zijn reis naar Canada. Daarna door naar Jan Limburg, penningmeester van de NVHPV, de Nederlandse Vereniging voor Human Powered Vehicles. Samen rijden we naar Braamt, mijn god wat een eind weg zo vlak bij de Duitse grens onder Doetinchem, om eerst de ledendag en vandaag de Algemene Ledenvergadering mee te maken.
Het complex is zo nieuw dat wegen, ingezaaide grasvelden e.d allemaal op elkaar lijken. Bij de ingang ligt een boomstronk over de weg. Rechts zie ik bij een gebouw een aantal Quests staan. Tussen de bomen is een gaatje en ik stuur de vierwiel aangedreven S6 door de berm om vervolgens op een vlak stuk zand te komen. Maar oops...... ik ben op dat moment bezig een pasingezaaid grasveld aan het ruïneren. Direct daarna haalt ook Kees van Malssen dit kunststuk uit. De organisatie is 'not-amused'.
Op de ledendag wordt uitgebreid gebrainstormd over ligfiets.net en in mindere mate over Ligfiets&. Een aantal aanbevelingen zijn vandaag aan de ledenvergadering voorgelegd. De vergadering vandaag liep goed, m.u.v. een incident met de PR-commissie. Deze commissie werd laat of niet geïnformeerd over gesprekken dit weekeind t.b.v. een nieuwe koers. Een pijnlijk moment.
Voorafgaand aan de vergadering een drietal lezingen van Challenge, Flevobike en Velomobiel.nl. Arjen van Ardenne van Challenge hield een interessant betoog over de ontwikkeling van spuitgietcarbon voor de constructie van steeds meer onderdelen voor hun ligfietsen. Daarna was het woord aan Johan Vrielink van Flevobike over de ontwikkeling van hun magnesium Go-Cycle. Een bevlogen Vrielink deed niet moeilijk over de kosten van de matrijzen voor hun fietsen, de Go-Cycle wordt met 6 matrijzen gemaakt. Een investering van 500.000 euro, alleen voor de matrijzen. Die matrijzen gaan wel 70.000 shots mee. De prachtige Go-Cycle gaat 695 euro kosten en is alleen via het Internet te bestellen. Op een aantal plekken waar veel consumenten wonen worden fysieke showrooms ingericht waar de consument de fiets kan bekijken, niet bestellen en ook niet afhalen. Alles gaat via het internet. Zouden ze goed naar Apple hebben gekeken?
Allert Jacobs van Velomobiel.nl ging uitgebreid in op de ontwikkeling van de achterwielophanging, meer specifiek de achternaven, van de allereerste Alleweder tot de huidige Quest 26".
De verblijfslokatie was het splinternieuwe outdoorcentrum van Markant. Wij waren de eerste groep die er overnachtten. Prima en enthousiaste bediening. De gebouwen zijn mooi en ecologisch verantwoord vormgegeven. De horeca is nog 'in training'. Er was zegge en schrijven één fles wijn voor het hele weekend. Verder kennen ze - nog - geen espresso-koffie. De broodjes waren prima.
In dit computertijdperk wordt veel gedemonstreerd met computers. De aanwezige beamer was een 'vooroorlogs' model. Met zo weinig lichtsterkte dat de meeste plaatjes totaal niet te zien waren. Volgend jaar maar eens aan Wim vragen.

Uitrusting nieuwe Quest 154

Voor de liefhebbers onderstaand de uitrusting van mijn nieuwe Quest:
Verlichting en stroomvoorziening
De standaard verlichting van de Quest, 2 halogeen lampen van 2,4 en 5 Watt zal normaal worden ingebouwd. Daaronder zal als derde lamp een Lupine Wilma 8 worden gemonteerd. Dit systeem, een 4 x 3 W LED heeft een Li-ion accu in een bidon van 7.2 V en 9 A. Door middel van een Y koppeling zal de hele elektrische installatie van stroom worden voorzien. Zo zal er een experimentele LED richtingaanwijzer worden gemaakt door Kees van Malssen. Elke richtingaanwijzer zal bestaan uit 9 LEDs in een matrix van 3 x 3. Per set van 9 LEDS 'kijken' en 3 naar voren, 3 dwars uit de flank en drie achterwaarts. Hierdoor zullen onder een grote variatie aan kijkhoeken steeds 3 LEDs maximaal fel oplichten. Betekent voor Velomobiel.nl wel 36 gaatjes in de mooie romp boren. Lukt dit allemaal niet, dan gaan we voor de standaard Fiat lampjes. De 7.2 Volt zal door een convertor worden opgevoerd naar 12 V. Hiermee kan de iPod en de Treo worden opgeladen. Uiteraard zal het achterlicht ook worden aangesloten op de Lupine accu. Het geheel weegt 580 gram, incl. accu.
Vering en schokdemping
De standaard vering en schokdemping vind ik wat aan de erg comfortabele kant. Velomobiel zal het geheel wat stugger maken door de lengte van de stuggere veerelementen langer te kiezen. Hiermee bereik ik dat de fiets minder zal overhellen in de bochten. Ook zal de fiets minder opspringen bij onregelmatigheden in het wegdek.
Derailleur en shifters
De Shimano Deore LX en SRAM shifters zullen worden ingebouwd. Andere derailleurs kunnen of technisch niet worden gebruikt resp. ze hebben er bij Velomobiel.nl geen ervaring mee.
Claxon
Een elektrische claxon zal zeker weer worden ingebouwd.
Banden
Velomobiel.nl rijdt al een tijdje met de splinternieuwe Greenspeed Scorcher banden om de voorwielen. Deze banden hebben dezelfde fijne eigenschappen als de Tioga Comp Pool, maar zijn iets smaller en zouden lekbestendiger zijn. De mannen hebben er flink wat besteld, nou maar hopen dat ze er voor 25 maart zijn. De 26" achterband is in ieder geval de Schwalbe Marathon racer.
Stoeltje
Het nieuwe stoeltje in de Quest is behoorlijk herzien. Mocht ik het nieuwe stoeltje toch niet prettig vinden, dan kan ik altijd mijn Siepman stoel laten overzetten. Dit kan wel wat hoofdbrekens opleveren.
Helm
Ik krijg een helm zoals Allert die altijd draagt tijdens toertochten. Er zit een geïntegreerde zonneklep aan die ook tegen regen goed helpt.

Volendam en hard fietsen

Vanmiddag om 12.00 uur op weg voor een fris fietstochtje naar Volendam. Ik zie op de site van Weeronline.nl dat de vele sneeuwbuien die gisteren vielen, vandaag veel minder talrijk zijn. De eerste uren zullen er helemaal geen buien vallen. Dat kun je mooi zien met de functie die de neerslagsituatie 2 uur vooruit simuleert.
Ik pomp nog even de rechtervoorband op, deze zakt 1 bar per week. Het is fris met 4 gr. C., mooi zonnig en de wind zit in de west-zuidwest hoek met kracht 4 Bft. Na verkoop van de Quest gisteren heb ik veel zin in een pittig stuk fietsen. Met de wind in de rug gaat het makkelijk. Naar de pont in Akersloot rij ik al ruim in de 40 km/u. Na de pont gaat het heel snel tot boven de 50 km/u. Als ik richting De Rijp rij geef ik echt gas. De snelheid loopt vrij snel op tot 54 km/u, daarna komen de extra kilometers er langzamer bij. Ik kom uiteindelijk tot 59,5 km/u. Er zijn veel wandelaars op het fietspad die heel verbaasd omkijken naar dat snelle gele ding. De bebouwde kom van De Rijp nadert razendsnel en ik kan de Quest heel lang laten uitbollen. Door de Beemster blijf ik steeds rond de 48 km/u rijden, ook hier heel veel wandelaars, kennelijk een georganiseerde tocht. Ook zijn de paarden weer op stap. De amazones weten goed wat een Quest voor hun dieren betekent, ze maken me al op honderden meters afstand duidelijk dat ik moet stoppen. Ik rem dus maar af tot vrijwel stilstand, het gaat goed.
Ik ben in 1 uur en 6 minuten fietsen op de dijk in Volendam, gemiddelde snelheid 33,3 km/u. Dat lijkt niet snel, maar de pont en de vele bebouwde kommen halen de gemiddelde snelheid sterk omlaag.
In Volendam is het toeristenseizoen al weer begonnen. Er lopen al weer drommen Japanners op de dijk. Ik eet een banaan en probeer het klokje van mijn gecombineerde temperatuur/voltmeter aan de gang te krijgen. Een Japanse mevrouw vraagt:'Can you move'? Ik antwoordt:'Yes mam, this bike is made for moving'. Ik vertrek en vrouwlief filmt terwijl manlief fotografeert.
Op de terugweg doe ik het rustiger aan, tussen 30 en 37 km/u. In de Beemster zijn nu wel heel veel paarden op het fietspad. Ik nader een voor mij uitlopende amazone. Op het moment dat het paard me in de gaten krijgt is er geen land meer mee te bezeilen. Het beest vliegt alle kanten op en ik besluit er niet langs te rijden. Na een 100 meter stapvoets achter het angstige dier te hebben gereden kan ze een inrit oplopen en kan ik er langs. Een kilometer verder komen er 3 amazones me tegemoet. Ook zij gebaren me op grote afstand al te stoppen. Ik doe dat uiteraard en de ruiterses naderen me. Het grootste paard loopt voorop en weigert door te lopen. Pas als de amazone afstapt en het paard bij het bit pakt wil het dier doorlopen. De amazone roept nog dat haar rijdier 'de hele dag al vervelend is'.
In De Rijp krijg ik een flinke sneeuwbui om mijn oren. De wind is sterk toegenomen en de sneeuw/hagel vlokken striemen me horizontaal in het gezicht en benemen me goeddeels het zicht. Ik krijg een koud rechteroor, geen muts meegenomen natuurlijk, verder geen probleem.
Om half drie ben ik al weer thuis.
72 km

Quest 122 verkocht

Quest 122, de fiets waarmee ik in één jaar 9.330 km heerlijk heb gefietst, is verkocht. Het bieden is na het begin van de biedingstermijn rustig van start gegaan met totaal 15 bieders. Enkele bieders haakten op 5500 euro af, maar wilden wel op de hoogte blijven. De uiteindelijk overblijvende bieders, één Belg, één Duitser en een Nederlander, houden tot 11.00 uur vanmorgen hun kruit droog. De Nederlandse bieder, hij werkt in een ziekenhuis in Utrecht, heeft geen toegang tot een computer en doet telefonisch steeds een hoger bod. Uiteindelijk doet Jeroen van Steenis uit Amersfoort het hoogste bod met 6.650 euro en is daarmee de nieuwe eigenaar. Jeroen heeft een Mango in bestelling voor levering in december 2008. Het wachten wordt zo wel heel veel draaglijker.

Quest 122 wordt Quest 154

Gisteren heb ik een uitgebreide mail gestuurd naar Velomobiel.nl over de uitrusting van mijn nieuwe Quest. Zoals gebruikelijk reageert Ymte direct. Eigenlijk alles wat ik wil is OK. De stoel is nog een vraagstuk. Eerst maar eens kijken of de nieuwe stoel voldoet voordat er ingewikkelde ingrepen met de huidige Siepmanstoel worden uitgevoerd. De brede Primo's kunnen ze niet leveren. Allert en Ymte rijden nu met de splinternieuwe Sorcerer banden. Zijn iets smaller dan de Comp Pools, maar hebben dezelfde lage rolweerstand met een grotere lekbestendigheid. Ze gaan proberen die banden, ze hebben er al aantallen van besteld, op mijn fiets te monteren.
Morgen haalt Ymte een aantal carosserieën bij de fabriek van Beijss op, de mijne zit daarbij. Leverdatum waarschijnlijk 25 maart. Op de productielijst wordt mijn nieuwe Quest als nummer 154 vermeldt.
Vandaag een prettig toertochtje gemaakt naar Egmond aan de Hoef, ik kijk daar naar een nieuw huis. Via Bergen aan Zee en Alkmaar rij ik naar Heiloo waar ik ook een woning bekijk. Alles rustig aan, snelheid tussen de 30 en 35 km/u.
40 km totaal met Quest 122 nu 9330 km

Serieuze biedingen op Quest 122

Vanavond is het bieden op mijn Quest serieuze vormen gaan aannemen. Het hoogste bod is nu 6.350 euro. Er zijn nu 15 bieders waaronder mensen uit Duitsland, België en uiteraard Nederland. De sluiting van de biedingstermijn is komende zaterdag om 12.00 uur. Ik hou jullie op de hoogte van het uiteindelijke bod.

Agressie door Mercedesrijder

Mijn rondje Uitgeest, Krommenie, West-Graftdijk, Akersloot, Heiloo, Egmond aan Zee, Bakkum verloopt uitstekend.... tot Heiloo. Straks meer hierover. Het is iets kouder dan gisteren, zo'n 1 gr. C. De wind is nog iets noordelijker en minder krachtig, nu 3 tot 4 Bft. De zon schijnt weer volop, heerlijk. Naar Uitgeest zit ik zo weer op 47 km/u en bij stevig aanzetten zie ik zelfs even 50 km/u op de nu goed verlichte klok verschijnen.
Op het mooie fietspad naar Krommenie ga ik er weer stevig tegenaan en rij nu sneller dan het drukke autoverkeer op de hoofdrijbaan. Veel mensen gapen me van achter het glas aan. In Krommenie kom ik een Questrijder tegen. Hij draagt een rode helm, maar ik weet niet wie het is. Ik toeter even en hij groet terug. Naar West-Graftdijk is recht in de wind en met 34 km/u vind ik het wel prima. Via de pont in Akersloot neem ik de toeristische route, langs de molen, naar Heiloo.
Door Heiloo neem ik de hoofdrijbaan, passeer het spoor en zet aan om op de rijbaan het autoverkeer niet op te houden. Op de Zeeweg zie ik drie auto's achter me aan rijden. Ik rij al 40 km/u, dat betekent dat de automobilisten al een 43 km/u op hun snelheidsmeter aflezen. Ik passeer een vluchtheuvel en op dat moment haalt met hoge snelheid een Mercedes mij in, over de linkerrijbaan, wat een aso. 200 meter verder moet de Mercedes stoppen voor het rode licht. Ik sluit achter hem aan, toeter omstandig en schudt meerdere keren mijn hoofd. De man wijst naar rechts, ja daar ligt inderdaad het fietspad. Ik blijf mijn hoofd schudden en schreeuw de man toe:'doorrijden'. Plotseling lichten de achteruitrijlampen op en de Mercedes rijdt achteruit, da's toch wel behoorlijk agressief. Ik laat mijn rem los en wacht op de botsing. Die komt gelukkig niet, ik schreeuw nogmaals doorrijden, het licht staat al op groen, de man geeft gas en gaat er met hoge snelheid vandoor.
Ik bespeur bij mezelf dat ik al dat wangedrag van automobilisten langzamerhand niet meer wens te accepteren. Dat moet natuurlijk niet omslaan in overmoed en onaanvaardbare risico's. Ook moet de Quest nu wel heel blijven, over een paar weken gaat ie naar een nieuwe eigenaar, liefst ongeschonden.
42 km

Lupine Wilma 8 4x3 Watt LED lamp

Deze week heb ik de Lupine Wilma 8 4x3 Watt LED lamp besteld. Met mijn ene oog heb ik soms aan de beide Trelock LS 600 lampen tekort licht. De keus is dan een hele goede LED lamp zoals de Lupine Wilma of een HID lamp, zeg maar een Xenon lichtbron. Hoewel de HID lamp nog meer licht geeft dan de Wilma, zijn er toch wel een paar bezwaren aan de HID lamp. De lamp is zo fel dat de kans op verblinding van tegenliggers, heel groot is. Verder is de levensduur van een HID lamp beperkt. Harry Lieben rijdt inmiddels met een Wilma van Lupine en is zeer tevreden. Ik hou jullie op de hoogte.

Kijkdag en nieuwe LED binnenverlichting

Vandaag kijkdag, die wederom geen kijkdag wordt. Er zal één gegadigde komen kijken, maar deze meldt zich vanmorgen af. Dat was bij de Mango precies zo. De werkelijk geïnteresseerden weten natuurlijk precies hoe een Quest er uit ziet. De foto's op de webpagina zijn meer dan duidelijk.
Daarom kan ik vanmiddag met schitterend zonnig weer een eindje fietsen. De temperatuur is 2 gr. C en de wind is Oost-Noordoost kracht 4 tot 5. Dat is goed te merken. Naar Uitgeest komt de wind 45 graden achterlijker dan dwars in en plukt aan de Quest dat het een lieve lust is. Het is moeilijk een strakke koers te sturen, vooral doordat het verkeer regelmatig de wind verstoort. Het fietspad is breed dus het gaat fantastisch. Even op gang komen en ik kan de afstand tussen Castricum en Uitgeest met 47 km/u afleggen, super!. Ik sla voor Krommenie rechtsaf en neem de prachtig slingerende dijk richting pont Buitenhuis. Het eerste stuk is nog Lagendijk, vervolgens Groene Dijk en het hoge deel is de Zeedijk. Vooral dit stuk is genieten. Met de wind in de rug, snelheid 41 km, Anouk via de iPod op de hoofdtelefoon, meander ik over de hoge dijk door de uitgestrekte polders ten noorden van het Noordzeekanaal. Mooier kan het bijna niet. Ook hier moet ik goed oppassen voor de wind. Vooral in bochten met losse steenslag moet de snelheid flink omlaag, de Quest dribbelt dan graag richting berm.
De pont bij Buitenhuis over het Noordzeekanaal ligt al op mij te wachten. Ik blijf lekker in de Quest. Richting IJmuiden, de wind komt nu schuin rechts van achter in, kan ik tussen de 40 en 48 km uur aanhouden. De dijk van het Noordzeekanaal geeft een comfortabele luwte.
In IJmuiden kijk ik even naar de binnenkomende en uitvarende schepen. Eigenlijk nog leuker zijn de vele meeuwen die wachten op eten dat bezoekers naar ze toegooien. Ze zijn heel brutaal en komen tot vlak naast de Quest.
Ik rij over de sluizen via Beverwijk terug naar huis. In Castricum rij ik op de rijbaan van de Mient. Aan het eind van de Mient sla ik rechtsaf de Ruiterweg op. Daar wordt ik gesneden door een bestelwagen die op de Mient achter me moest blijven. Boos fiets ik achter de bestelwagen aan en ik zie kans om deze te volgen tot de bestuurder uitstapt. Ik vraag op ietwat geagiteerde toon waarom de man me zo sneed. Hij reageert met de mededeling dat ie zich er niet bewust van is die ie me heeft gesneden. Ok, kan zijn.

Thuis zal Mark Rullens de te weinig licht gevende LED van de computerverlichting vervangen door een helderder exemplaar. Dat lukt perfect. De nieuwe LED is zo helder dat ik deze zelfs voor kleine klusjes in de fiets kan gebruiken. Het stroomverbruik is maar 15 mAH. De fiets zal over een paar weken worden verkocht, maar alles moet perfect in orde zijn, ook dit onderdeel. Ik vervang de batterijen van klok in de gecombineerde Volt/temperatuurmeter.

Al met al een werkelijk schitterende fietsdag met een superieur rijdende Quest in een prachtig landschap.
50 km

Trainingsritje en Nikon D200

Ik heb als opvolger van de Nikon D70 een nieuwe D200 gekocht. De lens is een 18-200 zoom met VR. Dit laatste is een echte openbaring. Ik heb weliswaar een heel vaste fotohand, zo krijg ik een opname met 450 mm telelens op 1/125ste goed scherp, maar met VR verbetert dat nog eens 4 stops. Ik krijg nu dezelfde scherpte met 1/30 ste seconde. De D200 is een veel intuïtiever camera dan de D70. Alle belangrijke functies zitten onder een knop en niet meer verstopt in een menu. Nu nog een koper vinden voor de D70 en de twee objectieven.
Vanmiddag, het is met 4,5 gr. C beduidend frisser dan gisteren, breng ik met de Quest eerst wat boodschappen naar mijn schoonouders. Vervolgens rij ik door naar Alkmaar waar het gigantisch druk is. Ik sluit voor een stoplicht achteraan bij een stoet fietsers. Het licht springt op groen en ik doe iets doms. Ik haal de hele stoet rechts in. Die fietsers ben ik zo voorbij, maar ik kom natuurlijk wel op de rijbaan voor rechtsafslaand verkeer. Ik wordt rakelings voorbijgereden door een Passat. De bestuurder toetert boos. De man heeft gelijk, sorry.
Ten noorden van Alkmaar sla ik af naar Bergen. In Bergen hou ik de zuidkant aan om richting Bergen aan Zee te komen. Een straatopbreking, niet aangekondigd, verhindert de doorgang, omkeren dus maar. Even later rij ik door het mooie bos en het nog mooiere golvende fietspad richting Egmond. Steeds hou ik een snelheid van iets boven de 40 km/u aan. Ik hoef me hiervoor niet zwaar in te spannen en ik kan gewoon door mijn neus ademen.
In Bakkum-Noord sla ik rechtsaf naar Bakkum aan Zee. Ik ga proberen de lange helling naar het strand omhoog maximaal hard te rijden. Ik was er al eens in geslaagd om met 36 km/u omhoog te komen, nu blijkt het nog flink harder te kunnen. Onder aan de helling is mijn snelheid 40 km/u, de hele klim varieert mijn snelheid tussen 41 en 42 km/u. Hoewel er een lichte rugwind is, ben ik meer dan tevreden. De winterperiode heeft me wel een paar kilo extra lichaamsgewicht opgeleverd, maar de kracht en de conditie heeft er kennelijk niet onder geleden.
Ik rij de Quest naar binnen in onze 'zomerwoonkamer'. Ik moet nog een paar kleine klusjes doen voordat komende zaterdag de kijkdag begint.
45 km

Na 3 weken weer in de Quest

Vandaag voor het eerst weer eens in de fiets. Na de vakantiereis naar Lapland met mijn zoon Bart heb ik er weer zin in om een 'blokkie om te gaan'. Voor de liefhebbers van Lapland, kijk even op http://web.mac.com/wschermer/iWeb/Site/Lapland.html voor een fotoserie en een kort filmpje over de huskies.
Ik pomp de banden op, links voor en achter zijn nog boven 6 bar, rechtsvoor onder de 4 bar. De binnenband is kennelijk poreus en zal ik vervangen. Al in Castricum de eerste vervelende confrontatie met een bestuurder van een Peugeot 307. Ik rij de rotonde op en zie de Peugeot met veel te hoge snelheid naderen. De bestuurder ziet me en wil doorrijden. Ik kan dat waarschijnlijk beremmen, maar waarom zou ik?. Ik rij door en schreeuw keihard richting Peugeot. De man moet vol in de remmen en komt op het laatste moment tot stilstand. Er gaat aan de rechterkant een portierraam open en er wordt me wat toegeroepen. Ik versta het gelukkig niet. Dit is een 'mooi' begin van de rit.
Ik rij eerst richting Uitgeest. Het is een graad of 9 en de ondanks de lichte tegenwind rij ik gemakkelijk 41 km/u. Dit tempo komt vrijwel automatisch ook op het mooie fietspad naar Krommenie op de klok. Via Krommenie rij ik richting West-Graftdijk en vervolgens naar de pont bij Akersloot. Ik ga even langs de zaak en ben om 16.15 uur weer thuis.
35 km