VeloTilt toertop 1e versie

Vanmiddag fiets ik naar Enkhuizen. De harde wind maakt het op de hoge dijken van de Schermer nogal spannend. Als ik 36 km/u rij, voel en zie ik de Quest, ik hou op dat moment de benen stil, versnellen tot 40 km/u. Dat is wat veel van het goede en ik rem maar wat af.

Jan heeft weer mooie dingen gemaakt. De carbon verstijving van het voorframe voor Quest, Strada en Mango is bijna klaar en deze ziet er heel goed uit. Ik ben vooral benieuwd naar de eerste versie van de toertop. Jan heeft met schuimstrippen de pas gelamineerde top dicht gemaakt. We zetten de VeloTilt buiten en ik neem plaats in de fiets. Het zicht rondom is perfect. In de Quest zit ik zelfs nog dieper.

Voor een maximaal goede aërodynamische vorm is het zaak dat de wind langs de romp laminair blijft. Zoals de top nu is vlakt ie wat te snel af. Jan zal bovenop de top richting het vizier wat verhogen waardoor de luchtstroom, net als overal langs de romp, tot aan de schouders laminair blijft. Dit zal geen nadelig effect voor het zicht hebben.

Op bovenstaande foto is goed te zien dat er uitstekend over de neus van de VeloTilt kan worden gekeken. Een bijkomend voordeel is dat deze toertop lichter is dan de top met de grote kunststof ruit. Mooi is ook te zien dat het hoofd goed beschermd wordt door de hoge opbouw aan de achterzijde van de fiets. Als laatste zal er een dakje met vizier, een racekap dus, worden gemaakt. Dit dakje zal zo worden vormgegeven dat het altijd in de VeloTilt kan worden meegenomen.

VeloTilt passen toertop

Het is vandaag heerlijk fietsweer en de keuze om de Tesla te laten staan en te gaan fietsen is snel gemaakt. Ik maak zelfs een ommetje over de buitendijk van het IJsselmeer, schitterend uitzicht en een  perfecte weg. De extra  zes kilometer zoeven met een mooie snelheid onder de Quest door.

Jan en Jeroen hebben de onderzijde van de toertop gelamineerd. Nu moet de bovenkant worden gemaakt waarna later de racekap erop kan worden gemaakt. Jan heeft al strooklatjes aangebracht. Die blijken flink te hoog te zijn. We zetten de VeloTilt op zijn bok zodat ik met de voeten de pedalen kan ronddraaien. Jan bepaalt de hoogte van mijn knieën binnen de kap en legt dat vast. Het ziet er naar uit dat het uitzicht vanuit de fiets prima zal zijn.

Jan laat een proef zien met deelbare mallen. Deze mallen worden gebruikt om lastige vormen te maken. De mal wordt gemaakt door een ronde of anderszins moeilijke vorm in schuim te frezen. Daarna wordt de schuimkern voorzien van glasvezel en epoxy en ontstaan twee malhelften. Dan volgt een bijzondere werkwijze.

Nadat de carbon en epoxy in de mallen is gelegd wordt er een fietsband gewikkeld in plastic ingelegd. Dan worden de maldelen op elkaar gelegd, vastgeschroefd en de fietsband opgepompt. De band zet uit en drukt het carbon met de epoxy tegen de mal aan. Hier is bijvoorbeeld een zuiver ronde buis te maken maar ook een compleet voorframe voor een VeloTilt. En precies dat is de volgende klus. David ontwerpt een prachtig voorframe, Jeroen doet de sterkteberekeningen en Jan maakt de mallen en doet de lamineerklus.

In een volgende posting

Verschillende teams werken wereldwijd aan recordfietsen om te proberen het wereldrecord in Battle Mountain te verbreken. Dit record is nu in handen van Sebastiaan Bowier van het HPT team van de TU Delft. 

Het Britse Arion team van de Universiteit van Liverpool doet dit jaar voor het eerst mee en heeft een fraaie fiets ontworpen. Zij hebben mijn medewerking gevraagd om Schwalbe One banden te testen met de pendel. Dat ga ik komende week doen en de resultaten zullen hier gepubliceerd worden.

VeloTilt toer

De VeloTilt is een prachtig ontwerp. Het basisontwerp voorziet in een glooiend oplopende ruit die aansluit op de achterkant van de fiets. Dit zal ook de snelste versie zijn. Een bekend probleem bij zulke vlakke ruiten is dat het zicht al heel snel beperkt wordt door beslaan, regen en lichten van tegenliggers.

David Wielemaker ontwerpt, vooruitlopend op een beslissing om de VeloTilt commercieel te gaan bouwen, alvast een eerste versie van een toertop. Deze versie, alleen de top wordt aangepast, krijgt een lagere openklapbare kap met daarop  een racekapje met vizier. Het racekapje kan uiteraard meegenomen worden in de bagageruimte achter de stoel.

Op deze manier kan er toch geheel gesloten worden gereden. Bij slecht zicht kan het vizier iets open worden gezet waardoor het zicht te allen tijde goed blijft. Bij mooi weer kan het dakje eraf en eventueel een minivizier op de voorrand van de opening worden gezet. Dit minivizier moet zo worden gemaakt dat  de open achterkant geen windvanger wordt.

De werkzaamheden aan de romp lagen even stil i.v.m. studie van Jeroen. De komende week wordt de top gelamineerd.