Quest op het dak

Nu onze Audi S6 is gestolen en de Yaris van Marian geen trekhaak heeft ben ik de plannen om de Quest op het dak van de auto te vervoeren aan het concretiseren.

Ik heb er al lang over nagedacht, mede omdat de volgend jaar arriverende Tesla model S geen trekhaak zal krijgen.
De volgende methode is veilig en kan ik volledig alleen doen.

Principe en constructie
Op de auto komt een standaard dakdrager met 2 aluminium of stalen dwarsbalken. Op deze dwarsbalken komen twee - afneembare - aluminium U-profielen in de lengte richting van de auto. Dan moet er een subframe komen waarop de Quest kan worden bevestigd. Ook dit zijn twee lange U-profielen waar de voorbanden in passen. Deze twee lange U profielen worden aan elkaar verbonden met dwarsbalken. Dit kan gelast, maar ook geschroefd worden voor latere compacte opslag. De achterste dwarsbalk kan t.b.v. extra stabiliteit bijv. een meter breed, met de nylon wielen aan de buitenkant, worden gemaakt. Er ontstaat zo een vierkant rek met een ingelaste steun voor het achterwiel van de Quest. Het rek moet aan de voorkant van de Quest zo veel langer zijn dat ik voor de Quest staande de voorste dwarsbalk kan oppakken. Dit grote rek moet worden voorzien van twee wielen, zowel aan voor- en achterzijde. De voorste wielen, kunnen simpele nylon rollen zijn, moeten gaan rollen in de naar boven gekeerde U-profielen op het dak.

Werkwijze
Ik zet de Quest op het subframe en maak deze vast met sjorbandjes aan de wielen, precies zoals de Quest nu op de aanhanger staat. Ik stap aan de voorzijde in het subframe en til dit, met Quest, omhoog. De achterste wielen maken dat het subframe zich makkelijk laat verrollen. De voorste wielen van het subframe zet ik in de dakprofielen. Het profiel is aan de achterkant dicht gelast zodat de Quest niet terug kan rollen. Dan stap ik onder het subframe vandaan en loop naar achteren. Daar pak ik de achterste dwarsbalk op en til deze omhoog. Ik loop naar voren en tegelijk rolt het subframe met Quest naar voren.
Als de Quest goed op de auto staat, staan de voorste nylon wielen tegen een stuit. Als het geheel op de auto staat wordt het subframe met sjorbandjes vastgemaakt aan de aluminium profielen.
Rijden maar.

Voordelen
-Geen aanhanger meer nodig.
-Hogere snelheid mogelijk dan met de aanhanger (max 90 km/u)
-Quest kan eenvoudig op de grond worden vastgezet
-Er hoeft maar de helft van het gewicht van de Quest, plus wat profielwerk, opgetild te worden.
-Alles verloopt volledig gecontroleerd.

Enneh… het is weer eens wat nieuws.

Bram Smit gaat het samen met mij maken. Ik moet alleen de spullen inkopen.
Klaas de Jong is al enthousiast over mijn idee en is al aan het tekenen geslagen. Op zijn blog komen mooie tekeningen.

Audi S6 gestolen en Benigne Paroxismale

Dit bericht heeft niks met fietsen te maken. In elk geval betekent het dat ik niet aan fietsen toekom. Ook de mooie ronde naar Texel moest aan mijn neus voorbij gaan.
Wat is er aan de hand? Dinsdagmorgen vroeg werd ik wakker alsof ik zojuist twee liter jenever achterover had geslagen. Het plafond draaide als een bezetene rond. Ik raak licht in paniek en vrees met een hersenbloeding te maken te hebben. Marian belt de huisarts en die komt al snel tot de conclusie dat ik last heb van benigne paroxismale of wel draaiduizeligheid. Heeft iets te maken met een probleem in het middenoor. Bij iedere neiging van mijn hoofd begint het weer te draaien. Na twee dagen op bed wordt het iets beter en ik durf weer uit bed. Wel blijft het de hele week een heel hinderlijk verschijnsel dat een maand kan aanhouden. Een slechte week dus.

Dat het nog slechter zal worden wordt me vandaag duidelijk. Doordat ik geen auto durfde te rijden kon ik mijn deze week gerepareerde Audi niet ophalen. Vanmorgen rij ik naar mijn garage en .... zie mijn auto niet buiten staan. De monteurs grappen dat ze hem verkocht hebben. Even later wordt de ernst van de situatie duidelijk, de net van onder meer nieuwe wielen voorziene S6 is gestolen, gewoon voor de deur van de garage.
Ik krijg de sleutel van de auto mee en ga aangifte doen bij de Politie in Zaandijk.
Best een lastige situatie. Wie is verantwoordelijk voor de auto als ie in reparatie is? Dat muisje krijgt nog wel een staartje.

Wie een metallic zwarte Audi S6 Avant ziet met kenteken 70-NH-BB, bel me even. Niet dat ik veel telefoontjes verwacht, de auto zal inmiddels wel in een Oost-Europese garage staan.

Risse demper voor Mango, titanium draadeinden

De Risse dempers zijn ontworpen om binnen enkele minuten, zonder gereedschap, veerpoten van verschillende velomobielen te kunnen vervangen. Flevobike gaat testen of de demper voor hun Orca geschikt is.

De Mango, voorheen van Velomobiel.nl en nu van Sinnerbikes.com, hebben een andere bevestiging van de demper aan de boven- en onderzijde dan de Quest en de Strada. De Quest en de Strada hebben aan beide zijden een mm 8 kopstang met kogelgewricht. De demper in de Mango heeft bovenaan een kunststof vorkje om een kunststof buis. Dit vorkje is in iedere bouwmarkt te krijgen. De Risse dempers hebben een 8 mm draadeind. Het standaard vorkje houdt onvoldoende materiaal over als er 8 mm draad in wordt getapt. Tijd voor een degelijke oplossing.
Bram Smit maakt uit nylon stevige vorken die het gewicht van Mango en berijder moeiteloos kunnen verwerken. De Risse demper heeft een draad van 8 mm, de stangkop van de Mango is 6 mm. Een verloop verzwakt de constructie teveel, reden waarom toch bij nader inzien een nieuwe 8 mm stangkop moet worden gemonteerd. De kosten van deze drie onderdelen bedragen slechts 19 euro. Mango rijders kunnen nu, net als de Quest en Strada rijders, in enkele minuten hun oude veerpoot vervangen door een veilige Risse schokdemper.

Titanium draadeinden voor de Risse dempers verlagen het gewicht van de Risse dempers nog verder. Hoe lager het afgeveerde gewicht is hoe effectiever schokdempers werken. De Risse Genesis weegt met titanium draadeinden nog maar 285 gram, de Astro 5 325 gram. De originele veerpoot weegt 300 gram. Een set titanium draadeinden kost 10 euro.
Bestellers van een Risse demper kunnen deze titanium draadeinden en de Mango vork en stangkop nu in de webshop bestellen.

Na enkele weken test rijden door Jan Reus en ik hebben we besloten de Astro 5 demper te laten voorzien van een iets zachter demping gedrag. De Astro 5 reed het prettigst op de zachtste demping stand. Deze stand kwam overeen met de demping van de Genesis. De Astro 5 demper wordt nu over het gehele instel bereik zachter gedempt. De middenstand komt dan overeen met de Genesis en dat is uitstekend. De Astro 5 kan straks twee standen zachter en twee standen harder worden afgesteld.

Het is fantastisch om met Kevin Risse van Risse Racing te werken. Hij begrijpt direct wat ik bedoel en neemt zelf de telefoon in zijn bedrijf op. Een verademing als je dat vergelijkt met de soms moeizame contacten met andere fabrikanten. Als je al iemand aan de telefoon krijgt kom je moeizaam of niet bij de goede persoon uit. Op email reageren 4 van de 5 bedrijven niet eens. Natuurlijk is alles in de markt voor velomobielen kleinschalig en voor grote ondernemingen blijkbaar niet interessant. Goed dat er kleinere bedrijven bestaan als Risse Racing in de VS die wel graag voor onze kleine markt hoogwaardige spullen willen produceren.

Eerste 20 Risse dempers eind april in Nederland

Risse Racing in de USA is 'very excited' om samen met Velomobielonderdelen.nl een markt te betreden waarvan zij zelfs nog nooit gehoord hadden. Ze zijn heel happy met de goede resultaten van hun dempers voor gebruik in onze velomobielen.
Velomobielonderdelen.nl heeft 60 dempers besteld waarvan de eerste 20 al in april in ons land arriveren en geleverd kunnen worden in Nederland en andere landen. Dat zijn er nog lang niet genoeg om alle bestellingen te honoreren. Twee weken later arriveren de volgende 40 dempers. Dan kunnen alle bestellingen tot nu toe worden geleverd.

Risse heeft Velomobielonderdelen.nl aangesteld als exclusief distributeur voor Europa. Dit is belangrijk om de investering in een voorraad nieuwe dempers en onderdelen te kunnen rechtvaardigen.

Om de prestaties van de demper nog verder te verbeteren zullen er titanium 8 mm draadeinden beschikbaar komen. Titanium is 45% lichter dan RVS. Deze titanium draadeinden verlagen het gewicht van de dempers met ruim 15 gram. De Genesis demper wordt daarmee 15 gram lichter dan de originele veerpoot. De Astro 5 is dan nog maar 26 gram zwaarder dan de originele veerpoot.

Zaterdag is de Astro 5 demper weer uit de Quest van Jan Reus gehaald. Dat ging niet makkelijk, sterker, ik heb de Astro 5 demper uit Jan's handen moeten rukken :). Jan wil niet meer zonder rijden.
De Astro 5 zit nu in mijn Quest en de Genesis demper gaat naar Bram Smit om te worden getest in zijn Mango. Helaas leveren de experimenten met de Rockshocks Ario 2.2 demper in de Kunis variant nog niet de gehoopte resultaten op. De fraai ontworpen constructie met hevel werking functioneert op zich goed, maar de aluminium verbindingsstang tussen de demper en de hevel breekt.
Ook Bram denkt dat de Risse demper het goede ontwerp is. Hij mag het de komende week zelf proberen.

De demper carrousel draait door. De German:A demper waar ik 2000 km met veel plezier mee heb gereden gaat naar de Quest van het ROC in Helmond om daar dienst te doen bij de Shell Eco Marathon.

Garmin Montana 600, na regen komt zonneschijn

Zoals eerder beschreven werd mijn Garmin Montana tijdens de reis naar de Bronnen van de Maas onbruikbaar. Het zogenaamde 'dead screen syndrom' overviel mijn Montana. Foutje van Garmin dat had kunnen worden voorkomen. Zij wisten welke serienummers dit probleem tijdens de fabricage ingebakken hadden gekregen.

Ik stuurde de defecte Montana op naar Garmin Nederland in Eemnes en kreeg enkele weken later een nieuw exemplaar.
En dan volgt er een diep tranendal. De netjes gekochte en gedownloade City Navigator Europa kaart 2011 wil niet op de nieuwe Montana ontgrendelen en zo sta ik met lege handen.
Dan maar even de support afdeling van Garmin bellen. Dat 'even' moet je snel vergeten. Je krijgt een vriendelijk bandje aan de lijn en precies een uur later heb je iemand van vlees en bloed aan de telefoon. Garmin blijkt de vervangen Montana niet in mijn account te hebben gewijzigd. Ik krijg een nieuwe code en download de nieuwste versie van de kaart. Als de kaart is gedownload en op de Montana is geïnstalleerd is alles .... nog steeds vergrendeld. Wel ...!
Mijn vrouw zegt 'koop gewoon een nieuwe kaart dan ben je van dit gedoe af'. Dat is mijn eer te na, ik heb er eerlijk voor betaald en nu moet Garmin maar zorgen dat het ook gaat werken.

Zin om weer een uur aan de lijn te worden gehouden heb ik niet. Ik kies nu voor de Engels sprekende helpdesk. Als ik binnen 10 minuten een Engels sprekende mijnheer aan de lijn heb, is mijn Engels plotseling niet best. De vriendelijke meneer, wij begrijpen elkaar echt niet :), stelt voor mij door te verbinden met ... de Nederlands sprekende helpdesk. Mooi, dat scheelt drie kwartier wachten aan de telefoon.
Een heel efficiënte mevrouw, ze heeft een Windows en een Apple computer op haar bureau, stelt vast dat het beter is dat ik met weer een geheel nieuwe product- en unlock code beter geholpen ben. Ze geeft me die code en nadat ik de zojuist geplaatste versie van de kaart er weer af kieper, zet ik de nieuwe kaart met de nieuwe unlock code via Basecamp er weer op.

Als we het gesprek beëindigen vraag ik of ik haar rechtstreeks mag bellen als het onverhoopt weer fout gaat. Helaas gaat/mag dat niet. Wel krijg ik een emailtje van haar met de toezegging dat als het nog niet werkt zij mij direct na een email van mij zal bellen.
Jullie raden het al, het werkt nog steeds niet. Nu wil de Montana helemaal niet meer opstarten, van de regen in de drup dus. Het apparaat blijft hangen bij 'making profiles'.
Mijn mailtje wordt, eerlijk is eerlijk, snel gevolgd door een telefoontje van Garmin. Het goede advies is de micro SD kaart te verwijderen. Die blijkt door alle gedoe corrupt geraakt te zijn. Na het herstel van dit 4 Gb kaartje in Schijfbeheer doet alles het weer. De zon begint weer te schijnen.
Er zit nu nog maar één kaart in mijn GPS, de routeerbare Garmin City Navigator Europa NT 2012.

Tip: Koop liever geen downloadable kaarten van Garmin als er ook een DVD versie is. In het laatste geval kun je alles van je computer en je GPS verwijderen en met een schone lei beginnen.

3AX pedalen

Wat is dat nou weer? Nou, misschien wel een heel goed idee.

3AX pedalen zijn nog niet op de markt. Daarom papegaai ik de beperkte informatie op de site maar na.

'In een ideale wereld sluit je racefiets naadloos aan op je lichaam, en zet je spierkracht om in snelheid.

In de echte wereld wringt het. De voeten van veruit de meeste mensen zijn van nature zo dat de voorvoet niet precies een hoek van 90 graden maakt met het lichaam. Meestal staat de binnenkant van de voorvoet iets hoger dan de buitenkant, soms is het juist andersom. Daarnaast verandert deze hoek ook nog eens wanneer we bewegen, zoals bij het afrollen van de voet wanneer we lopen. Normale racefietspedalen forceren je voeten en benen in een onnatuurlijke positie, waardoor je spierkracht niet optimaal kunt overbrengen.

Een onnatuurlijke positie resulteert ook in een onevenwichtige belasting van je gewrichten. Dit kan leiden tot pijn of ongemak tijdens het fietsen of op termijn tot blessures.

Het gepatenteerde 3ax pedaal past zich wél aan je voetstand aan, zelfs tijdens de pedaalslag. Het pedaal zet zich naar je voet door enkele graden naar binnen of buiten te kantelen. Het pedaal schommelt om een draaipunt dat zich ter hoogte van je enkel bevindt. Hierdoor wordt de benodigde hoek in het pedaal gerealiseerd terwijl dit niet ten koste gaat van de stabiliteit van het pedaal.

We zijn de pedalen op dit moment aan het optimaliseren voor we de productie starten. Dit doen we samen met een testteam van vijftig geselecteerde wielrenners.

Ik ben uitgenodigd om mee te doen met het testwerk. Dat hoort wel zo'n beetje bij me. Wil je ook testrijder worden, kijk dan eens op http://3ax-cycling.com/ en meld je aan om mee te testen.

Mango toch met F-lite banden

Mango rijders zijn gelukkige rijders. Een goed uitziende fiets met een uitstekende stabiliteit in bochten door zijn grote spoorbreedte. Past in een klein schuurtje en heeft terecht veel trouwe eigenaren.
Maar één geluk moeten deze rijders ontberen, de snelle en comfortabele F-lite banden.
Piet Kunis, een gelukkige Mango rijder uit Hoorn wil nog gelukkiger worden met zijn Mango en heeft uitgevlooid waarom F-lite banden niet op een Mango passen. Hieronder zijn relaas.

Bij mijn onderzoek om te kijken of een F-lite band, in de voorwielkast van een Mango past, heb ik het volgende geconstateerd.

* Ik heb de F-lite gemonteerd op een 19 mm velg en deze daarna op de as geschoven.
wat blijkt, de F-lite past in de wielkast en draait vrij.
* echter ik kan nauwelijks sturen, want als ik dat doe beweegt het wiel zich ook een stukje voor- of achterwaarts en loopt dan aan.

Daarna heb ik de Kojak weer gemonteerd en het stuur maximaal gedraaid.

* de kleinste ruimte in de wielkast, aan voor- en achterkant van het wiel is dan 8 mm.
* de grootste diameter van Kojak 35 mm band, gemonteerd op een 19 mm velg is ...485 mm.
* de diameter van een F-lite band op een 19 mm velg is 512 mm.
* dus is de straal van de band 13,5 mm hoger.
* er is dus voor en achter... 13,5 -8 mm = 5,5 mm ruimte te kort.

Dat is waarschijnlijk net iets meer dan de materiaal dikte van de wielkast en dat zowel voor als achter, over een rechthoekje van 15 x 8 cm.
Ik denk dat het mogelijk is om eerst aan de buitenzijde van de wielkast extra materiaal aan te brengen en daarna materiaal aan de binnenzijde van de wielkast te schuren en dit daarna af te werken, met een matje.
Op deze manier moet het volgens mij mogelijk zijn om ook Mango rijders te laten genieten van de befaamde F-lite's.
Ik heb nu andere drukte, maar na de zomer wil ik dit in overleg met Jan wel eens proberen.

Als meerdere Mango eigenaren zouden willen rijden met de onvolprezen F-lite banden, dan wil Jan Reus er mogelijk wel iets voor bedenken dat dat mogelijk wordt. Laat het weten.

Bij de foto:
De door Jan Reus prachtig herstelde Mango van Piet Kunis. Piet crashte 6 december vlak bij ons huis.

Rondje Noord-Holland

Het is al 12.00 uur geweest als ik de Quest uit de warme garage duw. Zit een rondje Noord-Holland er nog wel in? Tuurlijk.
De beloofde 16 gr. C zijn nog maar een magere 9 graden. De zon schijnt overvloedig en de rit begint tegen wind naar Den Helder.
Als ik nog niet eens vertrokken ben blijk ik op de drinkslang te gaan zitten. Met een natte kont ga ik toch maar onderweg. Achteraf niet comfortabel.
Zo vroeg in het seizoen is mijn conditie al redelijk goed. Tegen wind kan ik continue in de 40 km/u blijven rijden. Mijn hartslag weet ik niet, de borstband heeft een leeg batterijtje.
De vele testritten om verschillende schokdempers te testen zijn een enorm genoegen. Het vertrouwen in de Quest is enorm gegroeid nu de fiets onder alle omstandigheden stabiel reageert.

De prille narcisjes van vorige week hebben inmiddels hun mooie kleuren in de aanbieding. Ik stop even voor een plaatje.
Dan door naar het Texaco station bij vliegveld de Kooy. Naar Den Oever komt de frisse wind direct over de Waddenzee aanwaaien. Aan de binnenkant van de dijk is het meerdere graden warmer.

Voorbij Den Oever, met de wind achter, ben ik heel vlot in Medemblik. Niet zo gek met snelheden tussen 45 en 53 km/u. Na de heerlijke Espresso bij Kwikkel duik ik de Wieringermeer in. Gelukkig zijn een aantal stukken weg opnieuw geasfalteerd, dat is nou weer niet goed voor het testen van de schokdemper :).

Via de Langereis passeer ik oostelijk van Heerhugowaard en rij naar Stompetoren. Daar zie ik twee Questen staan, Klaas en Irma Huisman zijn, zoals vaak, samen onderweg. Ik rij een eindje met ze op naar Driehuizen en geef het laatste stukje naar ons eiland nog even gas.

Om kwart over vier komt er een eind aan een heerlijke tocht van 145 km.

Risse schokdempers nu te koop

Na 2000 km met de German:a demper te hebben gereden is er nu rond 1000 km ervaring met de Risse dempers. Ik rij met de Genesis, Jan Reus rijdt met de Astro 5 demper.
De ervaringen zijn bijzonder positief.
Als je veiliger, comfortabeler en sneller wil rijden met je velomobiel, dan is een Risse schokdemper de belangrijkste upgrade sinds de begintijd van velomobielen.
De Risse dempers Genesis en Astro 5, volledig ontwikkeld voor de Quest, Strada, Mango en vele andere velomobielen met een veerpoot langer dan 35 cm, zijn nu te bestellen in de De uitstekende Risse Genesis demper kost 198 euro, de Astro 5 kost 298 euro. De Astro 5 heeft in vijf stappen instelbare demping.
Ook de Risse Acu-fill adapter van 12 euro kan worden besteld. Deze adapter zorgt ervoor dat er geen drukverlies optreedt als het pompje van de demper wordt afgeschroefd.
De eerste zending dempers is nu besteld. De levertijd zal ongeveer 6 weken bedragen. De laatste foto links is de ingebouwde Risse Astro 5 in de Quest van Jan Reus. Jan heeft zijn blog een andere naam gegeven en een stukje over het rijden met de Risse demper geschreven. Ook Jan merkt dat ie met een heel andere fiets onderweg is. Je vindt Jan's blog hier.
Sinds gistermiddag zijn er al tientallen Risse dempers besteld. Ook meerdere vragen om er mee proef te rijden, begrijpelijk.
Proef rijden kan nog maar beperkt. Ik haal de Risse demper niet meer uit mijn Quest, dat staat vast. Ik denk dat ik hem ook bij Jan uit zijn fiets moet stelen.
Mocht je twijfels hebben of een Risse demper wat voor jou is, bestel hem gewoon. Mocht de demper je niet bevallen, kun je hem gewoon terugsturen.

Schokdemper of geen schokdemper

Video van Metro2002

Vandaag rij ik naar Oostwoud om even bij Jan Geel te kijken. Na de brand is Jan voortvarend te werk gegaan. Hij heeft een compleet nieuwe dakspant constructie gemaakt. Daarop dakplaten gemonteerd waardoor alles weer waterdicht is. Hij is nu bezig om alle gereedschap schoon te maken. Bij de brand zijn PVC schrootjes in vlammen opgegaan. Bij deze verbranding is zoutzuur vrijgekomen. Dit zoutzuur heeft een verwoestende werking op het deels historische handgereedschap.
In grote tonnen met sodawater wordt alles afgewassen, zoveel als mogelijk gepolijst en dan in de lijnolie gezet. Helaas zijn belangrijke onderdelen als originele RVS lampen van de A-Ford ook aangetast.
Jan houdt goede moed en geeft niet op voordat alles weer in orde is.

Dan rij ik naar Hoorn waar ik een bestelling van een klant bij Jan Reus aflever. Jan heeft een doos met duizenden kleurstalen om de goede kleur voor de reparatie van mijn meerkoeten crash te bepalen.

Nu de één jaar jonge witte Quest van Jan naast de mijne staat kunnen we mooi even het verschil in schokdemper werking tussen de originele veerpoot en de nieuwe Risse Genesis demper vastleggen.
Jan's fiets is uitgerust met een 60 mm dikke Super Moto, mijn fiets met de 50 mm Furious Fred. Jan's fiets zou door de grotere Super Moto beter gedempt moeten worden.
Bekijk het filmpje maar eens goed.
Het tweede filmpje is van de Mango van Metro 2002. Zijn blog vind je hier.
Jan's fiets springt bij iedere duw van de grond en verplaatst zich naar links. De gele Quest met de Risse demper reageert veel stiller en blijft gewoon staan.

Wil je dit bij je eigen Quest, Strada, Mango of welke velomobiel ook proberen? Ga naast je fiets staan en druk met je linkerhand op het begin van de tunnel, met je rechterhand op de rand van het instapgat. Druk niet met twee handen op de tunnel van een Quest of Strada. Je drukt de sterren in de gelcoat en dat is niet de bedoeling.
Duw hard omlaag en laat direct los. Springt je fiets los van de grond, dan weet je of jouw fiets voldoende demping heeft, of... niet.Jan zet de Risse Astro 5 in zijn fiets en zal er deze week mee test rijden.

Risse Genesis ingebouwd

Vanavond heb ik de Risse Genesis schokdemper ingebouwd. Daarvoor moet ik de achterste stangkop vervangen die we voor inbouw van de gemodificeerde German:A demper hebben afgezaagd. Bram Smit, hij is een klein mannetje :), kan met beide armen tot achterin de Quest komen. Mij lukt dat minder makkelijk. Met een verlengde 13 mm sleutel die ik met ducktape op de swingarm vastplak, kan ik de moer met één hand makkelijk losdraaien.
Nu de originele stangkop weer is gemonteerd, kan de schokdemper er zo opgedraaid worden. Kettingafscherming er weer overheen en met een M8 moer of vleugelmoer wordt de demper op de bovenste bout vastgezet. Per saldo is het vervangen van een oude veerpoot door iedereen in een paar minuten zonder gereedschap uit te voeren.

Ik pomp 4 bar druk in de demper. De pompnippel op de demper zit mooi boven de kettingafscherming en er is dus geen aanpassing nodig. Als ik de eerste keer op de tunnel van de Quest druk valt me een mooi soepel veergedrag op. Bij belasting van de Quest is de sag, de inzakking onder belasting, iets te groot. Bij 6 bar is de sag OK en de demping heel mooi, mooier dan ik tot nu eerder heb gezien.

Morgen de eerste rit met de nieuwe demper. Dan ook hier de eerste resultaten van de Kunis demper die in de USA op de gevreesde 'rumble strips' is getest.

Risse schokdempers klaar voor test

Gisteren ontving ik de Risse schokdempers uit de VS. Totaal 14 dagen onderweg geweest waarvan 8 dagen bij de Nederlandse douane. De Risse Genesis en Astro 5 schokdempers zien er prachtig uit. Schitterend verwerkt aluminium, ware kunststukjes zijn het. Als ik Bram Smit laat weten dat de dempers er zijn wil ie ze onmiddellijk zien. Dat kan natuurlijk. Bram heeft nog een paar stangkoppen, zo heten de kunststof gewrichtjes aan de uiteinden van de dempers. Ook moeten er vier stukjes 8 mm draadeind worden gemaakt om de dempers op precies 40 cm lengte hart op hart te maken.

Eerst neem ik vanmorgen de schade op aan het achterwiel van de Quest. De hieldraad van de Furious Fred is gebroken en de dunne binnenband is over een lengte van 30 cm gescheurd. De glasvezel hoepel van het wieldoekje is gebroken. De velg slingert fors.
Ik leg er een 50 mm Furious Fred om en pomp hem op tot 3,5 bar. Voorzichtigheid is de moeder van de porceleinkast.
Dan op weg naar Naarden. Hoewel het nog maar 7,5 gr. C. is, beloven de weerberichten een prachtige dag. De racekap blijft op de stelling en ik zet een nieuw mini vizier op de fiets.
Dat rijdt heerlijk zo. Via Purmerend, de Schellingwouder brug en de Diemer Zeedijk rij ik met rond de 40 km/u in goed anderhalf uur naar Naarden.

Bram vindt de dempers schitterend en gaat direct aan de gang met de 8 mm draadeindjes. Dat is snel voor elkaar en we bestuderen even hoe de Risse Acu-fill adapter werkt. Deze adapter, één deel op de demper, het andere deel op de pompnippel, is zo geconstrueerd dat er geen lucht weglekt als de pomp van de demper wordt verwijderd. Er is relatief weinig luchtdruk nodig in de demper. Daarnaast is het luchtvolume ook klein. Geen enkele pomp, ik heb er vier geprobeerd, kan de demper op precies de gewenste druk krijgen en houden. Deze Acu-fill adapter doet dit voortreffelijk, ongeacht met welke pomp dit gebeurt.

Er moet de komende week nogal wat aan de Quest gebeuren. De schade aan de neus wordt bij Van den Berg gerepareerd. Er moeten linksvoor nieuwe wiellagers in en ik wil wieldoekjes aan de binnenkant van de voorwielen. Dan moet er een nieuw achterwiel worden gemonteerd in Dronten. Tussendoor even tijd vinden om de eerste van de Risse dempers voor een test in te bouwen.

Het gewicht van de dempers is heel laag. De Genesis weegt compleet met draadeinden en stangkoppen 298 gram. De instelbare Astro 5 weegt in dezelfde configuratie 341 gram. De originele veerpoot weegt 298 gram, precies even zwaar als de lucht geveerde en olie gedempte Risse Genesis demper.
Dat kan nog 16 gram lichter als de 8 mm RVS draadeinden worden vervangen door titanium. Dat laatste voor de echte freaks dan maar. Al met al een uitstekend resultaat.

Ik krijg nu al veel bestellingen voor de dempers, maar dat moet nog even wachten. Ook veel vragen naar de prijzen. Als ik helemaal overtuigd ben, veel twijfel heb ik overigens niet, komen ze vanzelf in de webwinkel. De prijzen zijn, onder enig voorbehoud, wel bekend. De Risse Genesis zal voor 198 euro incl. btw worden geleverd. De Astro 5, met in vijf stappen instelbare demping, zal 298 euro gaan kosten. Dit inclusief 8 mm draadeinden. De stangkoppen van de oude veerpoot kunnen op de Risse demper worden geschroefd.

Giant Halfway en opnieuw exploderende achterband

Eén van onze twee auto's, de Toyota Yaris, is verkocht. Dit op zich prima autootje heeft afgelopen jaar maar 200 km gereden. De remmen roesten steeds vast, tijd voor een andere baas. Eigenlijk gebruikten we de Yaris nog uitsluitend voor een boodschap en als de Audi eens naar de garage moest. Die 7 kilometer enkele reis kan beter met een - vouw - fiets worden afgelegd.

De Brompton is waarschijnlijk de beste vouwfiets die te koop is, maar ook één van de duurste. Voor incidenteel gebruik overkill.
Er is een heel ruime keus uit allerlei merken. Tests wijzen uit dat de Giant Halfway qua rijden altijd als een van de beste uit de bus komt. Hij vouwt minder klein en makkelijk op als de Brompton, maar zo vaak hoeft dat ook niet.
De Giant is geheel van aluminium en beide 20" wielen zijn enkelzijdig opgehangen. Een derailleur met 8 versnellingen maakt er een vlot fietsje van.

Als ik bij Kroone Liefting in Limmen kom staat er geen Halfway, maar bestellen willen de mannen 'm wel. '749 euro meneer' zegt de vlotte jonge verkoper en schrijft inmiddels het orderboek vol. Als ik zeg dat ie maar 599,- euro hoeft te kosten, zegt de jonge verkoper dat zij geen internet winkel zijn. 'Hoeft ook niet hoor' reageer ik. 'Bel maar eens met Giant'. En dan blijkt dat de aanbieding van Giant niet is doorgedrongen tot Limmen. De € 749,- wordt doorgehaald en € 599,- wordt er voor in de plaats gezet.

Vannacht klinkt er - weer - een explosie in huis. Ik schrik me rot en ren naar buiten om de oorzaak te achterhalen. Niks te zien en ik ga naar bed. Vanmorgen wordt de oorzaak van de explosie duidelijk. De achterband van de Quest hangt geheel verfomfaaid naast het achterwiel. Ondanks dat er maar 4 bar druk in de Furious Fred zat, is ie toch kapot gegaan. Dat moet aan de velg liggen, het is nu al een keer of vier gebeurd. Allert, de ontwerper van de Quest weet niet direct een oplossing. De velg die op mijn fiets is gemonteerd wordt nog steeds gebruikt. Mogelijk is ie eerder wat uitgebogen. Allert denkt dat een hoge velg sterker is. Maar eens informeren bij Rigida.

Groene Quest

Hoveniers zijn groen adepten. Als je als hovenier dan ook nog ligfietsen als hobby hebt, zijn er fraaie combinaties mogelijk.
Marcel Riswick, hovenier in St Odiliënberg, heeft zo'n fraaie combinatie gecreëerd. Een groene Quest, mooie beschildering en een mooie toerkap maken het plaatje compleet.

Spelen met SRM tijdens rondje Noord-Holland

Vanmorgen vertrek ik met een stralende zon voor een rondje Noord-Holland. Dat duurt niet lang, als ik onze stolp nog in beeld heb komt er een ratelend geluid uit de buik van de Quest. Ik heb geleerd niet door te trappen, het wordt alleen maar erger en vaak gaat de ketting muurvast zitten.

De ketting ligt er voor netjes op, achter ... ook. Wel staat de derailleurpoot naar voren. Met de ketting voor op het middelste blad hoort de poot achteruit te staan.

Als ik aan de derailleur rommel schiet ie plotseling naar achter. Tegelijkertijd rolt er een grote RVS ring uit de derailleur. Oops, die zijn we tijdens het experimenteren met de schokdempers kwijt geraakt.

Ik kan weer verder en reset de SRM. Via Alkmaar en Koedijk bereik ik het fietspad aan de westzijde van het Noord-Hollands kanaal. Ik heb tegenwind en zie op de SRM dat ik met 40 km/u ongeveer 160 Watt vermogen nodig heb. Mijn hartslag staat dan op 120 slagen per minuut.

Behalve de tijd, wordt ook de cadans vastgelegd.

De natuur komt weer op gang. De vroege krokussen bloeien al. De eerste narcissen komen boven de grond en blijken geleden te hebben van de felle vorst.

Via Den Helder rij ik richting Den Oever. Op het betonnen fietspad voer ik de snelheid op tot rond 55 km/u. Dat gaat, met de lichte wind in de rug, vrij gemakkelijk. De SRM legt alles vast, straks daarover meer.

Na Den Oever gaat het op Medemblik aan. Er wordt volop gewerkt aan de nieuwe maxi windmolen en er is veel belangstelling van het publiek.

Het is druk op het terras bij restaurant Kwikkel. Ik mag aanschuiven bij een fietsend echtpaar dat al geïnteresseerd vragen stelt als ik nog naast de Quest sta.

Na de koffie rij ik via Heerhugowaard weer naar De Woude.

Op de MacBook Pro heb ik SRM software voor de Mac geïnstalleerd. Het schijnt dat de SRM software voor Windows fraaier is, maar ik vind Windows niet fraai. De SRM PowerMeter 7 wordt via USB aangesloten en de gegevens van vandaag staan er snel op. Dan 'grafiek' aanklikken en het toerritje wordt grafisch in beeld gebracht. Een hele dag ziet er rommelig uit. Er zijn evenwel met zogenaamde 'markers' stukjes uit de rit te selecteren. Die stukjes worden vergroot weergegeven en de computer rekent van dit stukje razendsnel alles tot gemiddelden uit.

De opname van de hele dag lijkt chaotisch maar toont toch alle informatie. De detailfoto geeft een stukje weer op de Amstelmeer dijk. Linksboven staan alle gemiddelden over dit kleine stukje van 15 seconden. In die tijd leg ik 230 meter af. Het vermogen is 238,8 Watt, de snelheid 55,65 km/u, de hartslag 139 slagen per minuut, de cadans 86 omwentelingen per minuut. Ook de heerlijke temperatuur binnen van 17.6 gr. C is te zien.

Al met al heel informatief al zal ik nog veel ervaring moeten opdoen met het systeem om ook kleine verschillen eenduidig aan te tonen. Metingen op een vast traject zoals de RDW baan zijn daarvoor veel geschikter dan een toerritje.

Wielkaststrip op dikke kont Mango

De Mango is een prima compacte velomobiel met een goede stabiliteit. Snelheid komt evenwel niet op de eerste plaats. Aero-dynamisch zijn er door de beperkte lengte minder mogelijkheden om de luchtstroming te beïnvloeden. Inmiddels zijn de inzichten over aero-dynamiek bij velomobielen verder ontwikkeld.

Belangrijk voor een velomobiel is dat op plaatsen waar de luchtstroming los laat, bij open wielkasten, instapgat en staart, de randen een scherpe hoek maken. Dat is constructief heel moeilijk te realiseren. De ronde hoeken kunnen evenwel met Lexan of een ander materiaal wel scherp gemaakt worden.

Bram Smit stuurt me een paar opnamen van de rode wielkaststrippen op de dikke kont van de Mango. De sterke afronding die turbulentie tot gevolg heeft, zijn nu messcherp door het opgeplakte poly-urethaan profiel. Dat moet snelheidswinst opleveren.

Nieuwe Velox geïntroduceerd

Vanmiddag wordt bij de TU in Delft de nieuwe Velox geïntroduceerd. Een deels vernieuwd team van de TU en de Vrije Universiteit uit Amsterdam legt uitvoerig uit hoe de nieuwe Velox er uit zal gaan zien.
Er zijn een 150 belangstellenden aanwezig om de vele veranderingen in het ontwerp te aanschouwen.
Belangrijkste verschil is dat de luchtweerstand met 26% is verminderd. Dit kan omdat deze versie wordt aangedreven door een zogenaamde K-drive. Deze K-drive is al in de 19de eeuw uitgevonden en is in de vorige eeuw door de Engelse ontwerper Miles Kingsbury verfijnd. Een K-drive maakt geen ronde maar een ovale beweging van de trappers mogelijk. Daardoor kan de neus van de fiets veel lager worden en dat is nodig om het frontaal oppervlak te verkleinen.
De K-drive, tijdelijk omgedoopt tot stuD-drive t.b.v. een sponsor, heeft een 6% lager rendement. Met 26% procent minder luchtweerstand, een sterkere zelfdragende romp en een dubbel camera systeem, is een klein rendementsverlies in de aandrijving snel terugverdiend. Er wordt dus geen, slecht doorzichtige, ruit meer gemonteerd.
De ventilatie wordt geregeld met speciaal ontwikkelde Naca ducts.

Jan Bos, de ex-schaatser, houdt een praatje over zijn motivatie om hier aan mee te doen. Reken er maar op, dat zit meer dan goed.
Jan gaat de wereldrecordsprint samen met teamgenoot Sebastiaan Bowier rijden. De ook op het programma staande aanval op het wereld uurrecord wordt gedaan door Alwin Visker en Wil Baselmans.

Tijdens de presentatie vraag ik naar de banden van de nieuwe Velox. Dat worden speciaal door Schwalbe ontwikkelde banden ....
Na de presentatie, professioneel gedaan, praat ik met Jan Bos over de K-drive. Jan zegt dat het heel snel went, en dat je na enkele minuten al niet meer in de gaten hebt dat je met een bijzondere aandrijving rijdt.

Ik heb begin van de middag kennis gemaakt met Miles Kingsbury, inderdaad ja, de man achter de K-drive. Miles is de ontwerper van onder meer de Quatro, een vierwielige velomobiel waar hij ROAM in de VS succesvol mee heeft uitgereden. Miles kent me van verschillende bijdragen op mijn blog, vooral over banden. Aan het eind van dag rijden Miles en ik samen naar Schiphol waar hij mooi op tijd is voor zijn terugvlucht naar Engeland.

Shell Eco Marathon

19 mei wordt in Rotterdam de Shell Eco Marathon gehouden. 227 teams uit 25 Europese landen hebben zich ingeschreven voor deze zuinigheid wedstrijd. Vanuit Nederland hebben zich diverse teams ingeschreven in zowel de urban - een soort gewone autootjes - als de prototype klasse.
Eén van de Nederlandse teams, onder leiding van Paschal Noor van ROC ter AA in Helmond, aangevuld met studenten van ROC Eindhoven, doen in de prototype klasse mee met ... een Quest. Als team opereren ze onder de naam M.A.C.Ecoteam.

De Quest moet zo aero-dynamisch mogelijk worden gemaakt. De zuinigheidsritten worden op de openbare weg gemaakt met een gemiddelde snelheid van 25 km/u. Er moet een speciale racekap worden gemaakt. En daar komen Wim Schermer en Jan Reus in beeld.

Vandaag rijden wij samen naar Helmond om opmetingen te doen en de studenten te adviseren.

De Quest wordt grootscheeps verbouwd. Er komt een 250cc 2,5 KW Hatz dieselmotor aan boord die het naar achteren verplaatste achterwiel zal aandrijven. Deze dieselmotor gaat draaien op GTL, een uit gas vervaardigde dieselolie.
De voetengaten zijn al dichtgemaakt en de achterwielophanging is naar achter verplaatst. De ophanging is gelamineerd met polyester. Oops, dat had epoxy moeten zijn. Wordt alsnog gedaan. Dan de wielophanging en ... schokdemping. De standaard aanwezige veerpoot is al bijna helemaal ingedrukt door de achterlijke plaatsing van het achterwiel en de zware motor. Er kan zo niet worden gereden. Daar moet een luchtgeveerde en oliegedempte schokdemper voor in de plaats komen. Ook daar is een oplossing voor, de eerste Risse dempers liggen al bij de douane op Schiphol.
Nadat Jan en ik onszelf bij de studenten hebben geïntroduceerd, lopen we samen alle mogelijkheden door om de Quest maximaal snel te laten rijden. De wielgaten worden van Lexan afdekstrippen voorzien. Ook worden op enkele plaatsen poly-urethaan strips aangebracht. De standaard lagers worden vervangen door SKF E2 lagers. Dat kan direct omdat ik deze lagers heb meegenomen.

Als laatste wordt de stoel geplaatst en gaat één van de twee rijders met verplichte integraal helm in de Quest zitten. Wij meten de hoogte van de helm boven de tunnel. Daarboven moet nog een 5 cm hogere rolbeugel komen.
Er zal door Jan een speciale racekap worden gemaakt. Deze zal tot achteraan worden doorgetrokken.
Al met al een buitengewoon leuk project waar Jan en ik graag aan meewerken.

Geen helmverplichting meer bij wedstrijden

Vanmorgen rij ik om half 8 de pont op. De rit gaat naar Woerden voor de jaarlijkse vergadering van de NVHPV, duidelijker, de Ligfietsvereniging. Het is 5 gr. C en nog droog. Binnen een half uur sta ik voor een net wegvarende pont over het Noordzee kanaal.
Met een klein half uur vertraging kan ik via Halfweg, met dankzegging aan Martin Merkelbag voor een efficiëntere route daar, doorrijden naar Schiphol. Dan naar Uithoorn om de pont over de Amstel te vermijden. Mijn god wat een waardeloos fietspad is dat. Kedeng, kedeng, het houdt maar niet op. Allemaal smalle betonplaten die schots en scheef liggen. Dankzij de schokdemper achter kan ik nog 34 km/u rijden.
Een paar minuten na tien uur arriveer ik in Woerden. Het is er gezellig druk en het uitdelen van diverse meegenomen bestellingen kan beginnen.
De vergadering verloopt redelijk vlot. Er wordt een mooi nieuw logo gepresenteerd dat het ligfietsen ook echt representeert. Heel wat beter dan het oude meccanodoos logo dat nu wordt gebruikt.
Een belangrijke beslissing van de vergadering is het niet langer verplichten van een helm bij wedstrijden. Het mag natuurlijk wel, maar eindelijk wordt ingezien dat helmen niet de veiligheid bieden die er aan wordt toegekend. Vooral bij vallende ligfietsers veroorzaken helmen soms meer verwondingen dan als er geen helm zou worden gedragen.
Jan Limburg, die vele jaren actief is geweest als penningmeester, zwaait af. Hij wordt opgevolgd door Maarten Heckman. Ida Sabelis verlaat ook het bestuur. Voor haar wordt nog een opvolger/opvolgster gezocht.

Tussen de middag zijn er diverse belangstellenden voor de stormstrip op mijn fiets. Ook de wegligging van Quest, Strada en Mango komt uitgebreid ter sprake. Ik demonstreer het totale gebrek aan demping met de toevallig in de buurt staande rode Quest van voorzitter Kees van Malssen. Ik duw hard op de tunnel en de achterste rand van het instapgat. Bij het direct loslaten veert de Quest uit, springt letterlijk een aantal centimeters van de grond omhoog en stuitert een aantal centimeters verder weer neer.
Uiteraard doe ik met dezelfde kracht hetzelfde met mijn fiets. Mijn Quest komt vlot, maar volledig gedempt weer omhoog. Het achterwiel blijft op de grond. 'Doe mij er maar één' is hier en daar de reactie.
Tenslotte valt een enkele ligfietser op dat ik mijn richtingaanwijzer Leds met gele tape heb beplakt. Dat ontlokt enthousiaste reacties. In een volgende posting leg ik uit waarom ik dit doe.

Om 17.00 uur rij ik weg uit Woerden. Het regent licht maar met de racekap op is dat geen probleem. Had ik vanmorgen nog wat hinder van hele fijne mistdruppeltjes op de buitenkant van het vizier, nu parelen de grotere regendruppels er dankzij de ProVision Anti-rain heel makkelijk van af. Met 40 tot 45 km/u rij ik noordwaarts om zoveel mogelijk kilometers in daglicht te kunnen afleggen.
De heen- en terugroute heb ik, ietwat aangepast, met de planner van de Fietsersbond gemaakt. De Garmin Montana 600 op het stuur is een genot om mee te rijden. Zonder mis rijden in één keer de bijna 75 km enkele reis afleggen is heel prettig.
De pont over het Noordzee kanaal ligt, bij wijze van uitzondering, nu voor me klaar. Even voor half acht, na 75 km comfortabel in de regen rijden, ben ik weer thuis.
150 km

SRM ingebouwd bij Elan

Vanmorgen met de Quest op de Foldycar en route naar Elan in Nijmegen. Hans van Vugt, eigenaar van Elan, is de Nederlandse SRM importeur. SRM vermogen meters zijn de nauwkeurigste meters in de markt. Zij garanderen dat de maximale afwijking binnen 2% blijft. In de praktijk wordt zelfs een afwijking van 0,5 % meestal gehaald. Daar kan geen enkel concurrerend, toegegeven meestal voordeliger systeem, aan tippen.

Eerst wordt het hele crankstel uit de fiets gehaald. Dan wordt het kleine tandwiel verwijderd evenals de beide cranks. Nieuwe cranks met SRM op de rechter crank komen daarvoor in de plaats. Vervolgens wordt er een sensor voor de cadans gemonteerd.
Als het geheel in elkaar staat wordt er even proefgedraaid om te zien of de PowerControl 7 de signalen van cadans en snelheid goed ontvangt. Even ben ik ongerust dat de snelheidssensor door het carbon van de wielkast mogelijk geen contact kan maken met de draadloze PowerControl. Hans verzekert me dat dat geen probleem is. Hij heeft er al enkele in carbon Quests ingebouwd en dat ging prima. Even later, de snelheidssensor wordt op de linker veerpoot gemonteerd, blijkt het inderdaad prima te werken. De snelheidssensor maakt gebruik van hetzelfde magneetje dat er al zit voor de gewone Cat-Eye snelheidsmeter. Deze laatste doet het niet meer, de kabel is op de band doorgesleten en moet vervangen worden.

Het eerste ritje met de SRM, de PowerControl zit gewoon in mijn borstzak, werkt alles naar behoren. De SRM PowerControl zal straks op mijn stuur geplaatst worden. De derailleur moet wat worden bijgesteld en Hans zet er ook nog een nieuwe binnenkabel voor de voorderailleur in.
Hij legt me uit wat er allemaal mee kan. Teveel om op te noemen. Een opsomming:

-hoogte
-cadans
-snelheid
-vermogen in Watts
-hartslag, desgewenst onderverdeeld in zones
-energieverbruik
-temperatuur
-dag, datum en tijd

Alles wordt iedere seconde in het geheugen van de PowerControl vastgelegd voor latere uitlezing in de computer.
Nu eerst maar eens ervaring opdoen alvorens te gaan testen. Hans zal me alle testdata geven die er door hun team op de RDW baan getest zal worden. Ik ben dan ook hartelijk welkom.
Hans, dank voor de professionele en prettige manier waarop alles gegaan is.