Rondje Noord-Holland

Weeronline waardeert het weer vandaag met een 10. Mensen die nu binnen blijven kunnen beter de toegang tot hun verblijf dichtmetselen. Als ik om 8.00 uur in de Quest zit zijn er al heel veel mensen op pad. Eerst beland ik in een wandelevenement, nooit begrepen dat dat al zo vroeg begint.

Verder is het nog rustig en Alkmaar, normaal een hindernis, is snel gepasseerd. De zon brandt al fel en factor 50 doet hopelijk zijn werk op mijn pigmentloze velletje. De wind is ook nog in slaap, meer dan Bft 2 uit het noordoosten is er niet. Dat betekent zonder al teveel moeite rond de 40 km/u rijden. Veel landbouwers treffen voorbereidingen om hun gewas te besproeien. Voor hen is tien dagen droog weer bepaald geen zegen.

In Den Helder even een korte stop met een broodje bij het Texaco benzinestation. Dan door naar Den Oever. Overal komen de wielrenners uit hun schulp. Gezien het grote aantal hangbuikjes is het voor velen kennelijk ook de eerste keer. Op Wieringen is blijkbaar een evenement met historische trekkers aan de gang. Deze oude exemplaren rijden nog rond de 16 km/u, een heel verschil met de huidige monstertrekkers die zomaar 60 km/u rijden.

Naar Medemblik komt de wind wat achterlijk in, heerlijk rijden zo. Het is immens druk op het terras van restaurant Kwikkel. Er is geen stoel onbezet en wachten wil ik ook niet. Dan direct door naar de zuidelijke randweg van de Wieringermeer. Een heel groot peloton wielrenners heeft de gang er lekker in. Eén toetertje en de groep gaat gedisciplineerd aan de kant. Ze roepen allemaal naar voren 'auto' 'auto'. Ik meen dat ik met iets anders onderweg ben, maar het effect is als gewenst. De weg is geheel opnieuw geasfalteerd en het zoeft er lekker over.

Als ik uit de polder het oude land weer oprij loop ik vast in weer een evenement. Nu zijn het vele tientallen meest oudere heren met even oude Zündapp, Kreidler en andere historische brommers. De heren zijn goedgemutst en maken het fietspad snel vrij.

Ook de Langereis is over een heel grote lengte opnieuw geasfalteerd, voortreffelijk. Via Heerhugowaard, Ursem, Schermerhorn en Driehuizen rij ik rond het middaguur al weer naar De Woude. De 135 km zijn in 3.45 uur onder de wielen doorgerold. Prachtige rit met prachtig weer.

Rondje Noord-Holland

Vandaag voor het eerst onderweg met korte fietsbroek en shirt met korte mouwen. Wel met de racekap erop, het waait Bft 5 en 80 km daar tegenin fietsen gaat met de racekap wel zo prettig.
Het zal vandaag 17 tot 20 graden worden, heerlijk. Het wintervet, zo'n 3 kg, moet weer rond het middel verdwijnen. Lange ritten zijn daartoe uitstekend geschikt.

De eerste etappe gaat traditioneel naar Den Helder. Met de wind achter is het prettig rijden met 48 km/u. De hartslag blijft daarbij rond 125 slagen per minuut, prima. Het landschap is nog kaal. De enige kleur wordt gemaakt door vroege narcissen. Ik stop even voor een plaatje. Even daarvoor haalde ik een echtpaar in. Zij stoppen en kijken vol verbazing naar de Quest. 'Zit daar een elektromotor in' is de vraag. Zij kunnen werkelijk niet geloven dat er zo snel gereden kan worden zonder motor. Het snelheidsverschil is ook wel heel groot. Zij rijden 15 km/u met hun elektrische fietsen. De ondersteuning is voor de wind uitgeschakeld, zij moeten straks tegen wind terug naar hun woonplaats Tuitjenhorn en dan moet de accu het natuurlijk nog wel doen.

Ik laat het benzinestation rechts liggen en koers direct naar Den Oever. Met de wind schuin achter is 43 km/u nog steeds makkelijk te rijden. Dat zal straks wel anders worden. In Den Oever eet ik een broodje in de fiets en stuur de Quest even later tegen wind de open Wieringermeer in. Dat is inderdaad andere koffie. Met hartslag 130 komt er niet meer dan 37 - 38 km/u op het telwerk van de SRM. Gewoon doortrappen en met lekkere muziek op de koptelefoon is de afstand naar Medemblik zo weggetrapt.

Onderweg krijg ik een tegenligger in beeld. Het is een rode Quest met witte top. Dat kan maar één man zijn, George Krug. We kletsen wat bij en vervolgen ieder onze weg. Ik drink een espresso bij Kwikkel. Een oudere fietser vindt het maar een heel geklim om in en uit de Quest te komen. 'Niks voor gepensioneerden' meldt ie :).

In de relatieve luwte van de zuidelijke Wieringermeer dijk komt de snelheid er weer lekker in. Gedurende de hele rit rijden overal slierten motorrijders. Ook zij zijn gek op de slingerende dijkjes.

Na 144 km is de prettige rit weer ten einde.

Rondje Noord-Holland en hufterige bestuurder

Vanmorgen vriest het licht. De zon doet zijn best het dragelijk te maken. Met de verwarmde voetzolen, de racekap en de voetenstrip, moet een rondje Noord-Holland er wel in zitten.

De wind komt uit het zuidoosten, is nog zwak maar zal vanmiddag aantrekken. Via Alkmaar rij ik langs het Noord-Hollands kanaal. Bij kou is het zaak niet teveel te zweten als je nog meerdere uren prettig wil rijden. De snelheid blijft dan ook rond de 38 km/u. Overal in de Noordkop zijn landbouwers bezig om hun land met stro te bezetten. Dit uiteraard om wegwaaien van zand te voorkomen.

In Burgerbrug rij ik een lopend meisje met een fors paard aan de teugel achterop. Het dier heeft me van 200 meter afstand al in de gaten en reageert verschrikt. De snelheid er maar uit en als ik vlak bij het paard stil sta, steigert het spectaculair. Stapvoets rij ik langs het stel. Dat is voor de viervoeter teveel van het goede en het sein om aan de haal te gaan. In mijn spiegel zie ik het meisje door de lucht vliegen en vallen. Ze staat gelukkig direct op en rent achter haar op hol geslagen dier aan.

In Den Helder even pauze voor een banaan. Het is met een gevoelstemperatuur van -5 graden C. behoorlijk koud buiten en ik klim gauw weer de beschutting van de Quest in. Als ik de Balgweg oprij maak ik snelheid tot iets boven de 40 km/u om het autoverkeer op de rijbaan zo min mogelijk te hinderen. Achter me hoor ik een claxon continue ingedrukt worden. Een blik in de spiegel maakt duidelijk dat er een agressieve automobilist aankomt. Rakelings rijdt een 'Turkenbak', een oud model Mercedes 190D, langs me. Het scheelt letterlijk centimeters, wat een godverlaten hufter.
Ik bal mijn vuist achter mijn vizier. De schoft rijdt door en ik zie dat ik inmiddels tegen wind 45 km/u rij. Dat heeft alles met adrenaline te maken.

In Den Oever ligt op verschillende plaatsen sneeuw op de rijbaan. Het fietspad onder het viaduct over de A9 heeft een maagdelijk sneeuwtapijtje. Omhoog klimmend heeft de SuperMoto moeite om grip te vinden. Slippend kom ik boven en kijk uit over de verstilde jachthaven van Den Oever. Duizenden kuifeenden dobberen in de haven. Even een broodje en wat drinken, lekker in de fiets achter het heldere Lexan vizier. Nu gaat het volledig tegen wind naar Medemblik. De snelheid blijft beperkt tot rond 34 km/u.

In Medemblik geniet ik van een Espresso bij restaurant Kwikkel aan de haven. Mijn accu's van de elektrische voetzolen doen het nog wel, maar verwissel ze toch maar voor vers opgeladen exemplaren.
Via de zuidelijke Wieringermeerdijk en de Legmeer koers ik oostelijk van Heerhugowaard en Driehuizen naar De Woude.

134 heerlijke winterse kilometers zijn ontspannen onder de wielen van de Quest doorgegleden. Enkele keren prijs ik de Risse demper als het achterwiel op gladde plekken verrassend snel weer grip heeft.