Rondje Denemarken, dag 6, Ribe (DK) - Egtved (DK)

Jan test Quest op betonblok
Vandaag rijden we via Esbjerg, Billund naar Egtved.
De route naar Esbjerg is prachtig. Licht glooiend, mooi wegdek, rustig verkeer, gewoon heerlijk fietsen. Ook nu weer doet de Montana het navigatiewerk. De plaats op het stuur is perfect, recht voor je neus en op de goede hoogte. Het grote scherm is heel fijn, zelfs met verschillende info vensters blijft er een royaal en scherp kaartbeeld over.

We passeren een rustpunt voor fietsers. Niet alleen vers water is er te tappen, zelfs perslucht voor het oppompen van de banden is aanwezig. De voorzieningen voor fietsers zijn sowieso behoorlijk goed.

In Esbjerg ontmoeten we Jan weer met de camper. Verse koffie met koek en een troostend woord voor Jan Geel.
Tijdens het binnenrijden van het havenemplacement moeten we door zware betonnen wegafzetting elementen doorlaveren. Jan ziet één van de betonnen kolossen over het hoofd en ramt er vol tegen aan. Het betonnen element wordt door de Quest een kwart slag gedraaid. Het maakt een verschrikkelijk lawaai. Gelukkig valt de schade mee, er is wat lak- en gelcoat schade, geen structurele brokken.

We koersen langs de kust en zien opeens een viertal immens grote beelden, norse mannen die over zee kijken. Het is zijn imposante kunstwerken en we maken wat foto's.

We verlaten de kust en gaan landinwaarts richting Billund. Ook hier weer mooie rustige wegen. De combines maaien en dorsen op verschillende plaatsen het graan. Plotseling hoort Jan een ratelend geluid onder in de fiets. De beide lagers van het kettingwiel zijn uit het kettingwiel gelopen. Cees heeft een oud reserve kettingwiel en die gaat er in. Gelukkig is er iemand van Velomobielonderdelen.nl mee :). Er zit nu een gedeelde kettingtandwielashouder in Jan's fiets.

In Billund rijden we even langs Legoland. Dat is geen goed idee. We worden door een suppoost gemaand snel voor de hoofdingang te verdwijnen. Als we niet snel genoeg reageren dringt de man hinderlijk aan. Hij wil nog wel op de foto, de rotzak.
Ook om andere redenen is het geen goed idee om bij de uitgang van Legoland te staan met de Questen. De kinderen zijn blijkbaar flink ontremd, want één joch springt in één beweging in mijn Quest. Ik schreeuw het joch toe dat ie op moet rotten. Dat doet ie ook, maar de moeder van het knaapje is boos dat ik hem zo toesnauw. 'U staat toch op Legoland'. Ja mevrouw, maar u bent inmiddels buiten de poort en nu mag u de koters weer zelf onder controle houden.

Het laatste stuk naar Egdved is het flink klimmen en dalen. Met alleen een middelste tandwiel vóór, de kleine is voor inbouw van de SRM verwijderd, is het een stevige klus. Om toch een redelijke cadans te houden is het nodig om tijdens de klim 300 watt te trappen.

Jan ontvangt ons met een koud biertje.
135 km fantastische kilometers. Totaal tijdens deze reis 895 km.

Rondje Denemarken, dag 5, Ribe (DK) - avond

In Ribe staan we op een eenvoudige maar schone camping. Na de rode bietjes, aardappelen en een biefstukje hijsen we ons weer in onze Questen om Ribe, het oudste stadje van Denemarken te gaan bekijken. Het barst van de toeristen en uiteraard worden we door diverse Nederlanders aangesproken.
We rammelen over de grote kinderkoppen door het oude stadje. De Risse dempers maken overuren. Nu de voordempers nog :).
Bij de ijswinkel zitten we even voor de deur en zien de vele toeristen nieuwsgierig om de Questen drentelen.
Het stadje is levendig en heeft een aardige zeehaven.

Wij worden aangesproken door een meneer die vertelt dat zijn oom in Kopenhagen 'ook zoiets' bouwt. Ik denk dat ie het over Carl Georg Rasmussen, de ontwerper van de Leitra, heeft. De man staat, maar valt van verbazing bijna omver. Het wordt een heel leuk gesprek over Rasmussen. We worden uitgebreid gefotografeerd en ik geef de man mijn visitekaartje mee. Hij zal alles aan Rasmussen overbrengen.
We lopen een lokale rondleiding gids met een stel toeristen tegen het lijf. Het behoeft geen betoog dat de aandacht voor het verhaal van de gids even niet interessant is.
Cees ontdekt een Vikingen museum. Voor Cees interessant omdat hij ook als Wieringer een viking had kunnen zijn.
Terug op de camping even de blog bijwerken. De camper die we mee hebben is een drie-persoons versie. Er zijn dus maar drie stoelen aan boord. Geen nood, de Quest heeft de beste stoel van allemaal. De kleine MacBook air doet het voortreffelijk en kan prima worden bediend in de Quest.

Rondje Denemarken, dag 5, Tönning (DLD) - Ribe (DK)

De dag begint met prachtig zonnig weer. Cees is bekomen van het overmatig grote ijsje van gisteren.
Vandaag moeten we Denemarken kunnen bereiken. De methode om de route te maken is wat omslachtig, maar lukt prima.
Eerst wordt in de Montana de kaart Garmin City Navigator aangezet. Daarin wordt de plaats waar we naar toe willen ingegeven.
De Montana rekent de gewenste route uit met de bekende uitsluitingen. Dan wordt de City Navigator kaart uitgezet.
In de Montana wordt de routering uitgezet.
Dan wordt de Open Fietsmap aangezet en wordt er gereden met de Open Fietsmap. Deze is helaas niet in staat om een langer traject dan ongeveer 30 kilometer lengte uit te rekenen. Wel is de kaart zeer veel gedetailleerder dan de dure Garmin City Navigator.

Het rijden in Noord-Duitsland gaat prima. Wel moeten we eindeloze aantallen windmolens voor lief nemen. De Duitsers kunnen er geen genoeg van krijgen. Overal zie je bouwplaatsen waar nog meer windmolens worden gebouwd.
Rond het middaguur komt de wind letterlijk van twee kanten. De windmolens aan onze rechterhand draaien op oostelijke wind, de molens aan onze linkerhand draaien op westelijke zeewind.

Het landschap heeft veel weg van het Noord-Hollandse. Overal rijden we bovenop dijken die als twee druppels water op de West-Friese Omringdijk lijken. Na 70 km pauzeren we in Fahretoft. Jan heeft verse koffie en wat lekkers. De plaats is heel bijzonder, Der Höllandische Deich. In 1632 heeft de Nederlandse Leeghwater precies op deze plaats met een leger Nederlanders de dijken aangelegd. Een gedenkplaat op een grote oude sluisdeur en een grote steen getuigen daar van.

Bij kilometerstand 700 rijden we Denemarken binnen. Het verkeersbeeld wordt rustiger en het landschap wordt nog wijdser.
Het rijden in dit glooiende landschap is ronduit fantastisch. De snelheid ligt tussen 30 en 42 km/u. De windmolens zijn vrijwel verdwenen op een paar geclusterde parken na.

Jan krijgt de eerste lekke band. De band vliegt van de velg en vernielt het ventiel. Die kan de afvalemmer in.
Na 153 km arriveren we in Ribe waar Jan ons onthaalt op een heerlijke warme maaltijd. Broccoli, rode bieten, aardappelen en een biefstuk .

Rondje Denemarken, dag 4, Bremervörde - Tönning (DLD)

De dagelijkse regelmaat verloopt steeds soepeler. Nadat we gisteravond veel vliegen en muggen in de camper om het leven hebben gebracht slapen we prima. Na een goed ontbijt zijn we om half tien en route, eerst naar Glückstadt aan de andere oever van de Elbe.
Het is somber weer met grote onweerswolken in de richting waar we heen willen.
Het is ruim 50 km naar de veerpont. We houden de grote weg aan en kunnen steeds 40 km/u rijden. Sommige automobilisten vinden het niet leuk dat wij ze ophouden en laten dat merken. Eén grijze camper snijdt ons behoorlijk. Gelukkig staat ie even later in een file van 5 kilometer voor de pont.
Wij rijden in één keer naar voren en kunnen meteen aan boord.

Gemiddeld zijn de Duitsers buitengewoon correct. Zelfs vrachtwagen chauffeurs die soms minutenlang achter ons moeten blijven zwaaien vriendelijk. De pont is een flink schip waar zo'n 10 vrachtwagen combinaties op kunnen. Daarnaast nog zo'n 30 personenauto's en natuurlijk kunnen ook 3 Questen wel mee. Ook nu weer zijn we 'Fahrad' en betalen we € 3,50 per fiets voor de overtocht.

Aan de andere oever staat Jan ons op te wachten met verse koffie en Apfelstrudel, heerlijk.
De foto van onze aankomst nadat we van de ferry afkomen heeft Jan met de iPhone gemaakt.
We besluiten de dijkroute te nemen naar Brunsbüttel. Het eerste poortje is wel heel smal en aan weerskanten is er niet veel meer dan een centimeter over.
Het weer wordt dreigender en het gaat hard waaien. We besluiten van de dijk af te gaan en de lager gelegen parallelweg te volgen. Om niet onnodig lang in Duitsland te rijden besluiten we door te rijden naar Tönning en verlaten we de langere kustroute.
Vanaf nu laten we de Garmin Montana routeren op de Open Fietsmap. Instelling van de Garmin is voor fiets, uitsluitingen zijn snelwegen, u-bochten en onverharde wegen. Dit blijkt voortreffelijk te werken. We kunnen achter elkaar doorrijden en de routering klopt uitstekend. Voor iedere kruising gaat automatisch het schermlicht aan en klinkt er een duidelijk signaal. Ook zoomt de Montana in tot een heel gedetailleerd overzicht. Een kind kan de was doen.

Het begint te regenen. Eerst hebben we alledrie de carbon deksel met aangepast vizier erop.
Als het nog harder gaat regenen stoppen we om ook de kap er op te zetten. Na een paar uur regen wordt het droog en gaan de carbon toer/racekappen weer uit elkaar en in de fiets. Wat een genot.

Tegen het eind van de rit komen we aan bij Eider Sperrwerke. Zoals in heel Duitsland, wordt er geen rekening gehouden met velomobielen. Om de sluis te passeren moeten we eerst omhoog rijden en daarna …. Omlaag is er breed soort 'wasbord'. Ik probeer dit rijdend te passeren, maar al snel voel ik de stenen tegen de tunnel. Jan probeert het lopend. Zijn fiets is een stuk zwaarder en deze wil wat al te snel naar beneden. Jan stuurt omloog naar links en oops ….. de Quest ligt op zijn kant. Razendsnel heeft Jan de fiets weer op de wielen. Een paar krassen in de lak zijn de zichtbare herinnering van dit akkefietje.

In Tönning staat Jan al klaar. Hij heeft met de meegenomen Giant Halfway vouwfiets boodschappen gedaan in het dorp en serveert meer dan uitstekende spaghetti.
Vanavond rijden we zijn vieren, Jan op de Giant Halfway, wij in onze Questen naar het stadje Tönning. Leuk stadje met een eeuwenoude haven. Op de pakhuizen staat dat al in 1560 er een dienst op Australië voer.

Wij eten Italiaans ijs. Onwaarschijnlijk groot en buitengewoon smakelijk. Cees bestelt een vaas chocolade ijs met bonbons. Daar zit een hele doos bonbons op. Heeft iemand van jullie ooit Cees een ijsje niet zien opeten? Vanavond is het zover.

Rondje Denemarken, dag 3, Leer - Bremervörde (DLD)

Vannacht klettert de regen op het dak van de camper. Cees heeft zijn pop-up tentje wijselijk vervangen door een dubbel daks exemplaar. Hij zet zijn tent altijd zo dat de opening onder de luifel van de camper staat. Blijft ie altijd droog.
De mollen hebben de afgelopen nacht hard gewerkt en overal zijn nieuwe hopen ontstaan. Het gras wordt totaal verwoest.

We vertrekken rond 10.00 uur met een track van een Duitse fietsorganisatie. De track is simpel, vermijdt snelwegen en al het andere is OK. Dus ook onverharde karrenpaden met grote gaten. Als we dat een kilometer of tien gedaan hebben houden we dat voor gezien. Cees heeft voor Durano's en die smalle bandjes geven de klappen keihard door. Gevolg 2 gebroken spaken, Jan hoort ze met een harde 'poing' breken.

Vanaf nu rijden we nog uitsluitend op de gele wegen van de Open Fietsmap. Als er een grijze weg is met een fietspad ernaast is dat ook prima. Even later blijkt de track wel erg recht naar het doel te gaan. Er zit in elk geval geen weg onder.

Cees trekt tijdens een pauze zijn hemd uit en legt die in het hoge gras te drogen. Als ie weer in de fiets zit is ie druk aan het gesticuleren. Zijn hemd zich vol rode mieren en die lusten Cees rauw.

Het landschap is een aantrekkelijk coulissen landschap, een beetje zoals in de achterhoek en soms wat glooiend. Op veel plaatsen staat maïs en in mindere mate graan en rogge.

Veel huizen en bedrijfsgebouwen zijn bedekt met zonnepanelen. Overduidelijk wordt zonnestroom hier goed gesubsidieerd.
Bij Brake steken we de kleine Weser met de veerpont over. De kosten voor een fiets zijn € 2,30 per stuk. Ik geef de veerman € 6,90,-. Hij kijkt in een Quest en vraagt bevestiging of het echt een fiets is. 'Jazeker meneer'.

Jan heeft een mooie camping gevonden in Bremervörde.
Na 153 heerlijke kilometers bakt Jan pannenkoeken.

Rondje Denemarken, dag 2, Lauwersoog - Leer (DLD)

De eerste nacht in de camper is flink wennen. Een Vi-Spring matras is wel heel wat anders dan de dunne zitkussens van een 15 jaar oude camper. Het weer is direct prima, zonnig en met de wind nog uit westelijke richting. Eerst genieten we van een uitgebreid ontbijt. Dan volgen we een track langs de kust, de North Sea Cycle route. Duidelijk is dat de mensen die deze track maakten, met mountainbikes onderweg waren. We komen op paadjes waar de Quest maar net kan rijden. De track is ook niet zo recent, op een gegeven moment houdt de weg gewoon op. De betonplaten zijn opgenomen. Dat betekent terugrijden en een nieuwe route zoeken.
De Garmin Montana met daarin de Open Fietsmap voor noordelijk Europa op een 4 Gb Micro SD kaartje, is een fantastische GPS.
Je kunt er snel mee inzoomen om snel een route door een plaats te vinden. Ook uitzoomen tot een heel wijde omgeving met behoud van plaatsnamen, maakt het rijden echt geweldig. Cees heeft een Garmin Edge. Mag ik meestal voorop rijden, vanmorgen nam Cees het voortouw. Prompt raken we in het militaire gebied oostelijk van Lauwersoog de weg kwijt. Ligt niet aan Cees, maar aan de GPS. De Garmin Edge beeldt de heel kleine weggetjes en smalle fietspaden vaak niet af. Het grote scherm van de Montana geeft die informatie wel.
We genieten weer van het rijden door het Groningse platteland. Overal aardappelen en vooral veel graan dat bijna oogstrijp is.
Hoewel we het plaatsje 'Kleine Huisjes' passeren, is duidelijk dat de boerenstand in deze provincie er goed kaas van heeft gegeten hoe succesvol te opereren. De vele mooie boerderijen, 'Staete' heten ze hier, stralen luxe uit.
Bij een pauze komen twee werkwerkers naar de Quest informeren. Ze vinden het wel mooi. Op de vraag of ze een foto van ons willen maken, komt een volmondig ja.

Bij Delfzijl begint het te spetteren. Geen zware bui, dus de kap mag onderdeks blijven. Jan en ik rijden helemaal open, Cees rijdt met de carbon deksel van de toer/racekap. Alle drie fietsers hebben een deelbare carbon toer/race kap, ideaal voor een reis als deze.
Door het vele rijden op smalle paadjes hebben we na vijf uur nog maar 110 km afgelegd. Meerdere keren staan we voor hekken waar een Quest niet door kan. Rechtsomkeert dan en een nieuwe route zoeken.
Zuidoostelijk van Delfzijl worden we verrast door een groot aantal grafstenen op de dijk van de Eems. Daar moeten we meer van weten. Het blijkt dat het plaatsje Oterdum precies op de plek van de nieuwe dijk stond. Gewone huizen werden gesloopt, maar wat doe je met letterlijk eeuwenoude graven. De kerk werd gesloopt en in relief op de dijk gelegd. De grafstenen werden 6 meter hoger bovenop de dijk geplaatst.
Na 130 km en het passeren van het plaatsje 'Hongerige wolf' vinden we het welletjes voor vandaag. We kamperen aan de Eems in Leer.