Paard en Quest publicatie

De al aangekondigde publicatie Quest en Paard in het blad 'Te Paard' ligt inmiddels bij winkels voor ruiters, bij maneges en op alle plaatsen waar liefhebbers van paarden komen. De oplage is 15.000 exemplaren. Een scan van de publicatie gaat hierbij. De kwaliteit is krantendruk op het formaat van de Spits en de Metro.

Volendam

Zoals gebruikelijk staat er weer een pittige wind, bovenin de 4 tot 5 BFT. Wanneer houdt dit nou een keer op? De temperatuur is met 7 gr. C. ook weer veel te laag voor de tijd van het jaar. Niet getreurd, de zon schijnt en er wacht een heerlijke fiets in het schuurtje op mij.
Om 12.00 uur ga ik op weg voor een ritje naar Volendam. De Quest vliegt letterlijk over de weg, wat wil je ook, de wind komt royaal achterlijk in. Het enige geluid is het zoeven van de banden over het asfalt. In 10 minuten ben ik al bij de pont in Akersloot. De pontbaas ziet dat het een andere fiets is, de LEDs vallen hem op.
Richting West-Graftdijk hou ik de snelheid op 45 km/u. Ik heb de hartslagmeter weer eens om en lees een hartslag af van rond de 140. Naar De Rijp ga ik even 51 km/u, hartslag dan 147, maar moet voor een loslopende hond al vlug flink afremmen. Door De Rijp is het zoals gewoonlijk optrekken en stoppen, optrekken en stoppen. De Rijp rij ik met flinke snelheid uit en duik de Beemster in. Omdat er een amazone met paard aan de teugel op het fietspad loopt hou ik tot Midden-Beemster de rijbaan aan. Snelheid 45 km/u, dus het verkeer dat hier 60 km/u mag heeft er weinig hinder van.
In Kwadijk is het wegdek ronduit slecht. Toch kan ik hier makkelijk 36 km/u blijven rijden, naar mijn gevoel een gevolg van het grotere achterwiel dat over oneffenheden toch makkelijker blijft rollen.
In Volendam is het onwaarschijnlijk druk. De Volendammers zelf schudden de winter van zich af en laven zich aan zon en bier op de dijk. In de windschaduw van de kroegen is het goed toeven op de dijk. Ook de toeristen zijn er weer in aantallen. Zoals gebruikelijk wordt ik van alle kanten gefotografeerd en als ik even stop komen de Duitsers en Engelsen met de bekende vragen. Een stel Italiaanse jongetjes is echt vervelend. Overal zitten ze aan en morsen ijs op de Quest. Ze laten zich niet wegsturen en ik stap uit. Ik pak een paar kleine etterbakjes iets te stevig bij de armen vast. Da's niet leuk en ze druipen af.
Terug tegen wind is andere koffie. De conditie is nog niet op orde, het lichaamsgewicht te hoog. De snelheid is zo'n 7 km lager dan voor de wind, bij gelijke hartslag. In Kwadijk heeft de gemeente enkele betonnen bakken vervangen door verkeersheuvels. Daar kan maar één auto tegelijk door. Bij een verkeersheuvel in een bocht heb ik voorrang. Die krijg ik van een Volkswagenbus helaas niet. Ik kan met moeite remmen en duik bijna de struiken aan de rechterkant van de weg in. Ik voeg de bestuurder een welgemeend 'klootzak' toe. Van Oost naar West gaat door De Rijp makkelijker en ik ben snel door het dorp. Ter hoogte van West-Graftdijk haal ik een paar wielrenners in. Het snelheidsverschil, ik ga toch niet harder dan 42 km/u, is heel groot.
Om 15.00 uur ben ik weer thuis.
71 km.

Nog meer rijervaringen met Quest 153

Vanmorgen eerst wat klusjes aan de fiets. Ik stoot met mijn rechterschouder net tegen de onderkant van de rand van het instapgat. Allert heeft daar aan weerskanten een stukje stevig schuimrubber ingelijmd ter vermijding van al te ernstige bloeduitstortingen bij een frontale botsing. Ik draai de drie boutjes los waarmee de stoel aan de achterzijde vast zit en monteer het geheel één gaatje lager. Vervolgens denk ik de stoel aan de voorzijde iets naar voren te moeten schuiven. Dat blijkt evenwel niet nodig. Nu zit ik precies goed in de fiets.
Vervolgens moet de GPS muis nog een plaatsje hebben. In de vorige Quest had ik een ophanging gemaakt met een strook klittenband aan de binnenkant van de rollbar. Geen gelukkige constructie want de muis vond ik regelmatig ergens op de bodem van de Quest. De mannen van Velomobiel zullen dit voor mij niet bewust goed hebben opgelost, maar de bovenkant van de grotere wielkast is een perfecte plek voor de muis. Ook nu weer een strook klittenband, ik ben een grootverbruiker van dit spul, creëert een mooie positie voor het kleine beestje. Vanmiddag maar eens kijken of ie goed blijft zitten.
Na de zware regen en de harde wind vanmorgen knapt het weer in de middag snel op. Tijd om een blokje om te gaan. Ik ga richting Uitgeest, een heerlijk rustige rit nu het autoverkeer niet van de provinciale weg gebruik mag maken. De wind komt dwars in en is behoorlijk krachtig. Snelheid iets boven de 40 km/u, zin om te racen heb ik nu even niet.
Ik bemerk dat de fiets op het middelste voorblad helemaal stil is. Op het grote blad komt er een licht bijgeluidje bij, vrijwel zeker wordt dit veroorzaakt door het kettingrolletje onder de stoel. Dit komt omdat de ketting dan iets uit het midden wordt gedwongen en de kettingschakels tegen de zijwand van het kettingwieltje aanlopen. Niet van belang, bij snelheden boven de 40 km/u is het windgeruis sowieso sterker. Tot 40 km/u kan ik het middelste voorblad benutten, daarboven moet ik naar het grote blad. Bij de vorige Quest moest ik bij 45 km/u naar het grote blad. Overigens was Q122 ook op het middelste blad het stilst.
Inmiddels durf ik met hogere snelheden dan voorheen over grotere dwarsrichels te scheuren. De nieuwe fiets veert minder diep in en springt minder hoog over deze richels. Dat heeft me met de vorige Quest een paar hachelijke momenten opgeleverd.
Al met al is de nieuwe Quest een superfiets. De 20" Quest is een heerlijke fiets, maar de 26" is hem in alle opzichten de baas.
Ik begin te wennen aan de nieuwe Velomobiel helm. Het totaalgewicht is 420 gram, nog net te doen.
Ik krijg zojuist een mailtje van Bert Hoge. Hij heeft de nieuwe rolweerstandmeter in huis gekregen. Hij is nog wat grieperig, maar als ie beter is zal hij met de mannen van Velomobiel.nl een groot aantal rolweerstandmetingen gaan uitvoeren. Ik ben erg nieuwsgierig naar de resultaten van de verschillende banden.

Snelheidsmeting Quest 153 en nieuwe rijervaringen

Bij de levering van mijn Quest zat geen handleiding voor mijn fietscomputer. Ik bel Theo van Velomobiel.nl. De handleiding van mijn computer is in de doos met pedalen van mijn vorige Quest beland. Die ligt dus nu bij Jeroen van Steenis. Theo zal er nog een sturen. Vanmorgen ontvang ik die per post. De wielmaat staat nog op 210 cm, ja dan gaat het wel hard :). Volgens Theo moet ie op 152 cm staan. Na wat snuffelen in de handleiding staat de goede wielmaat, de tijd en de goede volgorde van de display in het computertje. Omdat de knipper-LEDs wat teveel uitsteken vraag ik aan Theo of en hoe ze vastzitten. Nou.... vast dus, met heldere kunststoflijm. Hoewel ik ze liever iets dieper in de romp had willen zien, is de bonus nu wel dat ze heel goed zichtbaar zijn.
Vanmiddag een uurtje er tussenuit. Eerst de banden even oppompen, er zit gemiddeld maar 4.0 bar in, wel comfortabel, maar niet snel. Ik pomp 6.3 bar in de beide voorbanden en 6 bar in de grote achterband. Traditioneel verwijder ik het rechterwieldoekje van het achterwiel. Oen.... dat lukt niet meer. De derailleur zit nu rechts, dus moet het doekje links eraf.
Het waait al weer behoorlijk, zij het niet gevaarlijk. Nu ben ik met mijn 88 kg ook niet de eerste die zal omwaaien.
Met de hardere banden loopt de nieuweling heerlijk licht. Ook nu geniet ik weer van de stilte in de fiets. Wel maakt de carrosserie op slecht wegdek iets meer lawaai, maar door het grote achterwiel en de ideale ophanging van het stoeltje worden de trillingen uitstekend gedempt. Het is echt heerlijk rijden nu, de fiets stuurt scherp en de bochtsnelheid is veel hoger. In Egmond aan Zee is een bocht naar rechts richting Heiloo die ik met de Q122 met 30 km/u kon nemen. De fiets helde dan flink over en tilde het rechterwiel op. Als dat gebeurde was er nog maar weinig speelruimte om veilig de bocht af te maken. Ook nu tilt de Quest zijn rechterwiel op, maar dat gebeurt op een snelheid van 36 km/u en op dat moment is de fiets nog vrijwel horizontaal en uitstekend te corrigeren. Je kunt het gedrag een beetje vergelijken als dat van de lelijke eend en de Mini. Ik neem het iets mindere comfort graag op de koop toe voor veel meer veiligheid.
De snelheid is gevoelsmatig merkbaar hoger. Op hogere snelheden schat ik dat de 26" zo'n 4% sneller is vergeleken met de Q122. De hele Zeeweg naar Heiloo kan ik zonder zware inspanning 45 km/u rijden. Op het snelle betonnen fietspad van Heiloo naar het Noord-Hollands kanaal blijf ik langere tijd tussen de 45 en 50 km, OK met de wind achterlijk, maar met beslist minder inspanning dan voorheen.
Een laatste prettige bijkomstigheid is het volledig weggewerkt zijn van de ketting. Kon in de vorige Quest de ketting nogal eens de dader blijken van de nodige vervuiling van kleding en andere inventaris, in deze Quest is dit onmogelijk. De ketting ligt diep in de nieuwe ruggengraat en nergens kunnen er spullen bij de ketting komen. Al met al een reeks van verbeteringen die ik eigenlijk niet voor mogelijk had gehouden.

1e rit in 26" Quest 153

Vanmiddag voor het eerst een ritje met de Q153. Het is 11 graden C., de zon schijnt dus de schuimdeksel mag thuisblijven, voor het eerst dit jaar. Ik zet de Quest in de volle zon om te zien of de richtingaanwijzer LEDs zichtbaar blijven. En ja, ze zijn zo fel dat zelfs in zonlicht de LEDs goed te zien zijn.
Ik laad de 406 en 559 Schwalbe Marathon racer vouwbanden in, evenals de andere normale spullen. Eerste verrasssing, er kan veel meer mee. De hele ruimte onder de stoel waar normaal de tussenas zit is vrijwel leeg. De nieuwe stoel zit meteen goed, een heel verschil met de vroegere standaard stoel die ik direct heb verwijderd. De nieuwe stoel heeft voor mij de juiste, minder geprononceerde welving dan de standaard stoel en is vooral bij het zitvlak langer. Het is even wennen dat de schakelaar voor de richtingaanwijzers is verhuisd van het stuur naar het instrumentenpaneel links. Gelukkig maakt de clignoteur een zeer goed hoorbaar geluid, ik kan hem niet vergeten uit te zetten zoals voorheen.
De eerste meters valt direct op, dat er vrijwel geen mechanische geluiden meer zijn. De fiets is werkelijk stil. Uiteraard hoor je geluid uit de carrosserie als je over slecht wegdek rijdt, en je hoort nu de banden op het wegdek, maar de continue zagende herrie die onder het stoeltje vandaan komt is weg. Dit is echt een openbaring, en ook de reden waarom ik anderhalf jaar geleden de 26" bestelde.
Een tweede prettige eigenschap is de stabielere wegligging. Ik heb in de fiets een stuggere vering laten monteren, eigenlijk een combinatie van twee veerelementen. In iedere veerpoot zitten nu 2 veerelementen, een stuggere en een soepeler veer. De fiets reageert veel directer op stuurbewegingen en helt bijna niet meer over in bochten. Ook de waggelende beweging als je met iets te veel kracht en een te laag traptempo, feitelijk mijn liefste manier van fietsen, is verdwenen. Bij harde wind, ook vanmiddag waaide het aan de kust weer pittig, reageert de fiets vertrouwd.
Een kleine positieve bijdrage zal ook worden geleverd door de 1,5 cm grotere spoorbreedte. Ik bespeur dit wel degelijk omdat de geleiders waarin ik de fiets zijn schuur binnenrij, nu klemlopen. Dit was met de 6 mm bredere Comp Pools niet het geval.
Nu zul je je afvragen of het comfort heeft geleden onder de stuggere vering. Het antwoord is nee. Dit komt omdat het huidige stoeltje enigszins veert, het is als een soort hangmat opgehangen tussen de twee uitersten. Het stoeltje in de 20" Quest is direct en vast gemonteerd op de ruggengraat van de fiets. Trillingen in de fiets worden bij de 20" Quest dan ook voelbaar doorgegeven aan de fietser, in de 26" Quest worden deze gedempt.
Het schakelen, nu rechtstreeks op de derailleur aan het achterwiel, verloopt veel lichter en makkelijker dan voorheen. Beide shifters zijn nu van de goede SRAM Rocket kwaliteit en niet meer van SUN.
Over snelheid kan ik nog geen uitspraak doen, mijn computertje staat niet goed ingesteld. Ik fiets in het dorp al snel boven de 40 en even later fiets ik van het viaduct bij Heiloo met 72 km/u omlaag. Da's niet erg realistisch. Maar even kijken welke wielomtrekmaat in de computer moet staan.
Zeer prettig is ook dat de claxon nu in de neus door de romp is gemonteerd. De claxon is voor 6 Volt bedoeld, maar krijgt van de Lupine Wilma Li-ion accu 8.2 Volt voor zijn kiezen. Het geluid is als van een scheepshoorn, eh... imposant. De fietsers op 50 meter voor me kijken direct om, fantastisch. Omdat deze claxon zo luid en goed vooruit gericht is, heb ik Theo van Velomobiel.nl gevraagd om ook maar weer een bel te monteren. Dichtbij fietsers kan ik met goed fatsoen de claxon niet gebruiken.
Tegen wind rijdend zie ik voor me een groep van 6 wielrenners richting Uitgeest zwoegen. De mannen zijn bijna thuis en proberen elkaar los te rijden. Op mijn teller rij ik 56 km/u, naar mijn schatting 40 km/u werkelijk. Ik vlieg de mannen letterlijk voorbij, kan je wel Wim....
Al met al voelt de nieuwe Quest solider aan, van de romp die niet meer 'plopt' als je op de achterkant van het instapgat gaat zitten, tot de aandrijftrein die veel minder 'rek' vertoont.
Was de 20" Quest al een fantastische fiets, de 26" Quest is een openbaring.

Helm en andere klussen

Vandaag windkracht 6 met uitschieters naar 70 km/u. Geen Velomobielweer, zeker niet na de ervaringen van Maurice Parree die eergisteren in het water terecht kwam na een koprol van de dijk. In dat opzicht is het wonen aan de kust een nadeel, het waait er vrijwel altijd harder dan in het binnenland.
De klussenlijst voor vanmiddag is:
1. Klittenbandbevestiging maken voor de Treo 650 en de iPod.
2. Langere bout in flens maken voor ophanging Camelbag.
3. 'Vloerkleed' in fiets maken met behulp van reststukken Ventisit.
4. Elektrische bedrading netter wegwerken.
5. LED boringen opknappen. Bij het boren van de gaten voor de LEDs zijn er bij enkele gaatjes kleine stukjes gelcoat afgesprongen, ondanks het boren door tape. Niemand die het ziet, ik wel. Als fotograaf ben ik geoefend in het retoucheren van foto's. De superfijne penselen doen nu weer eens dienst. Ik heb nog een spuitbus gele acryllak voor spuitreparatie van de gelcoat. Ik spuit een druppel lak in een dekseltje en ik tip de kleine plekjes aan. De acryllak loopt mooi tussen de LED en de romp van de fiets en de plekjes zijn niet meer zichtbaar.
6. Velomobiel.nl helm afmaken.
Na de ervaringen van Maurice Parree, wordt het tijd ernst te maken met de Velomobiel.nl helm. Tijdens de aflevering van de Quest kreeg ik een fraaie gele Velomobiel.nl helm. Deze helm is door Allert Jacobs gelamineerd met behulp van carbon, polyester en gelcoat, precies dezelfde kleur als de Quest. Deze helm is nog alleen een schaal, er moet nog een beschermende binnenhelm in. Van collega Hans Snijder krijg ik een oude Rudy Projects off-road helm. De Turkse kleermaker vraag ik om de kinband van een daarvoor speciaal gekochte helm, kosten helemaal 10 euro, pas te maken voor de Velomobiel helm. Hij vindt het geen goed idee. Hij wil liever de originele kinband van de Rudy helm aanpassen, een veel beter idee. Na wat kleine aanpassingen maak ik de Rudy helm met klittenband vast in de Velomobiel helm. Bijkomend voordeel: als ik bij een ongeval met de lange zonneklep ergens achter vasthaak, zal de buitenhelm van de binnenhelm 'loskomen'. Ook kan ik de stand van de buitenhelm t.o.v. de binnenhelm aanpassen. Ik ben heel tevreden met het resultaat. Nog een paar fotootjes?

Ventisit Softcell update

Bart van Crasbeek laat er geen gras over groeien. Vanavond staat ie al voor de deur met het nieuwe Ventisit matje voor de Quest. Ik vind de naam Ventisit Softcell wel mooi klinken. Bart en zijn vrouw Fiona vinden dat ook wel mooi. Er is dus een nieuw heel comfortabel Ventisit product bijgekomen. Het ziet er ook heel chique uit, veel mooier dan de grofmaziger normale Ventisit matjes. Of de ventilatie voldoende is zal morgen blijken als ik een eerste ritje met de nieuwe Quest ga rijden. Helemaal vergelijkbaar met de vorige Quest is het niet, ik heb nu een dichte stoel. De vorige stoel, een Siepman stoel, had ik voorzien van een 150-tal gaten.
Mocht de ventilatie niet naar mijn zin zijn, ongeacht of het nu met Ventisit Softcell of de normale Ventisit is, heb ik de eerste modificatie van de stoel al in mijn hoofd. De breedte van de nieuwe stoel is 27 cm, eigenlijk 4 cm te smal. Net als bij de Challenge stoelen verbreed ik de stoel door er links en rechts 'flappen' aan te maken. Aan een aluminium stoel kun je lassen. Op de kunststof Queststoel kan dit met polyester of carbon. Als de verbreding naar beneden naar 0 uitloopt, kan de opstaande kant die aan de stoel wordt bevestigd, de stijfheid vergroten. Dan zie ik wel weer kans de toegenomen stijfheid van de stoel te lijf te gaan met ....een flink aantal gaten.

PS. Ik verkoop Apple computers, geen Ventisit, al moet ik toegeven dat ik het wel leuk vind.

Ventisit Softcell

Ventisit is op dit moment helaas niet in staat de goede kwaliteit grondstof in te kopen voor het maken van de bekende zwarte ventilatiematjes. Wel heeft hij nog veel matjes op voorraad, maar nieuwe produceren is er even niet bij. Bart van Crasbeek, de producent van Ventisit, woont een paar honderd meter bij mij vandaan. Gisteravond hebben we de nieuwe Queststoel uitgebouwd, nou ja 2 schroeven losgedraaid. Bart neemt de vorm van de stoel precies over en zal met nieuw materiaal een matje maken. Zaterdag zal ik dit in de Quest voor hem testen.
Nog steeds geen meter met de nieuwe Quest gefietst. 2 inbraken op de zaak met in totaal 20 gestolen computers levert veel extra gedoe op. Ik hoop van harte dat ik het weekend eindelijk eens met het mooie kind op weg kan.
Bart van Crasbeek was bijzonder onder de indruk van de LED knippers. Ze geven zoveel licht dat als ze vooruit zouden zijn gericht, ze zelfs als normaal licht zouden kunnen dienen.

Quest 153 is nu echt van Wim

Een van mijn lezers maakt me er op attent dat op de rijderslijst van Velomobiel.nl de Quest 153 geleverd is aan de Liggende Hollander. Een mailtje aan Ymte brengt de oplossing. Lokaal heeft Ymte dit op de site al aangepast, maar deze nog niet naar de provider geupload. Zoals iedereen kan zien is het opgelost en is Quest 153 nu echt van Wim :).

Quest 154 wordt 153, veilig thuis

Vanmiddag om 13.30 uur met de grote bus naar Dronten om de nieuwe Quest 26" op te halen. Het waait hard en met windstoten tot Bft 7 heeft de hoge bus moeite om in een rechte lijn te rijden. Bij Velomobiel.nl aangekomen blijkt Jeroen van Steenis, de nieuwe eigenaar van Quest 122, ook net gearriveerd te zijn.
De nieuwe 26" is een beauty. Vooral de nieuwe LED richtingaanwijzers, een ontwerp van Kees van Malssen zien er heel fraai uit. Op enige afstand zijn ze nauwelijks te zien. Gelukkig geven ze veel licht, prachtig. Ik stap in het nieuwe kind en voel direct dat mijn schouders tegen de scherpe flensrand aankomen. De Dremel biedt uitkomst en even later kunnen mijn schouders zonder hinder een plek vinden. De trapas moet een stukje naar voren en de ketting krijgt er 2 schakels bij. Ook het stoeltje moet iets lager worden afgesteld. Dit gaat nu in twee minuten, voorheen duurde dat tot wel 2 uur. Inmiddels doet een zwaar onweer het pand van Velomobiel.nl schudden op haar grondvesten. Er valt extreem veel regen. Ik probeer de claxon, wow wat een enorme herrie. Dat komt doordat deze bedoeld is voor 6 Volt terwijl de Lupine 8.2 Volt blijkt te leveren.
Inmiddels wordt ook bij de fiets van Jeroen de trapas iets naar voren gezet, hij is 3 centimeter langer. In de Q122 blijft het heerlijke Siepman stoeltje achter. Jeroen zit daar uitstekend op en past er prima in. Wij rijden samen weg voor een proefritje. We zijn nog maar nauwelijks 100 meter weg en de regen komt met bakken uit de lucht. Ik maak een rondje en ga weer gauw naar de werkplaats, fietsen in de regen is niet mijn favoriete bezigheid. De trapas moet nog een centimeter naar voren.
Jeroen is heel tevreden, hij vindt de Quest heel veel prettiger rijden dan de Mango, en vertrekt fietsend naar Utrecht.
Ik vraag aan Theo hoe zwaar de complete Quest nu is. Theo gaat op de weegschaal staan en blijkt 78 kg te wegen. Ymte tilt de hele Quest op en geeft deze over aan Theo. De schaal geeft nu 114,2 kg aan. Bizar gezicht trouwens om Theo met de hele Quest alleen op de weegschaal te zien staan. Ymte pakt de Quest weer over en zet hem op zijn vertrouwde drie wielen neer. De kletsnatte Quest weegt met alles erop en eraan dus 36,2 kg. Minus het vele regenwater dat aan de Quest hangt netto 36 kg. Dat is 1.8 kg meer dan de specificaties vermelden. Dit komt uiteraard door de extra Lupine verlichting in een extra bidonhouder, de knipperLEDs, de claxon en het drielaags Ventisitmatje.
Op de factuur blijkt Quest 154 plotseling 153 te zijn geworden, prima zo.
Ik neem nog enkele reserve-banden mee en we laden de Quest in de bus. Theo van Andel vraagt of ik richting Amsterdam ga. Dat ga ik inderdaad. Theo kan dan mooi mee naar Almere waar hij woont. Theo's Quest gaat ook in de bus en samen rijden we naar Almere. De bus wordt flink heen en weer gesmeten, de wind is verder aangetrokken. Ik kom veilig thuis en laad de Quest voor de deur uit. Eerst een paar foto's maken, jullie willen uiteraard zien hoe het eruit ziet.
Een uitgebreide rijimpressie houden jullie van me tegoed.
Willen jullie wat foto's zien? Kijk op http://web.mac.com/wschermer/iWeb/Site%206/Quest153.html
Lukt het niet om bovenstaande URL te openen, gebruik dan deze http://tinyurl.com/ew697

Morgen landelijke ligfietsdag ...... zonder ligfiets

De vele lezers van deze blog hadden natuurlijk al een lovend verhaal over de nieuwe Quest verwacht. Ik eigenlijk ook. Echter.....de fiets staat nog in Dronten. Vrijdag heeft Theo van Andel van Velomobiel.nl gewerkt aan mijn fiets. Het is een stevige klus om de 48 LEDs netjes in te bouwen. Er is nog even discussie over de knipperautomaat. De spanning van 7.2 V zou weleens teveel kunnen zijn voor de 6 V automaat. Ik neem de gok maar en vraag Theo een 6 V automaat in te bouwen. Theo is vrijdag alleen en neemt ook alle telefoontjes aan. Ymte is onderweg naar Duitsland om spullen te halen. Hoe dan ook, Wim fietst op de enige landelijke ligfietsdag dus niet :-(
Maandag is de grote dag. Later in de middag ga ik met de grote Mac Support bus de nieuweling ophalen.
Morgen veel plezier jullie allemaal tijdens de eerste echt lekkere fietsdag van dit jaar.

Theo van Velomobiel.nl zucht eens diep

Vanmiddag gebeld met Ymte van Velomobiel.nl. Ik vraag hem of ik mijn nieuwe Quest 154 mogelijk toch op zaterdagmorgen kan afhalen. Ik begin langzamerhand het fietsen wel erg te missen. Aanvankelijk zou ik de fiets maandag 27 maart ophalen, gelijk met de aflevering van mijn Quest 122 aan Jeroen van Steenis. Velomobiel.nl heeft vanmorgen 48 LEDs, de nodige weerstanden en een handleiding van Kees van Malssen ontvangen. Kees heeft een heel fraai ontwerp gemaakt om op 4 posities op de romp van de Quest LED knipperlichten te maken.
Theo van Velomobiel.nl zucht diep en zegt tegen Ymte dat ie het dit jaar wil solderen en inbouwen. Mijn volgende fiets, precies over een jaar, zal ik zelf moeten doen. Ik ben in ieder geval blij dat ze het nu willen doen. Volgend jaar Mark Rullens, naast Kees van Malssen die deze LED configuratie heeft ontworpen en geleverd, een electronicus die veel van LEDs weet, maar eens lief aankijken.
Misschien is het zelfs wel mogelijk om de bovenbak van de Quest op te halen, de LEDs er in te monteren en het geheel stekkerklaar weer terug te brengen. Is overigens een zorg voor over een jaar.
Vrijdagmiddag kan ik bellen of alles is gelukt en ik inderdaad zaterdagmorgen de fiets kan ophalen.

Fietsloos

Vanmiddag breng ik mijn Quest 122 naar Velomobiel.nl. De mannen zullen de fiets goed nakijken zodat de nieuwe eigenaar een onberispelijke Quest krijgt. Eerst haal ik Jan Limburg thuis met zijn Quest op. Jan's remmen zijn niet in orde. Met twee Quests in de bus dus naar Dronten. Terwijl Allert aan Jan's fiets werkt, bekijk ik mijn nieuwe 154. Hij is nog niet voorzien van het bovengedeelte, dus ik kan er mooi in kijken. Ik maak een paar foto's en bespreek het wensenlijstje met Theo. De banden worden toch niet de Greenspeed Scorcher. Deze gaan allemaal na 2000 km kapot, de kevlar lekbescherming vernielt het canvas en er ontstaan bulten. Daarna duurt het niet lang voor de band met een knal aan flarden gaat. Het worden voor de Schwalbe Marathon racer, achter de Schwalbe Marathon slick. Ik probeer voor het eerst de vanmorgen ontvangen Lupine Wilma 8, wat een geweldige hoeveelheid licht geeft deze LED-lamp.
De claxon is al ingebouwd, nu niet binnen in de fiets, maar keurig door de huid in het vooronder.
Ik probeer het nieuwe Quest stoeltje. Het voelt onderin en in de lenden prima aan. De schouderbladen worden iets minder ondersteund, de stoel is iets smalller dan de 30 cm van de Siepmanstoel. In ieder geval zal ik mijn Siepman stoel niet overzetten in de nieuwe Quest.
Om 17.00 uur vertrekken we weer naar Amsterdam. Ik breng nog even twee Challenge Mistrals naar de Ligfietswinkel, dit zijn de eerste 999 euro fietsen die de ligfietswinkels in de strijd gooien om meer klandizie te krijgen.
Maandag 27 maart zal ik de nieuwe Q154 ophalen, wel een lange tijd zonder fiets!

Ledenweekend NVHPV

Gistermorgen zoon Bart naar Schiphol gebracht voor zijn reis naar Canada. Daarna door naar Jan Limburg, penningmeester van de NVHPV, de Nederlandse Vereniging voor Human Powered Vehicles. Samen rijden we naar Braamt, mijn god wat een eind weg zo vlak bij de Duitse grens onder Doetinchem, om eerst de ledendag en vandaag de Algemene Ledenvergadering mee te maken.
Het complex is zo nieuw dat wegen, ingezaaide grasvelden e.d allemaal op elkaar lijken. Bij de ingang ligt een boomstronk over de weg. Rechts zie ik bij een gebouw een aantal Quests staan. Tussen de bomen is een gaatje en ik stuur de vierwiel aangedreven S6 door de berm om vervolgens op een vlak stuk zand te komen. Maar oops...... ik ben op dat moment bezig een pasingezaaid grasveld aan het ruïneren. Direct daarna haalt ook Kees van Malssen dit kunststuk uit. De organisatie is 'not-amused'.
Op de ledendag wordt uitgebreid gebrainstormd over ligfiets.net en in mindere mate over Ligfiets&. Een aantal aanbevelingen zijn vandaag aan de ledenvergadering voorgelegd. De vergadering vandaag liep goed, m.u.v. een incident met de PR-commissie. Deze commissie werd laat of niet geïnformeerd over gesprekken dit weekeind t.b.v. een nieuwe koers. Een pijnlijk moment.
Voorafgaand aan de vergadering een drietal lezingen van Challenge, Flevobike en Velomobiel.nl. Arjen van Ardenne van Challenge hield een interessant betoog over de ontwikkeling van spuitgietcarbon voor de constructie van steeds meer onderdelen voor hun ligfietsen. Daarna was het woord aan Johan Vrielink van Flevobike over de ontwikkeling van hun magnesium Go-Cycle. Een bevlogen Vrielink deed niet moeilijk over de kosten van de matrijzen voor hun fietsen, de Go-Cycle wordt met 6 matrijzen gemaakt. Een investering van 500.000 euro, alleen voor de matrijzen. Die matrijzen gaan wel 70.000 shots mee. De prachtige Go-Cycle gaat 695 euro kosten en is alleen via het Internet te bestellen. Op een aantal plekken waar veel consumenten wonen worden fysieke showrooms ingericht waar de consument de fiets kan bekijken, niet bestellen en ook niet afhalen. Alles gaat via het internet. Zouden ze goed naar Apple hebben gekeken?
Allert Jacobs van Velomobiel.nl ging uitgebreid in op de ontwikkeling van de achterwielophanging, meer specifiek de achternaven, van de allereerste Alleweder tot de huidige Quest 26".
De verblijfslokatie was het splinternieuwe outdoorcentrum van Markant. Wij waren de eerste groep die er overnachtten. Prima en enthousiaste bediening. De gebouwen zijn mooi en ecologisch verantwoord vormgegeven. De horeca is nog 'in training'. Er was zegge en schrijven één fles wijn voor het hele weekend. Verder kennen ze - nog - geen espresso-koffie. De broodjes waren prima.
In dit computertijdperk wordt veel gedemonstreerd met computers. De aanwezige beamer was een 'vooroorlogs' model. Met zo weinig lichtsterkte dat de meeste plaatjes totaal niet te zien waren. Volgend jaar maar eens aan Wim vragen.

Uitrusting nieuwe Quest 154

Voor de liefhebbers onderstaand de uitrusting van mijn nieuwe Quest:
Verlichting en stroomvoorziening
De standaard verlichting van de Quest, 2 halogeen lampen van 2,4 en 5 Watt zal normaal worden ingebouwd. Daaronder zal als derde lamp een Lupine Wilma 8 worden gemonteerd. Dit systeem, een 4 x 3 W LED heeft een Li-ion accu in een bidon van 7.2 V en 9 A. Door middel van een Y koppeling zal de hele elektrische installatie van stroom worden voorzien. Zo zal er een experimentele LED richtingaanwijzer worden gemaakt door Kees van Malssen. Elke richtingaanwijzer zal bestaan uit 9 LEDs in een matrix van 3 x 3. Per set van 9 LEDS 'kijken' en 3 naar voren, 3 dwars uit de flank en drie achterwaarts. Hierdoor zullen onder een grote variatie aan kijkhoeken steeds 3 LEDs maximaal fel oplichten. Betekent voor Velomobiel.nl wel 36 gaatjes in de mooie romp boren. Lukt dit allemaal niet, dan gaan we voor de standaard Fiat lampjes. De 7.2 Volt zal door een convertor worden opgevoerd naar 12 V. Hiermee kan de iPod en de Treo worden opgeladen. Uiteraard zal het achterlicht ook worden aangesloten op de Lupine accu. Het geheel weegt 580 gram, incl. accu.
Vering en schokdemping
De standaard vering en schokdemping vind ik wat aan de erg comfortabele kant. Velomobiel zal het geheel wat stugger maken door de lengte van de stuggere veerelementen langer te kiezen. Hiermee bereik ik dat de fiets minder zal overhellen in de bochten. Ook zal de fiets minder opspringen bij onregelmatigheden in het wegdek.
Derailleur en shifters
De Shimano Deore LX en SRAM shifters zullen worden ingebouwd. Andere derailleurs kunnen of technisch niet worden gebruikt resp. ze hebben er bij Velomobiel.nl geen ervaring mee.
Claxon
Een elektrische claxon zal zeker weer worden ingebouwd.
Banden
Velomobiel.nl rijdt al een tijdje met de splinternieuwe Greenspeed Scorcher banden om de voorwielen. Deze banden hebben dezelfde fijne eigenschappen als de Tioga Comp Pool, maar zijn iets smaller en zouden lekbestendiger zijn. De mannen hebben er flink wat besteld, nou maar hopen dat ze er voor 25 maart zijn. De 26" achterband is in ieder geval de Schwalbe Marathon racer.
Stoeltje
Het nieuwe stoeltje in de Quest is behoorlijk herzien. Mocht ik het nieuwe stoeltje toch niet prettig vinden, dan kan ik altijd mijn Siepman stoel laten overzetten. Dit kan wel wat hoofdbrekens opleveren.
Helm
Ik krijg een helm zoals Allert die altijd draagt tijdens toertochten. Er zit een geïntegreerde zonneklep aan die ook tegen regen goed helpt.

Volendam en hard fietsen

Vanmiddag om 12.00 uur op weg voor een fris fietstochtje naar Volendam. Ik zie op de site van Weeronline.nl dat de vele sneeuwbuien die gisteren vielen, vandaag veel minder talrijk zijn. De eerste uren zullen er helemaal geen buien vallen. Dat kun je mooi zien met de functie die de neerslagsituatie 2 uur vooruit simuleert.
Ik pomp nog even de rechtervoorband op, deze zakt 1 bar per week. Het is fris met 4 gr. C., mooi zonnig en de wind zit in de west-zuidwest hoek met kracht 4 Bft. Na verkoop van de Quest gisteren heb ik veel zin in een pittig stuk fietsen. Met de wind in de rug gaat het makkelijk. Naar de pont in Akersloot rij ik al ruim in de 40 km/u. Na de pont gaat het heel snel tot boven de 50 km/u. Als ik richting De Rijp rij geef ik echt gas. De snelheid loopt vrij snel op tot 54 km/u, daarna komen de extra kilometers er langzamer bij. Ik kom uiteindelijk tot 59,5 km/u. Er zijn veel wandelaars op het fietspad die heel verbaasd omkijken naar dat snelle gele ding. De bebouwde kom van De Rijp nadert razendsnel en ik kan de Quest heel lang laten uitbollen. Door de Beemster blijf ik steeds rond de 48 km/u rijden, ook hier heel veel wandelaars, kennelijk een georganiseerde tocht. Ook zijn de paarden weer op stap. De amazones weten goed wat een Quest voor hun dieren betekent, ze maken me al op honderden meters afstand duidelijk dat ik moet stoppen. Ik rem dus maar af tot vrijwel stilstand, het gaat goed.
Ik ben in 1 uur en 6 minuten fietsen op de dijk in Volendam, gemiddelde snelheid 33,3 km/u. Dat lijkt niet snel, maar de pont en de vele bebouwde kommen halen de gemiddelde snelheid sterk omlaag.
In Volendam is het toeristenseizoen al weer begonnen. Er lopen al weer drommen Japanners op de dijk. Ik eet een banaan en probeer het klokje van mijn gecombineerde temperatuur/voltmeter aan de gang te krijgen. Een Japanse mevrouw vraagt:'Can you move'? Ik antwoordt:'Yes mam, this bike is made for moving'. Ik vertrek en vrouwlief filmt terwijl manlief fotografeert.
Op de terugweg doe ik het rustiger aan, tussen 30 en 37 km/u. In de Beemster zijn nu wel heel veel paarden op het fietspad. Ik nader een voor mij uitlopende amazone. Op het moment dat het paard me in de gaten krijgt is er geen land meer mee te bezeilen. Het beest vliegt alle kanten op en ik besluit er niet langs te rijden. Na een 100 meter stapvoets achter het angstige dier te hebben gereden kan ze een inrit oplopen en kan ik er langs. Een kilometer verder komen er 3 amazones me tegemoet. Ook zij gebaren me op grote afstand al te stoppen. Ik doe dat uiteraard en de ruiterses naderen me. Het grootste paard loopt voorop en weigert door te lopen. Pas als de amazone afstapt en het paard bij het bit pakt wil het dier doorlopen. De amazone roept nog dat haar rijdier 'de hele dag al vervelend is'.
In De Rijp krijg ik een flinke sneeuwbui om mijn oren. De wind is sterk toegenomen en de sneeuw/hagel vlokken striemen me horizontaal in het gezicht en benemen me goeddeels het zicht. Ik krijg een koud rechteroor, geen muts meegenomen natuurlijk, verder geen probleem.
Om half drie ben ik al weer thuis.
72 km

Quest 122 verkocht

Quest 122, de fiets waarmee ik in één jaar 9.330 km heerlijk heb gefietst, is verkocht. Het bieden is na het begin van de biedingstermijn rustig van start gegaan met totaal 15 bieders. Enkele bieders haakten op 5500 euro af, maar wilden wel op de hoogte blijven. De uiteindelijk overblijvende bieders, één Belg, één Duitser en een Nederlander, houden tot 11.00 uur vanmorgen hun kruit droog. De Nederlandse bieder, hij werkt in een ziekenhuis in Utrecht, heeft geen toegang tot een computer en doet telefonisch steeds een hoger bod. Uiteindelijk doet Jeroen van Steenis uit Amersfoort het hoogste bod met 6.650 euro en is daarmee de nieuwe eigenaar. Jeroen heeft een Mango in bestelling voor levering in december 2008. Het wachten wordt zo wel heel veel draaglijker.

Quest 122 wordt Quest 154

Gisteren heb ik een uitgebreide mail gestuurd naar Velomobiel.nl over de uitrusting van mijn nieuwe Quest. Zoals gebruikelijk reageert Ymte direct. Eigenlijk alles wat ik wil is OK. De stoel is nog een vraagstuk. Eerst maar eens kijken of de nieuwe stoel voldoet voordat er ingewikkelde ingrepen met de huidige Siepmanstoel worden uitgevoerd. De brede Primo's kunnen ze niet leveren. Allert en Ymte rijden nu met de splinternieuwe Sorcerer banden. Zijn iets smaller dan de Comp Pools, maar hebben dezelfde lage rolweerstand met een grotere lekbestendigheid. Ze gaan proberen die banden, ze hebben er al aantallen van besteld, op mijn fiets te monteren.
Morgen haalt Ymte een aantal carosserieën bij de fabriek van Beijss op, de mijne zit daarbij. Leverdatum waarschijnlijk 25 maart. Op de productielijst wordt mijn nieuwe Quest als nummer 154 vermeldt.
Vandaag een prettig toertochtje gemaakt naar Egmond aan de Hoef, ik kijk daar naar een nieuw huis. Via Bergen aan Zee en Alkmaar rij ik naar Heiloo waar ik ook een woning bekijk. Alles rustig aan, snelheid tussen de 30 en 35 km/u.
40 km totaal met Quest 122 nu 9330 km

Serieuze biedingen op Quest 122

Vanavond is het bieden op mijn Quest serieuze vormen gaan aannemen. Het hoogste bod is nu 6.350 euro. Er zijn nu 15 bieders waaronder mensen uit Duitsland, België en uiteraard Nederland. De sluiting van de biedingstermijn is komende zaterdag om 12.00 uur. Ik hou jullie op de hoogte van het uiteindelijke bod.

Agressie door Mercedesrijder

Mijn rondje Uitgeest, Krommenie, West-Graftdijk, Akersloot, Heiloo, Egmond aan Zee, Bakkum verloopt uitstekend.... tot Heiloo. Straks meer hierover. Het is iets kouder dan gisteren, zo'n 1 gr. C. De wind is nog iets noordelijker en minder krachtig, nu 3 tot 4 Bft. De zon schijnt weer volop, heerlijk. Naar Uitgeest zit ik zo weer op 47 km/u en bij stevig aanzetten zie ik zelfs even 50 km/u op de nu goed verlichte klok verschijnen.
Op het mooie fietspad naar Krommenie ga ik er weer stevig tegenaan en rij nu sneller dan het drukke autoverkeer op de hoofdrijbaan. Veel mensen gapen me van achter het glas aan. In Krommenie kom ik een Questrijder tegen. Hij draagt een rode helm, maar ik weet niet wie het is. Ik toeter even en hij groet terug. Naar West-Graftdijk is recht in de wind en met 34 km/u vind ik het wel prima. Via de pont in Akersloot neem ik de toeristische route, langs de molen, naar Heiloo.
Door Heiloo neem ik de hoofdrijbaan, passeer het spoor en zet aan om op de rijbaan het autoverkeer niet op te houden. Op de Zeeweg zie ik drie auto's achter me aan rijden. Ik rij al 40 km/u, dat betekent dat de automobilisten al een 43 km/u op hun snelheidsmeter aflezen. Ik passeer een vluchtheuvel en op dat moment haalt met hoge snelheid een Mercedes mij in, over de linkerrijbaan, wat een aso. 200 meter verder moet de Mercedes stoppen voor het rode licht. Ik sluit achter hem aan, toeter omstandig en schudt meerdere keren mijn hoofd. De man wijst naar rechts, ja daar ligt inderdaad het fietspad. Ik blijf mijn hoofd schudden en schreeuw de man toe:'doorrijden'. Plotseling lichten de achteruitrijlampen op en de Mercedes rijdt achteruit, da's toch wel behoorlijk agressief. Ik laat mijn rem los en wacht op de botsing. Die komt gelukkig niet, ik schreeuw nogmaals doorrijden, het licht staat al op groen, de man geeft gas en gaat er met hoge snelheid vandoor.
Ik bespeur bij mezelf dat ik al dat wangedrag van automobilisten langzamerhand niet meer wens te accepteren. Dat moet natuurlijk niet omslaan in overmoed en onaanvaardbare risico's. Ook moet de Quest nu wel heel blijven, over een paar weken gaat ie naar een nieuwe eigenaar, liefst ongeschonden.
42 km