Klussen en bandentest voorbereiden

Na een boodschappenritje naar Akersloot zie ik dat het carbon laminaat van de tunnel waar ik steeds mijn rechtervoet neer zet tijdens het instappen, weer kapot gaat. Op die plek is door Jan eerder al een stukje carbon gelamineerd. Jan zei nog, plak er een stripje rubber op, dan wordt de druk verdeeld en blijft het heel. Dat is niet gebeurd en nu repareer ik het zelf maar even. Ik heb carbonweefsel en epoxy voorhanden en zo is het klusje snel geklaard.
Later zal ik er nog een extra lapje op lamineren en een neopreen profieltje op lijmen. 'Als het kalf verdronken is dempt men de put'.

Wij experimenteren met een stabielere ophanging van het vizier. Dringend nodig is het niet, 100 km per uur blijkt geen probleem met het vizier op te leveren. Toch is het prettig dat het vizier zo stil mogelijk staat.
Jan rijdt nu deels met bedieningspootjes van carbon. Dat gaat prima, maar carbon is zo stug dat dit mogelijk bij een aanrijding tot verwondingen kan leiden. Nu alle randen van de kappen veilig zijn voorzien van beschermende neopreen omrandingen, is het niet OK dat we een scherp mes in de vorm van een strip carbon vlak bij het gezicht aanbrengen.
Een alternatief breng ik vandaag aan. Ik maak de standaard Lexan pootjes gewoon dubbel zo breed. Het ritje vanmiddag toont aan dat het vizier zichtbaar stiller staat. We houden jullie op de hoogte.

Morgen staat er een flink aantal tests, samen met Jan Geel, met de pendel op het programma. De hefinrichting krijgt nog enkele verbeteringen waardoor deze nu zelfs zonder wielen stabiel staat. Zeker als je met twee man werkt is het handig als de beide wielen onafhankelijk van elkaar kunnen worden verwijderd en gemonteerd. Ymte stuurt nog de nodige binnenbanden op. Hij moet er zelfs nog enkele bij bestellen.

De binnenbanden waarmee we testen zijn allemaal van de categorie ' Schwalbe extra light'. Zeker gezien het gegeven dat binnenbanden extreem veel invloed hebben op de resultaten, worden de tests gehouden met de volgende binnenbanden.

406 banden van 23 tot 35 mm, SV6a
406 banden van 35 tot 53 mm, SV7c

559 banden van 23 tot 35 mm, SV12a
559 banden van 35 tot 53 mm, SV14
559 banden van 54 tot 60 mm, SF13F

Liefhebbers van de snelst mogelijke combinatie van buitenband en binnenband kunnen dit lijstje het beste goed bewaren. Vertrouw de opgaven van Schwalbe niet. Binnenbanden die volgens Schwalbe tot een bepaalde maat kunnen worden gebruikt, exploderen gegarandeerd.

Bandentest Schwalbe Marathon Supreme 26"

Vanmiddag doe ik wat nieuwe tests met de pendel. Als ik het wiel met de Furious Fred eraf haal om de Marathon Supreme te monteren, valt de pendel om en stuitert met een stevige dreun op de vloer. Blijkbaar is de constructie die ik gisteren zo vreugdevol in gebruik nam onvoldoende stabiel. Nu blijkt dat als de wielen op de remmen staan, het geheel wel stevig staat. Als ik de remmen los zet om een wiel te vervangen, staat het geheel te wankel.
Ik maak een brede houten voet aan de voorzijde van de steun. Een stuk neopreen eronder voorkomt dat ie kan verschuiven. Wel moet ik de volledige 80 kg van de pendel nu optillen om het weer op de hefconstructie te krijgen.

Als dit tenslotte gelukt is lijkt de nieuwe constructie een flinke verbetering. Ik kan nu de remmen loszetten en blijft het geheel op één vrij draaiend wiel stevig staan. Je moet wat voor je hobby over hebben :).

Verder dan het testen van de Marathon Supreme kom ik niet. Voorheen was de Marathon Supreme een ronduit trage band. Voor de zoveelste keer kom ik tot de conclusie dat Schwalbe en Schwalbe niet alleen, zijn banden in sneltrein vaart verbetert. De vouwband legt heel makkelijk om en ziet er heel fraai uit.
Kijk in de tabel en zie dat deze nieuwe Marathon Supreme uitstekend loopt. Hij loopt duidelijk lichter dan de Marathon Plus. Opvallend is ook weer dat al bij 4.0 bar een opvallend lage rolweerstand aanwezig is. 5.0 bar, de officiële maximum druk, levert nauwelijks minder rolweerstand op. Om van 6.0 bar maar te zwijgen.

Dit alles brengt me tot de overpeinzing dat er nooit meer een eind zal kunnen komen aan het testen van banden. Ik ben heel benieuwd hoe de andere banden als Kojak, Super Moto en Perfect Moiree zich tot deze Supreme verhouden. De rollen zouden wel eens heel anders verdeeld kunnen worden dan verwacht.

Uiteraard is de Marathon Plus nog beter beschermd tegen lek rijden dan de Supreme. Wil je dat kleine extra risico op lek rijden nemen, dan hoef je de Supreme niet langer te mijden.

Bandentest 26" banden

Vandaag tref ik de eerste voorbereidingen om de pendel ook voor het testen van 26" banden te gebruiken. Het verwisselen van 20" wielen is inmiddels routine geworden. Om 20" wielen veilig te vervangen door 26" wielen vereist enig denkwerk. De hele pendel moet 7,5 cm hoger worden opgetild. 80 kg staal is goed in staat om botten te breken. 80 kg tillen is ook geen hobby van me.
Mijn oog valt op de oude oprijplanken waarmee ik de Quest voorheen op de Foldy car zette. Ik fabriek er een houten steun aan en het hefwerktuig is voor elkaar.

Nu de pendel toch voor de grote wielen geschikt is, kan ik het niet laten om twee uitersten te testen. Ik kies voor de Marathon Plus en de Furious Fred. Als eerste de Marathon Plus. De 47 mm brede band is opvallend makkelijk om de velg te leggen. Wel is ie zwaar, 1035 gram. Schwalbe specificeert 995 gram.

Als ik de eerste serie testresultaten met de Marathon Plus heb, realiseer ik me dat de pendel door de grotere wielen onder een steilere hoek naar de vloer wordt geduwd. Oops, dat is niet OK. Het hoogteverschil tussen 20" en 26" wielen is 7,5 cm. Ik voorzie twee eiken blokken van neopreen strips om precies 7,5 cm hoogte te verkrijgen. Nu start de pendel vanaf dezelfde positie. Het verschil is niet heel groot, enkele procenten, maar wel meetbaar.

Net als de 20" Marathon Plus, is ook de 26" niet erg gevoelig voor hogere drukken. Tussen 3 en 4 bar is het verschil maar enkele procenten. Bij 5 bar heeft de band zijn lichtste loop bereikt. Harder oppompen naar 6 bar levert niks op. Per saldo is de beste druk rond 4 bar. Dan is er nog een behoorlijk comfort. En vast staat dat het beter is dat de banden onregelmatigheden in het wegdek opvangen dan dat dit met te harde banden door de vering wordt geabsorbeerd. De daardoor ontstane trillingen in de carrosserie kosten meer energie.

De Furious Fred loopt een stuk lichter. Met 335 gram en heel soepele wangen is dit ook te verwachten. Ook hier zijn de verschillen tussen 3 en 5 bar niet heel groot, al is de winst bij harder oppompen relatief iets groter.

Komende dinsdag komt Jan Geel naar De Woude om die dag zoveel mogelijk banden te testen.

Volgende week zondag komt een delegatie van het nieuwe Human Power Team van de TU Delft, zij zijn inmiddels bezig om de Velox3 te ontwerpen, op De Woude banden testen.

Oliebollentocht 2012 in Zwolle

Oliebolle in Zwolle....De 17e editie van de Oliebollentocht rijdt door de Kop van Overijssel, 60 kilometer met heeul veeul andere velomobielen. De informatie over de tocht wordt nu in 4 talen via dit nieuwsbericht bijgehouden.

Op zaterdag 29 december wordt in Zwolle de beroemde Oliebollentocht verreden. De 17e editie en "Velomobiles only". Breken we het record van vorig jaar: 149 stuks?

Vanaf half tien inschrijven, en dan wat warms drinken bij De Vrolijkheid in Zwolle. We gaan dan deelnemers tellen voor de recordpoging. En dan om 11.00 in groepen van zo'n 50 velomobielen op pad. We volgen een mooie route van 60 km. waarbij het enige stoplicht dat van de veerpont te Genemuiden is. Verder volgen we de Vecht en het Zwarte Water, reden om deze tocht ook wel "een Dijk van een Tocht" te noemen. Door de dijken mooie vergezichten. Maar ook dwars door Hasselt, een oud hanzestadje, later tussen wuivende rietkragen in het kleinschalige landschap van de Kop van Overijssel.
We pauzeren in Belt-Schutsloot met een stuk appelgebak met warme drank naar keuze.
Bij terugkomst staat er een stevige bak door de waardin gemaakte snert met een plak roggebrood en katenspek klaar. Vegetarisch: Geen probleem, een goed alternatief staat er naast. Natuurlijk zijn ook de oliebollen niet vergeten....Ze worden letterlijk gebakken waar we bij staan.....

De track komt hier plm. 10 december als link naar de download te staan. In Zwolle ligt een stapeltje papieren routebeschrijvingen klaar.

Een overnachting voorafgaand/aansluitend aan de tocht is mogelijk. Wegens succes is het bij mij stampvol, maar ik bemiddel momenteel voor (groeps-)overnachtingen in de buurt. Een tweede lokatie voor 12 deelnemers, à 20 euro per nacht incl. ontbijt is gevonden.

Vrijdagavond gaat het cafe van ons CW-projekt, waar een deel ook overnacht, speciaal voor ons open.

En reserveer meteen die grote mok (300cc) met het logo van de tocht . De mok heeft een vrolijk gekleurd oor en rand, en is tot 14/12 bij te bestellen bij opgave voor de tocht. Met de "winst" verwennnen we onze vrijwilligers ;-)

Adres: De Vrolijkheid, Meppelerstraatweg 3, Zwolle.
Dit is aan de afrit 20 van de A28, Zwolle Noord.

Inschrijven, wel eerst even inloggen op ligfiets.net, voor dit fantastische evenement op Ligfiets.net.

Informatie van en door Quesjer

Velomobiel.nl sponsort banden en wielen voor test

Vanmorgen verwacht ik Ymte van Velomobiel.nl met de bus op De Woude. Ymte heeft een voorraad nieuwe banden en wielen mee om te testen met de pendel. Als ik bij de pont aankom zie ik geen bus, wel een afgeladen Fiat Panda met Ymte aan het stuur.

We laden de enorme dozen uit en bekijken dan wat er is aangekomen. In het kort staan er nu in de garage:

2x Marathon supreme 50-559 vouwband
2x Marathon winter 47-559
2x Marathon winter 42-406
2x Perfect moirree 47-559
2x Perfect moirree 35-559 vouwband
2x Durano plus 35-559
2x Durano 35-559
2x Marathon plus 47-559
2x Furious fred 50-559
2x Supermoto 60-559
2x Marathon racer 47-559 vouwband
2x Marathon plus 47-406
2x Kojak 50-559
2x Kojak 35-559 draad
2x Kojak 35-559 vouw
2x Marathon racer 47-406
2x Durano 28-406 draad en vouw

Naast de al aanwezige 19 mm en 25 mm 406 velgen zijn er door Ymte ook onderstaande wielen gespaakt. Voor het testen van dezelfde banden onder winterse condities buiten zijn er nu meer 406 wielen beschikbaar. Ook zijn er nu twee 559 wielen om 26" banden te testen.

2x wiel 70 mm trommel 25-559 velg
2x wiel 70 mm trommel 25-406 velg
2x wiel 70 mm trommel 19-406 velg

Kan Wim de komende winter niet fietsen, kan ie in elk geval wel met fietsbanden in de weer.

Dank aan Velomobiel.nl die volkomen belangeloos alle wielen en banden beschikbaar stelt.

UV bestendige storm- en voetenstrips

Tot nu toe gebruikte ik de algemeen verkrijgbare neopreen van Polyservice. Makkelijk te verwerken en het lukt vrijwel altijd. Nadeel van deze licht amberkleurige neopreen is dat de bijgemengde pigmentkleuren niet altijd mooi overeenkomen met de kleuren van de velomobielen. Witte en gele stormstrips verkleuren langzaam naar een donkerder tint. Die verkleurde strips kun je uitstekend weer op kleur brengen met een spuitbus met de goede kleur lak.

Lang heb ik gezocht naar een glasheldere neopreen die liefst goed UV bestendig is. Die heb ik nu gevonden. Lastiger te verwerken door een ingewikkelde en langdurige mengcyclus. Dit is duidelijk spul voor professioneel gebruik omdat het kant en klare mengsel gevacumeerd moet worden om luchtbellen te vermijden.

Na experimenteren met diverse harders lijkt het er nu op dat ik een goede combinatie heb gevonden. De tijd zal het leren, maar de kleuren zijn nu al veel mooier. Op de foto zie je in het midden de nieuwe gele strip. Rechts de nu twee maanden op mijn Quest geplakte en al verkleurde gele strip. Links zie je een transparante versie. Mogelijk is dat zinvol voor de voetenstrip, daar speelt kleur nauwelijks een rol. Twee nadelen zijn er wel, het nieuwe product is alleen in jerrycans van 10 kg te koop en het spul is 60% duurder.

Deflector effectiever

De kappen van velomobielonderdelen.nl worden geleverd met een deflector van 8,5 cm breed. Die grootte kan goed zijn als je vrij hoog in de fiets zit. Zit je lager in de fiets dan bestaat het risico dat de deflector in je gezichtsveld komt.
Dat is zeker niet de bedoeling. Je moet er te allen tijde overheen kijken. Is dat niet zo, zet dan de schaar erin.

Ik zit vrij diep in de Quest en mijn deflector is maar 5,5 breed. Daardoor is ie effectief 4 cm hoog boven de horizontale deksel. De werking blijft even goed omdat de luchtstroom naar boven, tegen de binnenkant van het vizier, is gericht. Op deze manier kan er geen warme vochtige lucht uit de fiets het vizier bereiken. Het vizier beslaat dan ook niet. Prettig is dat je een uitstekend overzicht houdt.

Om geen last te krijgen van reflecties van de deflector in het vizier, heb ik hem met een spuitbus matzwart gespoten. De opname vanuit de fiets is met de iPhone genomen met de zon linksvoor. Het vizier is tijdens de opname dicht en in het geheel niet te zien. Ook zie je de deflector niet in het vizier reflecteren.

Bandentest 10-11-2012

De directe aanleiding voor deze bandentest is een verzoek van Daniel Fenn van Beyss om de Vittoria Juniores Tubular Tire - 20x21mm met de pendel te testen. Volgens enkele vrienden van Daniel zou deze Vittorio fantastisch zijn. Daniel heeft ernstige twijfels, maar zoekt bevestiging in een nauwkeurige test met de pendel.

Wij hebben deze en enkele volgende banden ook getest op een met water en groene zeep kletsnat gemaakte vloer. We willen bekijken of banden lichter gaan lopen als de microslip door een gladde vloer wordt verminderd. De uitkomst is dat er totaal geen verschil in pendeltijd is tussen een droge vloer en een natte vloer is.

Wij hebben de volgende 20" banden aan de tand gevoeld:

Vittoria Juniores Tubular Tire - 20x21mm Black
In de tabel is te zien dat deze band buitengewoon slecht loopt. Zelfs een Schwalbe Marathon Plus is nog sneller. In de proef met de 8 mm boor is de band behoorlijk soepel, maar toch rolt ie beroerd.

Schwalbe Ultremo ZX 2012/2013
Schwalbe Ultremo ZX 2011
De Schwalbe Ultremo ZX banden (geel in de tabel) hebben de afgelopen jaren een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Kijk maar eens naar de verschillen tussen de ZX van de jaargang 2011 en die van 2012/2013. Dat scheelt maar lieft 25%. De band is wel een echte wedstrijdband. Op halfnat wegdek is het risico van lek rijden vrij groot.
De Ultremo kan beter niet op een brede velg worden gelegd. Wij hebben de band toch op een 25 mm brede velg getest. Dat levert een verhoging van de rolweerstand op van rond de 13% in vergelijking met een 19 mm velg.

Schwalbe Kojak 35 mm
Gewoon een goede standaard band die waarschijnlijk volgend jaar met de Shredda een opvolger krijgt. Jan van Steeg meldt dat de Shredda een pure wedstrijdband wordt.
Hopelijk gebruikt Schwalbe de compound van de experimentele 50 mm band voor de Kojak.

Schwalbe Durano
Was de Durano eerst de snellere opvolger van de Stelvio, inmiddels is de band meer door ontwikkeld om een lange levensduur te verkrijgen.

Schwalbe Marathon Plus
Deze band wordt door veel velomobielrijders verfoeid om zijn trage roleigenschappen. Dat is met de huidige versie wel verleden tijd. Een Kojak is maar 5% sneller. De eerdaags te testen 47 mm versie kon wel eens sneller zijn dan een Kojak. Ook de standaard versie met Green Guard, deze komt bij een volgende test aan bod, zal zeker sneller zijn.
Belangrijk is om de Marathon Plus niet te hard op te pompen. In de tabel zie je dat het weinig in rolweerstand uitmaakt of je nu 5, 6 of 7 bar in de band pompt. Dan kun je hem beter zachter houden. De band vervormt dan nog enigermate onder belasting. Pomp je hem spijkerhard op, dan worden alle bewegingen van de wielen doorgegeven aan de carrosserie. Dat levert meer weerstand op. Ook het comfort is dan slecht.
Van alle banden is de Marathon Plus er nog wel met de hand om te leggen. Van de velg afhalen zal niet makkelijk zonder bandenlichter lukken.

Michelin Nuna Blauw en Michelin radiaal 40 mm
Deze banden zijn het non plus ultra van de velomobielbanden. Niet of heel moeilijk te krijgen en als het al lukt extreem duur. De Nuna blauw is gebruikt om alle banden mee te vergelijken. De Crr waarde van de Nuna blauw is precies bekend.

Vredestein F-Lite
Nog steeds een snelle en comfortabele band. De lekbestendigheid is tot halverwege de levensduur goed. Wordt de band dunner dan raakt ie vaker lek.

Panaracer Minits Tough
Deze band is eerder nieuw niet getest als een van de snelste banden. Een versie van dit jaar en ook nog flink gebruikt, loopt wel licht. Dit bandje zou ook in de winter goed blijven lopen.

Continental Grand Prix, handgemaakt
Continental Grand Prix standaard
Deze beide banden (groene achtergrond in de tabel) verschillen sterk. Hoewel op beide banden staat dat ie handgemaakt is in Duitsland, gaat dat maar voor één van de beide op. De verschillen zijn ook nu weer groot.

Schwalbe experimentele compound 50 mm
Deze banden liggen nu 6000 km onder mijn Quest en is er slechts één keer een lek gegaan. Met deze banden bewijst Schwalbe dat zij op de goede weg zijn. Licht lopen doen ze als de beste en komen zelfs in de buurt van de speciale Nuna blauw. Schwalbe kent inmiddels deze test en zal daar hopelijk de goede conclusies uit trekken.

Plastic binnenband
Een plastic binnenband had ik nog nooit gezien. Deze is goed lekbestendig en blijft ook heel lang op druk. Toch is het nog geen goede vervanger voor de butyl banden die al eeuwen de standaard zijn. De ermee geteste banden lopen met de plastic binnenband zeker 10% trager.

Schwalbe binnenband SV6a en SV6
Wij hebben dezelfde banden, waaronder de Ultremo ZX, getest met zowel de dunnere SV6a binnenbanden als de SV6 biba's. De resultaten deden ons wel schrikken. De dikkere SV6 beïnvloedt de rolweerstand in extreme mate. Wij meten tot 15% meer rolweerstand.

Vervolg
In de nabije toekomst zal ik nog een flink aantal banden testen. Dit zal ik ook doen op verzoek van het nieuwe HPT Delft team t.b.v. de Velox3. De Marathon (green guard), de Marathon Supreme, eigenlijk alle banden die bij Velomobiel.nl in Dronten aanwezig zijn, komen naar De Woude. Tegelijk zullen ook de 26" wielen meekomen en zal ik dezelfde tests uitvoeren met een selectie 26" banden.
Ook Raptobike stelde enkele banden, waaronder de Marathon Plus, beschikbaar. Op deze wijze hoef ik alle banden niet zelf te kopen. Dank hierbij aan sponsors Velomobiel.nl en Raptobike.nl.
Tenslotte zal ik van drie verschillende banden gedurende de komende winter onderzoeken hoe zij zich gedragen bij toenemende koude. De banden die daarvoor in aanmerking komen zijn Marathon Plus, Kojak en F-lite.

Hebben jullie banden waarvan je denkt dat het belangrijk is dat ze hier getest worden, laat het via het reactieformulier weten. Alles testen wat er is kan natuurlijk niet.

Stijvere Quest

De glasvezel Quest is recentelijk een stuk stijver geworden. Op belangrijke plaatsen zijn versterkingen ingelamineerd. Oudere glasvezel Questen hebben die verstijvingen niet. Deze fietsen kun je herkennen aan het ritmisch heen en weer bewegen bij iedere omwenteling van de pedalen. Deels wordt dit veroorzaakt door het inveren van de veerpoten, maar ook door het vervormen van de carrosserie.
Het kan geen kwaad, maar kost wel wat energie die niet ten goede komt aan de voorstuwing.

Om deze zogenaamde 'flex' te bestrijden heeft Jan Geel in zijn Quest een tweetal carbon profielen gelamineerd. Deze profielen beginnen bij de onderkant van de wielkast en eindigen bovenaan bij de bevestiging van de vierkante ruggengraat. Het weegt maar heel weinig, maar de kenmerkende vervorming in zijn fiets is vrijwel verdwenen.

Bandentest met Daniel Fenn

Gisteren en vandaag hebben Daniel Fenn, de maker van en snelle rijder in de Evo K en Evo S, en ik een serie banden getest.
Reputaties zijn keihard onderuit gegaan. Notoir langzaam gedachte banden als de Schwalbe Marathon Plus blijken in de recentste uitgave fantastisch te lopen.
Verschillen in binnenbanden beïnvloeden de resultaten schrikbarend.
We hebben de effecten van microslip onderzocht door enkele banden op een met water en groene zeep kletsnat gemaakte vloer te testen.

Wij hebben de volgende 20" banden aan de tand gevoeld:
Vittoria Juniores Tubular Tire - 20x21mm Black
Schwalbe Ultremo ZX 2012/2013
Schwalbe Ultremo ZX 2011
Schwalbe Kojak 35 mm
Schwalbe Durano
Schwalbe Marathon Plus
Michelin Nuna Blauw
Michelin radiaal 40 mm
Vredestein F-Lite
Panaracer Minits Tough
Continental Grand Prix, handgemaakt
Continental Grand Prix standaard
Schwalbe experimentele compound 50 mm
Plastic binnenband
Schwalbe binnenband SV6a en SV6.

Eerst hebben we de pendel nog verder geoptimaliseerd zodat er geen enkele speling tussen de steel en het gewicht meer aanwezig is. Een nieuwe laser met een kleinere projectie maakt aflezing nog nauwkeuriger. Tenslotte is de projectie afstand van pendel tot deur van de garage nu bijna 10 meter. Betekent dat alle in het verleden gedane metingen achterhaald zijn.

Het verwerken van de enorme hoeveelheid metingen zal nog wel even duren. Nu eerst even een stukje fietsen om bij te komen. Daniel Fenn heeft een werktempo dat een normaal mens niet kan bijbenen.

tiltingvehicles.blogspot.nl

Veel fietsers blijken erg geïnteresseerd te zijn in de VeloTilt. De ontwikkeling gaat in rap tempo door. Op dit moment zijn de eerste schaalmodellen in aanbouw.
Tilting is geen nieuw fenomeen. Tientallen jaren al wordt er door ontwerpers aan tilting voertuigen gewerkt. Niet alleen mens aangedreven voertuigen, ook elektrische en anderszins gemotoriseerde concepten hebben het levenslicht gezien.

Een blog waar heel veel van deze ontwikkelingen te zien zijn is tiltingvehicles.blogspot.nl. Uiteraard staat de VeloTilt daar nu ook op.
Een heel leuke en informatieve site.

Stormstrip op racekap

De stormstrip heeft zijn effectiviteit ruimschoots bewezen. Tot nu toe had ik de racekap nog niet voorzien van een strip. Door de hoge positie van de racekap zal een strip daar sterk bijdragen aan de veiligheid bij harde wind. Mijn racekap is geel met een transparant carbon middenstuk. Daarom maak ik een zwarte strip en kleef een klein stuk op de liggende deksel voor het vizier en een langer stuk op de kap.

Vanmiddag waait het een kleine 6 Bft met uitschieters tot Bft 7. Bij deze windsterkte kunnen er rond gebouwen, op bruggen en dijken al windstoten van Bft 8 voorkomen. Een Quest met racekap maar zonder stormstrips zit dan al aan zijn grens.

Ik maak een boodschappenritje vlak voor een regengebied ons weer eens bereikt. Het gevoel onder de kap is uitstekend. De wind is goed voelbaar maar het onrustige sturen blijft beperkt. Een hellend koppel is niet te bespeuren. Wel moet je door de hoge winddruk soms tegensturen. Toch is de zeilwerking nog goed merkbaar. Op het fietspad tussen Uitgeest en Castricum rij ik in de beschutting van bomen en gebouwen 39 km/u met hartslag 112. Bij precies deze hartslag versnelt de Quest tot 43 km/u als de wind vol en dwars op de zijkant staat.

Straks ook 26" (winter)banden met pendel testen

Tot nu toe zijn er alleen 20" banden getest met de pendel. De resultaten zijn zo betrouwbaar dat het ook nut heeft om 26" banden met deze pendel te testen. Daar zijn nu nog geen wielen voor. Ymte van Velomobiel.nl wil best een tweetal 26" wielen met 70 mm remtrommels spaken.

Tot op heden heb ik vrijwel uitsluitend gezocht naar de snelste banden. Veel bloglezers vroegen mij echter om ook echte winterbanden te testen. Interessant is het voor mij om de juiste strategie voor banden in winterse omstandigheden te formuleren. Hoe 'zwaar' loopt een Marathon Plus nu echt. Ik ga deze testen in vergelijking met onder meer de Marathon Greenguard. Ook zal ik een minder lekbestendige band testen met de Michelin Protek Max binnenband.

Vanmiddag rij ik naar Driehuizen om bij Sebastiaan een voetenstrip te bezorgen.
Na een hagelbui wakkert de wind tot heel hard aan. Op de dijk van de ringvaart wordt de Quest stevig heen en weer geslingerd. Goede reden om ook op de racekap een stuk stormstrip te maken. Dat moet in zwart op de carbon liggende deksel en donkere band van de kap. Na de bui rij ik huiswaarts en zie een fraai schouwspel van de ondergaande zon achter mooie wolkenpartijen.

Vloermatten en claustrofobie

Nadat gisteren de Quest aan de buitenkant is gereinigd, gebeurt dat vandaag aan de binnenkant.
De bodem van een velomobiel is niet altijd mooi droog en schoon. Kleding, tassen en andere spullen worden dan vochtig en soms vuil. Natte kleding gaat schimmelen en de geur in de fiets wordt er niet beter op.

Daar is nu een oplossing voor, de Ventisit vloermat.
Alles op de bodem blijft nu mooi schoon en droog. Het voorkomt ook effectief gerammel door losliggende spullen.
Het gewicht is 300 gram voor Quest, Quest XS, Strada en Milan GT (MK2).
De fraaie en onverwoestbare matten zijn uitsluitend verkrijgbaar bij Velomobielonderdelen.nl.

Mijn Quest krijgt nu de mooie Ventisit vloermatten aangemeten. Ze zijn vanaf vandaag beschikbaar in de webwinkel voor € 39,90.

Een klant van Velomobielonderdelen.nl vraagt of de kap die hij in bestelling heeft claustrofobie veroorzaakt. Zo'n vraag kreeg ik niet eerder.
De kappen van Velomobielonderdelen.nl zijn tijdens het rijden simpelweg niet waar te nemen. Niet links, niet rechts, niet aan de bovenkant. De vrije zichtbare beeldhoek is 270 graden, meer dan de beeldhoek van twee ogen. Ik probeer dat vanmiddag met mijn nieuwe speeltje, de iPhone 5, zichtbaar te maken. Dat lukt maar gedeeltelijk. De foto is gemaakt terwijl ik in de fiets onder de kap zit. Het Lexan vizier is geheel gesloten.

Michelin Protek Max

Vandaag blijf ik thuis, er wordt een nieuwe iPhone 5 bezorgd. Kan de Quest mooi onder de douche. Zo smerig als de fiets nu is is ie nog nooit geweest. Nadat ik de racekap erop heb gezet kan de autowas borstel ter hand worden genomen. De prut loopt in stromen van de onderkant van de Quest af. Ook de banden worden schoongeborsteld.

De Furious Fred raakt nu elke paar honderd kilometer lek. Natuurlijk kan ik een lekbestendiger achterband monteren. En laat ik duidelijk zijn, als je voor je werk in het donker met de fiets op weg moet, monteer dan Marathon Plus banden.
Het plezier in het fietsen wordt een stuk minder maar je hoeft zeker niet de fiets uit.
Daarom een experiment met een speciale binnenband. Dit is de 300 gram wegende Michelin Protek Max. Deze € 9,50 kostende binnenband heeft een heel speciale profilering.

Michelin claimt dat bij een doorboring het ontstane gaatje wordt dichtgedrukt. Dit in tegenstelling tot een normale binnenband die door de toename van het volume bij oppompen dunner wordt. Een gaatje wordt daardoor groter en de band is snel leeg.
Zou er een gaatje in de Protek Max ontstaan dat niet direct wordt dichtgedrukt, dan zal de vloeistof, ongetwijfeld een soort latexmelk, het gaatje alsnog dichten.
We gaan het gewoon proberen en ik hou jullie op de hoogte.

Fris rondje Noord-Holland

Vanmorgen is het waterkoud, 6 gr. C en hier en daar hangen forse buien. Deze zijn door het heldere weer van grote afstand te zien. Boven Alkmaar hangt een van deze buien en ja ... daar ga ik naar toe. Even later klettert de regen op de racekap. Door de lage temperatuur en hoge luchtvochtigheid beslaat het vizier van de racekap sneller. Ik kleef de deflector voor het eerst dit jaar weer achter het vizier. Ik beperk de luchtsnelheid binnen de kap verder door de schuimrubber strip achter in de kap te plakken. Ik lijk wel een watje, maar wie zijn gemak niet zoekt is een luiaard.

Voorbij Alkmaar komt de zon weer in beeld. De wind is Bft 4 en heb ik in de rug. Heel comfortabel, met hartslag 106 en 43 km/u heb ik niks te mopperen. Dat zal straks anders worden. Ik ben zo snel in Den Helder dat ik nog niet wil stoppen. Bij het Amstelmeer eet ik een broodje, knus in de fiets en onder de kap. Tot nu toe heb ik op fietspaden gereden. Na Den Oever zijn er geen fietspaden meer en wordt de Quest blootgesteld aan door boeren verontreinigde wegen. Nou tart ik natuurlijk de goden door daar met een Furious Fred zonder anti-lek door heen te baggeren, letterlijk baggeren. Even later begint de Quest de kenmerkende eigenschappen van een lekke achterband te vertonen. De snelheid gaat eruit en de fiets begint te dweilen.

Vrijdag kocht ik bij Van den Berg Surf een fleece gevoerd licht windjack met 50% uit verkoop korting. Dit jack komt nu al van pas. De Quest op zijn kant en de band en binnenband gaat eraf. Mijn god, wat een verschrikkelijke smeerboel is dat. De nieuwe band, ook weer een Furious Fred ligt er vlot om en ik ga gauw weer in mijn warme huisje op wielen. De wind is flink aangetrokken en ik zie nieuwe buien aan de einder verschijnen. Doorrijden is het parool. Medemblik passeer ik aan de westkant en direct daarna rij ik in de Wieringermeer. Weer rij ik kilometers door de prut. Ik hoop dat ik geen lekke band meer krijg want dan wordt het plakken.

In de Wieringermeer is de lucht vol met vogels. Veel meeuwen en kouwen, maar ook nog veel kieviten kunnen kennelijk hun kostje nog bij elkaar scharrelen. Via de Langereis passeer ik de oostkant van Heerhugowaard. Dan op naar Ursem en Schermerhorn. Hier krijgen de banden hun laatste beproeving van de dag. Ook hier is het weer glijden over brokken natte en soms platgereden klei. Voor me sproeit een boer de weg kletsnat om later de klei er af te schrapen.

Na 132 comfortabele kilometers ben ik weer thuis. Als ik de Quest nu bekijk schrik ik van de gigantische bende op de mooie Quest. Niet alleen de onderkant, ook de bovenkant is nu niet om aan te zien. Morgen de fiets maar eens onder de douche zetten.

VeloTilt update 2. Veiligheid, instap, aerodynamica

Veiligheid
Het ontwerp van de body van de VeloTilt begint nu in een definitief stadium te komen. Hierna volgt nog het ontwerp van de top met racekap. Belangrijke discussie is de veiligheid van ons ontwerp. De body van de fiets zal uit twee lagen carbon bestaan. Daartussen een laag schuim bestaande uit zeskantige cellen. Langs deze zeskantjes kan epoxy zich verbinden met de beide lagen carbon. Op deze wijze ontstaat een extreem sterke huid. Het grootste risico loopt een inzittende in een velomobiel bij een zijdelingse aanrijding. De huidige velomobielen zijn daar in de regel onvoldoende op berekend en deuken makkelijk in.
Een romp die vrijwel niet te vervormen is biedt meer veiligheid.

De veiligheid in een velomobiel, hoe sterk deze ook is, is niet te vergelijken met die van een auto. Een auto heeft kreukelzones, airbags en veiligheidsgordels. Een vierpunts gordel in de VeloTilt is makkelijk te realiseren. Velox2 is bij 120 km/u gecrasht en mede dankzij de vierpunts gordel stapte Sebastiaan Bowier ongedeerd uit de Velox2. Bij een frontale botsing is er een behoorlijke kreukelzone bij de VeloTilt. Bij een zijdelingse aanrijding is de acceleratie/deceleratie van het hoofd vaak toch erg groot. Mogelijk kan een airbag voor het hoofd een bruikbare bescherming geven. De sterke constructie van de achterwielophanging in combinatie met een sterke romp biedt voor het lichaam wel een goede bescherming.

Instap
Een bezwaar van vrijwel alle huidige velomobielen is dat je er in en uit moet klimmen. Heb je geen sterke armen of heb je daar een blessure, dan is fietsen uitgesloten.
Het is veel makkelijker om, net als de Orca van Flevobike, zo in de fiets te kunnen stappen. Daarvoor moet de voorkant wel open kunnen schuiven of klappen. Eerst dachten we aan een rail systeem. Het kan evenwel veel eenvoudiger. Drie steuntjes op een slimme plaats aangebracht doen de job.

aerodynamica
Na het basisontwerp is de afgelopen periode veel tijd besteed aan de aero-dynamische optimalisering. Dat ziet er nu heel fraai uit. Bijgaande computer simulatie toont dit mooi. Groen is de laminaire grenslaag en rood is turbulent. Hoe langer de romp omstroomd wordt in het groen, hoe beter het is.

Een rondje polders

De pijnlijke rechterpink laat zich weer gebruiken. Met een Quest vol pakjes rij ik langs het PostNL agentschap in Akersloot. Dan maak ik een ontspannen tochtje langs de dijken van de Schermer en de Beemster. Geen hartslagmeter, geen SRM meter, geen dwang om te trainen, dat komt volgend voorjaar wel weer.
Na de westdijk van de Schermer langs het Noord-Hollands kanaal sla ik rechtsaf om langs de Noordervaart naar de Beemster te rijden. Er staan nog koeien in de wei, met 17 gr. C en dus nog prima groeiend gras, een juiste beslissing van de boeren.

Het slechte wegdek langs de Noordervaart is grotendeels opnieuw geasfalteerd. Uiteraard moet ik de weg delen met vele trekkers en andere landbouwvoertuigen. Gelukkig hebben de bestuurders vanuit hun hoge cabines een uitstekend zicht. Ze wijken altijd keurig uit.

In de Beemster worden damwanden geslagen en de Oosthuizerweg is formeel afgesloten. Ik waag het erop en kan met enig geduld overal langs. Langs de weg is een racefietser bezig een band te verwisselen. Ik stop even en vraag of hij zich kan redden. Dat blijkt het geval. Hij is over een steentje gereden en heeft een snakebite.

Vlak voor Oosthuizen klim ik omhoog naar de Oostdijk. De herfst is overal. Na Purmerend volgen de laatste heerlijke kilometers naar De Woude. Gewoon een heerlijk ritje van 52 km.

Schakelen gaat niet, fietsen dus ook niet

Vandaag wil ik een rondje Noord-Holland gaan rijden. Helaas speelt een oud medisch probleem weer op. Door een medische misser in een ziekenhuis liep ik ooit botnecrose op in mijn - eerder gebroken - rechterpink. Om de paar jaar resulteert dat spontaan in een dikke pink die ook nog eens heel pijnlijk wordt. Fietsen gaat prima, maar schakelen lukt voor geen meter.

Dan maar wat klussen aan de Quest. Afgelopen woensdag reed ik met Bft 6 met uitschieters tot Bft 8 naar Alkmaar. Ik had de racekap thuis gelaten, maar kreeg toch af en toe flinke opdonders in de vlagen. De stormstrips, nu iets forser en mooier van kleur, gaan er weer op. Deze geven overduidelijk een grote extra veiligheid bij harde wind. Niet dat je niet meer om kunt gaan, maar de veilige marge wordt 1,5 tot 2 Bft groter.

De voetenstrips had ik voor de race Lelystad - Enkhuizen - Lelystad al gemonteerd en leveren direct extra comfort op. Laat de winter maar komen.

Ook heb ik tijd om de audio installatie met de Apple Airport Express draadloos te verbinden met Spotify Premium. XS4All geeft dat zijn abonnees een jaar lang gratis. Na een dag ben je daar aan verslaafd.
Ook verbind ik de kleuren laserprinter in de garage met een tweede Airport Express draadloos. Beide apparaatjes gewoon aansluiten en het werkt zonder gedoe direct feilloos.

VeloTilt update

Na de presentatie van het eerste VeloTilt ontwerp tijdens het Velomobiel seminar in Dronten is het ontwerpteam hard aan het werk gegaan. Tijdens meerdere bijeenkomsten zijn de ontwerp eisen en mogelijkheden uitputtend besproken. Tijdens het ontwerpen, dat gebeurt in een 3D tekenprogramma in de computer, blijken enkele aanpassingen op het oorspronkelijk ontwerp nodig.

De gewenste lengte van toekomstige rijders is eerder ingeschat op 1.65 tot 2.00 meter. Dit levert beperkingen op in de draaicirkel. Bij kleine rijders kan de crank tegen de band en de ketting komen. Dit wordt mede veroorzaakt door de gewenste breedte van de band, namelijk maximaal 50 mm. We zullen moeten besluiten de lengte van de rijder te beperken van 1.70 tot 1.95 meter. Bij smalle voorbanden wordt de draaicirkel rond 10 meter, bij brede banden enkele meters meer.

Dat levert natuurlijk de vraag op, hoe keer je de VeloTilt in een nauwe straat? Voetengaten zullen er niet in komen omdat dit de stroomlijn ernstig verstoort. De VeloTilt zal de eerste velomobiel worden met een achteruit. Gewoon een handle omzetten en terug trappen. In het begin gingen we uit van een voortandwiel van 100 tanden. Inmiddels denken we dat een kleiner voortandwiel met een tussenas een betere oplossing is. Dat biedt de mogelijkheid om een perfect bereikbare Rohloff naaf of derailleur te gebruiken.

Nu de basis stroomlijn is getekend kunnen er Computational Fluid Dynamics (CFD) berekeningen worden gemaakt. Deze leveren een zogenaamde CD*a waarde op. Met deze waarde kunnen onderlinge vergelijkingen worden gemaakt. De Quest heeft bijv. een CD*a waarde van 0,0916. VeloTilt zal ergens rond 0,045 uitkomen. Dit is ruwweg 50% gunstiger dan de Quest. De Velox ter vergelijking, heeft een CD*a van 0,032. Deze berekeningen geven geen garantie dat het ook allemaal zo uitpakt. In kringen van aero-dynamische specialisten geldt de regel:'Never trust CFD'.
Het lijkt erop dat de geplande snelheid van 55 km/u bij 150 Watt er wel inzit.

De oorspronkelijk getekende uitvoering met een vlak liggende ruit is aero-dynamisch maximaal efficiënt, maar niet erg geschikt om het hele jaar mee te rijden. De ruiten van de Go-One en Evo-R bleken ook moeilijk condens vrij te houden. Er zal een tweede top worden ontwikkeld. De tweede top, deze vormt de bovenzijde van de romp, wordt dan lager en er zal een racekap met vizier op komen. Met deze top kan ook makkelijker cabrio worden gereden. Wil je racen, dan zet je gewoon de originele snelle gestroomlijnde top erop.

Lang hebben we gesproken over het blokkeren van de VeloTilt bij stilstand. Aanvankelijk gingen we er van uit dat het blokkeren het beste kan gebeuren met een kantelende pin die in een uitsparing glijdt. Dat gaat inderdaad goed, maar op een schuin wegdek of direct na een bocht staat de fiets niet helemaal recht en dan .... blokkeert de fiets niet en valt om. Dat blijkt in de praktijk mee te vallen. Een keer heen en weer bewegen doet de pin toch insnappen.

Piet Kunis en Bram Smit filosoferen over een hydraulische lock. Kan dit wel? Een telefoongesprek met Kevin Risse bevestigt dat dit heel goed kan. De 5 instellingen op de Astro 5 laten toe dat één instelling een complete lock-out kan worden. Afstand bediend door voorover kantelen van het stuurtje. De VeloTilt kan zo in iedere stand geblokkeerd worden.
Wij hebben veel emails uit de VS, Frankrijk en Scandinavië ontvangen. Sommige fietsers willen al aanbetalen om als een van de eersten een VeloTilt te kunnen rijden. Dit is allemaal veel te vroeg. We gaan eerst een VeloTilt maken en kijken of de ontwerp doelen worden gehaald. En ja, een kleine elektromotor in één van de achterwielen kan heel makkelijk. Tot zover deze update.

We houden jullie op de hoogte.