Mijn nieuwe lichte Quest

Vanmorgen rijden Kees van Hattem, Wim de Vries en ik naar Dronten. Niet op de fiets, maar per auto met aanhanger. Wim heeft in Blik op de Weg de reportage gezien van Allert's gestroomlijnde motor. Het laatste deel van dat programma gaf een inkijkje bij Velomobiel.nl en Wim's belangstelling is geboren. Hij is gaan proefrijden in Strada en Quest. Het werd een carbon Quest.
Zouden we aanvankelijk gaan fietsen en Wim op de thuisreis begeleiden, als Wim een achillespees blessure en een niet helemaal lekkere rug blijkt te hebben, is het verstandig de 90 km naar Heerhugowaard niet met de Quest te ondernemen.
De nieuwe Quest ziet er prachtig strak uit en na enkele kleine aanpassingen aan de stoelinstelling rijdt de Quest voortreffelijk. Het op de Foldy-car tillen gaat door het lage gewicht makkelijk.
Ymte zegt dat mijn nieuwe Quest zojuist is gearriveerd. Het is een experimenteel exemplaar waarbij geprobeerd is een nog lager gewicht te krijgen. De totale body inclusief top weegt nog geen 9,5 kg. Dat kan, mits ik er natuurlijk geen al te zware onderdelen op wil, een Quest opleveren van 27 kg. Guus van Schoot heeft maar één vinger nodig om de top van de lichte Quest te dragen.
Even voor de duidelijkheid, deze Quest is vooralsnog niet te bestellen. Het kan zijn dat sommige delen te dun zijn en gaan resoneren. Ik mag dus proefkonijn spelen.
De kleine Quest staat in zijn vrijwel definitieve gedaante als model te pronken. De kleine ziet er heel mooi uit. Vooral de achterzijde is prachtig gemodelleerd naar de nieuwste inzichten op aero-dynamisch gebied. De tunnel achter het hoofd is hoger en breder dan van de Quest.
Kees doet inkopen en ook ik vul mijn voorraadje binnenbanden aan.
Wim is happy met zijn nieuwe Quest en na de koffie met appelgebak gaan we weer richting Noord-Holland.

25 kg Quest voor Ymte klaar. Nieuwe lagers

Vandaag rijden we naar Dronten, in principe om samen met Matthijs zijn nieuwe Quest op te halen. Ik rij met een iets andere agenda naar Dronten.
Kees van Hattem rijdt eerst naar Middenmeer om samen met Pé Koomen Matthijs Leegwater op te halen. Dat wordt voor mij, met de wedstrijd a.s. zaterdag in het vooruitzicht, een te lange rit. Ik rij rechtstreeks naar het begin van de dijk Enkhuizen - Lelystad.
Daar staat Jan Geel al te wachten. Even later komt ook Henk Katee van de brug terugrijden, hij wachtte iets verder op de dijk. Henk zal na een aanrijding zijn gehavende Quest voor reparatie bij Velomobiel.nl inleveren.
Als de groep compleet is gaat het met 35 km/u richting Lelystad. Matthijs rijdt tijdelijk in de Mango van de fam. Kastelein. Bij iedere trap waggelt het fietsje als een badeendje.
Enkele kilometers voor de sluizen in Lelystad geef ik gas en zie Pé meekomen. Ik versnel tot 60 km/u, je zou niet zeggen dat ik voor het vervangen van lagers naar Dronten onderweg ben. Dat wordt Pé te bar en hij wordt snel kleiner in mijn spiegels.

In Dronten wordt hard gewerkt om de nieuwe volledig van carbon gemaakte Quest voor Ymte voor de wedstrijden van komende weekend klaar te maken. Wij zijn er getuige van dat de Quest volledig klaar is en op de weegschaal wordt gezet. Zonder top komt er iets minder dan 22,5 kg op de digitale schaal. Met de top erop resulteert een 25 kg lichte Quest. Ymte maakt een eerste rondje en komt zeer tevreden terug.
Eind deze maand zal een Quest plug naar Tsjechië worden gebracht. De Tsjechische fabrikant zal er mallen van maken waarna de eerste carbon Quest uit Tsjechië kan komen.

Links voor hoor ik mijn wiellagers geluid maken. Hoewel het wiel nog behoorlijk licht rond draait, is het voor tussen de oren niet goed. De wiellagers zijn snel vervangen. Direct zie ik dat ook deze vol-keramische lagers door vervuiling met remstof niet meer optimaal functioneren. Afspoelen met water lost het probleem al op, maar ik kies er voor de lagers niet terug te plaatsen.
Ik heb tot nu toe de lichtste versnelling achter niet kunnen schakelen. Als het kapje eraf is blijkt dat ook inderdaad niet te kunnen. De kooi loopt vast tegen de polyester scheidingsplaat tussen wiel en cassette. Daarvoor moet de achterbrug eruit, het achterwiel moet enkele millimeters verplaatst worden.
De mannen hadden dit oponthoud niet verwacht en willen graag fietsen. Ook Pé kan niet veel langer wachten. Ik wens de mannen, en met name Matthijs, een fijne thuisreis en zwaai ze uit.

Als het achterwiel vrij draait blijken ook de achterwiel lagers niet helemaal stil. De achterbrug is er uit en het vervangen van de lagers is dan goed te doen. Een prettige bonus is dat de kleine scheefstand van het achterwiel ook aangepakt wordt. De fiets trok namelijk naar rechts en het is fijn dat dat verholpen wordt. Nadat de aanpassingen zijn doorgevoerd, loopt de aandrijftrein prima.

Na de thee rij ik om kwart over vier in mijn uppie noordwaarts. In Lelystad rij ik een twintigtal jonge amazones achterop. Als de paarden de Quest in de gaten krijgen spurten ze er vandoor. De jonge meisjes gillen het uit en jagen de paarden verder op.
De leidster verontschuldigt zich en vraagt me even stil te staan.

De wind is flink aangetrokken en vooral op de dijk staan de schuimkoppen op het IJsselmeer water. Mede dankzij de aanpassingen en de lichtlopende banden kan ik continue 32 km/u blijven rijden. Om precies kwart over zeven rij ik ons eiland weer op.

Carbon Quest

Velomobiel.nl leest mijn blog regelmatig. Al was het maar om te zien waarnaar nu weer vraag ontstaat :).
Ymte vertelt mij vanmorgen dat een lichte Quest nu wel degelijk in de pijplijn zit. Mijn wishful thinking is dus niet helemaal uit de lucht gegrepen.
Bij één van de eerstkomende reizen naar Tsjechië gaat er een harde plug van een Quest mee. De fabrikant in Tsjechië maakt daar dan mallen van en kan de productie een aanvang nemen. Dat betekent niet dat dat allemaal snel gebeurt. De Strada light kon ook pas gemaakt worden nadat de eerste set mallen afgekeurd moest worden.
De Strada van Monique Renssen is niet duur afgemonteerd en dus kan het nog lichter.

Een Quest kan ook 28 kg worden, bij een - kostbare - afmontage zelfs nog iets lichter. Van de gewichtsreductie neemt de body 4 tot 5 kg voor zijn rekening. Wordt de verstelbaarheid van het crankstel opgegeven en wordt ook de voor- en achterbrug van koolstof gemaakt, dan is een Quest van 25 tot 26 kg haalbaar.
De lichte Strada van Monique kost zo'n 1200 euro meer dan een standaard Strada. Een vergelijkbaar uitgevoerde lichte Quest zal dezelfde of een iets hogere meerprijs kennen.
Wordt het onderste uit de kan gehaald, met carbon voorbrug, geen crankstel verstelling en een carbon achterbrug, dan zal de meerprijs wel verdubbelen.
Wij moeten alleen nog wel een klein jaartje geduld hebben.
Ik wacht voor mijn volgende Quest in elk geval op een carbon versie.

Bij de foto's:
Carbon panelen in mijn Audi S6.

Lichte Strada en .... Quest?

Monique Renssen laat me gisteren weten dat zij haar nieuwe lichte Strada heeft ontvangen. Haar eerste ervaringen zijn dat de fiets heel strak en stijf aanvoelt en uiterst soepel rijdt. Met een gewicht van 28 kg heeft Velomobiel.nl 7 kg gewicht bespaard. Normale Strada's zijn even zwaar als de huidige Questen. Als ook de verstelbare lamp wordt weggelaten, een lichtere accu wordt geplaatst en nog enkele kleinigheden worden aangepakt, is de gewichtsreductie zelfs 9 kg. Het heel fraaie carbon stoeltje bespaart ook al bijna een kilo gewicht. Al met al een formidabele prestatie die het rijden in de Strada zeer ten goede komt. Sowieso rijdt een fiets die 9 kg lichter is 1.1 km/u sneller, alleen al door de lagere rolweerstand van de banden. Dit vermindert het snelheidsverschil tussen de Quest en Strada, een kleine 8% bij snelheden van 40 km/u, met zeker 30%.
Vandaag stuurt Monique een paar prachtige foto's toe die de Strada wel heel fraai laten zien.

De vraag is natuurlijk wanneer de eerste lichte carbon Quest komt. De huidige mallen van de Quest zijn versleten, daar zijn nu al honderden bodies in gemaakt. Ik heb nu 5 achtereen volgende Questen gehad. Elke nieuwe is minder fraai dan degene die een jaar eerder uit de mal is gekomen. Ik realiseer me dat een set nieuwe mallen 10.000 euro kost, maar ik ben toch van mening dat de mallen eerder moeten worden vervangen om een mooi strak polyester product te krijgen. De Strada's zijn bijv. prachtig strak, de huidige nieuwe Questen zijn dof en zitten onder de krassen. Als de mallen elke 150 bodies worden vervangen, zal dit de kostprijs met 65 euro per Quest verhogen. Nog liever elke 100 bodies de mallen vervangen, de 100 euro die dat meer kost zal iedere Quest eigenaar graag betalen.

Nu er toch nieuwe mallen moeten worden gemaakt, zou ik zeggen, maak er twee. Dan kan er één set naar Tsjechië om daar lichte Questen in te maken. Ik weet dat ze dat in Tsjechië dolgraag gaan doen. Ook weet ik dat er veel vraag naar is. Is het maken van twee sets mallen teveel van het goede, dan is het misschien een goed idee nieuwe mallen in/voor Duitsland te maken en de huidige Duitse mallen op te knappen en richting Tsjechië te sturen. Ik realiseer me dat dit alles wishful thinking is, maar die lichte Quest mag er nu echt wel een keer komen.