IJmuiden van meerdere kanten

Vanmorgen is het mistig, niet aantrekkelijk om al te vertrekken.
Daarom ga ik pas na de middag op pad. Ik zet de binnenverlichting in de fiets aan en direct daarna gaat het lampje in een flitsje uit. Ik denk dat de accu leeg is en verwissel deze voor het kleine accupakketje. Het gaat nog niet branden, het 2 Watt peertje is geheel zwart en heeft zijn laatste adem - het flitsje - uitgeblazen.
Op de provinciale weg net buiten Castricum zie ik een racefietser in mijn spiegels. Ik heb niet het plan om nu al te gaan racen, maar de racefietser probeert zo overduidelijk in mijn wiel te komen, dat het gas er toch maar even opgaat. Bij 43 km/u houdt ie het voor gezien en blijven zijn benen stil. Hij komt bij het stoplicht naast me staan, maar negeert me opvallend.
Ik moet wat op de zaak halen en daarna via de pont in Akersloot even langs De Woude. Er moet samen met Thomas Knijnenberg, mijn nieuwe buurman en begeleider van de bouw, een RAL kleur worden vastgesteld van een groot stalen kozijn.
Ga ik nog door naar Volendam? Mwoah.. een rondje rechtsom via Assendelft naar IJmuiden lijkt me ook wel leuk. Als het beloofde slechte weer eerder komt dan aangekondigd, ben ik vrij snel weer thuis. Het mooie fietspad langs de Markervaart is snel afgelegd en ik steek de weg Zaandam - Uitgeest over om langs de Nauernase vaart naar het Noordzeekanaal te koersen. Uiteraard kom ik weer een tweetal amazones tegen, ik wacht even tot ze me opmerken en hun paarden van me afwenden. Bij de bocht naar rechts, ik rij nu parallel met het Noordzeekanaal komt de wind al wat achterlijker in, is het lekker om zonder veel moeite 40 km/u te kunnen rijden. De pont ligt aan de noordelijke oever en de pontmeester groet me vriendelijk tijdens het oprijden van het veer. De draagvleugelboot van Connexxion vliegt voorbij, altijd een spectaculair gezicht.
Na de pont eerst een klimmetje om de brug over Zijkanaal C te passeren. Omlaag loopt de snelheid op tot 49 km. Met de wind in de rug, een mooi vlak fietspad en lekker uitgerust door de pauze op de pont, probeer ik de hoge snelheid vast te houden. Dat lukt inderdaad goed en een paar kilometer geniet ik van de snelheid. De resterende afstand tot IJmuiden blijft de snelheid ook boven de 40 km/u, dat begint er op te lijken. Ik rij IJmuiden binnen en ben verrast door de vele reacties van inwoners, ze zien hier kennelijk zelden een Velomobiel. Ik ken de weg hier niet goed en zie wel waar ik uitkom. Dat is het IJmuider slag, een strandafgang. Aan de voet van het duin staat veel water op het fietspad, dat wordt waden. Het valt mee, de Quest schept geen water.
Via de duinen komt even later de visserijhaven in beeld. Linksaf rij ik naar de nieuwe jachthaven. Vanaf een nieuwe pier die een nieuw havengebied creëert, kijk ik een tijdje uit over het havengebied.
Via de sluizen rij ik via Beverwijk naar Castricum. Vlak voor Castricum begint de beloofde regen.
65 km.

Met ALF rondje in Noord-Holland

Vandaag worden door de weerlieden van verschillende pluimage 'lenteachtige' temperaturen beloofd. Daarom laat ik me verleiden om met de Amsterdamse liggers een rondje te rijden. 's Winters is het me normaal te koud en met de vrij lage rijsnelheid in de groep wordt ik niet lekker warm. Vandaag zal dat allemaal goed komen....
Ik smeer me daarom grondig in met factor 60 en ben om 08.00 uur onderweg. De wind is Noordelijk en zwak. De temperatuur is de eerste teleurstelling, een magere 4 gr. C. lees ik af op mijn digitale metertje. Ook de nu zo welkome koperen ploert blijft schuil achter de dichte wolken.
Het fietst wel direct prettig, met een 38 km/u schiet het uitstekend op. Alle verkeerslichten staan op groen, als ze op rood staan beschouw is ze als groen, het is toch heel rustig.
Om 8.45 uur heb ik de eerste 23 km afgelegd en de pont over het Noordzeekanaal legt direct aan. Ik rij even langs onze winkel aan de Prins Hendrikkade waar op dat moment de schilder de plafonds en de muren aan het opfrissen is. Het is nog maar 9.05 uur en alle tijd voor een heerlijk kop koffie.
Tegen tienen ontwaar ik op het Museumplein een tiental bekende gezichten. Ben en Herman zijn er met hun nieuwe Mango, Sjoerd is nieuw in de groep. Het reisdoel is Monnickendam en via Amsterdam-Noord rijden we even later door het prachtige Waterland. Enkele keren verstoren we de waarneming van groepen vogelliefhebbers, de ganzen hebben het niet op gele Velomobielen en gaan massaal op de wieken. Ook twee zwanen kiezen met veel misbaar het luchtruim.
In Monnickendam stoppen we voor wat eten en drinken. Drinken lukt, eten niet, de keuken wordt gerenoveerd. De tekening van onze nieuwe boerderij komt op tafel en wordt met belangstelling bekeken. Volgend jaar tijdens de Fortentocht op De Woude een stopplaats?
Weer onderweg rijden we wederom door het fraaie Waterland naar het Ilperveld. De hele groep past op het kabelpontje bij Ilpendam. De pontbaas is zo vriendelijk een foto te maken, staat Wim er ook eens op. Niet dat dat er nou zo cosy uitziet, meer een soort hansworst met al die kleren en eigenbouw klepmuts, maar ik sta er op.
Volgens goed gebruik in Noord-Holland ontmoeten we enkele ruiters. De paarden reageren zoals verwacht, ze gaan het liefst op de vlucht, maar worden door de berijdsters met lieve woorden en dwang langs de stoet bedreigende ligfietsen geleid.
Herman is als de dood voor de viervoeters, maar ook hij komt er veilig langs.
Ik maak een paar foto's, lastig omdat ik door de kap niet door de zoeker kan kijken. Gelukkig weet ik inmiddels goed te fotograferen uit de vrije hand en de Canon S70 doet de rest. Wel wordt deze straks opgevolgd door de Olympus SP-550 UZ, een 18x zoom camera waarmee ook mooie tele-opnamen mogelijk zijn.
In Zaandam scheiden onze wegen. Om nu weer naar Amsterdam te rijden en vervolgens langs dezelfde route terug trekt me niet aan.
Het is nog vroeg en een bezoekje aan de bouw zit er nu nog in. Folkert van het eetcafe De Woude heeft in zijn deels verbouwde cafe de koffiemachine al geïnstalleerd. Terug naar huis race ik van het viaduct in West-Graftdijk omlaag en hou enkele kilometers 52 km/u op de snelheidsmeter. Via de pont in Akersloot ben ik voor 16.00 uur weer thuis.
De kou heeft me, ondanks de maximum temperatuur van 7 gr. C, niet al te veel gehinderd, mede door de Hotronic voetverwarming is het een prettig tochtje geworden.
105 km, totaal nu vanaf april 2006 7680 km.

Kap in de sloot

De weersverwachting voor vandaag is slecht, veel wind, regen en ook windstoten. Zelfs onweer zou er komen. Ik kijk rond het middaguur, het heeft de hele ochtend geregend, op buienradar.nl en zie een groot gebied zonder regen aankomen. Om twee uur rij ik weg voor een kort ritje rond het Alkmaardermeer. Op het fietspad naar Uitgeest rukt de harde wind aan de Quest. Het gaat evenwel goed, een Quest met een bestuurder van ruim 91 kg gaat niet zo maar op zijn kant.
Tot mijn verrassing komt een waterig zonnetje zich melden, prettig zo.
Tussen Uitgeest en Krommenie komt de wind dwars in. Behalve wat stuurcorrecties fietst het met 39 km/u heerlijk. Dat wordt nog beter als de wind van Krommenie naar De Woude vrijwel van achter inkomt. Zonder me uit te sloven lees ik 43 km/u op het computertje af.
De stroomvoorziening ontbreekt vandaag. Nadat de 9.6 Ah fles vorige week leeg raakte, heb ik het kleine 4,5 Ah pakketje geplaatst. Dat gaat lang goed, maar dan moet je wel de interieur verlichting uitzetten. Als de kap eraf gaat als ik thuiskom, zie je de interieur verlichting slecht branden. Na een week is ie uiteraard geheel en al leeg.
De wind trekt verder aan en ik zie op het Alkmaardermeer de schuimkoppen op het water. Als watersporter weet ik vrij nauwkeurig de windsterkte in te schatten, nu zeker 6 Bft. Daarom ga ik niet terug via Krommenie, maar via de pont in Akersloot. Ik voel de wind opnieuw stevig aan de Quest plukken maar onderaan het dijklichaam van de N243 kan ik toch 35 km/u aanhouden.
Na de pont heb ik de wind recht op de kop in de polder tussen Akersloot en Limmen. Ik ben lekker aan het trappen, snelheid 35 km/u, als plotseling de kap van de Quest vliegt. Ik had natuurlijk al een kier gezien tussen de kap en de rand van het instapgat, maar nog niet eerder was de kap 'airborne' gegaan. Ik stop direct en zie de kap in de sloot drijven. Gelukkig blijft ie aan de kant liggen en ik kan hem net pakken. Voor de volgende Quest maar een tweetal extra klittenbanden aan laten brengen.
In Limmen kom ik bij de afslag naar de N203 een tweetal amazones tegen. Als ervaringsdeskundige wacht ik met passeren van de paarden totdat het verkeerslicht voor het autoverkeer op rood staat. De paarden kunnen namelijk, stel dat ze op de vlucht willen, maar twee kanten op, de sloot in of de rijbaan op. Bij het passeren draaien de paarden zich om, ze willen me blijven zien, en deinzen achteruit........de rijbaan op.
33 km

1000 meter wereldrecords in Alkmaar

Vanmiddag zijn er wereldrecord wedstrijden 1000 meter in Alkmaar op de wielerbaan. Het is vlakbij en een mooie gelegenheid om wat foto's te maken. De vorige keer maakte ik op verzoek van Hans Wessels een aantal foto's met de Sony Cybershot van Hans. Inmiddels zijn er betere camera's, ook bij Sony overigens. De Nikon D200 met SB800 flitser is sowieso goed gereedschap.
Eerst de 1000 meter. Een dertigtal liggers komen om de beurt aan de start. Ik kan tot 14.15 uur blijven, dus niet iedereen heb ik vastgelegd.
Voor de fotoliefhebbers de werkwijze. Ik laat de camera automatisch sluitertijd en diafragma kiezen. Vandaag is dat 1/60 sec met diafragma 5.6. Dit betekent dat de hal goed wordt verlicht en er niet alleen maar een flitseffect ontstaat met plat flitslicht en een zwarte achtergrond. Ik kies een lage positie, dwz ik zit op mijn platte kont op de grond. De flitser laat ik inflitsen op 2/3 diafragma onder normaal. Tijdens de opname trek ik de camera mee en ontstaat een aardig effect van snelheid. Autofocus gebruik ik niet, het gaat gewoon te hard. Veel makkelijker is een plek kiezen waarop de renner gemiddeld passeert. Dat is op 3 tot 4 meter.
De camera reageert dan onmiddellijk en bijna alle foto's zijn 'raak'. Arjan Vrielink geeft op de ligfietslijst de goede tip om de flits te laten ontsteken op het tweede sluitergordijn. De bewegingsonscherpte komt dan als het ware achter de fiets en niet voor en door de afbeeldingen.
Willen jullie een opname met hoge resolutie, ik stuur hem je graag. Geef wel even op hoeveel Mb ik in één keer naar je toe kan sturen. De originele foto's zijn tussen 3 en 4 Mb groot.
Voor alle foto's http://tinyurl.com/2myect

Rondje Noord-Holland

Het is al weer een tijdje geleden dat er een rondje Noord-Holland op het programma stond. Drukte op het werk, heel veel wind als het wel kon, en de bouw van de stolp hebben het fietsen van grote afstanden in de weg gestaan. Vandaag is er geen enkel beletsel. Het is zonnig, helder, 6 graden in de ochtend, en een noord-westen wind met kracht 3 tot 4 Bft. Hoewel ik al langer geen echt grote afstanden heb gefietst wil ik toch mijn rondje Noord-Holland proberen te rijden. Ik pomp alle banden naar 6.2 bar, gemiddeld is er de afgelopen weken een halve bar 'verdwenen'.
Om kwart over tien vertrek ik van huis. Tegen wind hou ik de hele weg naar Den Helder zo'n 30 tot 32 km/u aan. Da's goed voor de knieën, eigenlijk mijn enige zorg. Opvallend zijn de enorme aantallen vogels. Veel eenden en meeuwen bevolken de weilanden. Aardig te zien dat de meeuwen en masse staan te trappelen. Ze veroorzaken daarmee trillingen in de grond waardoor de wormen uit de grond komen en de meeuwen ze snel verschalken. Nog opvallender zijn de enorme aantallen kieviten. Ik maak een foto en zie ze vrij snel allemaal neerstrijken. Zo sparen ze energie.
Om 12.00 uur ben ik in De Kooij bij het benzinestation van Betlehem. Mijn 9.6 Ah accufles is leeg en verwissel ik voor het kleine 180 gram lichte 4.5 Ah uur pakketje. Ook verwissel ik het heldere glas van mijn Alpina zonnebril voor de donkere, dit kijkt een stuk rustiger. Na een broodje, dat ik zittend op mijn kunststof matje opeet, geniet ik in de windschaduw van het benzinestation van een kwartiertje rust.
De wind is aangetrokken tot 5 Bft en krijg ik vanaf nu achterlijk. Dat maakt het ritje naar Den Oever heel comfortabel. Het eerste stuk, het gaat met de knieën uitstekend, gaan de remmen los en heel lang rij ik 43 tot 45 km/u. In een Volvo gaan twee duimen omhoog, heel leuk.
Enkele kilometers voor Den Oever doe ik het rustiger aan om niet al te bezweet bij de jachthaven van Den Oever aan te komen. Ook hier is het heerlijk om in het zonnetje mijn meegenomen lunch te genieten. De haven is in winterslaap. Nog goed is te zien dat de storm hier flink heeft huisgehouden. Zelfs de oerdegelijke publicatieborden zijn verbogen.
Op weg naar Medemblik komt de wind weer achterlijk in, nu van rechts. 40 tot 42 km/u kan lang worden aangehouden, dat schiet op. De hele weg heb ik de iPod via de Sennheiser hoofdtelefoon op shuffle, heerlijk.
In Medemblik kom ik bij restaurant Kwikkel aan. Hé... het buitenterras zit vol, onvoorstelbaar, het is vandaag echt 3 februari. Ik vind nog een plekje en laat me de Espresso goed smaken.
Het is niet de bedoeling om de 'grote ronde' te maken. Het is te laat en er moeten eerst meer kilometers in de benen komen om dit zonder fysieke problemen aan te kunnen. In Medemblik staat een groep jongelui op en naast het fietspad. Ik toeter vrij omstandig en ze gaan aan de kant. Een oudere mevrouw loopt met haar fiets tussen de groep door en kruist pardoes mijn weg. Stevig remmen en nog maar eens toeteren attendeert mevrouw op mijn aanwezigheid.
Ik neem nu de route langs de zuidzijde van de Wieringermeer. De wind komt nu voorlijk in en met een matig wegdek blijft de snelheid rond de 32 km/u hangen. Prima zo.
Via Heerhugowaard rij ik naar Alkmaar. Ik las nog een pauze in, mijn rechterknie begint wat te protesteren, en zonder incidenten bereik ik Heiloo. Daar zijn veel zijwegen met een slecht overzicht. Het is te druk om op de rijbaan te rijden en ik blijf op het fietspad. Plotseling vliegt een fietser van rechts de voorrangsweg op. Toeteren kan niet meer en ik schreeuw de longen uit mijn lijf. De fietser maakt een enorme zwaai en ik weet hem te ontwijken. 'Kijken man' roep ik de dader toe.
In Limmen haal ik plotseling mijn buurman op zijn mountainbike in. Hij komt naast me staan voor het stoplicht en we trekken samen op. Hij probeert me bij te houden maar geeft dat na 50 meter al op.
Om half vijf ben ik thuis. Een heerlijke fietsdag.
136 km

Snel retourtje De Woude

Vanmiddag is het goed fietsweer, wel af en toe een buitje, maar dat kan de pret niet drukken. Woensdagmiddag was ik licht verbrand in mijn gezicht, daarom nu maar wat factor 60 gesmeerd.
Om half drie ben ik buiten. Het waait 3 tot 4 Bft uit het Noordwesten, de zon schijnt af en toe, het zicht is perfect. Kan ook niet anders, de lucht is afkomstig van de poolstreek.
Bij de kruising in Limmen rijdt een brommer met een ouder echtpaar voor me langs richting Uitgeest. Ik probeer hen in te halen en moet daarvoor naar het grootste voorblad schakelen. Dat lukt niet direct en ik trap een aantal keren loos in het rond. Even later lukt het wel, maar is de brommer al een eind weg. Toch zet ik de achtervolging in. Al vrij snel staat er 45 km/u op de snelheidsmeter, maar inlopen is er niet bij. Met dank aan de lichte rugwind accelereer ik door naar 50 km/u, voor winterse condities heel hard. Nu komt de brommer dichterbij. Een kilometer voor het station Uitgeest heb ik de brommer ingehaald en zie dat ze precies 46 km/u rijden. Dat is makkelijk bij te houden. In Uitgeest slaat de bromfiets af en ik kan rustig doorrijden naar Krommenie. Nu hou ik 42 km/u aan, een relatief relaxte snelheid.
Op De Woude kijk ik even bij de verbouwing van het eetcafé De Woude en drink een kop koffie bij mijn aanstaande buren.
Langs dezelfde weg fiets ik weer naar huis. Nu loop ik enkele lichte buien tegen het lijf, maar echt nat wordt ik niet.
40 km

De vadsigheid te lijf

Vanmiddag vrij genomen om een eindje te gaan fietsen. De vadsigheid van de afgelopen periode begint me te hinderen. Het is schitterend helder weer met vrijwel eindeloos zicht, 4 gr. C. en windkracht 2 uit het Noordoosten. Ik maak de Quest mooi schoon door hem met een knijpflacon met water te besproeien. Met een oude zachte handdoek, voor dat doel heb ik er enkele tientallen, maak ik hem weer droog. Ziet er gewoon nog nieuw uit :).
Na het aantrekken van de elektrisch verwarmde schoenen en het inladen van de gebruikelijke spullen, vertrek ik om half drie. Ik maak graag een rondje rond het Alkmaardermeer, uiteraard om weer even langs de bouw te gaan. Vanaf morgen wordt er weer gebouwd, de kozijnen worden dan geleverd.
Uit 'schuldgevoel', ik ben nu 6 kg zwaarder dan in de zomer, trap ik er lekker op los. Naar Uitgeest gaat het 39 km/u, even later naar Krommenie zelfs iets boven de 40 km/u. Er zijn veel scholieren op weg en vooral de meiden giechelen er op los als ik ze passeer.
Via een koffiestop op De Woude fiets ik richting Akersloot. Vanaf het viaduct omlaag bereik ik makkelijk 47 km/u. Tot aan de pont blijf ik op 43 km/u. Op de A9 staat het vast zo ver het oog reikt. Ik stop even voor een fotootje.
Daarna rij ik door naar het strand bij Castricum aan Zee. Restaurant Blinkers is deels afgebrand en dat moet natuurlijk even bekeken worden. Verschillende belangstellenden hebben wel zin in een praatje met de 'ingebakerde' bestuurder van de Quest. Ik heb nu mijn schaatsmuts op met daaronder de rode klep die ik zomers graag draag. Daaronder de fietsbril en Wim is zeer incognito. Ziet er natuurlijk niet uit, maar ach.... Een klasgenootje van de lagere school Nico Mooij herkent me zo niet, ik hem wel en we kletsen gezellig even.
Op de terugweg van het strand worden de hoge witte cumulus nimbus wolken prachtig rose gekleurd door de lage zon, een kiekje waard. Het schuldgevoel is al weer op zijn retour.
41 km

Velomobiel of.......

Op de liggerslijst is een discussie gaande over het al dan niet op een website van de politie Twente voorkomende Velomobiel.
Ik heb de foto tot 1200% vergroot in Photoshop. Vervolgens heb ik alle ruis met het 'despeckle' filter weggehaald. Dan zie je een raster van 4 x 6 pixels met daarbovenop een donkerder pixel. Het geel is geconcentreerd in 4 x 4 pixels. Dit zou een Velomobiel kunnen zijn. Echter, de onderste twee rijen pixels zijn niet meer geel, mogelijk schaduw ? Velomobielen liggen echter lager op de weg en zouden maximaal één rij donkerder pixels opleveren.
De donkere pixel bovenop kan het hoofd van een bestuurder zijn.
Belangrijker evenwel zijn de drie pixels aan de onderkant tweede van links. Dit lijkt m.i. sterk op een donkerder voorband.
Mede gezien de verhoudingen is mijn conclusie dat het een naar de camera rijdende gele scooter is.

Rondje midden Noord-Holland

Gisteren zijn de twee lekke banden van vorige week geplakt. In één band zit een flink stuk scherp steen dat de band een vrij grote beschadiging toebrengt. Even is er twijfel of de band dit overleeft. Ik probeer door de snee te kijken, maar dit lukt toch niet. Hij gaat er weer onder omdat ie verder nog prima is. Ik stop nog maar een extra voorband met binnenband in de Quest, plakken onderweg is een schrikbeeld.
Vanmorgen is het weer prachtig, zonnig, westenwind met kracht Bft 5 en 8 gr. C. Het wordt een rondje midden Noord-Holland. Buiten blijkt het inderdaad fris en het waait een dikke Bft 5. In Limmen maak ik twee klittenbandjes van de kap los om de knop van het verkeerslicht te kunnen bedienen. In een flits waait de hele schuimkap weg en vliegt de weg over. In de middenberm blijft ie liggen. Automobilisten zien het gebeuren en geven me alle tijd om de kap op te halen en terug te lopen naar de Quest, keurig.
Na de pont in Akersloot gaat het met rugwind heel makkelijk heel hard. 45 km/u met hartslag 130 is snel, zeker in de winter. Ik neem de Oostdijk van de Schermer en sla de waarschuwing voor een slecht wegdek in de wind. De wind is hier knap hard en ik durf niet voluit te fietsen. Bovenop de dijk pakt de wind de Quest soms zo bij zijn lurven dat ik af en toe behoorlijk moet corrigeren. Weer zie ik twee gele Quests, mannetje/vrouwtje met rode helm en we groeten elkaar, ik met de claxon.
De drie Schermermolens bij Schermerhorn staan volop te draaien, een schitterend gezicht. Tussen Schermerhorn en Ursem staan nog twee molens die een fraai plaatje opleveren. Ik stap even uit en maak een paar kiekjes. In mijn blog van 15 januari 2005 heb ik dezelfde molens vanuit de fiets gefotografeerd. Lang durf ik de Quest niet alleen te laten, hij zal maar van de dijk omlaag waaien.
Bij Ursem sla ik rechtsaf en met de wind achterlijk fietst het heel makkelijk. De hele Walingsdijk tot Avenhorn blijft de snelheidsmeter royaal in de 40 km/u aangeven. Dat zal straks wel anders worden.
Even later bereik ik Hoorn en neem de IJsselmeerdijk naar Edam. Even pauze voor een banaan en snel weer op weg. Nu is de wind spelbreker. Beurtelings komt ie voorlijk, dan weer dwars in. Snelheid tussen 32 en 35 km/u met hartslag 118, nog steeds aardig. Ik zie weinig fietsers, gek, het is toch mooi fietsweer. Op het IJsselmeer zijn tientallen zeiljachten aan het wedstrijdzeilen, heel opvallend. Overal zijn grote aantallen ganzen aan het fourageren.
In Edam ga ik voor het eerst even op het haventerrein kijken en eet mijn broodjes op. Op veel boten is volop activiteit, niet alleen op de wal voor onderhoud, maar ook op het water om boten klaar te maken voor een zeiltochtje. Zeilers zijn altijd geïnteresseerd in de Quest en de sfeer is vriendelijk.
Langzaam rij ik door het mooie Edam, moet wel, het wegdek is gruwelijk slecht. Veel mensen lopen op straat en kijken lachend om als ze me ontwaren. Een grote vrachtwagen met oplegger, hij heeft gegarandeerd voorrang, remt en laat me keurig voor gaan.
De koers is nu vrijwel tegen wind en de snelheid lijdt daar wel onder, met 31/32 km/u heb ik volkomen vrede. In de Beemster krijg ik weer paarden-rituelen. De eerste twee amazones lachen me vriendelijk toe en de passage verloopt zonder problemen. Even verder lopen een man en vrouw met twee paarden aan de leidsels. Het lijken me geroutineerde paardenmensen en ik besluit er met een lage snelheid langs te fietsen. Het voorste dier vindt het prima, het tweede niet. Het paard steigert, deinst op de achterbenen achteruit en komt heel dicht bij de Quest. Dan zakt het angstige dier door de achterhand en gaat als het ware op zijn kont zitten. Ik passeer het paard op 40 cm afstand en schrik me rot. Ik niet alleen. In mijn spiegel zie ik dat het dier vrij snel weer overeind is. Oops...
Op het eiland De Woude geef ik de webcam een zetje. Door de storm is ie een paar graden verdraaid.
Via Wormerveer fiets ik naar Krommenie en Uitgeest. Ik krijg de wind nu precies dwars in en dat zeilt lekker. Zonder veel inspanning rijdt het 37 km/u.
Op de Provinciale weg naar Castricum staat een enorme file. Er zijn twee kop-staart botsingen waar in totaal 12 auto's bij betrokken zijn. Een rechte weg, 100 km zicht, geen hinderlijke zon en prachtig nieuw wegdek. Zondagsrijders? In dit soort gevallen houdt niemand rekening met fietsers. Politie en ambulances racen over het fietspad als was het het Circuit van Zandvoort. Ter plekke van de botsingen is op twee plaatsen het fietspad geblokkeerd. Ik scharrel door de berm en ben om 16.00 uur weer thuis. Prachtige fietsdag.
100 km

Volendam en 2x lek

Vanmorgen ziet het weer er eindelijk fatsoenlijk, fietswaardig, uit. Het waait 3 Bft uit het zuidwesten, het is 8 gr. C. en zwaar bewolkt. Het regent niet, dat wordt om 16.00 uur verwacht. Het wordt een ritje naar Volendam.
Om 11.00 uur rij ik weg, blij dat ik na twee weken weer een keer in de Quest zit. Het gaat direct al lekker en even later praat ik met de pontbaas over de stremming op Tweede Kerstdag. Hij zegt dat het inderdaad niet mistig was, maar de kabel was gebroken. Ze hadden het bordje verkeerd om gezet ...
Met 35 tot 38 km/u bereik ik De Rijp. Het is winter en dan is het meestal een stuk rustiger in het historische dorpje met de nauwe hoofdstraat. Met hoge snelheid rij ik De Rijp uit en profiteer daarbij van de hoge Beemsterringdijk. Een automobilist blijft naast me rijden en zal op zijn snelheidsmeter zeker 50 km/u aflezen. Ik rij een tijdje 46 tot 47 km/u. Mijn hartslag gaat naar 145 slagen per minuut. Dat is in de winter rijkelijk hoog.
Het zonnetje schijnt waterig door de dunne bewolking en ik ontwaar in de verte een tweetal amazones. Zoals gebruikelijk, ik nader ze van achter, haal ik de snelheid eruit. De dames zien me niet aankomen en ik toeter maar eens. Ze kijken om en dan gebeurt er wat. Ze gaan eerst naar de rechterkant, maar besluiten dan de berm tussen het fietspad en de rijbaan te verkiezen. De paarden zijn angstig en lopen achteruit zelfs de rijbaan op. Daar staan ze stokstijf stil en blijven staan tot ik er langs ben. Eén rijbaan is volledig geblokkeerd, maar gelukkig komt er geen auto aan.
In Kwadijk neem ik de omweg via de noordelijke boerenroute, een mooie asfaltweg rijdt lekkerder dan het kapot gereden wegdek in Kwadijk. Ik merk dat mijn linker voorband lek is. De Quest op zijn zij en met een minuut of tien is de Primo Comet 1.5 verwisseld voor een Schwalbe Marathon Racer. Met de kleine Sigma Lambdajet pomp ik er 6 bar druk in. Door de slangverlenging kan de Quest op zijn zij blijven liggen en kan de druk prima worden afgelezen. Nou maar hopen dat er niet een tweede voorband lek raakt, meer reserve voorbanden zijn niet aan boord.
Ondanks dat het hartje winter is, nou ja winter, is het druk op de dijk in Volendam. Ik wordt weer van alle kanten gefotografeerd terwijl ik mijn broodje met vleessalade opeet.
Op de terugweg rij ik op de rijbaan en neem de vier voorrangsrotondes als was ik een auto. Op de tweede rotonde nadert een mevrouw in een rode Golf en rijdt de rotonde op terwijl dat domweg niet meer kan. Ik rem heel hard en scheld het ka.u.té wijf voor rotte vis uit. Ik probeer haar te achterhalen om mijn gram te spuien, maar hoewel ze wel de goede kant uitgaat, haal ik haar niet meer in.
Met de nieuwe linker voorband rijdt het merkbaar lichter. Wel bespeur ik weer het 'zingen' van de Racer op asfalt.
Ik rij even langs De Woude om de voorruit van de camera te poetsen. Er is veel troep tegenaan gewaaid en door de aanwezige verwarming opgedroogd. Het begint nu te spetteren, keurig volgens verwachting van 'windguru.cz'. Deze site is een aanrader.
Via de pont in Akersloot rij ik terug naar Castricum. In Castricum, nog maar een paar straten van huis, bespeur ik weer het kenmerkende logge sturen van de Quest. Opnieuw is de linker voorband lek. Ik kan met de langzaam leeg lopende band net thuis komen.
Een heerlijk middagje fietsen is ten einde.
78 km

Mistig...

Vandaag moeten de Kerst calorieën er aan geloven. Een ritje naar Volendam lijkt me wel wat. Buiten blijkt het te motregenen en is het met 2 gr. C. koud. Er is maar weinig wind die uit het Oosten komt. Na de lekke band in De Rijp heb ik de achterband niet verder opgepompt. Er blijkt maar 4.7 bar druk aanwezig. Ik pomp er 1.4 bar bij. Ook de beide voorbanden zitten tegen 6.0 bar en krijgen maar een klein zuchtje erbij.
Het eerste stuk naar de pont in Akersloot is het flink koud. Ik zal de volgende keer de balaclava opzetten. Kan ik nu ook doen, ik heb hem mee, maar laat het toch achterwege.
Bij de pont blijkt deze gestremd, wegens ...... mist!. Amme hoela, mist in het hoofd van de pontbaas die gisteravond waarschijnlijk de maat niet heeft weten te houden. Zwak verhaal, het zicht is 5 tot 8 km.
Dat dwingt me via Alkmaar te rijden. Langs de vaart richting Stompetoren kijk ik met veel belangstelling naar de vele boerderijen. Uiteraard wordt dit veroorzaakt door de boerderij die we nu zelf in De Woude aan het bouwen zijn.
Doorrijden tot Volendam lukt niet meer, ik wil op tijd thuis zijn om met het gezin nog naar Heiloo te gaan. Bij Noord-Beemster sla ik rechtsaf richting Midden-Beemster om vervolgens via De Rijp nog even naar De Woude te rijden. Ik experimenteer wat met panoramafoto's en ik maak een nieuwe serie. Helaas is het al zo donker dat enkele foto's maar met 1/8 sec worden gemaakt. Niet alles is nu scherp.
Via Krommenie en Uitgeest rij ik naar huis. Snelheden tijdens deze rit tussen 30 en 38 km/u.
63 km. Totaal nu de 7000 km gepasseerd.

Conditie ...

Deze week bespeur ik dat mijn conditie een flink stuk slechter is dan ik gewend ben. Na het omhoog lopen van een trap sta ik te hijgen. In het zwembad kan ik mijn trimmaten niet meer bijbenen. Mijn vrouw denkt dat ik een griepje ga krijgen. Ik zoek het eerder in een combinatie van te laat naar bed gaan, een glas wijn meer dan goed is, te hoog lichaamsgewicht en wat veel hooi op mijn vork.
Al die zaken krijgen wat aandacht en dan zal het wel weer goed komen. Uiteraard eist de bouw van onze stolp nogal wat aandacht, maar dat is plezierig.

Vanmiddag rij ik naar De Woude via Uitgeest. Vlak voor het station komen twee meisjes op pony's in mijn richting. Pony's schrikken meestal niet van de Quest maar ik haal de snelheid er toch maar uit, je weet nooit. Vlak bij de voorste pony beoordeelt het lieve dier mij toch als een gevaar. De viervoeter gaat rechtsomkeert maar het meisje dwingt hem direct weer in de goede richting. De pony is nog niet gerust en neemt opnieuw de benen. Met een zwierige manoeuvre springt het meisje van de pony en aan de leidsels wil het kleine paardje wel voorbij dat gele gevaar.

Het fietsen gaat toch wel goed. De snelheid tegen wind, het waait Bft 3 uit het oosten en de temperatuur is 6 gr. C., is met 33 km/u en hartslag 118 niet slecht. Voor de wind wordt dit 38 km/u. Zomers gaat het zeker 5 km harder, maar voor de winter is het niet slecht.

Weer paardenleed

Ik fiets vanochtend naar De Woude. Het is met 7 gr. C. fris. Gelukkig is de vele regen van gisteren verdwenen. De wind is met 4 Bft uit het westen geen probleem. Ik fiets momenteel met een dunne lange broek, een zweethemd en daarover een dun hemd met lange mouwen. Daarover draag ik het Newline hesje. De eerste kilometers heb ik nog een fleece sjaaltje om. De Hotronic voetverwarming maakt de hele verdere winter een vast onderdeel uit van de uitrusting. Standaard heb in nu de schuimkap op de fiets.
Op de provinciale weg van Castricum naar Uitgeest zie ik voor het eerst 4 paarden oversteken naar het fietspad. Twee komen er naar me toe, twee gaan dezelfde richting op als ik. Al van grote afstand, ik minder snelheid tot minder dan 10 km/u, draait één paard zich abrupt om en draaft voor me uit. Het tweede paard vind het niet leuk, maar laat zich met enige moeite in de gewenste richting sturen.
Ik fiets achter het weg dravende dier aan. Dat gaat nog harder lopen en ik hoor de ruiterse in paniek roepen 'niet doen, niet doen'. Ik weet niet of dat voor mij of voor haar paard bedoeld is. Ze schreeuwt me toe dat ze wel vooruit gaat. Ik roep haar toe dat ze beter kan inhouden, Uitgeest is nog ver. Dat lukt haar en de tweede horde is genomen.
Op naar het tweede tweetal. Hier dezelfde taferelen. Zo gauw de omkijkende paarden me zien gaan ze er vandoor. De edele viervoeters worden tot stoppen gedwongen en schichtig naar mij kijkend passeer ik. Het wordt tijd dat die manege een cursus 'vertrouwd worden met de Quest' gaat organiseren. Ik doe wel weer mee.
Nog steeds vliegen vele duizenden kieviten doelloos rond. Ze hebben nog geen benul dat het tijd wordt richting zuid te koersen. Dit loopt niet goed af, als de vorst invalt is het eten snel op of onbereikbaar.
Het fietsen voelt lekker aan al zijn de snelheden die ik in de zomer bereik echt een stuk hoger. Fiets ik zomers met hartslag 120 rond de 40 km/u, nu is met hartslag 120 37 km het maximum. Dat scheelt wel 3 km/u.
Op De Woude maak ik op de bouwplaats een paar foto's en dreig een flinke bui op mijn kop te krijgen. Mijn aanstaande buren bieden me koffie aan, heerlijk. De Quest zet ik met zijn neus in de richting van de wind zodat ie rechtop blijft staan.
Via de pont in Akersloot ben ik snel weer thuis.
33 km

Enthousiaste bezoeker

Vanmorgen komt Henk Kaatee langs. Henk heeft een Taifun en forenst tussen Beverwijk en Heerhugowaard. In de winter is dat meestal geen pretje, reden waarom hij al een tijd kijkt naar een Velomobiel. De lange wachtlijst van Velomobiel.nl, hij staat er al op, fleurt hem niet op. Hij heeft mij daar op enkele plaatsen met meerdere sterretjes gezien. Op zijn zoektocht heeft ie gekeken naar de Sunrider en de WAW. In de WAW krijgt hij claustrofobie. Met 1.92 mtr en een flink postuur is de WAW veel te nauw.
Het regent pijpenstelen en ik haal de Quest uit zijn slaapplaats en zet hem in de benedenkamer. Wij kletsen wat af en de Quest wordt grondig bekeken. Henk klimt erin en hij blijkt iets te krap te zitten. Het verwijderen van de ibiliet blokjes bij de schouders geeft voldoende ruimte. Ik maak een paar foto's, therapeutisch te gebruiken als de wachttijd tot depressies zou leiden :).
Henk ziet de Quest wel zitten.... het kan zomaar zijn dat ie straks één van de bieders is op de 153 die maart komend jaar wordt opgevolgd door de naar alle waarschijnlijkheid 194.

Rondje De Rijp Spijkerboor

Vanmiddag eindelijk weer eens goed fietsweer. Voor het eerst deze winter gaan de Hotronic verwarmingszooltjes weer in mijn schoenen. Op stand 2 geven ze precies genoeg warmte. Eerst fiets ik via de pont in Akersloot naar de bouwplaats op De Woude. De webcam heeft last van condens en dat moet natuurlijk opgelost worden. Een beetje link is het wel, met Sidi fietsschoenen op een aluminium trapje is niet echt veilig. Het gaat prima en de beelden zijn daarna uitstekend.
In De Rijp zijn midwinterfeesten met een levend Dickens straattheater aan de gang. Het is er zo gigantisch druk dat er geen doorkomen aan is. Dan maar een andere route, het is toch een toertochtje. Ik verlaat De Rijp om richting Spijkerboor te gaan. Daar sla ik rechtsaf om naar Oost- en West-Graftdijk te rijden. De wind is al weer aan het oppijpen. Racefietsers rijden niet harder dan 28 km/u. Niet dat ik veel harder ga, rond 33 km/u, maar inhalen gaat zo toch makkelijk. Opnieuw rij ik langs De Woude om even later in Wormerveer rechtsaf te slaan naar Krommenie. Daar is het fietspad bij het station nog steeds opgebroken. Zin om terug te rijden heb ik niet, daarom maar linksaf naar Assendelft. Via de Communicatieweg kan er dan naar Beverwijk en Heemskerk naar Castricum worden gekoerst. Te vroeg sla ik rechtsaf en kom in een enorme nieuwbouwwijk uit, daar wil je toch niet wonen! Terug dan maar en een paar kilometer verder blijkt de vertrouwde Communicatieweg op dezelfde plek te liggen.
Het fietspad is slecht en er zijn forse niveau verschillen tussen de betonplaten. In Heemskerk langs de Alkmaarderstraatweg gaat het gas er even op en met 40 km/u vlieg ik naar Castricum. In de verte ontwaar ik een ouder echtpaar die met twee paarden op het fietspad lopen. Ze zijn zo druk in de weer met de paarden dat ze me totaal niet zien. 20 meter voor ik bij ze ben stop ik en wacht op de dingen die komen gaan. Pas dan zien ze het 'gevaar'. De paarden zijn schichtig en willen met moeite langslopen. De dieren blijven me strak aankijken en uiteindelijk gaat het goed. Man en vrouw bedanken me ik kan de laatste kilometers afleggen.
Halverwege blijkt mijn accu leeg te zijn. Zin om de vervangende accu te plaatsen heb ik niet. Nu merk ik hoe lastig het is om geen claxon te hebben. Achter fietsers moet je nu vrijwel tot stilstand komen alvorens zij de normale bel horen.
55 km

Testen op wielerbaan

Vanmiddag houdt Elan op de wielerbaan in Alkmaar een testmiddag. Het waait hard en de Quest blijft in zijn nachtleger. Met de auto is het maar tien minuten. Er is een tiental fietsers actief, opvallend weinig. Ik zie Hans Wessels en Daniëlle vd W. Guus van Schoot rijdt rond op een Razz-Fazz. Tot mijn verrassing is ook Bart van Craswijk van de partij. Hij is met zijn Mango gekomen en heeft niet veel last van de harde wind gehad.
Er wordt volop getest. Er zijn verschillende fietsen, waaronder een 'normale' carbon baanfiets, uitgerust met SRM meters. Hans van Vught van Elan legt me uit dat deze SRM meters feitelijk krachtopnemers zijn die de trapkracht in Watts, de snelheid, de cadans en de hartslag vastleggen.
Er wordt driftig gesleuteld met verschillende wielen en banden. Dan wordt er weer een aantal ronden gereden. Vervolgens wordt er een staartpunt gemonteerd en begint het testrijden opnieuw. Zelfs het effect van een normale valhelm versus een geavanceerde stroomlijnhelm wordt gemeten. Hans Wessels verbaast zich over het grote verschil zonder en met stroomlijnpunt.
Hans vraagt me wat foto's te maken. Da's best lastig met de compactcamera van Hans, een Sony Cybershot. De foto komt een halve seconde nadat ik de sluiterknop bedien. Hans zet de afstandmeting vast en nu gaat het beter. Ik schiet veel foto's maar zonder zelfs maar een zoeker, je kunt alleen maar op het LCD schermpje kijken, is het nog steeds lastig. Uiteindelijk lukken er wel een aantal opnamen. De rest kan Hans makkelijk weggooien, het is tenslotte digitaal.

Keramische wiellagers, nogmaals

Eén van de lezers van mijn weblog noemt een webpagina waar e.e.a. over de werkelijke 'winst' van keramische wiellagers staat. De winst bij een racefiets met 28" wielen is zegge en schrijven 0,73 Watt ofwel 0,26% bij een vermogen van 285 Watt.
In een Velomobiel worden deze verschillen wel groter, er zijn nu eenmaal 3 wielen en geen 2. Ook de diameter van alle wielen is een stuk kleiner waardoor er bij een gegeven snelheid meer omwentelingen worden gemaakt.
Al met al zal het bij een Quest 1,5 Watt opleveren, niet veel maar wel voldoende voor 'tussen de oren'.
http://www.fietsica.be/naven_en_lagers.htm

Auto in de Markervaart

Vanmorgen een spannende gebeurtenis, de eerste paal van onze nieuwe stolpboerderij wordt geslagen. Met recht een mijlpaal. Na de eerste vijf palen vertrekken we van de bouwplaats.
Vanmiddag plak ik eerst de gisteren lek geraakte achterband. Ik pomp de binnenband op terwijl hij nog in de buitenband zit. Direct zie ik een steentje uit de buitenband steken. Bij het verwijderen daarvan ontsnapt meteen veel lucht.
Het loopvlak van de Schwalbe Marathon Racer is nog net niet afgesleten. In de zomer kan de band zeker nog een paar duizend kilometer mee. Nu laat ik de nieuwe band er op zitten en de bijna versleten band vouw ik weer op om als reserveband te dienen.
Om kwart over twee rij ik nog een keer, nu met de Quest naar De Woude. Op de N246 is het fietspad volledig geblokkeerd door twee kraanwagens. Er is een bestelauto te water geraakt en de beide kraanwagens trekken tegelijk om de ongelukkige besteller weer op het droge te krijgen.

Volendam en lekke band

Vandaag eindelijk weer eens echt mooi fietsweer. Gisteren waaide 'de stront van de dijk'. De nu toch nog vrij krachtige wind komt uit het zuidwesten. De temperatuur is een graad of 13, belachelijk hoog voor de tijd van het jaar. Het is volop zon en het zicht is vrijwel onbeperkt. Alle ingrediënten voor een lekker tochtje zijn aanwezig.
De rit gaat naar Volendam. Traditioneel via de pont in Akersloot waar het heel druk is. De pont is net vol geladen als ik aankom en er moet een ronde gewacht worden. Zolang het kan blijft de kap erop, lekker warm. Ik mag direct daarna mee, in de zijde van de pont neem ik 'geen ruimte' in.
Naar West-Graftdijk is het makkelijk om rond 38 km/u te rijden, de Schermer duik ik in met 46 km/u om dit tot aan De Rijp te blijven rijden. Dat stuk is de wind iets achterlijker en dat helpt natuurlijk. In De Rijp is het druk en gaat het langzaam, ik zie meerdere zwarte pieten en zij reageren enthousiast op de Quest.
Ik geniet van het lange stuk door De Beemster. Heerlijk fietsen over een mooi breed fietspad.
In Kwadijk neem ik de omweg via een mooie landelijke route. Opvallend zijn de duizenden eenden die op de weilanden zijn neergestreken. In de lucht vliegen nog eens duizenden kieviten schijnbaar doelloos rond. Ze hebben door het veel te warme weer nog steeds de koers naar het zuiden niet verlegd. De weilanden zijn nog onrealistisch groen en het gras groeit gewoon door.
Buiten Kwadijk komt een ruiter aanstappen, ja dit keer een heer. Zijn edele viervoeter voelt zich bedreigd en deinst 15 meter achteruit. Ik sta stil en wacht tot de ruiter zijn paard weet uit te leggen dat er echt niks aan de hand is. Dat duurt even en de man bedankt me voor mijn geduld.
Anderhalf uur na vertrek van huis sta ik op de dijk van Volendam. Er zijn nog steeds toeristen en de Volendammers genieten ook van het mooie weer. Ik laat de kap erop en met mijn zwarte Apple pet zit ik zo diep in de Quest dat verschillende mensen me pas heel laat zien en zeggen:'D'r zit iemand in'.
Ik eet onderdeks een banaan en ga de dijk weer op.
In De Rijp voel ik plotseling de Quest dweilen, een lekke achterband. Dit is de eerste lekke achterband met deze fiets in 6750 km. Niet gek voor een Schwalbe Marathon racer. De altijd voor dit doel in de fiets aanwezige kunststof kniebeschermer pak ik achter uit de Quest en kantel de Quest 45 graden. Het verwijderen van het wieldoekje en de kapotte binnen/buitenband combinatie gaat moeilijk. Kennelijk is de nieuw aangebrachte M8 bout in de achteras langer. Ik moet de nieuwe band met de hand helemaal in de wielkast langs de bout geleiden.
Een vriendelijke mevrouw vraagt of ik een 'echte' pomp nodig heb. Hoeft niet, de Sigma Lambdajet pompt zonder veel moeite tot 10 bar. Ik laat het bij 6 bar en vervolg na een kwartier mijn weg.
In De Rijp kijkt een automobilist niet goed en hoewel hij moet en ook kan stoppen, doet ie het niet. Hij rijdt me bijna klem tegen een huis en ik mopper wat tegen de bestuurder.
Datzelfde gebeurt even later ook met twee fietsende dames. Ze zien me totaal niet ondanks dat er zich niks tussen hen en mij bevindt. De claxon biedt uitkomst en de dames schrikken zich wild. Ze zijn juist op tijd weer op hun eigen weghelft.
78 km. Totaal nu 6775 km.

Ronde De Woude en Beemster

Vanmorgen regent het. Het KNMI belooft vanmiddag mooi droog, helder, maar fris weer. De banden van de Quest hebben al meer dan een maand geen aandacht gehad. Het verlies aan druk is beperkt, er is in vier weken een halve bar verdwenen. Ze krijgen er alledrie wat bij, de voorbanden tot 6.3, de achterband tot 6.1 bar.
Om twee uur ga ik op pad om via de pont bij Akersloot eerst naar De Woude te rijden. De stolp is op het grondvlak uitgezet en ik wil het nog even op me laten inwerken.
Direct na de pont zie ik een witte Mango aankomen, dat moet Kees van Hattem zijn. Kees seint met zijn lichten en we stoppen naast elkaar. Kees heeft de keramische lagers opgezocht op de site van SKF, ze zijn dus niet alleen voor de Nuon Solar Challenge gemaakt. Tijdens deze monstertocht met zonneauto's door Australië hadden alle auto's deze keramische lagers.

De pontbaas herkent me en de overtocht is gratis, mits er volgend jaar een uitgebreid abonnement komt. Na het maken van wat foto's vervolg ik mijn weg naar Beemster. De aannemer gaat onderzoeken of er in plaats van een stalen vierkant een eikenhouten vierkant in kan komen. Om een beeld te krijgen hoe zoiets eruit ziet rij ik naar de Beemster waar aan de Jisperweg 2 een schitterende boerderij gebouwd wordt. Het grote vierkant staat al fier overeind en is inderdaad bijzonder imposant.
Het wordt nu koud en ik trek een jasje met lange mouwen aan, de kap kan dan onderdeks blijven. Jisperweg 2 is bijna aan de noordgrens van de Beemster en ik kan dan ook de mooie Westdijk naar Jisp nemen. De zon staat al laag en zorgt voor prachtige tegenlicht beelden door de duizenden rietpluimen.
Via De Rijp en West-Graftdijk gaat het naar de pont bij Akersloot. Op het talud van de Kogerpolderbrug stop ik om een plaatje te schieten van de ondergaande zon boven het Alkmaardermeer. Het is prachtig helder en de beelden zijn glashelder en kleurrijk.
Ik krijg wat koude voeten, de Hotronic elektrische verwarming moet maar weer van stal worden gehaald. Onder de douche jeuken mijn tenen flink, een teken dat ze koud zijn geweest.
52 km