zaterdag 15 augustus 2009

Met zijn zevenen naar Dronten

Vandaag begeleiden we Yvonne van der Stok naar Dronten. Zij is door een onoplettende automobilist onderste boven gekegeld en daarbij is de fiets rondom flink beschadigd. Het weer is heerlijk, vrijwel geen wind en het zonnetje schijnt me al in het gezicht. Wel vroeg reveille, half zeven. Om half negen, ik ben er een kwartiertje eerder, komen Kees en Yvonne in Avenhorn aangereden. Door naar Hoorn waar we Kees Schouten en Frank Dekker, beiden met een Mango, ontmoeten. Zowel door Hoorn als voor Enkhuizen moeten we lange en in Hoorn nare omleidingen volgen. Beste Rijks/Provinciale waterstaat, zo moeilijk is het toch niet om wat meer rekening te houden met fietsers?
In Enkhuizen voegen zich Kees Roozendaal en Jan Geel bij de groep. Met een gangetje van 34 km/u rijden we over de dijk van Enkhuizen naar Lelystad. Dit lijkt een lang en saai stuk, maar dat valt erg mee. Er zijn altijd vissers, werkers aan de dijk en het vogelleven is in al zijn uitbundigheid te zien. Het is werkelijk glashelder weer en overal is de oever aan gene zijde te zien.
De border collie Astra van Yvonne, de hond is gegarandeerd altijd mee, poseert gewillig als ik tijdens het rijden wat foto's maak. Even later wordt het dier uit de fiets gezet en zet het op een rennen. 45 km/u is zijn maximum snelheid, waarbij het hondje ook Yvonne nog eens continue in de gaten houdt.
We stoppen even vlak voor de sluizen in Lelystad en ik maak een groepsportret met de zelfontspanner.
Kees Roozendaal en Jan Geel willen nu wel eens een snelle route door Lelystad zien. Beiden zijn daar al eens compleet verdwaald. Nou heren, rijdt u maar achter Wim aan. We zijn er inderdaad snel door heen en Kees heeft de track nu in zijn GPS staan.
In Dronten, Ymte is er niet, ontfermt Allert zich over de schade aan de fiets van Yvonne. Die is met 1200 euro wel volgens verwachting. Eerst maar eens de verzekeringspenningen binnen zien te krijgen, daarna repareren.
Met een taxi komt een oudere meneer aangereden. Hij blijkt 79 jaar te zijn en wil wel proefrijden in een Strada. Dat verloopt naar wens en de oude baas bestelt een Strada. Wel zegt ie dat ie al een paar keer een tia heeft gehad en als dat een keer helemaal fout uitpakt dat ie dan de levertijd van zijn fiets misschien niet haalt. Theo stelt de man gerust dat zijn erfgenamen in dat geval niet met een Strada zullen blijven zitten. Ook Matje, de vriendin van Yvonne, maakt een lange proefrit en bestelt ook een Strada. Dat gaat lekker zo.
Allert is zijn prachtige gestroomlijnde motorfiets aan het klaarmaken voor de maiden trip. Als de verlichting, de achterlichten zijn van een VW Passat, wordt getest komt er rook uit de achterkant van de motor. Enkele te licht gekozen weerstanden blijken uitgebrand te zijn. Stekker eruit en het leed is geleden. Allert maakt de eerste meters met de motor en komt tevreden terug. Ook Theo maakt een rondje en is snel gewend. Ik maak wat foto's en filmpjes van de ritjes.
Ook nu blijkt weer dat een energiecrisis met techniek, in dit geval het beperken van de luchtweerstand, heel wat langer kan worden uitgesteld. De motor rijdt met de nieuwe stroomlijn veel harder, maar belangrijker is dat het verbruik rond de 1 : 100 zal liggen.

Bij Velomobiel.nl is voor de oplettende kijker altijd veel te zien. Er staat een heel mooie houten Quest. Deze is gemaakt door Nico van Baar uit Akersloot. De mannen in Dronten zullen daar een fiets in bouwen.
Tot mijn verrassing staat mijn Quest 153 die ik in 2007 aan Michael Schneider verkocht er ook, in de kreukels. Eva Navratilova, de vriendin van Allert heeft een frontale aanvaring met de Quest gehad.

Theo kijkt nog even naar de kettingloop van mijn Quest. Hij stelt vast dat niet de kettingbuizen het lawaai veroorzaken, maar het TerraCycle kettingwiel zelf. Ik heb de Quest inmiddels zo stil gekregen, volgens Theo is het de stilste Quest die hij kent, dat de mechanische geluiden van de ketting op het kettingwiel nu relatief beter hoorbaar worden.
Tot mijn grote verrassing heeft Jan Geel de in mijn vorige posting beschreven modificatie met het extra kettingwiel al in zijn fiets. Bij Wim op zijn blog gelezen? Nee, geheel naast elkaar hebben wij dit bedacht. Jan is met grote afstand handiger dan ik en heeft het direct in zijn fiets gemaakt. Geen kettingbuis meer achterin. Er is niet minder lawaai, wel denkt Jan dat het lichter loopt. We spreken af dat Jan een test zal doen met het achterwiel van de grond. De fiets in een bepaalde versnelling, de crank dwars en dan met het toevoegen van gewichtjes kijken bij welke gewicht de crank gaat draaien. Uit het resulterende gewicht, maal de lengte van de crank (arm) is te berekenen hoeveel Watt de aandrijving consumeert. Ik zal hetzelfde doen met mijn fiets.

Frank Dekker vertrekt naar Amstelveen om zijn rondje af te maken. Inmiddels is Marian van Hattem met de camper in Dronten gearriveerd. Op de voor de Van Hattems karakteristieke manier wordt de route en ontmoetingspunten 'besproken'. Een buitenstaander zou denken dat het niet meer goed komt tussen die twee, maar de praktijk is werkelijk totaal anders.

Kees vertrekt richting Raalte om zijn kleinkind Ruby te bezoeken. Daarna door naar Onstwedde waar zoon Maarten en vriendin Trudy een nieuw onderkomen hebben gevonden.
Om half vier rijden we met zijn vijven dezelfde route terug naar huis. Kees Schouten, normaal niet de snelste rijder, kan het tempo van 32 km/u tegen wind goed volhouden. Yvonne blijkt aan het elastiek te hangen en is erg moe. Ik stel voor dat zij op de dijk het tempo aangeeft. Naast haar rijdend blijkt ze toch weer 32 km/u continue vol te houden. Overigens toch knap dat zij dit allemaal presteert. Ze rijdt wel met 15 kg hond in de fiets. Ook de aanpassingen om de hond een plekje naast haar te geven en de voorraad eten voor het beest tellen wel op.
Aan het eind van de dijk gaat de groep rechtdoor naar het noorden. Ik sla linksaf naar Hoorn. Direct kom ik weer in de omleiding terecht en uiteindelijk sluit ik zelfs weer achteraan de groep aan. Dit schiet niet op.
Via Hoorn, Avenhorn en Schermerhorn, ben ik om kwart over zeven na 193 km weer thuis.

8 opmerkingen:

marcel beekmans ( beekie ) zei

je heb er weer een leuk verlsagje van gemaakt!!! woord nog een eens een mandelijks terugkomend ritueel voor NH... dagtocht dronten

Cees zei

Bedankt voor het ijs Wim, na het aquaduct (durfde niet harder dan 72) stond ik een stoplicht verder. Het blijft zo toch een leuke rit met zijn allen. Mvg Cees

eduardbotter zei

Wim, ik mis je nog op de startlijst van het NK tijdrijden op Texel. Je komt toch wel? groeten van Eduard

Wim Schermer zei

Hi Eduard,
Jazeker, ik heb gisteren ingeschreven.
Groeten,
Wim

Frank Dekker zei

........prachtige foto's, Wim. Dat heb je vaker gedaan.

Groet,

Frank Dekker, Amstelveen.

Maarten Sneep zei

Nog maar even over je lawaaioverlast. Als een ketting bij een ketting-wieltje niet voldoende wordt afgebogen, dan raakt maar één of twee schakels het kettingwieltje tegelijkertijd. Dit wisselt per definitie af, en veroorzaakt een trilling in je ketting, en dus ook herrie. Dit meldde Pat Franz (TerraCycle) tenminste in zijn lezing op CV2009 – een artikel van zijn hand zal later in Ligfiets& verschijnen.

Je kan hier op twee manieren mee omgaan: de hoek waarover de ketting wordt verbogen groter maken, of een kettingwieltje met (veel) grotere diameter plaatsen, zodat meer schakels het wiel tegelijkertijd raken. Beide kan lastig te realiseren zijn, een cirkelzaag in je rug is ook niet alles.

Het is trouwens erg knap om je quest zo stil te krijgen dat dit een belangrijke bron van herrie wordt.

Wim Schermer zei

Hi Maarten,
De ketting loopt nu, nu ik het 15,5 mm lange busje dat aan de linker kant zat heb verwijderd, in rechte lijn. Ik heb inderdaad heel veel gedaan om geluiden in de Quest te bestrijden. Dan valt tenslotte het 'geratel' van het kettingwieltje nog het meest op.
Zaak is nu om de kettingsnelheid zo laag mogelijk te houden. Tot 36 km/u rij ik voor op het middelste blad en het kleinste kransje achter. Met die snelheid rijden op het grootste blad en achter op het zesde blad, leert wel een grotere efficiency op, maar maakt door de grotere kettingsnelheid ook meer lawaai. Komt de snelheid boven de 40 km/u, dan neemt het windgeruis zulke vormen aan dat het kettingwiel dan nauwelijks nog te horen is.

Maarten Sneep zei

Jij hebt het over de ‘horizontale’ kettinglijn, de zijdelingse uitwijking. Ik heb het over de ‘verticale’ afbuiging. Die laatste is bepaald door de plaats en diameter van het ketting wieltje, en kan je weinig aan veranderen.

Als je ketting het wieltje maar net raakt, dan verandert de totale ketting-lengte bij elke schakel die langs komt, met als gevolg een hoop extra herrie. De les is: als je dan toch een kettingwiel gebruikt, gebruik hem dan ook echt, en laat de ketting er een paar schakels omheen lopen.