Nieuwe banden- én wielentest

In de komende tijd zullen we weer een serie banden én wielentests uitvoeren. Zowel via deze blog als direct wordt er regelmatig gevraagd of bredere velgen ook minder rolweerstand opleveren. In principe ja, de band wordt met minder kromming opgepompt. Vooral een vlakkere wang kan makkelijker inveren en zal minder rolweerstand opleveren.
Aan de andere kant, vouwbanden zouden ook minder rolweerstand hebben dan draadbanden. Het tegendeel bleek waar in onze recente testen.
Het is dus tijd voor een meting in de praktijk. Onze nieuwste bandensponsor, de Ligfietsgarage Groningen, heb ik gevraagd een drietal wielen te leveren met velgen van 19 mm breed. We kunnen dan dezelfde banden testen met zowel 19 als 25 mm velgen.
Continental stuurde mij 9 banden, 6 x 26" banden en 3x 20" banden. 6 banden, een 20 en 26" versie zijn Grand Prix banden die nieuw ontwikkeld en vers van de vulcaniseerpers afkomen. Op de banden staat trots afgedrukt 'handmade in germany'. De andere 26" band is een 'Contact'. 47 mm breed en voorzien van een 1,5 mm diep visgraatachtig profiel. Volgens Continental zou deze band heel licht lopen.
Als de Ligfietsgarage mij de toegezegde Schwalbe Furious Fred met anti-lek opstuurt, kunnen we deze banden testen tegen de versie zonder anti-lek. Tevens zullen we daarna één van de zonder anti-lek voorziene banden met 120 gram NoTubes antilek vloeistof vullen en die band opnieuw testen.
Björn Frank van M5 maakte mij attent op de volgens hem heel licht lopende Michelin RC 26" 1.4 band. Ik hoor nog van Björn of hij ze te pakken kan krijgen voor een test.
Als laatste moet de test van de 26" Durano 35 mm overgedaan worden. Die is door een fout, ik memoreerde dat eerder, te hard opgepompt getest.
Al met al weer een complete dag testwerk in het verschiet.

116 km voor een paar schoenen

Vanmorgen samen met Kees van Hattem eerst op de koffie bij de fam. Kaag in Alkmaar. Als we aan de koffie zitten valt de stroom in de hele wijk uit. Met een elektrische overheaddeur is het dan een opgave om de Quest buiten te krijgen. Als het uiteindelijk lukt en de stroom er na een half uur weer op staat wil de deur niet meer dicht, de aandrijfkabels zijn uit de wielen gelopen. Wij zijn dan al bijna in Schagen en Rob moedigt zijn vrouw aan dit probleem samen met de buurman op te lossen.
Kees heeft een recreatieve route naar Medemblik in gedachten, de West-Friese Omringdijk. Het is nog steeds hartstikke koud en het winddichte hesje moet bovendeks komen.
We rijden met 32 km/u over de prachtig slingerende dijk. Bij Enigenburg wordt het stalen skelet zichtbaar van wat wel een soort toren moet gaan worden. Dat klopt, het wordt een 'revitalisering van 't Huys te Nuwendore' van Floris de vijfde. Deze verbleef op die plek in de jaren 1254 tot 1296.
In de Wieringermeer maak ik wat snelheid, kijken of de mannen mee willen. Aanvankelijk niet, maar even later komt Rob toch achter me aan. Dan maar wat kolen op het vuur en met rond 42 km/u komt Rob niet dichterbij.
In Medemblik kijken we bij Salomo Bikes of de goede Sidi MTB schoenen voor Rob er nog zijn. Dat blijkt te lukken en Rob is blij met zijn Sidi Dominator schoenen. Ik mag de SPD plaatjes overzetten en Rob stapt apetrots met zijn nieuwe schoenen in de Quest.
Zelf besluit ik toch maar de Sidi Genius 5.5 raceschoenen aan te schaffen. Nog steeds zijn ze krijtwit, maar in de Quest ziet geen hond dit.
Dan blijkt dat onze vriend Kees vandaag jarig is. Dat levert ons een traktatie op in restaurant Kwikkel bij de ophaalbrug. We laten ons de thee, Espresso, appelgebak en wafel met slagroom goed smaken. Hartelijk dank Kees, je verjaardag staat nu in mijn agenda.
Langs de vorige week gereden route koersen we huiswaarts.
In Avenhorn trap ik in een te zware versnelling tegen de brug op. Een harde tik en ik trap loos in het rond. 'Keeeeees'. Kees haalt het derailleur kapje eraf en stelt vast dat de ketting er gewoon op ligt. Een stukje omlaag rijden en schakelen lost het probleem vanzelf op.
Kees en Rob rijden van Avenhorn richting Heerhugowaard, ik rij door de Mijzenpolder naar De Woude.
Mooie tocht, als is die wat lang voor een paar schoenen :).
116 km

Met 4 Questen het duin in en nieuwe remproef

Vanmorgen zie ik vanuit huis 3 Questen de pont oprijden, Jan Geel, Pé Koomen en Kees van Hattem. Jan heeft lekkere kruimeltaart mee. Na bijgepraat te hebben, vooral de aanpassing aan de remmen van Jan's fiets interesseren me, gaan we naar de pont in Akersloot. 4 Questen tegelijk op de pont had de pontbaas nog niet eerder gezien.
Het weer is letterlijk steenkoud, 8 gr. C, een stevige NW wind en zware bewolking waar ook nog eens lichte regen uit valt. De mannen hebben de kap en zelfs het vizier opgetuigd, ik doe het vandaag open.
Eerste doel is de Hoep, de PWN tentoonstellingsruimte, om de vereiste toegangskaarten te kopen. Dan de duinen in. Vanmorgen heb ik de banden ieder één bar in druk verlaagd. Er zit nu voor 5 bar, achter 4 bar druk in. Dat merk ik met fietsen eigenlijk niet, wel rijdt het een stuk comfortabeler en rammelt de fiets een stuk minder op de dwars gelegde straatklinkers.
We komen langs het 'boetje van Kees', en staren even naar de druk in de weer zijnde aalscholvers en meeuwen.
We rijden zuidwaarts richting Wijk aan Zee. Er is één heel steil klimmetje, ook nog voorzien van een heel slecht wegdek. Ik schotel de mannen dat maar voor en hoor het commentaar later wel. Ik maak boven mijn hoofd een plaatje van mijn omhoog zwoegende broeders.
Even verder staan we oog in oog met een aantal zeer forse Schotse Hooglanders. Hoewel we er op een meter afstand langs moeten rijden, gaat dit zonder problemen.
Via Wijk aan Zee rijden we de sluizen in IJmuiden over. Altijd leuk, vooral als er drukke scheepvaart is. Tijdens een kort oponthoud op de 'Kop van de Haven' maak ik een plaatje van vier Questen voor de boot naar NewCastle. We kunnen er zo in rijden, maar wachten maar even tot eind Juli, waarbij dan ook de samenstelling van de groep voor de helft anders is.
Voor de wind rijdt het heerlijk naar pont Buitenhuis.

Onderweg doen Jan en ik enkele remproeven. Jan heeft de standaard kleine remtrommels onder zijn fiets. Wel heeft ie de standaard hevels op de trommels vervangen door 1,5 cm langere hevels. Dit remt volgens Jan een stuk beter. Maar kan dit de grotere remtrommels doen vergeten? We remmen enkele keren vanaf een snelheid van rond 30 km/u. Steeds sta ik 4 tot 5 meter eerder stil dan Jan. Kees moppert wat als ie plotseling voor zich twee Questen vol in de remmen ziet gaan. Noodzaakt ook hem om flink te remmen. 'Kees je mag nu voor rijden'. De laatste remproef doen we vanaf het viaduct bij de pont. Met een snelheid van 36 km/u en de helling omlaag gaan we gelijk vol in de remmen. Jan staat zeker 7 meter verder stil dan ik. De grotere remtrommels maken dus het verschil.

Na de pont sluiten we het rondje af op De Woude met koffie.
63 km.

Update 22-4-2010 Toegevoegd panorama
Tijdens deze rit heb ik uit het vogelwaarnemingshuisje een 5-tal foto's gemaakt. Daarvan heb ik nu een panorama gemaakt dat bovenaan de fotoserie staat.

Banden maken het verschil

Veel fietsers bekommeren zich niet erg om de banden waarmee ze aan wedstrijden mee doen. Toch maken banden het verschil. Hoe kom ik hier nu op? Een vaste lezer van mijn blog vraagt zich af hoe hard Ymte van Velomobiel.nl zou hebben gereden tijdens de tijdrit op Texel vorige jaar. Toen haalde hij het bijna onmenselijke gemiddelde van 61,99 km/u over 29 km.
Zou dat met de snelste 26 inch achterband uit onze recente test nog harder zijn gegaan? Jazeker!
Ymte had beide voorwielen voorzien van Durano's, de achterband was een Schwalbe Kojak. Als Ymte deze Kojak had vervangen door een 26" Schwalbe Durano 35 mm draadband, dan zou hij ruim 0,8 km/u sneller hebben gereden. Voeg daarbij dat het frontaal oppervlak van de Durano een stuk kleiner is dan van de 50 mm Kojak. Dit voordeel is te becijferen op minimaal 0,2 km/u. Totale winst is dus ruim 1 km/u. Met dank aan Kreuzotter voor de berekeningen.

Pooh... 1 km/u wat scheelt dat nou? Nou heel veel. Neem bijvoorbeeld eens het criterium tijdens CycleVision vorig jaar in Tilburg.
Ymte Sybrandy werd met de Strada 14e met 47,7 km/u. Als hij ruim één kilometer per uur sneller had gereden dank zij de 26" Durano achterband, was hij 3e geworden. Overtuigd?

Een 26 inch achterwiel heeft sowieso een heel gunstig effect op de rolweerstand in vergelijking met een 20 inch wiel. Vergelijk in onze laatste test de 20 en 26 inch Durano's maar eens. De 20 inch Durano draadband loopt op 10 bar 45,11 meter uit. De 26 inch Durano loopt op 10 bar gemiddeld 62,30 meter uit. Dat is een verschil van 17,19 meter of 38,1 %. Omdat het alleen de achterband betreft is het voordeel 38,1/3= 12,7%. Uitgaande van 160 Watt trapvermogen, levert een 26 inch achterband een voordeel op van 8,26 Watt. Kreuzotter rekent snel uit dat dit voor een 26" Quest een snelheid oplevert van 41,7 km. De Mango Sport rijdt dan 38,6 km/u.
Het verschil is dus 3,1 km/u in het voordeel van de Quest. Het netto voordeel van alleen de grotere achterband is 1,2 km/u.
Gewicht bestuurder 88 kg, grootte bestuurder 1.83 mtr, brede hoge druk slicks.

Harry, neem je dit mee in de aanpassing van Kreuzotter?

Duinrit en besturingsproblemen

Vanmiddag maken Kees en ik een duinrit van Castricum naar Bergen aan Zee. Verder kunnen we toch niet door de afsluiting vanwege de grote duinbrand bij Schoorl. Eerst probeert Kees een jaarkaart voor de Kennemer duinen te pakken te krijgen. Dat blijkt een kansloze missie, alle verkooppunten zijn gesloten. De kans op een controle is niet zo groot, we zijn nog nooit staande gehouden, dus we gokken het erop.
Bij Kijk-uit gaan we de duinen in en stoppen even bij het 'boetje van Kees', de vogeluitkijkpost in de waterleidingduinen. De stank van de aalscholvers, de wind is naar ons toe, is niet te harden. We koersen richting Egmond en zien al snel Konikpaarden, sommige met veulens. Ook Schotse Hooglanders hebben nageslacht. Een flinke moeder ligt vlak bij de weg, haar kalf loopt enkele meters verder. Moeder Hooglander is uiterst vriendelijk en ook haar kalf is een plaatje. Dat maak ik er dan ook maar van en we rijden verder tot we een grote groep Konikpaarden zien grazen. Wat ze eten is bijna niet waar te nemen, de natuur is ook hier flink achterop. Als we uitstappen komen enkele paarden dichterbij, kennelijk om te zien of we eten mee hebben.

Bij de Gasterij in Egmond klimmen we naar het hoogste punt en laten ons richting Bergen aan Zee omlaag vallen met tegen de 50 km/u. Dat gaat gelukkig goed, zeker als ik even later besturingsproblemen krijg. Die blijven uit tot de pont in Akersloot.
Kees wil me het nieuwe betonnen fietspad van Bergen aan Zee naar Bergen laten zien. Het is afgesloten, er wordt nog aan gewerkt, maar Kees gaat toch op het hagelwitte beton rijden. Dat rijdt inderdaad super! Tot we ... stranden en eraf moeten.


Als ik in Akersloot de pont af rij en versnel komt er een onheilspellend geluid uit de wielkasten. De banden lopen aan en de besturing voelt aan als een dweil. Kees is er nog en als de Quest op zijn zij ligt is snel duidelijk wat er aan de hand is. De voorste stuurstang van het linker wiel hangt er bij neer. De borgmoer heeft zijn werk niet gedaan en is weg.
Nadat we eerst wat knoeien met een tiewrap, realiseert Kees zich dat de borgmoer van de stoel dezelfde is als de moer van de besturing. Met het afgeslepen steeksleuteltje en ratelsleuteltje is de zaak snel geregeld.

64 mooie kilometers zonder vliegtuigen, nou ja één kleintje dan uitgezonderd.

Labels op deze blog

Na mijn ergernis over het verwijt op de Google ligfietslijst als zou ik ongegeneerd mijn blog promoten, nam niemand het voor mij op. Of de andere lezers waren het met het verwijt eens, of wilden zij geen tegengas geven aan Van E. In ieder geval kwamen er op mijn blog wel een aantal positieve reacties binnen, allemaal met de aansporing toch vooral door te gaan met melding op de lijst van nuttige bijdragen op mijn blog.
Ik zal dat toch niet meer doen. Ik heb gewoon geen behoefte me ergens aan te ergeren. Wel wil ik graag van de goed bedoelde opmerkingen leren en zal vanaf nu labels aan mijn berichten toevoegen. Ik zal kijken of en in hoeverre ik terug zal gaan in de tijd of alleen belangrijke items zal labelen.

Zwanenburg v.v. en Bebop pedalen

Met Rob Kaag rij ik vanmiddag naar Vos racefietsen in Zwanenburg. Rob wil kijken of hij de goede Sidi schoenen voor een aantrekkelijke prijs kan scoren. Met de wind achter tot soms dwars inkomend rijden we langs het water van de Markervaart en even later Nauernase vaart richting pont Buitenhuis over het Noordzeekanaal. Dat gaat met snelheden tussen 35 en 40 km/u. Majoor Kees heeft een vaardag met de familie en dus mag het vandaag 'een ietsje meer zijn'. Rob kan het tempo prima volgen.
Op de pont staan we tussen vele tientallen racefietsers. We zetten de Questen stil naast twee aantrekkelijke dames.
Aan de andere kant van het Noordzeekanaal rijden we door Spaarnwoude. Een racefietser probeert aan te klampen als ik hem voorbij rij. Hoe hij ook zijn best doet, het lukt niet. Ook Rob rijdt hem voorbij en plaagt hem nog wat.
Bij Vos in Zwanenburg is het een drukte van belang. De juiste schoenen zijn er wel, maar tot maat 43, dan een tijdje niks en dan weer vanaf maat 48 tot 51. Een vriendelijk meisje helpt ons. Op mijn vraag of zij op hun website opzettelijk honderden taal- en stijlfouten maken, moet ze bekennen de site nog nooit gezien te hebben. Een schermafdruk van hun homepage gaat hierbij. Dat een slechte website de zaken kennelijk niet hindert blijkt buiten. Naast het pand staat de auto van de directeur, een nieuwe Bentley, met hoogglans verchroomde wielen, dat dan weer wel.
We gaan onverrichterzake weer naar buiten en eten een broodje. We rijden door Spaarnwoude terug waarna Rob bij de havens rechtsaf slaat naar Amsterdam. Ik neem de pont en ga over de oude Zeedijk naar Krommenie.
Na 51 km ben ik weer op De Woude.

Gisteren heb ik de correctie voor de spreidstand van de benen weer verwijderd. Deze correctie dwingt mijn onderbenen naar elkaar en mede daardoor raak ik de carbon kettingafscherming. Een onbedoeld positief gevolg is dat de pedalen, mede doordat zij kennelijk nu zonder forceren onder de zool zitten, nog veel verfijnder bewegen en nu geheel weerstandloos bewegen. Een beetje teflon vet doet het ook goed. Nu is goed te merken dat ik bij elke trapbeweging een zeker patroon met mijn voeten over de pedaal volg. Het lijkt wel een soort acht beweging. Deze beweging had ik natuurlijk ook met de SPD pedaal, maar daar werd die beperkt door de veerspanning van het SPD pedaal. Deze pedalen zijn naar mijn gevoel voor de knieën heel goed, alles draait zonder spanning, alleen de zwaartekracht doet je voeten aan de pedalen 'hangen'.
Al met al ben ik heel happy met de Bebops.

Cees Roozendaal neemt afscheid van Marine

Vanmorgen rijden Kees van Hattem en ik naar Den Helder voor de afscheidsreceptie van Cees Roozendaal. Cees, één van de vier Ierlandgangers, gaat vandaag met functioneel leeftijdsontslag. Het is met 9 gr. C. tamelijk fris, en de kap met vizier gaat erop.
Via Heerhugowaard gaat het recht tegen wind naar Den Helder.
Dit is de eerste vrij lange rit met de nieuwe Bebop pedalen. Als dit vandaag zonder problemen verloopt is een snelle overgang een feit. Langs het Noord-Hollands kanaal rijdt het prima al komen er door werkzaamheden wel steeds meer omleidingen.
In Den Helder staat Ben Wiggers, ook één van de Ierlandgangers, al op ons te wachten. Gedrieën rijden we naar het prachtige Marine complex waar in het uit 1869 daterende centrale gebouw, de receptie zal plaatsvinden.
Daar krijgen we via de slagbomen toegang tot het complex. Vlak voor het historische gebouw zetten we onze velomobielen naast elkaar. Een groter contrast tussen onze moderne fietsen en de uit 1619 daterende kanonnen is niet denkbaar.
Collega's van Cees komen naar buiten en roepen 'Ierlandgangers zeker'.
Binnen is Cees vanzelfsprekend het middelpunt. Ik maak wat foto's en zie Cees en zijn vrouw vele handen drukken en cadeaus in ontvangst nemen.
Na een mooie toespraak van de commandant is het tijd om weer naar huis te fietsen. Ditmaal zonder kap en lekker voor de wind.
Voor we wegrijden stellen we vast dat we 'bekeurd' zijn. Op onze fietsen zit een 'bon'. Gelukkig een kopietje dus kunnen we hartelijk om de grap lachen.
Ben wil een remproefje doen met zijn Mango en mijn Quest. Zijn remmen zijn recent onderhouden en remmen, volgens zijn zeggen, uitstekend. Toch blijkt ook nu weer dat de grotere trommels het verschil maken. Ik sta zo'n anderhalve lengte eerder stil en trek weer een rubber remspoor op het gladdere beton. Wel zal ik mijn rechterrem iets moeten bijstellen, deze trekt een duidelijk minder zichtbaar spoor.
Een jonge racefietser rijdt als aantrekkelijke prooi voor ons. Het gas moet er evenwel flink op om het knaapje bij te halen. Dat lukt wel, maar hij rijdt toch maar mooi 47 km/u. Als ik hem inhaal pikt ie aan en gaat mee tot 50 km/u. Dan geeft ie de pijp aan Maarten. Ik laat me weer afzakken om Cees gelegenheid te geven bij te komen. Daarna ga ik nog een keer achter het joch aan en haal hem weer in. Dan vindt ie het genoeg en als Cees hem passeert zegt ie dat 'zijn accu helemaal leeg is'. Niet gek natuurlijk als je een tijdje met een Quest rijder aan het sparren bent geweest. Dappere wielrenner.
Met een heerlijk tempo rijden we zuidwaarts en genieten van het weer, de al mooi kleurende bollenvelden en het ontspannen fietsen. Overal wordt beregend en sommige bollenboeren trakteren ons op een verkoelende douche.
We zijn heel rap in Alkmaar waar ik Kees gedag zeg.
Mooie rit, 120 km

Oh ja, de pedalen. De Bebops doen het uitstekend. Geen knieproblemen, best bijzonder als je bij een tweede rit al 120 km zonder enig malheur kunt fietsen. Het rijden met een grote 'free float' vereist wat gewenning, ik tik soms de rand van het voetengat aan. Voor de knieën lijkt het wel prima. Nergens spanning en nergens een pijntje. Hoewel het aantikken van de carbon kettingafscherming nog regelmatig gebeurt, wordt dit al minder hinderlijk. Ik meet de TDP en de Bebop pedalen op en zie dat de Bebops precies een halve centimeter korter zijn. Daar gaan we wel wat op vinden.

Bebop pedalen en betere remmen

Vanmorgen schroef ik de Bebop plaatjes op mijn schoenen. Door de lage hoogte van de pedalen raakt de pedaal as het loopvlak van de schoen. Met een Stanley mes snij ik voldoende materiaal weg om de pedalen vrij te laten draaien. Aan de buitenkant van de schoen leg ik een dikte van 0,4 mm latoenkoper tussen de zool en het plaatje. Dit ter compensatie van de schuinstand van de benen. Deze tip kreeg ik van Walter H. De oude TDP pedalen zijn er snel uit en de mooi lichte Bebops komen er voor in de plaats.
Jan Geel en Kees van Hattem komen langs en na de koffie ga ik de Bebop pedalen proberen.
Het inklikken gaat makkelijk en licht en kan aan beide kanten. Dat is veel makkelijker dan bij de TDP pedalen die een vaste kant inklikken vereisen. Het is wel even wennen, de voeten kunnen vrij naar links en rechts draaien over een totale hoek van 20 graden. Het uitklikken gaat ook licht en makkelijk. Voor mijn gevoel hoef ik niet verder naar links resp. rechts te draaien dan met SPD. Het gaat wel een heel stuk verfijnder dan met SPD.
Het lijkt aanvankelijk wel een beetje als op ijs rijden. Het went evenwel snel al kom ik wat vaker met mijn rechterkuit tegen de carbon kettingafscherming. Het Bebop pedaal heeft een 4 mm kortere as waardoor de benen iets minder spreidstand krijgen.
Maar eens kijken of de kettingafscherming nog wat naar links kan.
We rijden een mooie rit door het Twiske en via Purmerend en De Beemster zijn we na 61 km weer op De Woude.
Het lijkt me verstandig om niet direct heel lang te rijden met de nieuwe pedalen. De knieën worden toch iets anders belast en dat moet even wennen. Langs het Noord-Hollands kanaal rijdend hoor ik plotseling een ritmisch getik bij het achterwiel, net of er iets aan de band plakt. Even later is dit weg, maar vrijwel direct wordt de Quest minder goed bestuurbaar. De nieuwe Geax Tattoo is lek. In de buitenband vind ik niks en een nieuwe binnenband zit er snel in. Het is trouwens opvallend hoe makkelijk de Geax Tattoo zich van de velg laat verwijderen en weer plaatsen. Ik herinner me dat dat met de vrijwel even grote Schwalbe Super Moto een heel gevecht was.

Samen met Jan Geel beredeneren we waarom de grotere remtrommels zoveel beter remmen. De remhevel op de trommel is even lang, dus daar zit het niet in. De remhandel en de kabels zijn ook gelijk. Het oppervlak van de remschoenen is wel duidelijk groter, maar het grootste effect komt van de flink grotere diameter van de trommel. Die trommel zit zoveel meer naar buiten dat door de langere 'arm' de remwerking zeer veel groter is.
Ter vergelijking: probeer maar eens een vrij draaiend wiel in de buurt van de naaf met je vingers tegen te houden. Dit lukt nauwelijks.
Doe je dit ter hoogte van de velg, dan heb je het wiel zo stil. Dit verschil is er ook door het relatief grote verschil in diameter van de beide trommels.

Aanpassing Fietsersbond routeplanner voor velomobielen

Maarten Sneep schrijft als reactie op mijn blogbericht van vandaag:

'Over de hekjes heb ik goed nieuws. Vanaf eind deze week zal het mogelijk zijn om de hindernissen in de fietsrouteplanner te plaatsen. Ze komen hiermee in de achterliggende database – stap 1 zogezegd.

Stap 2 volgt nog voor de zomer. De software van de planner wordt zo aangepast dat je kunt aangeven wat je limitatie is, en de routeplanner stuurt je vervolgens niet meer langs de punten waar je niet tussendoor kunt.

Eind van de week volgt een uitgebreider bericht op ligfiets.net, niet iedereen leest dit blog ;-)'

Dit is zeer goed nieuws voor velomobielrijders. Maarten bedankt voor je lobbywerk om dit voor elkaar te krijgen.

NoTubes en nieuwe raceschoenen

Vanmorgen is het weer al vroeg prachtig weer, volle zon, 11 gr. C. maar wel staat er een vrij stevige noordoostelijke wind. Ik heb een afspraak in Medemblik om te kijken naar Sidi schoenen en NoTubes. NoTubes is een latex vloeistof die lekken in binnen en buitenbanden snel kan dichten.
De wind is precies op de kop en dat reduceert de snelheid tot rond 32 km/u. Via Avenhorn, Zuidermeer en Opperdoes neem ik de kortste route naar Medemblik, op de kop af 45 km. De Fietsersbond maakt een mooie route, al kom ik vlak voor Medemblik weer voor een velomobiel vijandig hekje waar alleen met de grootste omzichtigheid door te komen is. Na anderhalf uur ben ik in het historische Zuiderzee stadje.

Salomo Bikes is gevestigd aan de Nijverheidsweg in Medemblik. Uiteraard geheel en al gericht op tweewielers. De vervanging van mijn race schoenen, ze zijn er alleen in glimmend wit, gaat niet door. Ze zijn me te opzichtig. Wel hebben ze nog een paar Sidi Eagle 5 schoenen die in de zomer, ze ventileren heel goed, goed dienst kunnen doen. Eagle 6 schoenen worden door de Nederlandse importeur van Sidi niet geïmporteerd. Die hebben de door mij gewenste SRS, vervangbare hakken en zolen. Daarvoor zou ik dan de Dragon moeten nemen, maar die heeft geen dubbele rij klittenbanden waar mijn accu's van de voetverwarming in de winter onder moeten.

Als ik Joe's Sealant ter sprake breng, melden de heren van Salomo dat dat namaak spul is. 'Je moet NoTubes gebruiken'. Het liefst zonder binnenband. Maar hoe hou je dan de buitenband op spanning. Dat wordt me uitgelegd. 'Neem een krappe binnenband, leg die om de velg en knip de band in de lengte open. Vouw de randen van de binnenband over de velgrand heen en monteer de buitenband. Vul de buitenband met voldoende NoTubes en pomp het geheel op. De zaak zal gegarandeerd dicht zijn omdat alle spaakgaatjes worden afgedekt door de 'halve' binnenband. De enige kans op lekken is goed afgedicht door de druk van de draad van de band tegen de velg. Is de band op spanning, dan snij je de uitstekende randen van de open gesneden binnenband af.'
Het klinkt allemaal heel plausibel en de mannen van Salomo hebben hier ruime ervaring mee. Ik neem voldoende spullen mee om lekker te experimenteren.

De terugweg gaat een stuk makkelijker, al zitten er heel veel krappe bochten in de route. Op de rechte stukken is het makkelijk ruim in de 40 km/u te rijden, maar lang duurt dat nooit.

Continental komt met goed nieuws. Zij hebben 3 stuks 47 mm 26 inch banden opgestuurd. De 406 exemplaren, die worden nu geproduceerd, komen ook mijn kant op. Mooi vooral is dat de 406 wordt gemaakt op basis van de GP4000S technologie.
90 km

Waarom draadbanden lichter lopen?

Op de Google ligfiets lijst wordt gediscussieerd over de mogelijke oorzaak van mijn constatering dat draadbanden lichter lopen dan vouwbanden. Mijn verklaring was dat draadbanden een soepeler loopvlak en wangen zouden kunnen hebben omdat zij door de draad makkelijker stabiel te maken zijn. Vouwbanden hebben een niet rekvrije pees en moeten de stabiliteit dus meer uit loopvlak, wangen en schouder halen.
Nou kan ik natuurlijk, net als de meeste anderen, blijven speculeren, het kan ook - al is het niet erg wetenschappelijk - onderzocht worden.
Vanmiddag haal ik twee Kojaks van de zolder, een 20" vouw- en een 20" draadband. Als ik de loopvlakken bekijk en bevoel blijkt mijn eerste gevoel juist, de vouw Kojak heeft een veel 'stugger' loopvlak. Deze stugheid loopt ook verder door in de wangen en is er kennelijk de oorzaak van dat de vouwband minder soepel inveert.
Om dit wat inzichtelijk te maken leg ik de beide banden, eerst ieder apart, later beide op elkaar, op een dikke glasplaat.
Daarop leg ik een waterpas die ik belast met een gereedschap klem.
Ik laat per band de situatie een minuut stabiel worden en meet met een digitale schuifmaat hoeveel de banden door het gewicht worden ingedrukt. Dan blijkt dat de vouwband wordt ingedrukt tot een breedte van 27,50 mm. De draadband evenwel laat zich onder dezelfde omstandigheden, indrukken tot 24,70 mm. Dat is een verschil van 2,8 mm.
Wel is een klein deel van de wang van de vouwband iets dunner dan die van de draadband, maar dat zet blijkbaar weinig zoden aan de dijk.
Niet iedere Kojak is een Kojak. De draad- en vouwversie zijn totaal verschillende banden. Nou hoeft het natuurlijk niet altijd zo te zijn dat draadbanden lichter lopen dan vouwbanden, maar bij alle nu geteste banden, beide Durano's incluis, is dit wel zo.

Ik zal op de Google lijst vanaf nu geen verwijzing meer maken naar deze blog, er zijn daar teveel lange tenen.

Bij de foto's
Bovenaan: de testopstelling
Daaronder: de vouwband
Daaronder: de draadband
Onderste foto: beide banden op elkaar, de vouwband onder.

Nieuwe Quest remmen superieur

Vanmorgen monteer ik, in navolging van Kees van Hattem en Jan Geel de Geax Tattoo light band. Deze is 58 mm breed en heeft de SV13F binnenband nodig. Tijdens het oppompen explodeert de binnenband met een geweldige knal. Rob staat er vlakbij en houdt er suizende oren aan over. Natuurlijk niet goed gemonteerd. Dan maar de SV14 erin. Die zou het net kunnen houden en is de standaard binnenband voor de 54 mm brede Perfect Moiree. Gelukkig gaat dat goed en blijft ie heel.
Rob heeft twijfels over de sporing van zijn Quest. We hijsen de fiets op en laten de voorbanden leeglopen. Met de opgeklemde hoeklijn is er over een afstand van 2 meter 7 mm uitspoor. Dat is op de wielen zelf absoluut verwaarloosbaar.
Met de fiets op zijn kant controleren we ook de sporing van het achterwiel. Deze is ook voortreffelijk, zorgen voorbij dus.

Dan een stukje fietsen. We rijden richting het Noordzeekanaal en ik stel voor wat remproeven te doen. Rob heeft nog de standaard kleine remtrommels in een vrijwel nieuwe fiets. Bij 30 km per uur roep ik 1...2...3 en remmen dan beiden maximaal. Ik sta binnen 6 meter stil, Rob komt pas na 11 meter tot stilstand. Ik kan nu zo hard remmen dat we beiden het verbrande rubber van mijn voorbanden ruiken. We proberen het nog enkele keren en iedere keer sta ik zeer veel eerder stil.
We trekken nu op tot 32 km/u en Rob telt tot drie. Het verschil is ook nu weer heel groot en bedraagt maar liefst 6,5 meter.
De foto's zijn gemaakt van de laatste remproef. Je ziet de rubberstrepen op het wegdek duidelijk staan. Betekent overigens dat bij gedoseerder remmen de remweg nog korter zal zijn.
Het verschil is heel groot, zeker als je ook nog eens in ogenschouw neemt dat Rob 76 kg is en ik 89 kg. Ook heb ik 2 liter water bij me alsmede mijn uitgebreide toer bepakking met o.m. reserve voor- en achterband, binnenbanden, kleding e.d.

Alles overziende vraag ik me af of het leveren van Quests met de oude remtrommels nog wel verantwoord is. Als bij snelheden van 30 tot 32 km/u de remweg zo maar tussen de 5 en 6,5 meter korter kan zijn, dan is hier een belangrijk veiligheid aspect aan de orde.

En hoe rijdt nu die Geax Tattoo? Uitstekend. Je voelt het 315 gram lichtere gewicht ten opzichte van de Perfect Moiree 54 duidelijk bij het optrekken. De band loopt ook licht en dat blijf je continue ervaren. Wel schuurt de brede band tijdens heel hard optrekken tegen de binnenkant van de wielkast. Tijdens lange tochten met bagage zal dat wel een beperking kunnen zijn.

We rijden tegen de heel harde wind op de schitterende Zeedijk in. Rob is bang dat ie eraf waait, maar dat valt wel mee. Wel voel ik duidelijk het zeileffect als de wind dwars inkomt. Dan hoef ik nauwelijks te trappen om 28 km/u aan te houden.
Via Castricum rijden we tegen de nog steeds stevige wind naar Akersloot. Ik geef even flink gas en loop een flink stuk voor de troepen uit.
Na 43 prettige kilometers ben ik weer thuis.

Bandentest overzicht 20" en 26" in grafieken

Alle resultaten van de bandentests van de afgelopen twee dagen zijn verwerkt. De testgegevens staan in de spreadsheet met rechts een grafiekje. Er zijn steeds per band en per bandenspanning twee rolproeven gedaan. Als de afstand tussen de twee proeven meer dan een halve meter beloopt, dan wordt een derde proef gedaan. De twee dichtst bij elkaar liggende waarden worden genoteerd.
Statistici zullen mogelijk kritiek kunnen hebben op het beperkte aantal de proeven. De reproduceerheid van de waarden zijn naar onze mening voldoende voor een betrouwbaar beeld.
Op de eerste dag is er gelanceerd vanaf het platform op een hoogte van 15,5 cm. De gang waar de metingen zijn gedaan is 58 meter lang. De Geax Tattoo had bijna de hele gang nodig. De waarschijnlijk nog iets lichter lopende 26 inch Durano's zouden meer dan 60 meter nodig kunnen hebben. Daarom is er de tweede dag gelanceerd vanaf een 10 cm hoog platform. Om het effect van deze verlaging te kunnen omrekenen naar alle metingen is er met de Kojak 26" op 5 bar een drietal runs gemaakt vanaf het hoge platform. Na verlaging van het platform is er weer gerold. De beide waarden kwamen op exact dezelfde waarde uit. Het verschil blijkt 40,32% te zijn. Dit is dan ook de correctiefactor die je in de spreadsheet ziet.
Voor de bepaling van de 'winnaars' zijn de beide waarden opgeteld en door twee gedeeld. Steeds is de langste uitrolafstand genomen.
Dit betekent natuurlijk niet dat de 'snelste' waarde ook door iedere fietser moet worden gebruikt. Vaak rolt één bar minder druk nauwelijks minder ver. Dit levert meer comfort en minder dribbel neigingen op.

Bandentest 20" en 26" tire review

Vanmorgen om negen uur zetten we de proefnemingen voort. We hebben nog drie 26 inch banden te testen en daarna gaan door we door met 20" banden. Eerst rollen we met de Kojak 26" op 5 bar een drietal runs met het platform op de hoge stand van 15,5 cm. Omdat de Durano's 26 inch naar verwachting een langere uitrol afstand hebben dan 60 meter moet het platform lager worden ingesteld. De gang is namelijk niet langer dan 58 meter.
De nieuwe stand van het platform is 10 cm hoog. Weer rollen we drie keer met dezelfde Kojak 26" uit en leggen de afstand vast.
Het verschil in afstand wordt straks voor alle banden verrekend om tot vergelijkbare afstanden te kopen.

Draad- of vouwbanden?
Vooraf zou ik gedacht hebben dat de flink lichtere vouwbanden lichter lopen. Niets is minder waar. Durano 20" draadbanden lopen bij relatief lage drukken 20% lichter dan hun vouwbroertje, bij hogere drukken 10% lichter. Durano 26" draadbanden lopen bij lage drukken 10% lichter dan de Durano vouwbanden. Bij hogere drukken worden de verschillen kleiner, maar zijn altijd nog 5%. Wel is de draadband Durano geen 28 maar 35 mm breed. Met dank aan Paul Dijs die dit heel scherp opmerkte.

Vredestein S-lick
De laatste 26" band die wij testen is de Vredestein S-lick 35 mm. Deze band valt op door zijn lichte loop, zeker omdat het een relatief smalle band is. De S-lick loopt zelfs 10% lichter dan de 50 mm bredere Kojak 26". De S-lick is voor onder de 10 euro te koop bij Fietspunt.nl.

Kojak versus Vredestein HPV
De Kojak is getest tot 8 bar. Dat is duidelijk teveel van het goede. De band loopt op 8 bar minder ver dan op 7 bar.
In eerdere tests bleken de Vredestein HPV banden bepaald niet te overtuigen. Deze tests zijn toen bij veel lagere temperaturen gedaan op wat ruwer wegdek en met 19 mm velgen onder de Quest. In de gang waar wij testen is het gemiddeld 23 gr. C. Op de relatief gladde vloer en met 25 mm brede velgen wint de HPV het glansrijk van de Kojak 35 mm. De HPV loopt maar liefst 10% verder dan de Kojak vouwband. De verschillen met de Kojak draad zijn beperkter, maar altijd nog 5%.
De HPV is zeer voordelig bij Velomobiel.nl te koop.

Al met al opvallende resultaten waar niet alleen wij van opkijken maar ook Velomobiel.nl en Fietspunt.nl door verrast zullen zijn.
De uitwerking in tabellen volgt later.

Volgende tests
Volgende tests zullen worden gedaan met Joe Sealant latex toevoeging aan bijv. de Furious Fred zonder anti-lek. Wij willen dat doen naast de Furious Fred met anti-lek. Bandenfabrikant Continental heeft zich bij mij gemeld met de vraag of wij voor hen nieuwe 20" en 26" banden willen testen. Zij waren niet blij met de slechte resultaten van hun SportContact. Hun nieuwe banden zijn gebaseerd op de Grand Prix 4000S banden, de snelste banden in 28 inch. Wij zijn de beroerdsten niet, dus dat gaan we natuurlijk doen :).

Allereerst wil ik de directie van InstallatieWerk in Heerhugowaard bedanken. Zij stelden ons belangeloos hun faciliteiten, koffie en gereedschap beschikbaar. Een woord van dank aan Kees van Hattem en Jan Geel is hier op zijn plaats. Op de mooiste fietsdagen van dit jaar zitten de mannen binnen en testen rubber.