Posts tonen met het label Kunis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kunis. Alle posts tonen

donderdag 12 januari 2012

Schokdemper update

Dagelijks vragen velomobilisten me naar de voortgang van het demperproject.

Het lijkt wel rustig op het schokdemper front, maar schijn bedriegt. Inmiddels doe ik, mits het niet stormt, ervaringen op met de German:a Prion demper. Het rijden ermee is ronduit fantastisch. De demper geeft tijdens het rijden veel vertrouwen. Bochten zijn zonder probleem veel sneller te nemen. Drempels zijn, ook op hoge snelheid, niet langer gevaarlijke obstakels. Slecht wegdek dwong mij tot voor kort om de snelheid te reduceren om veilig te rijden. Dat hoeft nu niet meer.
Het is opvallend hoe strak de Quest nu stuurt. Er hoeft in de rechte lijn niet meer bijgestuurd te worden.
Lastig is nog dat de Prion demper moeilijk van de juiste luchtdruk is te voorzien. Steeds als ik het pompje van de nippel los draai verliest de demper veel lucht. Het is hierdoor moeilijk om de lage druk van 3 tot 4 bar in de demper te krijgen. De Rockshox demper had dit probleem niet. Een workaround is dat ik het pompje aan de nippel laat zitten, maar dat wil ik niet blijvend doen. Ik zal eens kijken of een ventielverlenger waar het pennetje mogelijk dieper zit een oplossing kan bieden.

De nieuwe, niet instelbare demper, is nu in productie en hoop ik binnenkort te ontvangen.

Bram Smit heeft een lichte uitvoering gemaakt van de Kunis variant. Deze variant maakt, via een hefboom, gebruik van standaard MTB dempers. Een dergelijke combinatie is onderweg naar de Verenigde Staten waar David Eggleston van Velomobile USA de demper gaat testen op de beruchte rumble strips. Zoals bekend zijn in de VS tijdens ROAM enkele velomobilisten in grote problemen gekomen door deze rumble strips.

Matthijs Leegwater heeft een nare ervaring met dribbelende voorwielen gehad. Matthijs wil graag dat ik ook voor de voorwielen een alternatieve demper ontwikkel. Op zijn blog heb ik als volgt gereageerd:

Eerst maar eens de achterkant aanpakken, is al lastig genoeg. De demping achter is ook veel belangrijker dan voor. Als namelijk een achterwiel gaat dribbelen of op een drempel een lancering tot gevolg heeft, is er een groot risico dat je op zijn kant gaat.
De achterdemper is ook makkelijker te vervangen.

De voorwielen hebben gemiddeld minder behoefte aan demping. Het dribbelen van de voorwielen heb ik alleen nog maar meegemaakt met zware banden als de Perfect Moiree en dat alleen op straatklinkers in de bocht. Rob Kaag is daar op het Kopje van Bloemendaal eens flink van geschrokken. Maar je slaat er niet snel van om.
Het vervangen van de demper betekent een flinke verbouwing omdat deze een integraal onderdeel uitmaakt van de veerpoot.

dinsdag 6 december 2011

Gecrashte Mango gerepatriëerd

Vanmiddag rijden wij met de auto richting Akersloot. Op de grote kruising van de N246 en N244 staan een politiewagen en een ambulance, beiden met zwaailichten. Als we dichterbij komen zien we tussen de beide hulpvoertuigen een donkerblauwe Mango staan. De berijder is nergens te zien. Zou deze al in de ambulance liggen? Is dit weer een horror scenario?
Ik stap uit en loop naar de politiemannen toe. De Mango is overduidelijk aangereden en zwaar beschadigd. De fietser zit in de politieauto te bellen. Het is Piet Kunis uit Hoorn en hij herkent me onmiddellijk. Zijn gezicht is flink beschadigd, duidelijk een geval van over het asfalt schrapen. Zijn ribbenkast heeft een opdonder gehad, het doet flink pijn. Piet dacht met een voor hem nog net door groen rijdende fietser mee te liften. Dat lukt wel als je direct aan de oversteek begint. Op deze grote kruising met brede middenberm blijkt dit een inschattingsfout.

Ik bied Piet aan hem naar huis te brengen, dichterbij ons huis kan je bijna niet crashen :). De Foldycar achter de auto gehangen en even later ben ik terug op de plaats des onheils. De politiemensen hebben geduldig gewacht en helpen met het op de aanhanger zetten van de gehavende Mango.
Door slecht weer, op de N9 krijgen we een dikke hagelbui voor de kiezen, rijden we naar Hoorn. De Mango is flink gehavend, niet alleen de wielen zijn gebocheld, ook de top is van de body losgekomen. De wielkasten vertonen een onheilspellend craquelé. Het heel fraaie spiegeltje heeft ook schade opgelopen.

Onderweg blijkt dat Piet, een begenadigd constructeur, ook bezig is met een schokbreker. Hij heeft een systeem bedacht om met een kleine 3.5 demper, vastgemaakt op de originele bevestigingspunten, toch een goede vertraging te krijgen. Hij heeft het systeem in hout uitgevoerd en komt inderdaad aan de gewenste invering.

Beterschap Piet en ik hoop dat jij en je fiets weer gauw de oude zijn.