F-lites slippen minder dan profielbanden

Op de blog 'VoorheenQuest284' beschrijft René Voorberg een slip met zijn Quest. Hij ging er in zijn oorspronkelijke bericht vanuit dat slicks, in dit geval de F-lite, eerder zouden slippen dan banden met profiel.

Nou ben ik de laatste om te zeggen dat een F-lite niet kan slippen. Maar ... ik heb in februari 2013  de slipgevoeligheid van een aantal banden, waaronder de F-lite, gemeten. Ik heb dit zowel statisch als dynamisch getest. Je kunt de test nalezen op: http://wimschermer.blogspot.nl/2013/02/ijzel-en-sneeuw-bandentest-continental.html
Zou je nog meer blogposts willen lezen over fietsbanden bij koude, kijk dan eens hier: http://wimschermer.blogspot.nl/search/label/bandentest%20vrieskou

Uit die test bleek dat de F-lite, op de spijkerband Schwalbe Marathon Spike, het minst slipgevoelig van alle geteste banden is. De F-lite verslaat ook alle 26" banden, zelfs een echte winterband als de Continental Winter Contact slipt op ijs nog eerder dan een F-lite. Een veelgebruikte band in de winter is de Marathon. Deze band blijkt juist 2x zo slipgevoelig te zijn als de F-lite.

René overwoog aanvankelijk voor de winter een profielband als de Shredda te gaan gebruiken. Dat is precies het verkeerde advies en vergroot het gevaar op slippen met een factor 2. Na alle berichtgeving over slippen en slicks gaat ie toch Sinterklaas lief aankijken om ... een aantal F-lite/GoCycle banden in zijn schoen te vinden.

Waarom is een slick als de F-lite nou zou goed op gladde wegen? Daar zijn een aantal redenen voor.
Brede banden zonder profiel hebben een maximaal oppervlak rubber op de weg. Niet voor niks zitten er enorm brede banden onder Formule 1 wagens.
Profiel is bij hoge snelheden nodig om veel regenwater te kunnen afvoeren om aquaplaning te voorkomen. Bij de lage snelheden die wij rijden komt aquaplaning helemaal niet voor. Profiel op fietsbanden is grote onzin. Profiel doet een fietsband eerder slippen en maakt vrijwel altijd lawaai.

Brede banden zorgen voor een rond indrukkingsvlak op de weg waardoor slippen in zowel langsrichting als dwarsrichting effectief wordt voorkomen.
Brede en lichte banden als de F-lite vervormen makkelijk bij koude omstandigheden. Een band die makkelijk vervormt blijft het langst wegcontact houden. Een extra bonus is dat de F-lite in de winter de enige band is met maar 3% meer rolweerstand.

Schwalbe banden met profiel worden bij koude veel stugger. Naast tot 25% snelheidsverlies hebben ze ook door het profiel minder wegcontact en die twee samen vormen een groot risico op slippen.

Een F-lite kan in de winter qua slipweerstand nog 20% beter presteren als de druk wordt gereduceerd tot rond 3,5 bar.

Al met al is duidelijk dat de slip van René niet te wijten is aan de F-lite maar aan te hard rijden en te hard (blokkerend) remmen bij gladde omstandigheden.

In een volgende post zal ik wat schrijven over veilig en comfortabel rijden in de winter.

Praktisch nut van bandentest

Een blogger vraagt zich op zijn blog af wat nu het nut van een bandentest is. Mijn uitgangspunt is dat het beperkte menselijke vermogen zo effectief mogelijk moet worden gebruikt. Bij toerfietsen is het van belang om comfortabel en met zo weinig mogelijk inspanning zo snel mogelijk te rijden. Goed uitgerust en bij goede weersomstandigheden, lees ik regelmatig een hartslag van 90 slagen per minuut af terwijl de Quest dan al 30 km/u rijdt. Dit is heel relaxed. Ook bij hogere snelheden, de hartslag loopt dan wel op, is een typische snelheid 40 km/u met een hartslag van net onder de 120. Dit is probleemloos een hele dag vol te houden.
Om het effect van lichtlopende banden te becijferen, reken ik het verschil uit tussen normale toerbanden als de Vredestein HPV en - dure - raspaardjes als de Avocet Fasgrip. Het verschil in uitrolafstand is 24,3%. De rolweerstand is dus eenzelfde percentage lager.
Op de site van Cabbike staat een serie bandentests. Zie daarvoor:
http://tinyurl.com/35yk7d
Daar is berekend dat een Quest bij 170 Watt 39,9 km/u rijdt. Van de benodigde 170 Watt wordt 65 watt of 38% door de banden opgenomen. De resterende 62% of 105 Watt is toe te schrijven aan luchtweerstand en wrijvingsverliezen in de aandrijving.
Deze laatste waarde is nauwelijks te beïnvloeden, de rolweerstand wel. Blijkens de test is de rolweerstand met 24,3% te verlagen. 65 Watt - 24,3% betekent een winst van 15,8 Watt.
In Kreuzotter.de kun je berekeningen uitvoeren met veel verschillende parameters. Ik voer alle voor mij geldende waarden in met als uitgangsvermogen 150 Watt. Dit levert een snelheid op van 39,5 km per uur. De bijna 16 Watt die ik kan 'verdienen' met snellere banden voer ik in als een vermogen van 166 Watt. De snelheid neemt nu toe tot 41,8 km uur. Dit is een verschil van 2,3 km per uur in het voordeel van de snellere banden.
Toegegeven, voor toeren is dit niet zo belangrijk, voor wedstrijden betekent dit dat je zo maar 10 plaatsen in het klassement kunt stijgen als je kiest voor de snelle band versus een standaard band.
Of..... is het voor toeren toch belangrijk? Ik vind van wel. Met een snelle band hoef je deze niet zo hard op te pompen. Het comfort verbetert aanzienlijk en de band blijft toch licht lopen. En dat merk je iedere keer weer.

Bandentest - Schwalbe Special, Michelin blauw smal en breed - Tire review

De bandentest van enkele dagen geleden leverde teleurstellende resultaten op voor de Continental Speed Contact en voor de Schwalbe G-One Speed LTE. Schwalbe presteert de laatste jaren niet zo goed waar het op lage rolweerstand aankomt. Banden als de Schwalbe Shredda, Ultremo en One uit de jaren 2013 to 2015 presteerden allemaal een stuk beter.

De vraag is of Schwalbe het maken van snelle banden niet meer machtig is. Die vraag gaan we beantwoorden met het testen van een Schwalbe bandje dat speciaal door Schwalbe is gemaakt voor Hans van Vugt van Elan uit Nijmegen. Hans stuurde me twee 28 mm banden van Schwalbe en twee Michelin banden, de versie met de blauwe wangen.

Samen met de vier banden stuurde Hans ook twee latex binnenbanden en twee Revoloop binnenbanden. Reveloop ziet eruit als dun plastic en de binnenbanden wegen dan ook maar 42 gram. De latex binnenbanden zijn met 64 gram maar weinig zwaarder.

Eerder heb ik uitgevonden dat latex binnenbanden voor de laagste rolweerstand zorgen, zelfs duidelijk minder dan volledig tubeless banden. De plastic Revoloop binnenband legt lastig om. De band lijkt wel een maat te groot en wil steeds uit de velg/band springen.

Op bovenstaande foto zie je de Michelin blauw band. Bovenin de latex band, voor in beeld Reveloop plastic binnenband.

Het 28 mm speciale Schwalbe bandje is heel soepel en weegt maar 166 gram. Ik meet dit speciale bandje, het heeft behalve de naam Schwalbe geen opschrift, met zowel latex, plastic als met de gewone SV6a binnenband. De resultaten zijn opvallend goed. Met latex binnenband komt de pendel pas na 117,1 seconden tot stilstand. Dat is meer dan twee keer zo lang als met de G-One Speed LTE. Met de plastic binnenband staat het speciale Schwalbe bandje na 105 seconden stil. Zelfs met de SV6a blijft de pendel op 7 bar nog altijd 98,8 seconden in beweging. Dat is maar 5 seconden trager dan met de latex binnenband.

De conclusie is duidelijk, Schwalbe kan dus wel degelijk een super lichtlopende band maken, zelfs op 28 mm breedte. Kennelijk verdwijnt deze snelheid door andere eisen, mogelijk mede vanuit marketingoverwegingen, uit beeld. Niet alleen snelheid, maar ook productiemogelijkheden, slijtvastheid, uiterlijk en zeker ook de prijs bepalen uiteindelijk welke band er op de markt komt.

Een fabrikant die ook heel snelle banden kan maken is Michelin. Helaas is deze fabrikant niet zo geïnteresseerd in de fietsbranche. Het toppunt van hun kunnen is natuurlijk de al jaren bekende radiaal band. De beste versie daarvan, de jaargang 2009, pendelde maar liefst 217,8 seconden. Mede dankzij die wetenschap kon Bastiaan Bowier in 2013 het wereldrecord in Battle Mountain op bijna 134 km per uur brengen. Helaas heeft Michelin de productie van deze radiaal band beëindigd, ondanks dat de prijs van deze banden 300 euro per stuk bedroeg.

Hans van Vugt blijkt een aantal Michelin Blauw banden in de breedte 35 mm te hebben. Ook die test ik met zowel latex, plastic als SV6a binnenbanden. De Michelin blijkt met latex biba maar liefst 135,6 seconden te pendelen. Voor een diagonale band is dat spectaculair goed. Bijzonder is dat de hoogste snelheid op 6 bar is, op 7 bar loopt ie weer trager. Met de plastic biba is het precies andersom, die loopt op 7 bar het snelst, al haalt ie niet de snelheid van de latex biba.

Als laatste test ik de brede Michelin Blue banden waarvan Velomobielonderdelen.nl er nog een aantal op voorraad heeft. Deze 45 mm brede band pendelt op 4 bar al 105,6 seconden, gewoon met SV7c binnenbanden. Met latex binnnenbanden kom daar nog zeker 10 seconden bij. Voor de echte (race) liefhebbers zijn er nog 6, eventueel met latex binnenbanden, te koop.

Nabericht 3-7-2020. Alle Michelin Blauw banden en de latex binnenbanden zijn inmiddels verkocht.

Kritiek meting pendelbediening, tubeless, binnenband, tube

Zo nu en dan komen er opmerkingen over mijn meetmethode voor het testen met de pendel. Dat is prima zolang de kritiek opbouwend is en bijdraagt aan het verbeteren van de pendelmethode. Zo heb ik door opmerkingen van een oplettende lezer een correctie aangebracht bij zwaardere banden. Door de massatraagheid pendelen die langzamer en langer terwijl de rolweerstand niet lager is.

Maar het kan ook minder productief en het is al helemaal niet aardig als ik het verwijt krijg dat 'als het te heet onder mijn voeten wordt ik op reacties niet inga'. Nou Pieter, wat is trouwens je achternaam, bij deze dan maar.

Bij de post http://wimschermer.blogspot.com/2020/09/bandentest-maxxis-dth-vouw.html schrijf je:

Je hebt een variabele meetfout aangezien de reactie en handeling van het bedienen van de stopwatch met start en stop per keer ongeveer 2 seconden is. Dus ongeveer 4 seconden totaal. In dit geval 4 seconden op 58 seconden is een mogelijke 6,8% afwijking. 

De menselijke reactietijd is gemiddeld 0,2 seconde, geen 2 seconden Pieter. Zelfs de reactietijd, met daaraan volgend bijvoorbeeld een remactie, is gemiddeld 1 seconde. Maar ik hoef helemaal niet te reageren op iets wat onverwachts gebeurt. Ik laat de pendel los met de linkerhand en druk letterlijk tegelijkertijd de stopwatch met de rechterhand in. Ik kan dit zelfs onmogelijk na elkaar doen.

Om dit te laten zien maak ik een filmpje van de start van de pendel met de stopwatch in beeld. De opname is met 240 beelden per seconde.

Het LCD display van de stopwatch is tamelijk traag en nadat ik de poot heb losgelaten is de eerste registratie 0,09 seconden. Je ziet de pendel dan al van zijn rustpositie afkomen. Je ziet op de film dat ik mijn vinger al weer van de start/stop terug beweeg. Bij 0,29 seconde is mijn vinger al volledig van de knop af. Dit toont aan dat de handeling van het loslaten van de pendel en het indrukken van de stopwatch binnen tienden van een seconde verloopt.

Er zullen kleine verschillen zijn, het kan zelfs zijn dat de pendel iets eerder los is dan ik de stopwatch heb ingedrukt. Met zes metingen per druk worden die verschillen gemiddeld en tot vrijwel 0 teruggebracht.

Dan schrijft Pieter dat ik tubeless banden alleen tubeless zou moeten testen. Ook zou ik tubes moeten vastlijmen op de velg om een goed testresultaat te krijgen. Vastplakken van een tube doe je om te voorkomen dat de band om de velg gaat glijden, niet voor een lage rolweerstand. Voor metingen met de pendel heeft het geen zin om de tube op de velg te lijmen. 

Tubeless banden zijn tubeless uitgevoerd zeker niet altijd sneller dan diezelfde banden voorzien van een binnenband. De bekende Michelin radiaalbanden lopen tubeless trager dan met een latex binnenband.

De verschillen tussen tubeless banden en diezelfde banden met gewone binnenbanden zijn praktisch verwaarloosbaar. Zie daarvoor onderstaande post.

https://wimschermer.blogspot.com/2015/10/bandentest-schwalbe-one-continental-gp.html

De volgende posts gaan over de achterwielbestuurde Different van Jan Reus en Piet Kunis

Bandentest in grafieken

Clément Pillette, een Quest XS rijder, heeft mijn bandentest gegevens gebruikt om een serie grafieken te maken. In een immens groot Excel spreadsheet, grootte 30 Mb, zitten tienduizenden berekeningen. Dit vraagt een enorme rekenkracht van de computer. Mijn Apple MacBook Pro, met 2,93 Ghz Intel Core 2 duo processor, heeft er een flinke kluif aan. De grafieken maken mooi de verschillen tussen de verschillende banden inzichtelijk.

Clément heeft een rekentool gemaakt waarbij naar wens voor- en achterbanden kunnen worden gecombineerd. Dit kan bij alle geteste drukken. Het is fantastisch om te zien hoe dit werkt. Het duurde wel even voor ik het kon zien, mijn Excel versie van 2008 bleek niet meer compatibel met de berekeningen die door Clément in een recente versie van Excel zijn gemaakt. Nadat ik de huidige versie van Office voor Mac heb gedownload en geïnstalleerd, kan ik alle functionaliteit gebruiken.

Niet alleen kunnen voor- en achterbanden nu voor het eerst worden gecombineerd, ook de luchtweerstand kan nu worden meegenomen. Het resultaat is een inzichtelijk overzicht van alle krachten die we moeten overwinnen om de gewenste snelheid te behalen. Opvallend is dat de luchtweerstand zo snel toeneemt. Opvallend is ook dat de rol van lichtlopende banden geringer worden naarmate de snelheid toeneemt.

In de komende maanden zal ik de tests deels ook uitvoeren bij lagere temperaturen tot en met onder het vriespunt. De banden waar dat mee zal gebeuren zijn de Ultremo ZX, de F-lite en de Marathon Plus voorbanden en een Marathon Plus achterband. Let op, in deze grafiek vallen toevallig F-lites en Kojak rear en Minits en Kojak rear, samen.

Als het allemaal meezit zullen Clément en ik proberen van dit Excel spreadsheet een webgebaseerde applicatie te maken. Iedereen kan dan van zijn eigen bandenselectie, mits natuurlijk door mij getest, een samenstelling maken en deze vergelijken met een willekeurige tweede selectie.

Disclaimer
De huidige gegevens zijn afgeleid uit de gegevens van de pendeltesten op de tegelvloer in de garage. Deze gegevens zullen in de komende weken en maanden veranderen als de pendeltesten op de asfalt fietsgoten opnieuw worden gedaan. Crr gegevens zijn van zoveel factoren afhankelijk, dat deze gegevens alleen vergelijkenderwijs mogen worden gebruikt. Het zijn dus geen absolute getallen.
Dit geldt niet alleen voor deze gegevens, ook de gegevens van bandenfabrikanten moeten met veel korrels zout worden geïnterpreteerd.

Bandentest nu gelabeld, Canon G10 total loss

Alle bandentests die vanaf 2007 zijn gedaan waren niet eenduidig te vinden. Door alle berichten te labelen met de tag 'bandentest' zijn alle 17 berichten over tests nu direct te vinden. Scroll naar beneden tot onder de rubriek populaire berichten. Daaronder staan de labels. Klik op de derde van boven en alle tests komen in chronologische volgorde in beeld.

Ik heb mijn Canon Powershot G10 na de herhaalde zwempartij naar een Canon reparatiebedrijf gestuurd. De offerte voor de reparatie bedraagt maar liefst ruim 246 euro. Dat is echt teveel van het goede en de camera komt ongerepareerd retour. Maar eens kijken naar een goede opvolger. Mogelijk wordt dat een Olympus Pen of andere grote sensor camera.

Bandentest vrieskou 5

Sinds het vorige verslag over bandentest bij vrieskou zijn enkele banden getest bij tussenliggende temperaturen.
De Ultremo ZX en de Kojak zijn nu ook getest bij 0℃ omdat ze bij lage temperaturen zoveel slechter presteren als de andere geteste banden.
Opvallend is dat de Ultremo ZX vooral slechter loopt bij temperaturen tussen 6℃ en 0℃.
Tussen 0℃ en -5℃ is de achteruitgang minder.
De Kojak laat een tegengesteld beeld zien. Deze band heeft een lineaire vermindering van de rolweerstand tussen 20℃ en 0℃. Tussen 0℃ en -5℃ neemt de rolweerstand extreem toe.
Enkele Durano liefhebbers vroegen mij of ik de Durano ook mee wil nemen in de koude testen. Nou vooruit, bij 0℃ dan. De Durano pendelt dan ruim 8% korter dan de Marathon en 11,5% korter dan de Kojak. Gezien de beperkte lekbestendigheid van de Durano geef ik de voorkeur aan de Marathon.

In de 26' sheet staat de Continental TopContact Winter II nu ook getest bij 0℃.
De rolweerstand neemt maar heel weinig toe. In de categorie 26" banden is de verhoging van de rolweerstand bij lage temperaturen vrijwel lineair. Er zullen dan ook geen verdere tests met lage temperaturen plaatsvinden. Wel nog bij hogere temperaturen, maar dat geldt voor veel meer banden.

Ik ben druk in de weer geweest met het maken van een klein ijsbaantje. Het leek me goed om daarvoor bubbeltjesplastic te gebruiken. Dat is in grote rollen aanwezig. Toen het er lag zag het er fraai uit. Door de goede isolatie bevroor het water ook onmiddellijk. Maar ... de pendel zakt er direct door. De belasting van 40 kg per wiel doet de bubbeltjes barsten en dan is het einde oefening. Een beetje bevreesd was ik er al voor. Een beetje dom zullen we maar zeggen.

De hele bende wordt opgeruimd en op naar Nuyens, de agrarische winkel. Daar koop ik 2 x 2 meter transparant plastic en maak twee aan elkaar grenzende ijsbaantjes van 1 x 2 meter.

Mijn conclusies over welke band de beste winterband is hoop ik morgen te trekken. De tests van de grip van verschillende banden op ijs hoop ik morgen te kunnen doen.

Bandentest Schwalbe Almotion 26

Het is alweer even geleden dat ik een bandentest publiceerde. Toch wordt er redelijk intensief van de pendel gebruik gemaakt. Enkele bandenfabrikanten willen graag weten of hun nieuwe ontwikkelingen ook echt waarmaken wat ze verwachten. Het is begrijpelijk dat ze van me verlangen dat ik er niet over publiceer. Ook een asfaltfabrikant heeft een aantal asfaltmengsels door mij laten testen met de pendel.

De revalidatie van mijn vrouw gaat heel langzaam. Gelukkig kan ze steeds meer zelf en de uitgebreide huishoudelijke taken raak ik één voor één weer aan haar kwijt. Er is dan ook nu weer meer tijd voor testen.

Regelmatige lezers van mijn blog kennen mijn voorkeur voor de Schwalbe Super Moto. Heerlijk comfortabel en snel. Niet erg lekbestendig, maar met één lekke band in gemiddeld 10.000 km is dat geen probleem. Wel is het probleem dat de dure Super Moto gevoelig is voor hoogteslag. De hieldraad is niet erg sterk en wil lokaal soms iets uitrekken. De band wordt dan onrond en is het rijden ermee geen plezier meer.

De Schwalbe Almotion had ik in de winter van 2015 al eens gependeld in het kader van een onderzoek naar het gedrag van de band bij koude. De band bleek toen al heel snel te zijn. Voor ik mogelijk afscheid neem van mijn geliefde Super Moto wil ik de Almotion nogmaals, samen met de Furious Fred en de Vredestein Black Panther pendelen.

Velomobiel.nl stelt twee Almotions beschikbaar en de test kan beginnen. De testresultaten liegen er niet om. De Almotion blijkt de snelste van de vier geteste banden. Bij 4.0 bar pendelt de band maar liefst 80,5 seconden. Bij 5 bar blijkt de band iets trager, terecht dus dat Schwalbe de maximum druk op 4.0 bar adviseert. De Furious Fred is met 72,1 seconden nummer drie. De vrij grove Black Panther 55 mm is  met 59,2 seconden bij 4.0 bar duidelijk wat trager. 

De SuperMoto testen is wat lastig nu, ik heb er maar één en die is nog gebruikt ook. Geen nood, op de pendel blijft één Almotion zitten en de andere band wordt de SuperMoto. Het geheel pendelt bij 4.0 bar 78,8 seconden. Dit betekent dat deze combi 1,7 seconden trager is dan de set met twee Almotions. Zouden er dus twee Super Moto's worden gependeld dan zou zo'n combinatie dus 77,1 seconden pendelen. 

Als ik de Almotion op mijn Quest monteer en ga rijden voelt de band inderdaad als heel snel aan.  De band is mooi rond. Onder optimale omstandigheden, vrijwel windstil weer en een temperatuur van rond 20 graden C., bereik ik op mijn standaard trainingsrondje heel snelle tijden. Bij 120 hartslag wordt dat op mijn 30 km lange trainingsrondje in de Schermer polder een gemiddelde snelheid van 45,4 km/u. Een rondje op maximale snelheid levert een gemiddelde snelheid van 49,8 km/u op. De hartslag is dan gemiddeld 143 slagen per minuut. De kruissnelheid bij 120 hartslag is 47 tot 48 km/u en bij hartslag 143 is dit 53 tot 54 km/u.

Al met al is de Almotion een meer dan uitstekende band voor dagelijks gebruik. De band is zeer goed lekbestendig, maakt geen lawaai en is zeer comfortabel. Dat ie ook nog snel is, is een mooie bonus.

De Almotion is bij Velomobiel.nl in voorraad voor 40 euro per stuk.

Wat een chaos is er te zien op bovenstaande foto. Dit is een deel van de in de laatste jaren geteste banden. Veel banden zijn speciaal hiervoor aangeschaft, een deel ook van fabrikanten gekregen. Het wordt tijd een beetje orde in de chaos te scheppen. Ik ben nu bezig te inventariseren wat er allemaal is. In de komende weken zal ik overzichten maken en deze publiceren. De banden zullen voor een aantrekkelijke prijs worden verkocht.

Bandentest met en zonder latex vloeistof

Uit mijn vorige bandentest kwamen opvallende verschillen tussen latex binnenbanden en tubeless banden naar voren, in het voordeel van latex binnenbanden. Ik, en met mij Hans van Vugt, hadden daar geen verklaring voor. Er kwamen veel reacties binnen. De meeste daarvan gingen over de waarschijnlijkheid dat vrij in de buitenband bewegende latex vloeistof mogelijk voor veel weerstand zou kunnen zorgen. Dat moet natuurlijk getest worden, maar hoe doe je dat?

Ik maak de volgende opstelling. Eerst leg ik twee F-lite banden op 25 mm velgen op de pendel. Doordat deze banden hoog boven de velg komen, plak in met ducktape twee Michelin radiaal banden tegen de F-lites aan. Deze Michelins raken door hun lagere profiel de asfaltstroken niet. Eerst pendel ik de F-lites 6x waarna ik ook de F-lites met aangeplakte Michelins pendel.

Als ik deze waarden heb giet ik in de Michelins 25 cc latex vloeistof in iedere band. Deze 25 cc weegt 25 gram. Na 6x pendelen giet ik nogmaals 25 cc latex in de beide Michelins waardoor er totaal 50 cc in iedere band zit. Weer worden er 6 runs gemaakt. Ik maak wat foto's en een video waarbij mooi is te zien hoe de vloeistof in de band beweegt.

Ik begin met het weer pendelen van de F-lite 2015 met SV7c band. Kwam deze combinatie in februari van dit jaar tot 69,5 sec, nu is dit 69,3 seconden, een verschil van maar 0,2 seconde.

Nadat de Michelin radiaal banden tegen de F-lites zijn aangeplakt doe ik weer 6 runs. Tot mijn verrassing pendelt deze combinatie 71,7 seconden. Dat is 2,4 seconde of 3,4% langer. De Michelins lopen extreem licht maar zijn eigenlijk loodzwaar. Een enkele Michelin radiaal band weegt maar liefst 675 gram. Er zit twee maal die waarde dus 1350 gram meer gewicht aan de pendel. Kennelijk zorgt dit grotere gewicht voor meer kinetische energie en pendelt de combi meetbaar langer.

Nu giet ik in iedere Michelin band 25 cc latex melk. Opnieuw pendelen levert een tijd op van 70,2 seconden. 1,5 seconde of 2% korter. Verrassend is dat deze combinatie sneller is dan de gewone F-lite zonder aangeplakte radiaal banden.

Aanvullend giet ik nog 25 cc extra latex melk in de banden zodat er in iedere band 50 cc latex melk zit. Totaal in de twee banden 100 cc ofwel 100 gram. Deze combinatie pendelt nu 69,4 seconden. Dat is 2,3 seconden korter dan de combinatie zonder latex melk. Dit is 3,2% korter.
Opvallend is dat deze combinatie nog 0,1 seconden langer pendelt dan alleen de F-lite.

Als laatste haal ik de beide SV7c binnenbanden uit de F-lites en vervang deze door latex binnenbanden. Ondanks dat deze latex binnenbanden met 105 gram 10 gram zwaarder zijn dan de 95 gram wegende SV7c, pendelt deze combinatie 72,3 seconden, 3 seconden en dus 4,3% langer dan de F-lite met SV7c binnenbanden. 

Mijn conclusie is dat er inderdaad enige vertraging door de latex melk wordt veroorzaakt. In deze testopstelling is dat met 2% bij 25 cc latex, heel gering. Mogelijk is het effect in de veel langer pendelende radiaal band groter. Het nadeel van latex melk zal in een snel rijdende fiets niet aan de orde zijn, de latex melk wordt dan verdeeld en door de middelpuntvliedende kracht tegen de binnenkant van de band gedrukt worden.

Hieronder een video hoe de latex in de band beweegt.

Bandentest 10-11-2012

De directe aanleiding voor deze bandentest is een verzoek van Daniel Fenn van Beyss om de Vittoria Juniores Tubular Tire - 20x21mm met de pendel te testen. Volgens enkele vrienden van Daniel zou deze Vittorio fantastisch zijn. Daniel heeft ernstige twijfels, maar zoekt bevestiging in een nauwkeurige test met de pendel.

Wij hebben deze en enkele volgende banden ook getest op een met water en groene zeep kletsnat gemaakte vloer. We willen bekijken of banden lichter gaan lopen als de microslip door een gladde vloer wordt verminderd. De uitkomst is dat er totaal geen verschil in pendeltijd is tussen een droge vloer en een natte vloer is.

Wij hebben de volgende 20" banden aan de tand gevoeld:

Vittoria Juniores Tubular Tire - 20x21mm Black
In de tabel is te zien dat deze band buitengewoon slecht loopt. Zelfs een Schwalbe Marathon Plus is nog sneller. In de proef met de 8 mm boor is de band behoorlijk soepel, maar toch rolt ie beroerd.

Schwalbe Ultremo ZX 2012/2013
Schwalbe Ultremo ZX 2011
De Schwalbe Ultremo ZX banden (geel in de tabel) hebben de afgelopen jaren een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Kijk maar eens naar de verschillen tussen de ZX van de jaargang 2011 en die van 2012/2013. Dat scheelt maar lieft 25%. De band is wel een echte wedstrijdband. Op halfnat wegdek is het risico van lek rijden vrij groot.
De Ultremo kan beter niet op een brede velg worden gelegd. Wij hebben de band toch op een 25 mm brede velg getest. Dat levert een verhoging van de rolweerstand op van rond de 13% in vergelijking met een 19 mm velg.

Schwalbe Kojak 35 mm
Gewoon een goede standaard band die waarschijnlijk volgend jaar met de Shredda een opvolger krijgt. Jan van Steeg meldt dat de Shredda een pure wedstrijdband wordt.
Hopelijk gebruikt Schwalbe de compound van de experimentele 50 mm band voor de Kojak.

Schwalbe Durano
Was de Durano eerst de snellere opvolger van de Stelvio, inmiddels is de band meer door ontwikkeld om een lange levensduur te verkrijgen.

Schwalbe Marathon Plus
Deze band wordt door veel velomobielrijders verfoeid om zijn trage roleigenschappen. Dat is met de huidige versie wel verleden tijd. Een Kojak is maar 5% sneller. De eerdaags te testen 47 mm versie kon wel eens sneller zijn dan een Kojak. Ook de standaard versie met Green Guard, deze komt bij een volgende test aan bod, zal zeker sneller zijn.
Belangrijk is om de Marathon Plus niet te hard op te pompen. In de tabel zie je dat het weinig in rolweerstand uitmaakt of je nu 5, 6 of 7 bar in de band pompt. Dan kun je hem beter zachter houden. De band vervormt dan nog enigermate onder belasting. Pomp je hem spijkerhard op, dan worden alle bewegingen van de wielen doorgegeven aan de carrosserie. Dat levert meer weerstand op. Ook het comfort is dan slecht.
Van alle banden is de Marathon Plus er nog wel met de hand om te leggen. Van de velg afhalen zal niet makkelijk zonder bandenlichter lukken.

Michelin Nuna Blauw en Michelin radiaal 40 mm
Deze banden zijn het non plus ultra van de velomobielbanden. Niet of heel moeilijk te krijgen en als het al lukt extreem duur. De Nuna blauw is gebruikt om alle banden mee te vergelijken. De Crr waarde van de Nuna blauw is precies bekend.

Vredestein F-Lite
Nog steeds een snelle en comfortabele band. De lekbestendigheid is tot halverwege de levensduur goed. Wordt de band dunner dan raakt ie vaker lek.

Panaracer Minits Tough
Deze band is eerder nieuw niet getest als een van de snelste banden. Een versie van dit jaar en ook nog flink gebruikt, loopt wel licht. Dit bandje zou ook in de winter goed blijven lopen.

Continental Grand Prix, handgemaakt
Continental Grand Prix standaard
Deze beide banden (groene achtergrond in de tabel) verschillen sterk. Hoewel op beide banden staat dat ie handgemaakt is in Duitsland, gaat dat maar voor één van de beide op. De verschillen zijn ook nu weer groot.

Schwalbe experimentele compound 50 mm
Deze banden liggen nu 6000 km onder mijn Quest en is er slechts één keer een lek gegaan. Met deze banden bewijst Schwalbe dat zij op de goede weg zijn. Licht lopen doen ze als de beste en komen zelfs in de buurt van de speciale Nuna blauw. Schwalbe kent inmiddels deze test en zal daar hopelijk de goede conclusies uit trekken.

Plastic binnenband
Een plastic binnenband had ik nog nooit gezien. Deze is goed lekbestendig en blijft ook heel lang op druk. Toch is het nog geen goede vervanger voor de butyl banden die al eeuwen de standaard zijn. De ermee geteste banden lopen met de plastic binnenband zeker 10% trager.

Schwalbe binnenband SV6a en SV6
Wij hebben dezelfde banden, waaronder de Ultremo ZX, getest met zowel de dunnere SV6a binnenbanden als de SV6 biba's. De resultaten deden ons wel schrikken. De dikkere SV6 beïnvloedt de rolweerstand in extreme mate. Wij meten tot 15% meer rolweerstand.

Vervolg
In de nabije toekomst zal ik nog een flink aantal banden testen. Dit zal ik ook doen op verzoek van het nieuwe HPT Delft team t.b.v. de Velox3. De Marathon (green guard), de Marathon Supreme, eigenlijk alle banden die bij Velomobiel.nl in Dronten aanwezig zijn, komen naar De Woude. Tegelijk zullen ook de 26" wielen meekomen en zal ik dezelfde tests uitvoeren met een selectie 26" banden.
Ook Raptobike stelde enkele banden, waaronder de Marathon Plus, beschikbaar. Op deze wijze hoef ik alle banden niet zelf te kopen. Dank hierbij aan sponsors Velomobiel.nl en Raptobike.nl.
Tenslotte zal ik van drie verschillende banden gedurende de komende winter onderzoeken hoe zij zich gedragen bij toenemende koude. De banden die daarvoor in aanmerking komen zijn Marathon Plus, Kojak en F-lite.

Hebben jullie banden waarvan je denkt dat het belangrijk is dat ze hier getest worden, laat het via het reactieformulier weten. Alles testen wat er is kan natuurlijk niet.

Bandentest overzicht en correctie Cr waarden

Na de test met de banden van de HVA heb ik alles in de tabellen bijgewerkt.
Uit reacties op mijn blog, onder meer van Ful Valstar, lijken de Cr waarden te gunstig. Zoals beschreven heb ik de door mij gevonden waarden gerelateerd aan de waarde die Michelin opgeeft voor de 'blauwe Nuna' band. Deze waarde is 0,00200.

21 december 2010 hebben wij deze blauwe Michelin band met de meetwagen gemeten op 0,00273. Dat is een stuk minder gunstig, maar wel realistischer. De Cr waarden in de tabellen zijn nu hierop gebaseerd. Overigens moeten zelfs deze waarden met reserve worden bekeken. De test met de meetwagen is gedaan op een gemiddeld gladde tegelvloer. Op een gewone asfalt ondergrond zal de blauwe Michelin band mogelijk langzamer zijn en dus ook alle andere banden omdat die gerelateerd zijn aan de blauwe Michelin band. De onderlinge verhoudingen tussen de geteste banden veranderen niet. Het lijstje blijft precies gelijk.

Waarom Michelin zelf zulke gunstige waarden opgeeft is me een raadsel. Hoewel Michelin zelf met 8,5 meter de grootste rollenbank heeft, kun je de Cr waarden niet vertrouwen. Schwalbe werkt met een trommeldiameter van 80 cm, Continental met 150 cm. Dezelfde band getest op elk van deze machines zal een andere Cr waarde opleveren. Niet alleen de diameter, ook de ruwheid van het oppervlak van het 'wegdek' op de trommel is van grote invloed. Zoals Ful terecht opmerkt zijn er voor metingen aan fietsbanden geen normen. Deze zijn er - ISO 28580 - wel voor autobanden.

En als straks de fietspad goten klaar zijn, zullen er weer nieuwe en andere gegevens worden vastgesteld. Velomobiel.nl zal deze week 4 stuks 180 cm profielen maken met handvatten en ophangpunten voor wielen. Als de profielen hier zijn, zal ik er een bodem in maken van betontriplex. Eén bak met asfalt zal rond 45 kg wegen. Dat raap je niet zomaar van de garagevloer op. Met handvatten en twee wielen aan de andere kant zijn ze wel verplaatsbaar.

Bandentest, overzicht tot nu toe

Na de tests van afgelopen zaterdag moet de Vredestein HPV DD nog in de rangschikking worden opgenomen. Dit vereist enig simpel rekenwerk. Ik heb de Primo Comet 1.75 als referentieband gekozen. Het maakt overigens niks uit welke band ik daarvoor kies. De enige eis is dat er betrouwbare en vooral reproduceerbare eerdere resultaten bekend moeten zijn.
Ik heb de serie tests van afgelopen zaterdag vanaf een lagere hoogte op de helling gemaakt. Dit levert uiteraard een correctiefactor op, in dit geval 1,958, om de resultaten met de eerste tests vergelijkbaar te maken.

Uit deze berekening blijkt dat de Vredestein HPV DD 12,8% langzamer is dan de gewone HPV. Dit resultaat had ik overigens wel verwacht, gezien het feit dat deze band duidelijk is versterkt en een betere anti-lekbescherming heeft.

Het staatje hiernaast is m.i. glashelder.

Bandentest 26" banden tire review

Vanmorgen zijn Kees van Hattem en Jan Geel van de partij om een reeks van 26" banden te testen. De afstelling van de patten is nu optimaal en de meetkar loopt nu mooi rechtuit. Vandaag zijn de volgende 26" banden aan de beurt.

-Vredestein Perfect Moiree 54 draad 905 gram
-Schwalbe Big Apple lite skin 50 vouw 670 gram
-Schwalbe Super Moto 60 vouw 690 gram
-Schwalbe Kojak 50 draad 590 gram
-Schwalbe Furious Fred 50 vouw zonder antilek 295 gram
-Geax Tattoo light 58 vouw 590 gram

Binnenbanden
In de Geax en Super Moto zijn Schwalbe AV13F binnenbanden gebruikt, in de andere banden zijn Schwalbe AV14 binnenbanden gebruikt.

Montage
De Perfect Moiree (PM) en de Kojak monteren redelijk goed, de Super Moto en Big Apple lite skin moeilijker. Vooral de Super Moto is, weet ik uit ervaring, een lastpak.
Het makkelijkst leggen de Furious Fred en Geax om.

Werkwijze
Alle banden worden met een compressor en een geijkte manometer opgepompt tot 1 bar boven de hoogste te meten waarde. Daarna wordt druk uit de band gelaten tot deze binnen 1/10 bar op de gewenste druk staat. Er wordt steeds eerst met een hogere waarde gemeten, vervolgens met een 1 bar lagere waarde tot de laagste waarde 3 bar.
Elke band wordt bij elke druk twee keer gerold. De eis is dat de beide waarden binnen 1% van elkaar moeten liggen. Is die afstand groter, van de 50 uitrolproeven was dit 3 keer het geval, wordt een derde proef gedaan. De waarden worden opgeteld en gedeeld door het aantal proeven.
Het plateau van waaraf 'gelanceerd' wordt is 15,5 cm hoog. De laagst gemeten uitloopafstand is 30,16 meter (Kojak op 3 bar). De hoogste gemeten afstand is 55,63 meter (Geax op 6 bar).

Banddruk
Alle banden zijn getest op drukken van 3, 4, 5 en 6 bar. De Kojak als enige aanvullend ook op 7 bar.

Geluid tijdens rollen
De Kojak en de Geax zijn tijdens het rollen niet hoorbaar. De Perfect Moiree maakt een hoog zingend geluid. De Big Apple, Super Moto en Furious Fred zijn goed hoorbaar, de Furious Fred het meest.

Test winnaar
De verst rollende band is de Geax Tattoo. Nummer twee is de Super Moto. Nummer drie is de Furious Fred. De verschillen tussen deze winnaars blijven binnen 5%.
De middenmoot wordt gevormd door de PM op de vierde plaats, en de Kojak op de vijfde plaats.
Teleurstellend laatste wordt de Big Apple.
De eerlijkheid gebiedt wel te vermelden dat de nummers 1, 2 en 3 geen anti-lekbescherming hebben, de laatste twee wel.

Opvallend is de vlakke curve van de Geax. Op 3 bar loopt deze band verder dan de PM, de Big Apple en de Kojak op 6 bar.

Het is al laat in de middag en de schoonmaakster wil de 60 meter lange gang dweilen. We meten de afstanden op en schrijven die waarden op de schilderstape die iedere uitloopafstand markeert. Daarna vullen we die waarden in op het geprinte spreadsheet. Tenslotte nemen we alle tapes van de vloer op en plakken die op de achterzijde van de spreadsheets. Dit voor eventuele controle achteraf.

We doen nog één proef met een band waarvan we heel graag willen weten hoe ver die komt, de Durano 26". De uitslag verrast ons niet. Morgen gaan we door en zal ik jullie, mede namens Kees en Jan, nog meer banden tests voorschotelen, zowel in 26 als in 20".
Een gedetailleerde uitslag volgt zo spoedig mogelijk.

Bandentest 20" banden

Na de discussie over de racekap is uiteraard de keuze van de banden bepalend als het gaat over snelheid. Het is hier wel bekend dat ik een groot liefhebber ben van de Tioga Comp Pool banden. Ze lopen bijzonder licht en zijn daarnaast super comfortabel. De slechtere lekbestendigheid heb ik tot nu toe op de koop toegenomen. Helaas zijn er momenteel geen goede Comp Pool banden meer te koop.
Daarom ben ik heel blij dat Harry Lieben de Avocet Freestyle heeft geïmporteerd. Hoe verhouden deze Avocets zich nu ten opzichte van de Comp Pool en de Schwalbe Marathon Racer? Bert Hoge heeft een fraaie meter om dit uit te zoeken, maar ik kan het geduld om daarop te wachten niet opbrengen.
Daarom rij ik vanmiddag naar het viaduct in de N246 bij De Woude om me van de helling van het viaduct naar beneden te laten rollen. Ik kies de helling naar het zuiden omdat deze helling en het vlakke uitlooptraject vrijwel geheel door bomen wordt omzoomd. Het waait wel Bft 4 uit het west-noordwesten, maar deze wind is vanmiddag zeer stabiel en heeft door de bomen vrijwel geen invloed op het resultaat. Voorzover de wind dit wel heeft geldt dit natuurlijk voor alle proeven in gelijke mate.
Ik kies een startpositie halverwege de helling en markeer deze positie met een gele streep uit een spuitbus. Deze gele spuitbus gebruik ik ook om de eindposities van alle tests vast te leggen.
Ik laad alle meegenomen banden en de grote pomp uit en breng de Avocet banden op exact 6 Bar. Daarna is het simpel een kwestie van in de fiets zitten en de rem loslaten. Ik heb de afstandmeter en de maximum snelheid op 0 gereset.
Ik meet de maximaal behaalde snelheid en de afstand vanaf de positie waar de helling ophoudt en de Quest over het vlakke fietspad uitloopt. Na de runs met de Avocets haal ik deze beide voorbanden van de velgen en vervang ze door de Tioga Comp Pools. Ook deze worden weer op exact 6 Bar gepompt met de meegenomen werkplaats pomp en ik doe ook nu weer 3 proeven.
Ik krijg veel bekijks, wandelaars en in de file staande automobilisten, willen weten wat ik aan het doen ben en wielrenners vragen of ik hulp nodig heb.
Na de Tioga's gaan de Marathon Racers erop en worden weer 3 proeven genomen.
Van iedere reeks van 3 proeven worden de 2 dichtst bij elkaar liggende waarden gemiddeld. Bij alle banden is er één run die enkele meters afwijkt van de twee die voor het gemiddelde zijn gebruikt. Dit is veroorzaakt doordat er voor tegenliggers moet worden uitgeweken en de ideale lijn, precies midden op het fietspad, niet kon worden aangehouden. Bij de Marathon Racers is de uitloop afstand tussen de 2 gebruikte waarden 3,3 meter. Op een gemiddelde uitloop afstand van 356,25 meter is dit nog geen 1%. Bij de Tioga en de Avocet is het verschil maar resp. 0,5 en 0,7 meter. Dit is een verschil van maar 0,12 en 0,19%, dit bij uitrol afstanden van 402,65 en 376,15 meter. Dit zijn spectaculair overeenkomende waarden.
De maximum snelheid van de Avocet is 22,5 km/u, van de Marathon Racer 22,4 km/u en van de Tioga Comp Pool 22,9 km/u.
Op het moment dat ik de eindpositie van de Avocets passeer, rij ik met de Comp Pool nog 6,2 km/u en rij dan nog 26,5 meter verder.
De achterband is steeds de Schwalbe Kojak, ook op 6 bar.

De conclusies zijn duidelijk. De Tioga Comp Pool heeft de laagste rolweerstand, gevolgd door de Avocet met de Marathon Racer op de derde plaats. In cijfers:

Schwalbe Marathon Racer
Uitrol afstand 356,25 meter

Avocet Freestyle
Uitrol afstand 376,15 meter, 19,9 meter of 5,6% verder dan de Marathon Racer

Tioga Comp Pool
Uitrol afstand 402,65 meter, 26,5 meter of 7,1 % verder dan de Avocet Freestyle en 46,4 meter of 13% verder dan de Marathon Racer

Wim - en nu de Greenspeed Sorcerer nog zien te vinden - Schermer

Bandentest bij 6 ℃

De afgelopen periode zijn er diverse tests geweest bij temperaturen rond 6℃. Laten we eerst even de 20" banden doornemen.

20 inch banden bij 6℃
Allereerst de Schwalbe Ultremo ZX. De pendeltijd bij 18,8℃ is 76,1 seconden. Bij 6℃ wordt dat maar 4,7 seconden of 6,2% trager. Duidelijk is dat de echte verslechtering van de rolweerstand bij echt lage temperaturen optreedt.

De Schwalbe Kojak laat precies hetzelfde beeld zien. Van 20℃ tot 6℃ is er maar een verlies van 3 seconden of 6,3%. Naar -5℃ bedraagt het verlies maar liefst 14,6 seconden ten opzichte van de 47,5 seconden bij 20℃.

De Vredestein F-lite loopt bij 6℃ zelfs iets lichter dan bij 18,8℃. Dit is een vreemd resultaat, waarschijnlijk veroorzaakt doordat zowel de asfaltgoot als de banden nat zijn tijdens het pendelen. Mogelijk verlaagt microslip van het gladde vrij harde loopvlak de rolweerstand enigszins.

De Schwalbe Marathon heeft weinig last van de koude. De band pendelt maar 3,4 seconden korter dan bij 19℃.

26 inch banden bij 6℃
De Vredestein Black Panther 55 heeft vrijwel geen last van de kou. Loopt zelfs één seconde langer bij vrieskou. Ook hier weer een natte asfaltgoot en natte banden. Ik zal proberen de proeven nog een keer te doen bij droog weer.

Vredestein Perfect Moiree. Deze band loopt flink lichter bij 6℃. Ook hier zijn de banden en de asfaltgoten nat. De fijne lamellen van de PM lijken profijt te hebben van het vocht.

Schwalbe Marathon. De Marathon loopt iets lichter bij 6℃. De band pendelt bij 6℃ 51,3 seconden. Dit is heel goed en praktisch hetzelfde als de Black Panther en de Perfect Moiree. Steeds duidelijker wordt dat de Marathon een heel goede allrounder is.

Schwalbe Marathon Plus. Ook hier geen verrassing. De Plus loopt bij 6℃ 3,5 seconde langer dan bij vrieskou en presteert hiermee prima.

De Continental TopContact Winter loopt met 42,1 seconden bij 6℃ redelijk. Deze speciale winterband legt makkelijk om, loopt prachtig rond en ziet er fraai uit.
Het doel van de band is vooral in sneeuw en gladheid meer veiligheid te bieden. Dat ga ik de komende dagen proberen. Hiertoe zal ik op de gladde vloer van de garage proberen de achterkant van de Quest dwars te trekken. Dat zal ik nog eens doen bij vrieskou.

Bandentest Schwalbe Pro One 28 mm en Greenspeed Scorcher 120

Hans van Vugt van Elan stuurde me deze week twee sets banden op voor een pendeltest. Het zijn de Schwalbe Pro One 28 mm en Greenspeed Scorcher 120. Vanmiddag besteed ik aan het pendelen van de beide banden.

De resultaten zijn spectaculair en tegelijk onthutsend. De Schwalbe One Pro had ik een half jaar geleden als prototype al getest. De resultaten vielen nogal tegen. Schwalbe had ons gevraagd hierover niet te publiceren. Nu de Pro One wel te koop is, voor de lieve som van € 59,95 per stuk, heb ik de band weer gependeld en de resultaten zijn nog slechter dan de test van het prototype.

De Pro One ziet er heel fraai uit, weegt maar 194 gram en mag tussen 5.0 en 8.0 bar worden opgepompt. De breedte van de band bij 8.0 bar is 29,2 mm. De hoogte boven de velg is 28 mm.
Zoals de sheet laat zien pendelt de band bij 8.0 bar maar 63,8 seconden. Bij 7.0 bar is dit met 64,1 seconden iets langer. 7.0 bar is dus de optimale druk. Zoiets zie ik heel vaak, de maximum druk is vaak niet het snelst. Opvallend is dat de pendeltijden bij alle drukken van 6.0 tot 8.0 bar maar maximaal 2 seconden uit elkaar liggen.

De Pro One is getest met de Schwalbe SV6a binnenband. De Pro One is standaard geschikt om tubeless gebruikt te worden. Dat levert rond 3% meer snelheid op maar is voor de test waarvoor altijd SV6a of SV7c binnenbanden worden gebruikt, niet relevant.

En dan de Greenspeed Scorcher. Greenspeed maakt al lang velomobielbanden. In 2007 testte ik voor het eerst de Scorcher. De band was toen behoorlijk snel, ongeveer gelijk aan de toen populaire Primo Comet. Wel was de Scorcher niet erg slijtvast. In 2011 testte ik de Greenspeed Duro. Deze 680 gram zware band liep toen het lichtst van alle geteste banden. Wel moest de dikke band op 8.0 bar worden gezet.

De nieuwe Scorcher 120 is een prachtig gemaakte slick band. Hij is weer voorzien van de kenmerkende putjes in het loopvlak als slijtage-indicator. Het bandje weegt 275 gram en is op 7.0 bar 42 mm breed en 37 mm hoog. De omtrek is 155 mm en daarmee past ie nog net, Hans van Vugt heeft het geprobeerd, in de DF.

De meetresultaten zijn spectaculair. Op de maximum druk van 7.0 bar pendelt de band maar liefst 85,4 seconden. Dat is 21,6 seconden langer dan de Pro One en daarmee rolt de Scorcher bijna 34% lichter dan de Pro One. Hiermee is het de snelste tot nu toe geteste vrij in de handel verkrijgbare band. De resultaten bij lagere drukken zijn ook uitstekend en verlopen mooi lineair. Voor wedstrijden is 7.0 bar de aangewezen druk, voor toeren is 6.0 bar nog steeds sneller dan welke andere band ook. Zelfs op 5 bar zit de Scorcher nog in de top 3 in vergelijking met de snelste smalle racebanden op 10 bar.

Zoals altijd, volume loopt.

De Greenspeed Scorcher zal ook rond 59 euro per stuk kosten en is te bestellen bij Elan in Nijmegen.

Klussen en bandentest voorbereiden

Na een boodschappenritje naar Akersloot zie ik dat het carbon laminaat van de tunnel waar ik steeds mijn rechtervoet neer zet tijdens het instappen, weer kapot gaat. Op die plek is door Jan eerder al een stukje carbon gelamineerd. Jan zei nog, plak er een stripje rubber op, dan wordt de druk verdeeld en blijft het heel. Dat is niet gebeurd en nu repareer ik het zelf maar even. Ik heb carbonweefsel en epoxy voorhanden en zo is het klusje snel geklaard.
Later zal ik er nog een extra lapje op lamineren en een neopreen profieltje op lijmen. 'Als het kalf verdronken is dempt men de put'.

Wij experimenteren met een stabielere ophanging van het vizier. Dringend nodig is het niet, 100 km per uur blijkt geen probleem met het vizier op te leveren. Toch is het prettig dat het vizier zo stil mogelijk staat.
Jan rijdt nu deels met bedieningspootjes van carbon. Dat gaat prima, maar carbon is zo stug dat dit mogelijk bij een aanrijding tot verwondingen kan leiden. Nu alle randen van de kappen veilig zijn voorzien van beschermende neopreen omrandingen, is het niet OK dat we een scherp mes in de vorm van een strip carbon vlak bij het gezicht aanbrengen.
Een alternatief breng ik vandaag aan. Ik maak de standaard Lexan pootjes gewoon dubbel zo breed. Het ritje vanmiddag toont aan dat het vizier zichtbaar stiller staat. We houden jullie op de hoogte.

Morgen staat er een flink aantal tests, samen met Jan Geel, met de pendel op het programma. De hefinrichting krijgt nog enkele verbeteringen waardoor deze nu zelfs zonder wielen stabiel staat. Zeker als je met twee man werkt is het handig als de beide wielen onafhankelijk van elkaar kunnen worden verwijderd en gemonteerd. Ymte stuurt nog de nodige binnenbanden op. Hij moet er zelfs nog enkele bij bestellen.

De binnenbanden waarmee we testen zijn allemaal van de categorie ' Schwalbe extra light'. Zeker gezien het gegeven dat binnenbanden extreem veel invloed hebben op de resultaten, worden de tests gehouden met de volgende binnenbanden.

406 banden van 23 tot 35 mm, SV6a
406 banden van 35 tot 53 mm, SV7c

559 banden van 23 tot 35 mm, SV12a
559 banden van 35 tot 53 mm, SV14
559 banden van 54 tot 60 mm, SF13F

Liefhebbers van de snelst mogelijke combinatie van buitenband en binnenband kunnen dit lijstje het beste goed bewaren. Vertrouw de opgaven van Schwalbe niet. Binnenbanden die volgens Schwalbe tot een bepaalde maat kunnen worden gebruikt, exploderen gegarandeerd.

Bandentest bij vrieskou 2

Vannacht vriest het 5 graden. Langzaam zal die temperatuur vandaag een graad oplopen. Mooi moment om verder te gaan met het testen van banden bij vrieskou.
De Kojak gegevens van gisteren zijn ietwat gecorrigeerd. De test in de vrieskou is wel OK, maar de vergelijking met 20 graden C. dateert nog van pendelen op de gladde tegelvloer. De complete set heeft de hele dag en avond buiten gestaan en is door en door koud.

Vannacht vriest het 5.0 graden en de combinatie wordt naar binnen gehaald. De pendeltijd is met 32.9 seconden nog korter dan gisteren met een iets hogere temperatuur. Per saldo is de Kojak met koude band en wegdek 30,8% trager.

Vanmorgen ga ik de 35 mm brede Marathon Plus om de 25 mm velg leggen. Wat ik ook doe, het lukt me niet de banden om de velg te krijgen. Ik probeer de band dan op een 19 mm velg te leggen. Ik zet 'm volop in de montagevloeistof. Het gaat domweg niet. Wat een ongelofelijk stug kreng is die band. Als ik ook nog mijn duimnagel tot bloedens bezeer, ben ik er klaar mee.
Ik kies er nu voor om de test te doen met de gewone Marathon (Green guard). Deze 47 mm band legt prima om en de pendeltest kan op de warme asfaltgoot plaatsvinden.
Hetzelfde doe ik met de F-lite. Ook deze legt heel makkelijk om.

De ervaringen met de smalle Marathon Plus band brengt me wel tot de overtuiging dat dit voor mij niet de ideale winterband is. Hij gaat bijna niet lek, maar gaat ie dat wel, en dat kan beslist, dan heb je echt een probleem. Je krijgt 'm vrijwel niet van de velg af en al helemaal niet erom. De gewone Marathon is dan een fractie minder lekbestendig, je kunt deze band er makkelijk af halen en weer omleggen.

Als de pendeltests van de Kojak, Marathon en F-lite binnen klaar zijn, gaan de goten, de pendel en de wielen naar buiten. Daar vriest het nog 5.0 C en het waait Bft 5 tot 7.
Gevoelstemperatuur -13 C. Als alles een paar uur in de kou ligt gaat het testen binnen weer door. De temperatuur is nu iets opgelopen en is nu - 4.4 C.

Na het binnenhalen van de goten en de pendel wordt eerst de Marathon gependeld.
Die resultaten vallen me bijzonder mee. De extra rolweerstand bij de Maratons blijft beperkt tot 4,7 seconden of 9,5%. Dit is veel gunstiger dan de Kojak.

Als laatste zijn vandaag de F-lites aan de beurt. Het hele spul, goten en pendel met F-lites om de velgen gaat weer een uur naar buiten om opnieuw goed af te koelen. De temperatuur stijgt naar -4.0 C en het begint te sneeuwen.
De F-lite pendelt bij 18,8 graden 60,2 seconden. Bij -4,0 C is het 58,8 seconden. Dit is maar 1,4 seconden of 2,4% trager. Lichte soepele banden met een grote luchtinhoud ondervinden dus weinig hinder van de kou.

Ik vraag me af waarom de Kojak zo matig presteert. Het kan komen omdat de banden uit 2010 - 2011 dateren. Daar moeten maar eens een paar nieuwe voor komen. Zeker omdat duidelijk is dat Schwalbe jaar op jaar zijn banden verbetert.