donderdag 29 december 2016

Mistige Oliebollentocht 2016


Vanmorgen laad ik in het donker de Quest op de Tesla. Waarom met de auto? Wel, ik heb het de laatste tijd nogal in mijn rug en slapen op een luchtbedje zie ik slecht aflopen. Op één dag heen en weer met de fiets kan ook, maar de pont vaart pas om 6.00 uur en de start van de tocht in Dronten is al om 10.30 uur. Met wat pech kom je dan te laat.

De Tesla zoeft in een uur en een kwartier naar de Koperweg in Dronten. Aanvankelijk is het helder maar onder Amsterdam is het behoorlijk mistig. De temperatuur is rond het vriespunt, af en toe even daaronder. Bij InterCityBike is het om half tien al een drukte van belang. Het is prettig om zoveel bekende gezichten te zien. Zuur voor mensen die wel willen maar niet kunnen fietsen. Marloes Dries is zo’n pechvogel die door een automobilist van haar roeifiets is gereden. Ze is er met meerdere botbreuken toch bij. Sterkte Marloes.


In de grote werkplaats is er koffie en wordt er massaal bijgepraat. Ik kleed me om en laad de benodigde spullen voor de rit van de auto in de Quest.


Cees, George en Jan zijn in alle vroegte uit Noord-Holland vertrokken en arriveren door lekke banden maar net op tijd. De mannen blijven na afloop van de tocht slapen.


Tegen de geplande vertrektijd van half elf is het industriegebiedje veranderd in een kleurig festijn van velomobielen. Het zicht wordt inmiddels weer slechter. Als we onderweg zijn is het zicht nog maar zo'n 150 tot 200 meter en veel valt er niet te zien. Jammer maar helaas. Ik rij de lange route, totaal 39 km. Het is een enorme stoet velomobielen die het verkeer soms minutenlang geduldig doet wachten.



Het is donders koud met een temperatuur rond het vriespunt en een luchtvochtigheid van 99%. Het vizier van de racekap moet een stukje omhoog om goed te kunnen zien. Ik realiseer me dat ik beter een muts mee had kunnen nemen. Na een korte plaspauze trek ik mijn blauwe regenjack met capuchon aan. Dat maakt het rijden een heel stuk aangenamer. Normaal heb ik bij ritten alleen een shirt met lange mouwen aan, nu heb ik daaronder nog een fietsshirt aan. Met de snelheid van tussen de 25 en 30 km/u word ik absoluut niet warm.

Mijn verlichting valt uit. Al snel zie ik dat de kabelschoen aan de stroomdraad naar de zekering is losgeraakt. Dat los ik nu niet op en is in een groep rijdend lastig voor achter mij rijdende fietsers. Er is nu geen remlicht en dat vind ik zeker met dit weer heel belangrijk.



Na ruim anderhalf uur rijden komen wij aan bij de geplande stopplaats Flevo On Ice. Mijn lieve god wat is het hier druk. Met de grootste moeite en vooral geduld kan de hele ploeg binnen komen. De door InterCityBike gesponsorde warme Chocomel en applecake gaat er letterlijk in als koek.



Ik verwissel de accu's van de GPS en de voetverwarming. Vooral die laatste moet het echt blijven doen. Ook hier wordt heel wat afgekletst alvorens de enorme stoet weer in beweging komt. Ik hoor dat er precies 200 deelnemers zijn geteld, een absoluut record.



Voor het tweede deel van de rit kan er worden gekozen voor de korte of de lange rit. Ik zie op de GPS dat er voor de lange rit buiten het terrein van Flevo On Ice rechtsaf geslagen moet worden. De overgrote meerderheid, waaronder ik, gaat evenwel linksaf en neemt de korte route.

Dat stelt de logistiek voor problemen, de grootste groep komt veel te snel terug bij InterCityBike. De oliebollen blijven nog een uur onderweg en ook de soep wordt pas twee uur nadat de eerste fietsers terug zijn opgediend. Ik ben al niet zo'n snertklant en als de worst ook met vakantie is, dan ... is het tijd om huiswaarts te gaan.



Bovenstaande foto is kenmerkend voor de ritten van de dag. Mist, vochtige lucht en lage temperatuur. Het gele vlekje voor in beeld is een stukje schuimplastic dat de Nacaduct dicht houdt. Ventilatie genoeg vandaag.



De terugreis duurt flink langer dan de heenreis. Er is een kopstaart botsing ontstaan en er staat al snel 6 km file. Ik rij op de Autopilot en word op tijd afgeremd voor de file. Een dag eerder wordt een Nederlandse mede-Teslarijder, rijdend op de A2 bij Eindhoven, ruim op tijd door de Autopilot gewaarschuwd voor een spectaculaire botsing vlak voor zijn Tesla. De Tesla radar kan onder de voorligger doorkijken en de snelheid meten van de auto voor de voorligger. Als het snelheidsverschil tussen die twee auto's een ongeval onvermijdelijk maakt dan remt de Tesla zelfstandig.

Voor de liefhebbers de dashcamvideo van de Nederlandse Teslarijder uit een NBC nieuwsprogramma



Er zijn veel buitenlandse deelnemers die met hun velomobiel op het dak van de auto zijn gekomen. Eerlijk gezegd niet altijd even verfijnd vastgeknoopt.

Rest een woord van dank aan Ymte en zijn ploeg. De logistiek is door de grote deelname en pech bij leveranciers, de soep was niet goed en moest opnieuw worden gemaakt, op de proef gesteld.

Met wat geduld is iedereen aan zijn trekken gekomen.








6 opmerkingen:

Wim zei

2017 --> moet zijn 2016 ;-) Of heb je een vooruitziende blik :-)

Wilco Pompert zei

Leuk om je verhaal te lezen Wim!

Wim Schermer zei

Dag Wim,
Natuurlijk, het is nog 2016. Dank voor de tip.
Groeten,
Wim

kampeerwijzer.com zei

Mooie foto's Wim!

Adri Manhave zei

Hi Wim,

Leuk verslag en mooie foto's!
Het is voor mij smullen, niet van de oliebollen, maar van de verslagen, ben ik er toch een beetje bij......

Groeten, Adri.

Wijnandt zei

Het vergaat mij net als Adri, smullen van de foto's en video's, en gelukkig niet van de oliebollen of snert ;-)

M'n complimenten voor de organisatoren en voor de bikkels die wèl hebben meegedaan!

't Is me dit keer goed bevallen als leunstoel-velonaut :-))