Eeuwenoude Schermer

Vanmiddag komt Kees wat laat op De Woude. Hij moest eerst wat tegelwerk doen. Een rondje door de Schermer lijkt ons wel wat.
Met Bft 4 en vlagen tot Bft 5 is het wat onrustig fietsen op de dijken van de Schermer. Kees neemt een route die ik nog nooit heb gereden. Wij komen van een voor mij onbekende richting het dorpje Driehuizen binnen rijden en komen langs de stolp van Sebastiaan Talsma.
Dan rijden we via Noordeinde langs de beeldentuin van Nic Jonk een doodlopende weg in. Na een paar kilometer worden we als het ware ondergedompeld in de middeleeuwen. Aan het eind van de weg staat een windmolen met een paar bijgebouwtjes. Het is een bijna surrealistisch beeld om een Quest in die omgeving te zien. Ik maak rijdende voort een foto en die lukt gelukkig prima.
We keren om en rijden via de drie molens van Schermerhorn richting Heerhugowaard.
Op de Noord Schermerdijk staat een vrachtauto rietafval te laden. Er is geen doorkomen aan. Gelukkig is er een bypass en kunnen we door. Kees brengt me naar het Park van Luna, een kunstmatige maar wel fraai aangelegde parkomgeving. Er zitten een paar pittige klimmetjes in, echte kuitenbijters.
We rijden even naar Kees' huis. Daar ontmoet ik dochter Suzan en schoonzoon Ferdinand. Na de koffie rij ik met de wind iets achterlijker dan dwars met een snelheid van 43 tot 51 km/u naar huis.
45 km.

Keramische lagers of toch niet?

Dit jaar zijn mijn keramische lagers via Elan uit Nijmegen ingekocht. Ook het TerraCycle kettingwieltje is door Elan geleverd.
Zoals bekend gebruik ik al jaren keramische lagers in mijn Quest. Ik bestelde ze bij Boca en importeerde ze zelf uit de VS. Als je dat alleen voor jezelf doet, wordt het een vrij dure zaak omdat de vracht- en verzekeringskosten op een klein orderbedrag relatief hoog zijn.
Recentelijk is er op de Google ligfietslijst een discussie gevoerd over lagers voor de Greenmachine. Deze heel mooie ligfiets is uitgerust met stalen kogellagers. Deze lagers gaan te snel ten onder aan corrosie en roest. Het vervangen van die lagers is een lastige klus die door de fabrikant moet worden uitgevoerd.
Ook velomobiel rijders worden tussen 25.000 en 50.000 km geconfronteerd met de noodzaak van vervanging van stalen kogellagers. Kan dit nou niet anders? Zeker, gebruik keramische lagers.
Keramische lagers gaan rond 10 x langer mee dan stalen kogellagers. Ze roesten niet, zijn elektrisch niet geleidend en lopen heel licht. Momenteel ben ik in gesprek met Boca in de VS over de vraag welke kwaliteit keramische lagers je het beste kunt kopen? Boca bericht me:

Hello Wim,
Thank you for your email. The bearings you ordered would work well in your bicycle. The standard ABEC rated bearings will work well, the higher ABEC rated bearings would be better for higher RPM applications. Please let me know if there are any other questions.
Michael Rudinsky

De discussie is toegespitst op de technische verschillen tussen ABEC1, ABEC3 en ABEC5 lagers.
Hoewel nu duidelijk is dat ABEC1 lagers meer dan voldoende zijn voor gebruik in fietsen, worden er toch veel ABEC5 lagers verkocht. ABEC 5 lagers zijn 25 tot 60% duurder dan ABEC1 lagers. Dit lijkt te worden aangejaagd door de skatewereld. Maar daar begint ook door te dringen dat hoge ABEC waarden puur theoretische voordelen opleveren. Omdat de hoge ABEC waarden een hogere precisie en geringere speling beloven is het goed te kijken om welke precisie en speling het nu eigenlijk gaat. Is de radiale speling in een ABEC1 lager minder dan 1/100 ste millimeter, in een ABEC5 lager is die speling 1/150 ste millimeter. De hogere precisie en kleinere speling zijn feitelijk alleen van belang bij extreem hogere toerentallen tot 35.000 omwentelingen per minuut. Zelfs een skater moet al 390 km per uur rijden om met die kleine wieltjes aan die hoge toerentallen te komen. Met onze fietsen is dit alles totaal onbelangrijk. Overigens is de ABEC waarde maar één van de tientallen eigenschappen van een lager die door ABEC niet worden geregeld.
Ik zal samen met Hans van Vugt een totaal pakketje samenstellen van keramische lagers die bijv. in een Quest kunnen worden toegepast. Als Elan die in grotere hoeveelheden inkoopt kan eenieder deze lagers goedkoper bij Elan kopen dan zelf importeren uit de VS. Misschien zijn in de nabije toekomst deze lager- en kettingwielsets als optie te bestellen bij Velomobiel.nl.

In de levering voor mijn Quest waren de keramische lagers voor het kettingwieltje los meegeleverd, althans zo leek het. Ymte zou de lagers vervangen en en passant twee busjes draaien omdat de keramische lagers een 2 mm groter as gat hadden.
Ymte heeft dit gedaan en de lagers in mijn Quest ingebouwd.
Vanmorgen ben ik bij de wedstrijden in het Velodrome in Sloten. Hans van Vugt, altijd bezig voor zijn rijders en rijdsters, vertelt me dat hij de keramische lagers al in het TerraCycle wieltje had gemonteerd. .... Oops ....
Dit betekent dat nu de keramische lagers eruit zijn gehaald en de originele stalen kogellagers er weer in zitten. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ymte zal de lagers omwisselen.
Mijn Quest is al klaar en kan nu al worden afgehaald.

Ritje Purmerend en scherpstelling Canon G10

Na de spannende veiling van vanmorgen komen Kees van Hattem en Sebastiaan Talsma, Kees met zijn Quest, Sebastiaan met zijn rode Mango naar De Woude. Kees heeft de veiling thuis gevolgd tot 7500 euro, Sebastiaan, hij woont in het dichtbij gelegen Driehuizen, tot 8000 euro.
De beide mannen zijn benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.
Sebastiaan heeft geboden op Quest 149 van Pierre Wichers. Vanavond heb ik nog even contact met Pierre over zijn, hoe zeg ik dat nou aardig, niet optimale advertentie.
Na de koffie is een ontspannend ritje wel prettig. Kees stelt voor naar Purmerend te rijden, heen langs de Starnmeerdijk, terug langs de Zuiddijk van de Beemster.
Het is ruim 8 gr. C., zonnig en een windje 3 - 4 Bft uit het zuidwesten. De schuimkap blijft onderdeks en dat gaat gelukkig prima.
Na een kalme start stampt Sebastiaan ons voorbij en gaat echt hard. Ik vind ruim in de 40 km/u voor een Mango heel hard. Dan gaat ook bij Kees en mij het gas erop en blijkt dat het rijden van deze snelheden al vrij gemakkelijk gaat. In Purmerend maken we een rondje en stoppen we even. We krijgen belangstelling van een gezin en ook Kees ontmoet de ons bekende Joep.
Tegen wind gaat Sebastiaan een nog steeds stevige 35 km/u. Dat is wel serieus trapwerk.

Ik wil wat testopnamen maken met de Canon Powershot G10. Tot nu toe had ik de scherpstelling ingesteld op alleen een vast venster in het midden van het beeld. Voor vrijwel alle opnamen OK, maar als je bijv. een foto maakt van een tweetal mensen wil de scherpstelling wel eens te ver naar achter liggen. Dit is goed te zien op de foto van Marjolein en mij op de pont.
Daarom stel ik de camera nu in op Aiaf. Hierbij kijkt de camera naar meerdere punten in het beeld en bepaalt dan zelf de optimale focus. Bij vrijwel alle opnamen doet de camera precies wat ik wil. Mijn vrees dat als de neus van de Quest in beeld komt de camera hier op zal scherp stellen, wordt gelukkig niet bewaarheid. Neem ik mijn eigen hoofd voor een flink deel in beeld dan kom ik er keurig scherp op. Met de neus voor een kwart in beeld en een normaal beeld daarboven, levert een scherpe opname in de verte op. Prima dus, Aiaf blijft vooralsnog de instelling.

Biedingen op Quest 237 en site bezoek

De biedingen op Quest 237 staan in onderstaand overzicht.
Zaterdag 21 februari om 12.00 uur, vandaag dus, loopt de veiling af. In principe zal ik proberen ieder hoger bod hier te vermelden. Uiteraard zal ik eerst de bieders via email op de hoogte brengen.

Quest 237 blijft in Nederland en is verkocht voor 8200 euro. Leek het er aanvankelijk op dat er minder belangstelling was dan vorig jaar, na 11.30 uur begint het bieden dan toch op gang te komen. De bieders kwamen uit Japan, Engeland, België, Zwitserland, Duitsland en Nederland.
Eén Nederlandse bieder bracht zijn eerste bod pas uit om 12.18 uur. Dat is echt lef hebben. Na een telefoontje met hem blijkt dat zijn computer niet goed werkte en hij het eerste bod pas heel kon uitbrengen. Uiteindelijk is dit de nieuwe eigenaar van de fiets geworden. Aardig detail is dat deze bieder ook vorig jaar al meebood op Quest 195. Hij was toen de op één na hoogste bieder met 9.000 euro.

Een aardig detail is ook het bezoek aan mijn blog ten tijde van het aflopen van de veiling. Rond 12.00 uur zijn er binnen een uur maar liefst 200 pageviews. Kennelijk leeft het wel in velomobielland.

5000 29-1 (F)
5600 29-1 (M)
6250 31-1 (S)
6500 30-1 (J)
6600 13-2 (D)
6700 16-2 (R)
7120 21-2 (F) 01.34
7200 21-2 (K) 11.50
7200 21-2 (T) 11.51
7400 21-2 (M) 12.00
7500 21-2 (M) 12.07
7777 21-2 (F) 12.09
8000 21-2 (M) 12.14
8100 21-2 (F) 12.21
8100 21-2 (H) 12.23
8200 21-2 (H) 12.30

Paard op hol

Vanmiddag rij ik van pont Buitenhuizen, tot waar ik Marjolein van Schoot begeleidde, langs de Nauernase vaart naar De Woude. Voor me uit draaft een paard met amazone op een onverhard pad naast de weg. Normaal toeter ik van vrij grote afstand om de ruiter te waarschuwen, ze kan me immers niet zien aankomen. Dat toeteren lukt even niet, de stekker is uit de batterij geschoten.
Dan maar rustig naderen en de amazone aanroepen. Nog voor ik kan roepen, ziet het paard mij aankomen. Het kijkt schichtig om, rent de rijbaan op en ..... slaat op de vlucht. De berijdster blijft er gelukkig op zitten. De amazone krijgt het dier weer onder controle en de combinatie stapt, wel nerveus, voor mij uit. Als ik weer in de buurt komt neemt het beest opnieuw de benen en met hoge snelheid gaat het er weer vandoor. Dat kan zo nog wel even duren, aan de rechterkant ligt de vaart, links een schuin talud met een sloot.
De amazone besluit nu koste wat het kost haar rijdier tot stoppen te dwingen. Direct draait het paard zich naar mij toe maar blijft opgewonden bewegen. Nu ben ik binnen spreekafstand en dat lijkt te helpen. Ik steek de camera weer uit de schuimkap en .... het paard draait zich weer en wil opnieuw vluchten.
De dappere amazone houdt de teugels kort en vast in de hand. Al pratend met haar kom ik dichterbij en kan na een kort gesprek langs het toch wel bange paard rijden. Direct draait het paard, dat het inmiddels in zijn broek heeft gedaan, zich achter me en loopt vrijwel meteen achter me aan. Dit gedrag stelde ik tijdens mijn paardenoefeningen in de manege in Egmond ook al vast.
De berijdster is blij dat ik het zo rustig doe en bedankt me uitvoerig.

Marjolein van Schoot op bezoek

Vanmorgen komt Marjolein van Schoot op bezoek op De Woude. Ze is bezig met een rond toer door Nederland. Frans is in Oost Europa om een groot fietsevenement te organiseren. Nadat ze eerst bij Paulus den Boer heeft verbleven, is Marjolein de laatste twee nachten bij Jack en Marita Dekker in Grootebroek onderdak geweest.
Vandaag is ze op doorreis naar Ter Heijde in het Westland. Drie kwartier vroeger dan gepland zitten we aan de koffie. Na de lunch rijden we samen naar pont Buitenhuizen. Ondanks dat ze nog een hele afstand moet afleggen, wil ze graag de omweg via de mooie Zeedijk naar de pont rijden. Het regent behoorlijk en alles ziet grijs. Marjolein geeft geen krimp en blijft lachen.
Op de pont keer ik mijn fiets om er straks weer af te kunnen rijden. De pontbaas snapt er niks van.
Ik maak een paar foto's, wens haar een heel goede reis en neem afscheid van Marjolein.
Op de terugweg langs de Nauernase vaart rij 'k een amazone achterop. Dat gaat niet helemaal zonder problemen.
Zie de volgende post.

De Woude Dronten Velomobiel.nl v.v. (2)

Na de lunch gaat Theo met Kees' Quest aan de slag. Daar blijkt een al lang bestaand probleem, een verbogen derailleur, na enig zoeken opgelost te kunnen worden. Kees krijgt ook een derde lager in de achteras van zijn Quest.
Jan Wijnen, een voor ons nieuwe medewerker gaat aan de slag met mijn fiets. Eerst wordt de achterbrug uitgebouwd en krijgt de geplande versterking. Daarna wordt de linker voorpoot uitgebouwd. De eerdere vervanging van de naaf, heeft niet het gewenste resultaat opgeleverd. De linker rem hapt soms en maakt een snerpend geluid dat op 50 meter afstand is te horen. Het blijkt dat de remschoenen zijn 'verglaasd', een gevolg van overhitting tijdens de afdalingen in Giessen. Ook zit de remhevel los. Er komt een nieuwe ankerplaat met nieuwe remschoenen op. Het remmen blijkt even later als vanouds te zijn. Niet geweldig krachtig, maar nu in elk geval regelmatig en zonder door merg en been gaande herrie. De nieuwe eigenaar krijgt over twee weken een sublieme Quest :).
De plastics van mijn nieuwe Quest zijn al binnen en liggen hoog en droog op zolder.
Tussendoor is er zoals altijd tijd om wat bij te praten. Interessant voor veel wachtenden op de orderlijst is dat er nu een nieuw productiedoel is: 100 Questen per jaar. Ymte zegt het ietwat bescheiden, maar ze zijn vastbesloten dit te halen.
Ook staan er weer leuke nieuwe dingen op stapel zoals o.m. de twee-mans Quest en, liefhebberij van Allert, de stroomlijn om zijn motorfiets. Wat mij direct opvalt zijn Quest wielen met schijfremmen. Deze blijken uitsluitend op de twee-mans te worden gemonteerd. Ook is er soms wel iets nieuws dat niet ontkomt aan het nieuwsgierige oog van deze schrijf grage blogger. Uiteraard wordt daar, in dit geval na een extra telefonische verificatie, niet over geschreven.
Inmiddels blijkt de nieuwe SuperNova E3 LED lamp van Elan in Dronten te zijn gearriveerd. Aangesloten op een 6 V accu geeft deze lamp onvoorstelbaar veel licht, nog veel meer dan tijdens de test van Hans Wessels en Rob Jansen. Dit komt door nieuwe elektronica die het rendement van de bijna 4 Watt LED sterk verbetert. Overigens is dit verbruik praktisch gelijk aan dat van de Inoled Extreme meldt Theo. De bundel van de E3 is misschien nog niet volmaakt, er zitten aan de bovenkant als het ware drie afgevlakte halfronde bogen, maar de lamp geeft zoveel licht, vooral ook in de bermen dat ik er al helemaal blij van wordt. Ik maak een foto van het werkelijk minuscule lampje. Deze foto gaat hierbij in zwart-wit. Waarom? De achtergrond wordt gevormd door de nieuwe Quest van Wilfred van Norel. De fiets is pas gespoten en ziet er prachtig uit. Wilfred heeft het zelf nog niet gezien en dus denk ik dat het niet aan mij is om dit in geuren en kleuren aan den volke te tonen. Ok zo Wilfred?
Ook de keramische lagers en het 13-tands Terracycle kettingwieltje zijn van Elan binnengekomen. De lagers blijken de classificatie ABEC 5 te hebben, dat is het allermooiste spul dat te koop is.

Om vier uur is alles klaar, al zal na vertrek blijken dat de snelheidsmeter het niet meer doet, en zetten we koers naar het 'oude land'. Rijdende voort stel ik de schermweergave van de Garmin Oregon zo in dat ik toch weer een snelheidsweergave heb. In Lelystad rij ik voor de tweede keer lek, nu rechts. Door Lelystad mag ik weer voorop rijden, op de dijk neemt Kees weer over. Als we ruim halverwege zijn gaat de snelheid er bij Kees helemaal uit. Ik vraag of ie moe is en daar lijkt het wel op. Kees vraagt me voorop te rijden en net onder de 30 km/u blijft Kees goed volgen. Als we de dijk overrijden en aan de andere kant de lichtjes van Enkhuizen te zien krijgen, zegt Kees het een verademing te vinden. Hij rijdt weer naar voren en met ruim in de dertig komt de gang er weer lekker in. We stoppen even voor een broodje en wat drinken alvorens we de laatste 45 km in het donker gaan rijden. De tegenliggers, het fietspad ligt links van de weg, maken het soms flink lastig om nog wat te zien. Echt gevaarlijk zijn fietsers die met een zwarte fiets, een zwarte jas en zonder licht zonder aankondiging uit het duister opdoemen. Gelukkig is het helder en droog.
In Avenhorn, ons gezamenlijke vertrekpunt, nemen we afscheid van elkaar. Ik vergeet helaas Kees nog een prettige dag te wensen bij het huwelijk van zijn dochter morgen. Het laatste stuk gaat onder meer door de Mijzenpolder. Geen verlichting en geen strepen op de weg. De Inoled Extreme kan dit voor mij onvoldoende verlichten. De SuperNova E3 zal dit straks zeer veel beter gaan doen.
Om kwart voor acht rij ik de Quest zijn warme nachtleger weer binnen.
Aan een prachtige fietsdag is een eind gekomen. Ik laat een warm bad vollopen en doezel heerlijk weg.
190 km

De Woude Dronten Velomobiel.nl v.v. (1)

Vanmorgen ziet het er niet aantrekkelijk uit om te gaan fietsen, zeker niet een kleine 200 km naar Dronten. Het heeft een paar centimeter gesneeuwd en dikke sneeuwbuien trekken precies over de route die 'k nog moet afleggen. Niet zeuren, met een kreet 'ik doe voorzichtig hoor' stel ik mijn vrouw gerust.
Op het fietspad is het één en al sneeuwprut en vooral kletsnat. De toch wel ver versleten Avocet bandjes krijgen er van langs. In Graft, nog maar 7 km onderweg, is mijn linker voorband lek. Het sneeuwt volop en in mijn haast om weer in de Quest te komen is de nieuwe binnenband kennelijk niet goed in de buitenband terecht gekomen. Met een enorme knal explodeert de binnenband en in het rustige dorpsstraatje verschijnen verwonderde blikken voor de ramen. De tweede en laatste binnenband gaat er wel goed in en de reis gaat verder.
In Avenhorn wacht Kees van Hattem en samen rijden we over besneeuwde en natte wegen richting Enkhuizen. Het is inmiddels prachtig zonnig weer en de beloofde Bft 5 zijn een prima windkracht 3 tot 4 geworden. Vlak voor de Houtribdijk genieten we van Kees' koffie met appeltaart. Dan gaat het met een flinke snelheid van tussen 35 en 43 km/u richting Lelystad. Vielen er eerst sneeuwklompen van Kees' Quest, nu wordt de gesmolten sneeuw als een watergordijn omhoog geslingerd. Kilometers lang rijden we naast elkaar, tegenliggers zijn er immers niet.
Net voorbij de helft van de dijk rijdt ook Kees lek. Een mooi moment om de schuimkap te verwijderen. Het aflezen van de GPS met de kap eraf is in Lelystad wat makkelijker. Het verschil in helderheid tussen een in het gezicht staande zon en de duisternis onder de kap is voor mij te groot. Op volle snelheid maak ik een paar foto's van mezelf, met en zonder kap. Opvallend hoe goed de Canon G10 dat toch doet.
Het rijden door Lelystad is eenvoudig met een GPS track. Om kwart voor één rijden we voor bij Velomobiel.nl. De mannen houden lunchpauze en wij schuiven aan en genieten van onze boterhammen en fruitbakje.
Wordt vervolgd in deel 2

Buiig rondje

Vanmiddag even een rondje Schermer. Het weer is fris, 3 gr. C. en een west-noordwesten wind kracht 4 Bft. De buienradar zegt me dat het kan vriezen of dooien, wat de buien betreft dan. Geen nood, in de Quest zit je goed beschermd tegen de elementen. Via Graft rij ik naar Noordeinde en Groot-Schermer. Dan linksaf bij de drie molens en langs het heerlijke fietspad langs de Noordervaart gaat het richting Alkmaar. In de verte zie ik enkele buien aankomen. Eén bui bevindt zich boven Heerhugowaard. Op het bloembollen areaal ten noorden van de vaart is de grond bezet met stro. Dit licht in het zonlicht mooi contrastrijk op tegen de donkere regenwolken.
Een foto is snel gemaakt, ik hoef er de Quest niet eens voor uit en snel rij 'k door om te proberen de regen vòòr te blijven. De eerste ijzige druppels petsen me even later toch om de oren. Het is een mooi gezicht om het water van de neus van de Quest af te zien parelen.
Het super fietspad langs het Noord-Hollands kanaal nodigt, met de wind iets achterlijker dan dwars, uit tot stevig doorrijden. 40 km per uur kost dan ook maar weinig inspanning. Wachtend voor het rode licht op het viaduct over het kanaal krijg ik de laatste bui op mijn kop. Diep weggedoken in de Quest prijs ik me gelukkig met een velomobiel onderweg te zijn.
Morgen rijden Kees van Hattem en ik naar Dronten. Kees om iets te laten doen aan zijn achteras en tandwielen, mijn Quest krijgt de meest recente modificatie aan de achterbrug.

Rondje Volendam

Vanmiddag is het lekker fietsweer. Een graad of 3, een zonnetje en een windje 3-4 Bft uit het westen.
De rit gaat langs bekende paden naar Volendam. Met de wind in de rug rijdt het heerlijk licht en Volendam komt na drie kwartier al in zicht. Op de dijk is het al druk en is het laveren tussen de wandelaars. Bij hotel Spaander loop ik naar binnen om mijn lege waterzak te vullen. Binnen vraag ik of ik mijn zak met een litertje water mag vullen. Dat mag ik niet, mevrouw wil het zelf doen. Ze houdt de zak onder een bierpomp en langzaam loopt de zak vol. 'Maarre... mevrouw, is het wel water?' Ze moet lachen en begrijpt mijn vraag. Het is inderdaad water.
Via Edam volg ik de IJsselmeer dijk tot aan Warder. Het valt me op dat er nog veel ijs op het IJsselmeer ligt. Ook aan de voet van de dijk ligt nog veel ijs en sneeuw. Ik maak een aardig fotootje van een flink aantal kuifeendjes. Het lijkt wel Antarctica zegt mijn vrouw.
In Warder verlaat ik de IJsselmeer dijk en rij naar Oosthuizen. Terwijl ik op de brug sta komt van rechts Ben van den Boogaard met zijn Alleweder aan rijden. We wisselen een paar woorden en Ben gaat richting Purmerend.
Via Schermerhorn en Driehuizen is de rit na 65 km ten einde.

Verkenner voor Fietsersbond

Theo van Soest is voor de Fietsersbond de doorgaande fietsroutes in Noord-Holland in kaart aan het brengen. Theo is bij de overgang van de Huygendijk richting West en Noord ten zuiden van Heerhugowaard, de weg kwijt. Of ik dit in kaart wil brengen. Natuurlijk wil ik dat. Kees van Hattem, hij kent als Heerhugowaarder de situatie nog beter dan ik, gaat mee. Eerst maar even bij Kees langs. Tijdens de koffie willen maar liefst drie rode katers tegelijk bij me op schoot. Als dat niet via de tafel lukt probeert één het vanaf de vloer. Het fijne tricot van mijn wielrenbroek vindt dat niet prettig en Kees bonjourt het katten trio naar buiten.
Hoe ga ik dit nou aanpakken? De Garmin Oregon GPS biedt uitkomst.
We starten steeds vanaf de Huygendijk, dat is in ieder geval de toe leidende weg. De huidige GPS track wordt gewist en we rijden de route langs het nieuw aangelegde fietspad tot onder de dubbele brug van de Provinciale weg. Eerst leggen we de route naar Alkmaar Oost vast. Onderweg maken we bij afslagen foto's. De tweede route, waarbij de GPS track van de eerste route wordt bewaard, start weer op het fietspad van de Huygendijk. Nu rijden we de route richting west om te stoppen bij de afslag naar òf de oprit van de brug in de Nollenweg, òf als je ervoor kiest linksaf te slaan, dan de route naar het noorden te rijden. Als laatste rijden we een route vanaf de Huygenweg aan de westelijke zijde van de Provinciale weg door de zuidelijker gelegen nieuwe tunnel onder de Provinciale weg. Deze weg leidt naar een prachtig nieuw geasfalteerde weg naar het zuiden richting het Noord-Hollands kanaal en uiteindelijk naar De Woude.
Kees rijdt nog een stuk mee tot aan de weg naar Stompetoren. Hier scheiden onze wegen.
Thuis laadt ik de tracks in Trailrunner en maak schermafdrukken. Er is in Trailrunner een knopje die dezelfde track direct in Google Earth toont. De bijgaande schermafdrukken laten de route zien vanaf de Huygendijk, onder de Provinciale weg door en dan naar de oprit van de brug in de Nollenweg.

Het licht gaat aan

De keus welke lamp er in mijn nieuwe Quest komt is nog niet helemaal duidelijk. Eén Inoled Extreme is niet voldoende voor mij als één-ogige. Ik mis uiteraard al de mogelijkheid om diepte te zien, als er dan ook nog een beperkte hoeveelheid licht voorhanden is, wordt het er niet veiliger op.
Hans Wessels heeft een test gedaan van een aantal in aanmerking komende lampen. Rob Jansen heeft de bijgaande foto's gemaakt. Het steeds na elkaar zien van afbeeldingen geeft geen goed overzicht van de verschillen. Het menselijk oog corrigeert razendsnel verschillen in helderheid. Hierdoor lijken, op de uitersten na, veel lampen om en nabij even helder.
Mijn oog was gevallen op de B&M IQ speed omdat die mij helderder leek dan de Inoled Extreme. Ymte haalt mij, op niet mis te verstane manier, uit mijn droom en verklaart dat de Inoled Extreme en de B&M IQ speed vrijwel even helder zijn.
Twee B&M IQ lampen geven natuurlijk een dubbele hoeveelheid licht maar is duurder en lastiger mooi in te bouwen. De IQ is wel zuiniger dan de Inoled en de IQ kan ook op een zuinige stand branden. Dat plaatje heb ik ook opgenomen in het vierluik. Van die gedimde stand ben ik niet erg onder de indruk. Is wel een aardige dagrij verlichting, maar daar kunnen kleine LEDs die Velomobiel.nl vaak al inbouwt ook voor dienen.
De Supernova E3 met asymmetrische lens zou ook een heel goede kandidaat kunnen zijn. Daarom heb ik de drie lampen maar eens op één plaatje gezet. De verschillen zijn nu goed te zien en best wel groot. De Supernova E3 geeft veel meer licht en vooral veel meer licht in de bermen. Het lichtbeeld van de E3 is iets minder egaal dan dat van de andere twee lampen, er is ook wat kleurverschuiving, maar de helderheid en breedte van de bundel maken veel goed. Veel velomobilisten gebruiken naast hun koplamp extra lampen in de buurt van hun spiegels om de berm te verlichten, vaak hard nodig als je door tegenliggers wordt verblind. Het lijkt er op dat de brede bundel van de E3 dit probleem kan oplossen.
Ik denk dat ik dit lampje, het ziet er technisch ook heel fraai uit met een rond frontaal oppervlak van slechts 4 cm, maar een kans moet geven.

Binnenbanden

In de loop van de tijd heb ik een en ander geleerd over binnenbanden. Diverse merken zijn de revue gepasseerd, maar er is geen fabrikant die dit beter doet dan Schwalbe. Een klein puntje van kritiek is wel dat zij soms binnenbanden adviseren voor buitenbanden waar dit absoluut niet kan. Zo zegt Schwalbe dat een SV13 binnenband in een buitenband kan van 2.50 inch. Dat levert geheid mooie knallen op, maar is natuurlijk niet de bedoeling. Een foto van een geëxplodeerde SV13 die in een Super Moto tot ontploffing kwam gaat hierbij.

Schwalbe heeft een enorme keus aan binnenbanden, met alle mogelijke ventielen. Gebruikte ik voorheen nog wel eens Hollandse ventielen, momenteel zijn het nog uitsluitend Franse ventielen. Deze ventielen hebben geen losse onderdelen die je makkelijk in het gras of duisternis kwijt raakt.
Een nadeel van dit ventiel is wel dat de band - langzaam - leeg kan lopen als je het kleine ringetje boven op het ventiel niet vast draait.

Welke moet je nu kiezen? Onderstaand lijstje is nu voor mij de heilige graal. Doe er je voordeel mee.

SV6a voor 20" voorbanden tot maximaal 1.5 inch breed, zoals Stelvio. Gewicht 65 gram
SV7c voor 20" voorbanden tot maximaal 1.75 inch breed zoals Primo en Avocet. Gewicht 95 gram
SV14 voor 26" achterbanden tot maximaal 2.00 inch breed zoals Kojak. Gewicht 130 gram
SV13F voor 26" achterbanden tot maximaal 2.50 inch breed zoals Perfect Moiree 54 en Super Moto. Gewicht 185 gram

Ritje Wijkerpolder

Vanmorgen rij ik Marian naar de autospuiter. Ze heeft weer een keer gebotst en wij gaan haar gerepareerde botsautootje ophalen :).
Op de terugweg, ik ben al afgeslagen naar de pont, zie ik een gele Quest richting Wormerveer rijden. Kees van Hattem misschien?. Even het gaspedaal gevloerd en in enkele seconden is de Quest ingehaald.
Kees heeft wel zin in een espresso en we staan even later samen op de pont.
Er moet nog een gerepareerd statief in Castricum worden opgehaald en Kees wil wel mee. Rechtstreeks naar Castricum is natuurlijk een stukkie van niks. Daarom een rondje langs de Wijkerpolder.
Via Wormerveer rijden we langs de Nauernase vaart om even later het Noordzee kanaal te bereiken. Al snel is de bivakmuts te warm en ik verwissel deze voor de pet en fleece hoofdband. Even voorbij pont Buitenhuis slaan we rechtsaf om over de prachtige hoge Zeedijk te rijden. Een vrouwtjes buizerd zit op een stalen paal in de berm en blijft lang zitten, schitterend dier.
Langs enkele forten van de Stelling van Amsterdam en het Luchtoorlog museum rijden we al slingerend over de dijken naar de Provinciale weg Krommenie - Uitgeest. Dan gaat het richting Castricum waar Kees de jeugd op het Uitgeester weggetje met veel getoeter aan de kant weet te krijgen. Sommige meisjes zijn kennelijk aan het SMS'en, ze gaan tenminste al fietsend helemaal op in hun mobieltje. Ze schrikken zich dan ook rot als er plotseling twee van die gekke gele bananen in beeld verschijnen.
Na het ophalen van het statief rijden we via Limmen naar het pontje in Akersloot. Konden we vanmorgen de pont niet gebruiken in verband met een kapot lager, nu is ie weer in de vaart.
Kees gaat linksaf naar Heerhugowaard en ik rechtsaf naar De Woude.
Mooi fris ritje.

Quest 237 te koop

Te koop / for sale / zu verkaufen: Quest 237 26". De fiets is nu 11 maanden oud en in nieuw staat. Geen krassen, geen schade, gewoon als nieuw. De uitrusting van de Quest bestaat uit: -Quest 237 type 26", afleverdatum 15 maart 2008, kilometerstand rond 6.000 km. -Alle standaardzaken als verstelbare Inoled Extreme verlichting, Cateye 8 computer, pomp, reservebanden e.d. zijn aan boord. Voor uitgebreide specificaties kijk op www.velomobiel.nl. Extra uitrusting: -Keramische voorwiel lagers (4), Keramische achterwiellagers (3) keramische kettinggeleidewiel lagers (2) -Luxeon LED clignoteurs met schakelaar op stuur. De helderheid is fantastisch en het ziet er schitterend uit. -Elektrische claxon met drukschakelaar op het stuur -2 B&M spiegels -53-tands tandwiel in crankstel. - Speciale vering, half hard, half zacht. -Nieuwe Ventisit mat. -De Quest is versterkt ter plaatse van de tunnel achter het hoofd. Dit om haarscheuren door knijpende ‘belangstellenden’ te voorkomen. De Quest heeft alle vernieuwingen die afgelopen jaar standaard zijn geworden, zoals bediening van claxon en richtingaanwijzers op het stuur, reeds aan boord. Ook de nieuwe achterbrug is aanwezig. Velomobiel.nl geeft op deze Quest een vol jaar garantie, gelijk aan een nieuwe fiets. Deze schriftelijke garantie van Velomobiel.nl wordt met de fiets meegeleverd. De Quest krijgt voor aflevering van Velomobiel.nl een grote beurt. Daarna gaat de één jaar volledige Velomobiel garantie in. De fiets wordt op mijn kosten op de juiste lichaamslengte ingesteld door Velomobiel.nl. Quest 237 wordt bij opbod verkocht. Ik nodig je uit om een bod te doen per email op aerocam@xs4all.nl. Bij iedere hogere bieding worden alle bieders geïnformeerd. De biedingstermijn sluit op zaterdag 21 februari a.s. om 12.00 uur. Ik behoud me het recht voor om de biedingstermijn te vervroegen of verlaten. Indien na 12.00 uur het bieden nog doorgaat, wacht ik 10 minuten. Als er binnen die 10 minuten geen nieuwe hogere bieding wordt uitgebracht, sluit de veiling. Een aanbetaling van 10% van de winnende biedingprijs moet voor de levering worden voldaan. De Quest is uitsluitend gebruikt voor meestal langere fietstochten met mooi weer, er is geen woon-werkverkeer mee gedaan. Ook aan enkele wedstrijden heb ik meegedaan. Mede dank zij de eerste klas uitvoering met onder meer keramische wiellagers, heb ik bijv. op Texel de tijdrit van 41 km gereden met een gemiddelde snelheid van 49,25 km/u. Let op, ik ben dan 60 jaar. Alle fietstochten heb ik beschreven op mijn weblog op http://wimschermer.blogspot.com/ Een complete webpagina met foto's van Quest 237 vind je op http://tinyurl.com/c2ms4x. Deutsche bieter finden auf http://tinyurl.com/c2ms4x eine komplette Deutsche beschreibung. Levering vind plaats in Dronten bij Velomobiel.nl op zaterdag 28 februari 2009. Wil je de Quest vooraf bekijken, maak dan aub een afspraak op aerocam@xs4all.nl. De levertijd van een nieuwe Quest is nu 4 jaar

Nieuwe Quest komt 28 februari a.s.

Zaterdag 28 februari a.s. wordt mijn vijfde nieuwe Quest afgeleverd. Na de 122, 153, 195 en de huidige 237 volgt er een nu nog onbekend nummer.
Mijn wensen lijstje heb ik met Ymte doorgesproken en problemen lijken er niet te verwachten. Het lijstje ziet er als volgt uit:
- Licht versterkte tunnel achter het hoofd
- 2 extra klittenbanden in de fiets en aan de schuimkap ter hoogte van de spiegels
- Vering zoals altijd, helft hard, helft zachte veerelementen
- Achterverlichting en remlicht uitsluitend LEDs
- Voorverlichting: 2 x B&M IQ speed en dagrijverlichting
- Dubbele richtingaanwijzer LEDs
- Keramische lagers in alle wielen, 4 voor de voorwielen, 3 voor het achterwiel.

Het kettingwieltje onder de stoel zal ditmaal een keramisch Terracycle kettingwieltje worden. Dit levert een nog stillere kettingloop op. Verder worden zaken als het stalen draadje om het stuur op te houden, de banden en de pedalen geregeld zoals dit al jaren gaat.

Het liefst gebruik ik Li-ion accu's. Batteryspace heeft 7.4 volt 6000 MaH Li-ion accu's die maar 340 gram wegen. Ik heb een voorkeur voor deze:
http://www.batteryspace.com/index.asp?PageAction=VIEWPROD&ProdID=3856
Deze accu's hebben een voltage van 7.4, maar een piekvoltage van 8.4 Volt. Ymte bekijkt of de IQ speed dit kan verdragen. Mocht het niet kunnen dan zal de standaard accu van B&M of een andere NiMH accu meegeleverd worden.

Als de nieuwe Quest wordt geleverd zal de achterbrug van mijn huidige Quest nog een laatste modificatie ondergaan. De nieuwe eigenaar krijgt gewoon een Quest die praktisch helemaal nieuw is. Zelfs een schriftelijke garantie van een vol jaar zal worden meegeleverd.
Volgende week zal ik de verkoop bij opbod gaan organiseren.

Rondje Volendam met Kees

Vanmorgen rijden Kees en ik een rit naar Etersheim, Volendam en Purmerend. Het is redelijk zonnig weer maar de zuid-oostelijke wind van 5 Bft maken bij de temperatuur van 3 gr. C een gevoelstemperatuur van 9 gr. C onder nul. Optimistisch heb ik alleen de pet opgezet, fout. Al rijdend diep ik een hoofdband op en trek deze over mijn pet en mijn oren. Dit is beter en maakt het pal tegen wind richting Purmerend rijden prettiger.
Kees belooft koffie en appeltaart in Etersheim, een gehucht bij de IJsselmeerdijk. In de Beemster hebben we de Mijzenpolder aan de linkerhand. Ik maak een foto van een stolpboerderij achter de rietkraag aan de overkant van het water. Tijdens het fotograferen gaat de Quest door de wind vanzelf weer rijden. Als de camera weer onderdeks is mag de Quest alleen op de wind een stukje rijden. De fiets komt tot 10 km/u zonder trappen.
Via Beets bereiken we vlot de molen De Breek. De ontvangst is gemoedelijk, Kees is hier een vaste gast. De honden van de uitbaatster zijn geobsedeerd door mijn nieuwe voetverwarmers. De rode LEDs knipperen zo opvallend dat ook gasten in de Breek willen weten wat dat nou is. Ik leg uit hoe het werkt en waar het voor is. De appeltaart is super en na een half uurtje gaan we weer de kou in. Mijn fietshandschoenen waaien tientallen meters weg maar ik krijg ze weer te pakken, mede dankzij een wielrenster die er bovenop één gaat staan.
Na een korte fotostop bij de draaiende molen gaat het tegen wind richting Edam - Volendam. In Volendam kijk ik bij de juwelier naar een bloedkoraal ketting. Marian heeft eens gezegd dat ze zoiets nog wel een keer wil. Nou, de Volendammers hebben ze in alle maten en ... prijzen. Terwijl ik bij de juwelier binnen ben, maakt Kees vrienden voor het leven met twee schattige Chinese meisjes. Ik waag er ook een plaatje aan. Voor de verandering is het vrij rustig op de dijk, een foto met maar twee mensen, let op de visafslag links in beeld, is redelijk uniek.
Dan door naar Katwoude. Voor Monnickendam draaien we rechtsaf naar Ilpendam/Purmerend. Voor ons fietsen twee identiek geklede wielrenners. Hoewel het fietspad heel breed is hebben de mannen de hele wegbreedte in gebruik. Claxoneren helpt niks, nog maar een keer. Ook nu weer geen reactie. Pas als ik 5 meter achter de mannen rij en, zeer tegen mijn gewoonte, nog een keer een dreun op de toeter geef, haasten de mannen zich naar rechts. Even later herhaalt zich dit nogmaals als Kees langs de wielrenners moet. Ik zie ze wederom niet aan de kant gaan. Ik hoor Kees schreeuwen, niet echt de gewoonte van de gemoedelijke Van Hattem. Als Kees me inhaalt blijkt dat in ieder geval één man riep dat ie doof is.
Door Purmerend rijdt Kees voorop, hij is daar beter thuis, al geeft de GPS nog wel een omweggetje aan :)
Het laatste stuk gaat met de wind in de rug over de dijken richting De Woude. Kees heeft er nog zin in, want nu en dan tikt de snelheidsmeter 42 km/u aan.
Thuisgekomen hebben zowel Kees als ik een kop als een boei. Ik ben voor het eerst dit jaar, ondanks smeren met factor 50, licht verbrandt.
72 km.

Lichttest Hans Wessels en kompanen

Gisteravond heeft Hans met hulp van Rob Jansen voor de foto's en nog een paar mensen een lichttest uitgevoerd. Ik heb met Hans gediscussieerd over de opzet van de test. Hans gaat er van uit dat de lampen moeten werken aan de accu die hij aan boord heeft. Ik zou liever zien dat de lampen allemaal hun meest optimale voeding zouden krijgen, of minimaal de maximaal toelaatbare voeding. Daarmee kun je de lampen echt vergelijken. Nu is er een royale mix van voeding bronnen gebruikt. Dan kan het gebeuren dat een lamp als bijv. B&M Cyo op 6 Volt minder presteert dan de Inoled Extreme. Als de Cyo even later met de Son dynamo wordt getest presteert ie wel veel beter dan de Inoled. Op deze manier, vergeef me de conclusie, test je geen lampen, maar voedingbronnen.
Als vergelijk heb ik vier foto's van Rob Jansen, met diens toestemming, samengevoegd om een goed overzicht te krijgen.
De bovenste foto's zijn 1/3 diafragma overbelicht. Rob heeft de beelden gecorrigeerd en opnieuw geupload. De onderste foto's geven dit realistische beeld van de helderheid die je mag verwachten als je met zo'n lamp gaat rijden.
De kleine teksten onder de lampen zijn niet makkelijk te lezen, daarom hieronder om welke lampen het gaat
Links boven: B&M Lunotec IQ Cyo op 6V gel accu
Rechts boven: B&M Lunotec IQ Cyo op Son naafdynamo
Links beneden: Inoled Extreme op 6V gel accu
Rechts beneden: B&M IQ speed met NiMH accu's op max

Andere mobiele pomp en nieuwe Avocet

Een lekke band krijgen met een Quest of Mango is geen probleem. Band en binnenband eraf en de nieuwe combinatie erop. Thuis maar weer eens plakken. Inmiddels is de Kojak als reserveband uit de Quest verbannen. Het bandje is mooi compact op te vouwen, maar laat zich moeilijk in één keer mooi rond monteren. Een Avocet Fasgrip, deze band leg je in 20 seconden om, staat nu gewoon met gemonteerde binnenband helemaal achterin de Quest.
Elke band moet uiteraard ook weer worden opgepompt. Dat nu is met de kleine Sigma Lambdajet een pittige klus die al met al veel langer duurt dan het verwisselen van de band.
Daarom mag de kleine dappere Sigma niet meer meerijden en is er een ordinaire Halfords pomp, artikel nr 710.833, voor in de plaats gekomen. De Sigma weegt 400 gram, de Halfords 680 gram. Kost de Halfords pomp, afgelopen week in de ramsj voor 15 euro, maar weinig, de pompnippel wil op Franse ventielen niet werken. Kroone Liefting in Limmen, een goed bedrijf, heeft al een eeuw dezelfde werkplaats nippel in gebruik. Die kost 12 euro. Het draadeind sneuvelt onder de ijzerzaag en met een klemmetje zit de slang luchtdicht op de nippel. Die nippel blijft tot rond 5 bar aardig luchtdicht.
Weer een wens vervuld.
Van Peter White Cycles uit de VS komt een nieuwe Avocet Fasgrip binnen. Helaas meer vrachtkosten dan wat de band kost, maar wie mooi wil zijn moet pijn lijden.

Verlichting Quest

Eind maart komt mijn nieuwe Quest. Uiteraard kijk ik nu al welke spullen daar mogelijk op en aanmoeten. De Quest wordt standaard steeds completer, dus de extra's blijven beperkt. Wel zijn er flinke ontwikkelingen op het gebied van lampjes. Een goede test, met dank aan Ligfiets.net voor de link, is te vinden op:
http://yacf.co.uk/forum/index.php?topic=11751.0
De helderheid en de vorm van de lichtvlek van de 60 Lux B&M IQ CYO sport - zie foto - is heel overtuigend. Let goed op, dit is dus niet de B&M IQ Fly.Ik heb de plaatjes van de helderheid naast elkaar en op een zwarte achtergrond gezet om beter te zien wat de verschillen zijn. Opvallend is dat een veelgebruikte lamp, de Inoled Extreme, inmiddels door de recent uitgekomen generatie lampen al weer in de schaduw wordt gezet. Waarom de CYO twee keer is afgebeeld is mij niet duidelijk. Interessant is dat B&M de lamp wil uitrusten met een verlengkabel van 2 of 3 meter, een must in de Quest. Ik vraag vanavond via email aan B&M hoeveel volt de lamp maximaal kan hebben voor ie uitfikt. Ik lees zojuist het antwoord in de gebruiksaanwijzing, 7.5 volt. Da's wat lastig bij een 12 volt Quest.
Waarom nu weer een sterkere lamp? Met één oog zie je gewoon minder goed dan met twee. In het donker gaat dit nog meer op. 'De Wilma is nog weer veel sterker, dan neem je die toch?' Ik heb al eens een Wilma gehad, maar deze lamp verblindt zo ongelofelijk dat deze praktisch niet bruikbaar is.