Risse schokdempers klaar voor test

Gisteren ontving ik de Risse schokdempers uit de VS. Totaal 14 dagen onderweg geweest waarvan 8 dagen bij de Nederlandse douane. De Risse Genesis en Astro 5 schokdempers zien er prachtig uit. Schitterend verwerkt aluminium, ware kunststukjes zijn het. Als ik Bram Smit laat weten dat de dempers er zijn wil ie ze onmiddellijk zien. Dat kan natuurlijk. Bram heeft nog een paar stangkoppen, zo heten de kunststof gewrichtjes aan de uiteinden van de dempers. Ook moeten er vier stukjes 8 mm draadeind worden gemaakt om de dempers op precies 40 cm lengte hart op hart te maken.

Eerst neem ik vanmorgen de schade op aan het achterwiel van de Quest. De hieldraad van de Furious Fred is gebroken en de dunne binnenband is over een lengte van 30 cm gescheurd. De glasvezel hoepel van het wieldoekje is gebroken. De velg slingert fors.
Ik leg er een 50 mm Furious Fred om en pomp hem op tot 3,5 bar. Voorzichtigheid is de moeder van de porceleinkast.
Dan op weg naar Naarden. Hoewel het nog maar 7,5 gr. C. is, beloven de weerberichten een prachtige dag. De racekap blijft op de stelling en ik zet een nieuw mini vizier op de fiets.
Dat rijdt heerlijk zo. Via Purmerend, de Schellingwouder brug en de Diemer Zeedijk rij ik met rond de 40 km/u in goed anderhalf uur naar Naarden.

Bram vindt de dempers schitterend en gaat direct aan de gang met de 8 mm draadeindjes. Dat is snel voor elkaar en we bestuderen even hoe de Risse Acu-fill adapter werkt. Deze adapter, één deel op de demper, het andere deel op de pompnippel, is zo geconstrueerd dat er geen lucht weglekt als de pomp van de demper wordt verwijderd. Er is relatief weinig luchtdruk nodig in de demper. Daarnaast is het luchtvolume ook klein. Geen enkele pomp, ik heb er vier geprobeerd, kan de demper op precies de gewenste druk krijgen en houden. Deze Acu-fill adapter doet dit voortreffelijk, ongeacht met welke pomp dit gebeurt.

Er moet de komende week nogal wat aan de Quest gebeuren. De schade aan de neus wordt bij Van den Berg gerepareerd. Er moeten linksvoor nieuwe wiellagers in en ik wil wieldoekjes aan de binnenkant van de voorwielen. Dan moet er een nieuw achterwiel worden gemonteerd in Dronten. Tussendoor even tijd vinden om de eerste van de Risse dempers voor een test in te bouwen.

Het gewicht van de dempers is heel laag. De Genesis weegt compleet met draadeinden en stangkoppen 298 gram. De instelbare Astro 5 weegt in dezelfde configuratie 341 gram. De originele veerpoot weegt 298 gram, precies even zwaar als de lucht geveerde en olie gedempte Risse Genesis demper.
Dat kan nog 16 gram lichter als de 8 mm RVS draadeinden worden vervangen door titanium. Dat laatste voor de echte freaks dan maar. Al met al een uitstekend resultaat.

Ik krijg nu al veel bestellingen voor de dempers, maar dat moet nog even wachten. Ook veel vragen naar de prijzen. Als ik helemaal overtuigd ben, veel twijfel heb ik overigens niet, komen ze vanzelf in de webwinkel. De prijzen zijn, onder enig voorbehoud, wel bekend. De Risse Genesis zal voor 198 euro incl. btw worden geleverd. De Astro 5, met in vijf stappen instelbare demping, zal 298 euro gaan kosten. Dit inclusief 8 mm draadeinden. De stangkoppen van de oude veerpoot kunnen op de Risse demper worden geschroefd.

Giant Halfway en opnieuw exploderende achterband

Eén van onze twee auto's, de Toyota Yaris, is verkocht. Dit op zich prima autootje heeft afgelopen jaar maar 200 km gereden. De remmen roesten steeds vast, tijd voor een andere baas. Eigenlijk gebruikten we de Yaris nog uitsluitend voor een boodschap en als de Audi eens naar de garage moest. Die 7 kilometer enkele reis kan beter met een - vouw - fiets worden afgelegd.

De Brompton is waarschijnlijk de beste vouwfiets die te koop is, maar ook één van de duurste. Voor incidenteel gebruik overkill.
Er is een heel ruime keus uit allerlei merken. Tests wijzen uit dat de Giant Halfway qua rijden altijd als een van de beste uit de bus komt. Hij vouwt minder klein en makkelijk op als de Brompton, maar zo vaak hoeft dat ook niet.
De Giant is geheel van aluminium en beide 20" wielen zijn enkelzijdig opgehangen. Een derailleur met 8 versnellingen maakt er een vlot fietsje van.

Als ik bij Kroone Liefting in Limmen kom staat er geen Halfway, maar bestellen willen de mannen 'm wel. '749 euro meneer' zegt de vlotte jonge verkoper en schrijft inmiddels het orderboek vol. Als ik zeg dat ie maar 599,- euro hoeft te kosten, zegt de jonge verkoper dat zij geen internet winkel zijn. 'Hoeft ook niet hoor' reageer ik. 'Bel maar eens met Giant'. En dan blijkt dat de aanbieding van Giant niet is doorgedrongen tot Limmen. De € 749,- wordt doorgehaald en € 599,- wordt er voor in de plaats gezet.

Vannacht klinkt er - weer - een explosie in huis. Ik schrik me rot en ren naar buiten om de oorzaak te achterhalen. Niks te zien en ik ga naar bed. Vanmorgen wordt de oorzaak van de explosie duidelijk. De achterband van de Quest hangt geheel verfomfaaid naast het achterwiel. Ondanks dat er maar 4 bar druk in de Furious Fred zat, is ie toch kapot gegaan. Dat moet aan de velg liggen, het is nu al een keer of vier gebeurd. Allert, de ontwerper van de Quest weet niet direct een oplossing. De velg die op mijn fiets is gemonteerd wordt nog steeds gebruikt. Mogelijk is ie eerder wat uitgebogen. Allert denkt dat een hoge velg sterker is. Maar eens informeren bij Rigida.

Groene Quest

Hoveniers zijn groen adepten. Als je als hovenier dan ook nog ligfietsen als hobby hebt, zijn er fraaie combinaties mogelijk.
Marcel Riswick, hovenier in St Odiliënberg, heeft zo'n fraaie combinatie gecreëerd. Een groene Quest, mooie beschildering en een mooie toerkap maken het plaatje compleet.

Spelen met SRM tijdens rondje Noord-Holland

Vanmorgen vertrek ik met een stralende zon voor een rondje Noord-Holland. Dat duurt niet lang, als ik onze stolp nog in beeld heb komt er een ratelend geluid uit de buik van de Quest. Ik heb geleerd niet door te trappen, het wordt alleen maar erger en vaak gaat de ketting muurvast zitten.

De ketting ligt er voor netjes op, achter ... ook. Wel staat de derailleurpoot naar voren. Met de ketting voor op het middelste blad hoort de poot achteruit te staan.

Als ik aan de derailleur rommel schiet ie plotseling naar achter. Tegelijkertijd rolt er een grote RVS ring uit de derailleur. Oops, die zijn we tijdens het experimenteren met de schokdempers kwijt geraakt.

Ik kan weer verder en reset de SRM. Via Alkmaar en Koedijk bereik ik het fietspad aan de westzijde van het Noord-Hollands kanaal. Ik heb tegenwind en zie op de SRM dat ik met 40 km/u ongeveer 160 Watt vermogen nodig heb. Mijn hartslag staat dan op 120 slagen per minuut.

Behalve de tijd, wordt ook de cadans vastgelegd.

De natuur komt weer op gang. De vroege krokussen bloeien al. De eerste narcissen komen boven de grond en blijken geleden te hebben van de felle vorst.

Via Den Helder rij ik richting Den Oever. Op het betonnen fietspad voer ik de snelheid op tot rond 55 km/u. Dat gaat, met de lichte wind in de rug, vrij gemakkelijk. De SRM legt alles vast, straks daarover meer.

Na Den Oever gaat het op Medemblik aan. Er wordt volop gewerkt aan de nieuwe maxi windmolen en er is veel belangstelling van het publiek.

Het is druk op het terras bij restaurant Kwikkel. Ik mag aanschuiven bij een fietsend echtpaar dat al geïnteresseerd vragen stelt als ik nog naast de Quest sta.

Na de koffie rij ik via Heerhugowaard weer naar De Woude.

Op de MacBook Pro heb ik SRM software voor de Mac geïnstalleerd. Het schijnt dat de SRM software voor Windows fraaier is, maar ik vind Windows niet fraai. De SRM PowerMeter 7 wordt via USB aangesloten en de gegevens van vandaag staan er snel op. Dan 'grafiek' aanklikken en het toerritje wordt grafisch in beeld gebracht. Een hele dag ziet er rommelig uit. Er zijn evenwel met zogenaamde 'markers' stukjes uit de rit te selecteren. Die stukjes worden vergroot weergegeven en de computer rekent van dit stukje razendsnel alles tot gemiddelden uit.

De opname van de hele dag lijkt chaotisch maar toont toch alle informatie. De detailfoto geeft een stukje weer op de Amstelmeer dijk. Linksboven staan alle gemiddelden over dit kleine stukje van 15 seconden. In die tijd leg ik 230 meter af. Het vermogen is 238,8 Watt, de snelheid 55,65 km/u, de hartslag 139 slagen per minuut, de cadans 86 omwentelingen per minuut. Ook de heerlijke temperatuur binnen van 17.6 gr. C is te zien.

Al met al heel informatief al zal ik nog veel ervaring moeten opdoen met het systeem om ook kleine verschillen eenduidig aan te tonen. Metingen op een vast traject zoals de RDW baan zijn daarvoor veel geschikter dan een toerritje.

Wielkaststrip op dikke kont Mango

De Mango is een prima compacte velomobiel met een goede stabiliteit. Snelheid komt evenwel niet op de eerste plaats. Aero-dynamisch zijn er door de beperkte lengte minder mogelijkheden om de luchtstroming te beïnvloeden. Inmiddels zijn de inzichten over aero-dynamiek bij velomobielen verder ontwikkeld.

Belangrijk voor een velomobiel is dat op plaatsen waar de luchtstroming los laat, bij open wielkasten, instapgat en staart, de randen een scherpe hoek maken. Dat is constructief heel moeilijk te realiseren. De ronde hoeken kunnen evenwel met Lexan of een ander materiaal wel scherp gemaakt worden.

Bram Smit stuurt me een paar opnamen van de rode wielkaststrippen op de dikke kont van de Mango. De sterke afronding die turbulentie tot gevolg heeft, zijn nu messcherp door het opgeplakte poly-urethaan profiel. Dat moet snelheidswinst opleveren.

Nieuwe Velox geïntroduceerd

Vanmiddag wordt bij de TU in Delft de nieuwe Velox geïntroduceerd. Een deels vernieuwd team van de TU en de Vrije Universiteit uit Amsterdam legt uitvoerig uit hoe de nieuwe Velox er uit zal gaan zien.
Er zijn een 150 belangstellenden aanwezig om de vele veranderingen in het ontwerp te aanschouwen.
Belangrijkste verschil is dat de luchtweerstand met 26% is verminderd. Dit kan omdat deze versie wordt aangedreven door een zogenaamde K-drive. Deze K-drive is al in de 19de eeuw uitgevonden en is in de vorige eeuw door de Engelse ontwerper Miles Kingsbury verfijnd. Een K-drive maakt geen ronde maar een ovale beweging van de trappers mogelijk. Daardoor kan de neus van de fiets veel lager worden en dat is nodig om het frontaal oppervlak te verkleinen.
De K-drive, tijdelijk omgedoopt tot stuD-drive t.b.v. een sponsor, heeft een 6% lager rendement. Met 26% procent minder luchtweerstand, een sterkere zelfdragende romp en een dubbel camera systeem, is een klein rendementsverlies in de aandrijving snel terugverdiend. Er wordt dus geen, slecht doorzichtige, ruit meer gemonteerd.
De ventilatie wordt geregeld met speciaal ontwikkelde Naca ducts.

Jan Bos, de ex-schaatser, houdt een praatje over zijn motivatie om hier aan mee te doen. Reken er maar op, dat zit meer dan goed.
Jan gaat de wereldrecordsprint samen met teamgenoot Sebastiaan Bowier rijden. De ook op het programma staande aanval op het wereld uurrecord wordt gedaan door Alwin Visker en Wil Baselmans.

Tijdens de presentatie vraag ik naar de banden van de nieuwe Velox. Dat worden speciaal door Schwalbe ontwikkelde banden ....
Na de presentatie, professioneel gedaan, praat ik met Jan Bos over de K-drive. Jan zegt dat het heel snel went, en dat je na enkele minuten al niet meer in de gaten hebt dat je met een bijzondere aandrijving rijdt.

Ik heb begin van de middag kennis gemaakt met Miles Kingsbury, inderdaad ja, de man achter de K-drive. Miles is de ontwerper van onder meer de Quatro, een vierwielige velomobiel waar hij ROAM in de VS succesvol mee heeft uitgereden. Miles kent me van verschillende bijdragen op mijn blog, vooral over banden. Aan het eind van dag rijden Miles en ik samen naar Schiphol waar hij mooi op tijd is voor zijn terugvlucht naar Engeland.

Shell Eco Marathon

19 mei wordt in Rotterdam de Shell Eco Marathon gehouden. 227 teams uit 25 Europese landen hebben zich ingeschreven voor deze zuinigheid wedstrijd. Vanuit Nederland hebben zich diverse teams ingeschreven in zowel de urban - een soort gewone autootjes - als de prototype klasse.
Eén van de Nederlandse teams, onder leiding van Paschal Noor van ROC ter AA in Helmond, aangevuld met studenten van ROC Eindhoven, doen in de prototype klasse mee met ... een Quest. Als team opereren ze onder de naam M.A.C.Ecoteam.

De Quest moet zo aero-dynamisch mogelijk worden gemaakt. De zuinigheidsritten worden op de openbare weg gemaakt met een gemiddelde snelheid van 25 km/u. Er moet een speciale racekap worden gemaakt. En daar komen Wim Schermer en Jan Reus in beeld.

Vandaag rijden wij samen naar Helmond om opmetingen te doen en de studenten te adviseren.

De Quest wordt grootscheeps verbouwd. Er komt een 250cc 2,5 KW Hatz dieselmotor aan boord die het naar achteren verplaatste achterwiel zal aandrijven. Deze dieselmotor gaat draaien op GTL, een uit gas vervaardigde dieselolie.
De voetengaten zijn al dichtgemaakt en de achterwielophanging is naar achter verplaatst. De ophanging is gelamineerd met polyester. Oops, dat had epoxy moeten zijn. Wordt alsnog gedaan. Dan de wielophanging en ... schokdemping. De standaard aanwezige veerpoot is al bijna helemaal ingedrukt door de achterlijke plaatsing van het achterwiel en de zware motor. Er kan zo niet worden gereden. Daar moet een luchtgeveerde en oliegedempte schokdemper voor in de plaats komen. Ook daar is een oplossing voor, de eerste Risse dempers liggen al bij de douane op Schiphol.
Nadat Jan en ik onszelf bij de studenten hebben geïntroduceerd, lopen we samen alle mogelijkheden door om de Quest maximaal snel te laten rijden. De wielgaten worden van Lexan afdekstrippen voorzien. Ook worden op enkele plaatsen poly-urethaan strips aangebracht. De standaard lagers worden vervangen door SKF E2 lagers. Dat kan direct omdat ik deze lagers heb meegenomen.

Als laatste wordt de stoel geplaatst en gaat één van de twee rijders met verplichte integraal helm in de Quest zitten. Wij meten de hoogte van de helm boven de tunnel. Daarboven moet nog een 5 cm hogere rolbeugel komen.
Er zal door Jan een speciale racekap worden gemaakt. Deze zal tot achteraan worden doorgetrokken.
Al met al een buitengewoon leuk project waar Jan en ik graag aan meewerken.

Geen helmverplichting meer bij wedstrijden

Vanmorgen rij ik om half 8 de pont op. De rit gaat naar Woerden voor de jaarlijkse vergadering van de NVHPV, duidelijker, de Ligfietsvereniging. Het is 5 gr. C en nog droog. Binnen een half uur sta ik voor een net wegvarende pont over het Noordzee kanaal.
Met een klein half uur vertraging kan ik via Halfweg, met dankzegging aan Martin Merkelbag voor een efficiëntere route daar, doorrijden naar Schiphol. Dan naar Uithoorn om de pont over de Amstel te vermijden. Mijn god wat een waardeloos fietspad is dat. Kedeng, kedeng, het houdt maar niet op. Allemaal smalle betonplaten die schots en scheef liggen. Dankzij de schokdemper achter kan ik nog 34 km/u rijden.
Een paar minuten na tien uur arriveer ik in Woerden. Het is er gezellig druk en het uitdelen van diverse meegenomen bestellingen kan beginnen.
De vergadering verloopt redelijk vlot. Er wordt een mooi nieuw logo gepresenteerd dat het ligfietsen ook echt representeert. Heel wat beter dan het oude meccanodoos logo dat nu wordt gebruikt.
Een belangrijke beslissing van de vergadering is het niet langer verplichten van een helm bij wedstrijden. Het mag natuurlijk wel, maar eindelijk wordt ingezien dat helmen niet de veiligheid bieden die er aan wordt toegekend. Vooral bij vallende ligfietsers veroorzaken helmen soms meer verwondingen dan als er geen helm zou worden gedragen.
Jan Limburg, die vele jaren actief is geweest als penningmeester, zwaait af. Hij wordt opgevolgd door Maarten Heckman. Ida Sabelis verlaat ook het bestuur. Voor haar wordt nog een opvolger/opvolgster gezocht.

Tussen de middag zijn er diverse belangstellenden voor de stormstrip op mijn fiets. Ook de wegligging van Quest, Strada en Mango komt uitgebreid ter sprake. Ik demonstreer het totale gebrek aan demping met de toevallig in de buurt staande rode Quest van voorzitter Kees van Malssen. Ik duw hard op de tunnel en de achterste rand van het instapgat. Bij het direct loslaten veert de Quest uit, springt letterlijk een aantal centimeters van de grond omhoog en stuitert een aantal centimeters verder weer neer.
Uiteraard doe ik met dezelfde kracht hetzelfde met mijn fiets. Mijn Quest komt vlot, maar volledig gedempt weer omhoog. Het achterwiel blijft op de grond. 'Doe mij er maar één' is hier en daar de reactie.
Tenslotte valt een enkele ligfietser op dat ik mijn richtingaanwijzer Leds met gele tape heb beplakt. Dat ontlokt enthousiaste reacties. In een volgende posting leg ik uit waarom ik dit doe.

Om 17.00 uur rij ik weg uit Woerden. Het regent licht maar met de racekap op is dat geen probleem. Had ik vanmorgen nog wat hinder van hele fijne mistdruppeltjes op de buitenkant van het vizier, nu parelen de grotere regendruppels er dankzij de ProVision Anti-rain heel makkelijk van af. Met 40 tot 45 km/u rij ik noordwaarts om zoveel mogelijk kilometers in daglicht te kunnen afleggen.
De heen- en terugroute heb ik, ietwat aangepast, met de planner van de Fietsersbond gemaakt. De Garmin Montana 600 op het stuur is een genot om mee te rijden. Zonder mis rijden in één keer de bijna 75 km enkele reis afleggen is heel prettig.
De pont over het Noordzee kanaal ligt, bij wijze van uitzondering, nu voor me klaar. Even voor half acht, na 75 km comfortabel in de regen rijden, ben ik weer thuis.
150 km

SRM ingebouwd bij Elan

Vanmorgen met de Quest op de Foldycar en route naar Elan in Nijmegen. Hans van Vugt, eigenaar van Elan, is de Nederlandse SRM importeur. SRM vermogen meters zijn de nauwkeurigste meters in de markt. Zij garanderen dat de maximale afwijking binnen 2% blijft. In de praktijk wordt zelfs een afwijking van 0,5 % meestal gehaald. Daar kan geen enkel concurrerend, toegegeven meestal voordeliger systeem, aan tippen.

Eerst wordt het hele crankstel uit de fiets gehaald. Dan wordt het kleine tandwiel verwijderd evenals de beide cranks. Nieuwe cranks met SRM op de rechter crank komen daarvoor in de plaats. Vervolgens wordt er een sensor voor de cadans gemonteerd.
Als het geheel in elkaar staat wordt er even proefgedraaid om te zien of de PowerControl 7 de signalen van cadans en snelheid goed ontvangt. Even ben ik ongerust dat de snelheidssensor door het carbon van de wielkast mogelijk geen contact kan maken met de draadloze PowerControl. Hans verzekert me dat dat geen probleem is. Hij heeft er al enkele in carbon Quests ingebouwd en dat ging prima. Even later, de snelheidssensor wordt op de linker veerpoot gemonteerd, blijkt het inderdaad prima te werken. De snelheidssensor maakt gebruik van hetzelfde magneetje dat er al zit voor de gewone Cat-Eye snelheidsmeter. Deze laatste doet het niet meer, de kabel is op de band doorgesleten en moet vervangen worden.

Het eerste ritje met de SRM, de PowerControl zit gewoon in mijn borstzak, werkt alles naar behoren. De SRM PowerControl zal straks op mijn stuur geplaatst worden. De derailleur moet wat worden bijgesteld en Hans zet er ook nog een nieuwe binnenkabel voor de voorderailleur in.
Hij legt me uit wat er allemaal mee kan. Teveel om op te noemen. Een opsomming:

-hoogte
-cadans
-snelheid
-vermogen in Watts
-hartslag, desgewenst onderverdeeld in zones
-energieverbruik
-temperatuur
-dag, datum en tijd

Alles wordt iedere seconde in het geheugen van de PowerControl vastgelegd voor latere uitlezing in de computer.
Nu eerst maar eens ervaring opdoen alvorens te gaan testen. Hans zal me alle testdata geven die er door hun team op de RDW baan getest zal worden. Ik ben dan ook hartelijk welkom.
Hans, dank voor de professionele en prettige manier waarop alles gegaan is.

Yepp

Yepp, wat moet dat hier?
Deze blog gaat nogal eens over het sneller, stiller, comfortabeler en veiliger maken van velomobielen. We realiseren ons nauwelijks hoe fantastisch het is om met dit soort voertuigen te kunnen rijden. Daarvoor heb je behalve twee benen minimaal één arm nodig.
Maar wat als je zonder armen bent geboren? En dat ook nog eens in Ghana.
Een Amerikaanse sponsor heeft Bram Smit van Fast Forward Ligfietsen gevraagd een fietsje te ontwerpen en te bouwen waarmee een Afrikaans jochie dat zonder armen is geboren toch kan fietsen.
Het nieuwe fietsje is eenvoudig van opzet, kan makkelijk worden gedemonteerd en kan met uitsluitend de trappende voeten worden bestuurd. Kenners zien er zeker een variant in van de Flevobike kanteltrike.
Een heel goed initiatief.

Risse Astro 5 en Genesis voor Quest/Strada klaar

Risse laat me weten dat de Astro 5 en Genesis klaar zijn voor verzending. Maandag gaan ze naar Nederland onderweg.
Echte fotografen zijn het niet, maar op de kleine fotootjes is wel te zien dat de beide schokdempers er heel fraai uitzien.
Als ik ze in mijn handen heb maak ik er wel fraaiere opnamen van.
Komende week krijg ik ook de prijzen.
Best spannend.

Ze komen er aan

Vanavond mailt Kevin Risse:

Wim,
We are waiting to receive the shock bodies back from being anodized. We should receive them tomorrow.
We have the shaft assemblies ready to go, so we will either be shipping the two sample shocks to you tomorrow, or on Monday.
I will send you some pictures of the shocks once they are fully assembled.
Talk to you soon,
Kevin

Even later mailt Kevin enkele foto's van de Astro 5 voor onze velomobielen.
Wow!

Wielkaststrip in webwinkel

De experimentele wielkaststrip is een polyurethaan profiel dat de luchtstroom bij de wielkasten van velomobielen met open wielkasten voorbij de wielen moet leiden. Dit voorkomt turbulentie in de wielkast en levert daardoor mogelijk een hogere snelheid op. Ik heb heel fraaie aluminium profielen laten zetten waarbij de randen van het profiel messcherp worden. De lucht zal hierdoor zonder veel turbulentie loslaten. Dit gaat op dezelfde manier als bij het mini vizier. Uiteraard moet dit nog worden aangetoond.

Ik broed op een meetmethode met behulp van slepen door mijn Quest van een Mango zonder en met strippen.
Met de SRM, deze wordt volgende week in mijn Quest gebouwd, kan mogelijk het verschil in weerstand worden gemeten.
Enkele Mango eigenaren willen er graag mee experimenteren en hebben gevraagd of de strippen in de webwinkel kunnen worden opgenomen.
Vanaf nu zijn te hier te bestellen.

Quest maakt koprol met racekap

De titel van deze posting suggereert een horror scenario. Lees verder.
Als producent van de carbon racekappen hoop je dat de rijders ermee snel, comfortabel en veilig hun kilometers afleggen. Dat gaat meestal goed, soms niet. De vraag is, en vele klanten stellen die vraag aan ons, is zo'n kap wel veilig? Sommige klanten zijn bang voor de zogenaamde 'naalden' bij breuk van het carbon. Wij hebben stukken laminaat liggen om te laten zien dat het laminaat dat wij maken vrijwel onverwoestbaar is en na breuk geen naalden vertoont. Duitse klanten vragen soms om een stuk laminaat op te sturen om zelf te testen. Die testen zijn steeds positief, maar de beste test is toch het horror scenario, een volledige koprol in een Quest met racekap.
Jan Holtland is de ongelukkige. Lees zijn letterlijke verhaal.

Ik ben een tijdje geleden trouwens met kap en al over de kop gegaan.
Ik werd door een tegemoetkomende vrachtwagen in het donker van het asfalt gedwongen doordat hij onnodig midden op de weg bleef rijden. Ik de berm in op het laatste moment, bij het terugdraaien de weg op heb ik de scherpe rand van het asfalt gemist. Het achterwiel bleef daartegenaan hangen waardoor de Quest dwars kwam te staan en 1 keer helemaal over de kop ging en toen op de zijkant uitgleed.
Ik zal nog zo'n 25 a 30 km/u gereden hebben na wat snel remmen. Ik had natuurlijk eerst af moeten remmen en toen voorzichtig de weg weer op.
Rondom krassen en lakschade natuurlijk, een flinke deuk in de kap en wat scheurtjes. Niettemin denk ik dat hij me wel voor een flinke hoofdwond behoed heeft. De deuk kon ik er zo weer uit duwen. Zelf had ik totaal geen verwondingen!
Als het wat beter weer is, ben ik van plan hem naar Jan Reus te brengen voor een opknapactie.

Mango gepimpt

Mango rijder Lorenz Groters wil zijn mooie fiets wat sneller maken. De Mango heeft nogal afgeronde wielkasten, naar de huidige maatstaven geen goed aero-dynamisch recept. Ik stel voor om poly-urethaan strippen te maken die aan de voorzijde van de wielkasten de wind goed zullen loslaten en dus voor minder turbulantie in en rond de wielkasten zullen zorgen. In de vorige posting stelde Lorenz voor om die strippen nog wat geavanceerder te maken en als het ware lippen te maken die verder reiken dan de begrenzing van de wielkast.
Die strippen heeft Lorenz vandaag aangebracht. De foto's spreken voor zich. Ook de voetenstrippen, in dit geval in de kleur zwart, heeft Lorenz aangebracht.
Als laatste heeft hij de achterzijde 'verscherpt' door het aanbrengen van Lexan strippen.
Het geheel ziet er prima uit. Samen met het minivizier, zal zijn Mango merkbaar sneller worden.
Degenen die dit willen volgen kunnen zijn blog bezoeken. Zijn blog staat nu ook in mijn lijst van blogs.

Alle foto's Lorenz Groters

Schuurstrip

Elke maandagmorgen drinken enkele velomobilisten koffie op ons eiland. Tijdens die gesprekken passeren alle nieuwe ontwikkelingen de revue. Ik dacht dat ik al een aardig assortiment poly-urethaan strippen in het programma had, maar mijn gasten weten er nóg wel een. George Krug, Kees van Hattem en Rob Kaag poneren een idee om een schuurstrip te maken voor onder de body van de Quest.
En ja, wie heeft er niet eens zijn velomobiel te enthousiast aan de staart opgetild en omgedraaid? Krsststtt .... en je neus loopt kras schade op. Vervelender is dat je wel eens te gretig een trottoir of drempel op- of afrijdt. De bodem schuurt onheilspellend over het beton en diepe krassen zijn het gevolg. Da's niet prettig voor de gelcoat en uiteindelijk tast het de waarde van je velomobiel aan.

Vandaag haal ik bij Aluminium lasbedrijf Van der Velden twee fraaie aluminium profielen op. Deze profielen zijn primair bedoeld om windgeleiding strippen te maken voor de wielkasten van de Mango en de Strada. Bij wijze van proef maak ik 300 gram poly-urethaan aan en vul één van de twee nieuwe aluminium profielen.
Na 12 uur haal ik het nieuwe profiel uit de mal en zie dat er een heel fraaie schuurstrip is ontstaan. De strip is ruim 3 cm breed en 7,5 mm hoog. Bevestigen met secondenlijm op PVC tape en je hebt de onderzijde van je kostbare fiets beschermd tegen ruwe aanraking met stoepen, drempels en ander ongerief.

Mochten er liefhebbers voor zijn, dan kan ik ze uiteraard in de bekende kleuren maken. Reken op 22 euro per strip van 2 meter lengte.

Bij de foto: Links de schuurstrip, midden de stormstrip, rechts de voetenstrip. Door een andere doorzichtiger gietrubber worden de kleuren van de strippen heel fraai. De nieuwe schuurstrip komt qua kleur heel dicht in de buurt van de originele gele Quest kleur. De eerste gebruikers van voetenstrips rapporteren een vergelijkbaar comfort van de voetenstrip in vergelijking met een volledige afsluiting van de voetengaten met Lycra.

Risse schokdemper prototype bijna klaar

Risse stuurt mij vannacht een eerste afbeelding van de schokdemper. De onderzijde is klaar, de fitting aan de bovenkant moet nog worden gemaakt. Het ziet er al heel fraai uit. Goed te zien is dat de schokdemper speciaal voor onze velomobielen wordt gemaakt.
Het zijn geen aanpassingen op een standaard demper, maar een mooie nieuwe ontwikkeling.
Morgen al kan deze demper naar Nederland worden gestuurd. We overleggen nog of we wachten tot de tweede demper, de Astra 5, klaar is, of dat wij met deze Genesis demper gaan proefrijden.

Nieuwe kettingtandwielashouder succesvol in gebruik

De nieuwe kettingtandwielashouder is nu een aantal keren verkocht en ingebouwd. De gebruikers zijn heel happy met deze nieuwe nog solider ashouder. Van een dealer, ja Velomobielonderdelen.nl heeft dealers :), die zijn werkzaamheden heeft gestaakt, heb ik een klein aantal ashouders van de vorige generatie teruggenomen. Deze ashouders zijn gelijk aan de huidige versie, dus ook met de nieuwe rechter scharnierende lager. Het enige dat ontbreekt is het oogje waaraan de tiewrap voor de kettingbuis kan worden bevestigd. Deze versie is dus 100% geschikt voor degenen met een carbon of aluminium kettingafscherming. Uiteraard kan deze ashouder ook gebruikt worden als je een kettingbuis hebt, maar dan moet je na het openklappen van de ashouder een nieuwe tiewrap aanbrengen.
Wil je zo'n comfortabele ashouder, open en dicht in één minuut, waarna je velomobiel heerlijk stil wordt, dan kun je deze nu voor 69 euro in je bezit krijgen. Bestellen kun je het onderdeel hier.

Meten is weten, SRM besteld

Meten is weten. De vele aanpassingen aan de Quest hebben deze velomobiel veel sneller gemaakt. Zo reed ik tijdens CycleVision 2005 tijdens de uursrace 42 km/u. 6 jaar later was dat tijdens CycleVision op de RDW baan al 55,3 km/u. Deze 13,3 km/u snelheidswinst is toe te schrijven aan verschillende snelheid verhogende maatregelen. Deze zijn grotendeels op aero-dynamisch vlak, deels ook mechanisch.

Maar wat nu precies de effecten van de individuele aanpassingen zijn blijven raadselachtig. Met de hartslagmeter zijn wel indicaties te krijgen, maar een precieze meting is alleen met echte vermogen meters te realiseren. Er zijn naast SRM inmiddels enkele concurrerende systemen. Er is echter geen enkel systeem dat de nauwkeurigheid van een SRM Professional systeem haalt.
Na de verrassende en spectaculaire resultaten van het mini vizier, met de bereidwillige hulp van Jan van Steeg en zijn SRM meter vastgesteld, smaakt het naar meer.

Vanmorgen heb ik bij Hans van Vugt van Elan een nieuw SRM Professional systeem besteld. Dit draadloze systeem, zoals op de foto's bij dit artikel, heeft een nauwkeurigheid binnen 2%. De roep van verschillende mensen om van meer producten te onderbouwen wat de effecten op de snelheid zijn, kan straks worden gerealiseerd.
In de komende periode zal deze SRM door Elan in mijn Quest worden ingebouwd.