Met Quest op Tesla naar Velomobiel.nl

Vrijdagmorgen zet ik de Quest voor het eerst op de Tesla om wat werkzaamheden bij Velomobiel.nl te laten uitvoeren. Het op het dak zetten van de Quest gaat nog makkelijker dan bij de Audi, de Tesla is lager en de drager helt iets achterover.

Het rijden gaat uitstekend, ik kan de Quest door het glazen panoramodak zachtjes heen en weer zien wiebelen. Het maakt iets meer lawaai dan bij de Audi, een glazen ruit laat geluid natuurlijk makkelijker door dan een bekleed dak zoals de Audi had. Daarnaast is de Tesla veel stiller dan de Audi.

Voor vertrek laad ik de accu tot 95% vol en kan dan 380 km afleggen zonder dakrek en Quest op het dak. Ik weet dan nog niet wat het meerverbruik zal zijn. Dat valt enorm mee. Mede doordat ik niet harder rij dan ongeveer 100 km/u is het meerverbruik tijdens de hele rit minder dan 5%. Als ik later de Quest van het dak haal en nog een stuk rij met alleen het dakrek, neemt het verbruik toe tot 225 wH (Watt-uur ) per kilometer. Dat is 10% meer dan de 200 wH die ik gemiddeld tijdens korte ritten verbruik.

De Quest is na aanschaf, ruim 3 jaar geleden, niet meer in Dronten geweest. Theo is alleen en heeft het heel druk. Ik maak kennis met nieuwe gezichten bij namen die ik al langer ken. Ful Valstar kende ik al lang maar fysiek had ik hem nog niet eerder ontmoet. Heel leuk, Ful blijft ongeremd enthousiast over alles rond ligfietsen. Ik zie de vierwieler voor het eerst in levende lijve. Mooi gemaakt al vraag ik me af hoe groot de markt voor een dergelijk ontwerp is. Natuurlijk is de fiets veel stabieler in bochten en is er meer bagageruimte. Voor mij zijn dit oplossingen voor een probleem dat ik niet ken. Ik ben nog nooit omgeslagen en bij grote vakantiereizen in een groep gaat er een camper mee.

Eerst worden de voorwiellagers, ze zijn ruim 30.000 km meegegaan, vervangen. Ze zijn aan de buitenkant verroest en lopen niet meer licht. Onbelast draaien de wielen nog wel, maar staan na 10 seconden al stil. Belast kraken de lagers van het rechtervoorwiel dat het een lieve lust is. Er gaan weer SKF E2 lagers in en de remmen worden schoongemaakt en de draaipunten krijgen wat smering. De ontbrekende kunststof doppen op de naven worden vervangen door nieuwe. Deze doppen smelten bij hard remmen in de bergen en blijven dan niet meer zitten. Ze zijn al tijdens de reis om Ierland verdwenen. Toch zijn deze doppen belangrijk, SKF E2 lagers gaan langer mee als ze door de doppen beschermd zijn tegen water, zand en stof.

Theo vervangt een kapotte LED van het achterlicht, een heel gefriemel via de achterwielkast. Sinds kort blijven de 3 remlicht LEDs continue branden. Geen idee hoe dit kan. Theo wijst me op een schakelaar, de mistachterlichtschakelaar. Zo leer je na drie jaar nog eens dat er een mistachterlichtschakelaar op zit :). Die schakelaar werd door niemand ooit gebruikt en wordt nu ook niet meer gemonteerd. En passant valt het Theo op dat de moer op de bout waarmee de Risse Astro 5 bovenaan vast zit is losgelopen. Deze kan gelukkig van binnenuit worden aangedraaid.

Dan wordt het SRM crankstel uitgebouwd en vervangen door een nieuw crankstel. Dezelfde 61 - 42 tands voorbladen worden overgezet. Het is niet mogelijk om naast de 61 - 42 nog een 30 tands te plaatsen, de voorderailleur kan dit niet goed schakelen. Een 34-tands zou net kunnen, maar die is zowel bij Velomobiel.nl als Alligt niet beschikbaar. Mocht ik in de toekomst weer bergritten gaan maken, dan kan er beter een 53 - 42 - 30 triple tandwielset geplaatst worden.

Dakframe Quest aangepast op Tesla Model S

Op de Audi met dakrails had ik een Thule dakdrager. Het aluminium dakframe voor de Quest zat met een klemmechanisme om de dwarse dakdragers. De Tesla heeft geen dakrails en Thule heeft geen dakdrager voor de Tesla. Eigenlijk is er nog maar één fabrikant die mooi gestroomlijnde dakdragers voor de Tesla maakt. Dat is de Amerikaanse fabrikant Whispbar. Een Nederlandse importeur is er ook al, Blomness in Lisse.

Aluminium lasbedrijf Van der Velden in Limmen maakte gisteren de aanpassing van het dakframe voor de Tesla. Het oude klemmechanisme kan er af en ik bedenk dat er alleen maar vier lippen aan het frame hoeven te worden gelast. Dat worden vier stukjes hoeklijn voor een nette en sterke verbinding.
De lippen moeten precies op de goede plaats komen, de afstand tussen de twee losse dragers is niet verstelbaar. Als ik thuis ben zie ik dat het frame door het lassen heel licht verbogen is. Geen probleem.

Whispbar levert speciale klemmen die om het vleugelprofiel passen. Dat maakt het mogelijk om, als de Quest van het dak is, het frame makkelijk van het dak af te kunnen nemen. Het eerste idee om het dakframe naar voren te schuiven als de Quest van het dak is, gaat 'm niet worden. Wil ik de enorme achterklep van de Tesla kunnen openen, dan moet het frame zover naar voren worden geschoven dat het voorover op de neus van de auto kantelt. Ik wou zeggen op de motorkap, maar er is helemaal geen motor daar :)

Om de drager tegen beschadiging te beschermen lijm ik vier stukken rubber, hetzelfde materiaal als gebruikt wordt voor de stuurtunnel in de Quest, op het dakframe. Nu is de combinatie mooi stil en goed verankerd op de Whispbar dakdrager. Grappig is dat ik door het grote glazen dak de Quest tijdens het rijden kan bekijken.

Rijden met alleen het dakrek levert maar een gering meerverbruik op. Dat zal met de Quest erop duidelijk toenemen. Kreuzotter.de rekent uit dat een Quest bij 100 km/u ongeveer 3 kW vermogen vraagt. Dat is minder dan een flinke dakkoffer, deze kost 20 tot 25% extra energieverbruik. Rijden met de Tesla kost bij 100 km/u in de zomer gemiddeld 21 kW vermogen. Dat zal met de Quest op het dak toenemen tot 24 kW. Het maximale bereik bij 100 km/u neemt af van 400 km tot 340 km.

Tesla Model S en Quest met LED strips

Gisteren ben ik met behulp van de vouwfiets en de NS naar Amsterdam Bijlmer gereisd om de nieuwe Tesla Model S af te halen. Tussen tientallen andere nieuwe Model S auto's stond mijn auto  te blinken. De aflevering was binnen een half uurtje gepiept. Ik kan redelijk met computers omgaan en omdat deze auto gewoon een iPad op wielen is, is de bediening kinderlijk simpel. Er zit vrijwel geen knop op. De buitenspiegelinstelling, de deurraambediening en het handschoenenkastje hebben een knop, verder gaat alles op het grote 17" beeldscherm. Morgen zal ik daar een foto van maken.

Vanmiddag maak ik eerst wat foto's van de nieuwe bolide. Voor een elektrisch voertuig best wel een fraaie auto. Dan een eerste langere rit naar Amersfoort, vervolgens via de Houtribdijk naar Enkhuizen en weer terug naar De Woude. Inclusief een langere demorit met mijn buurman totaal 300 km gereden. Thuisgekomen zit er nog voor 50 km in de accu. De accu kan voor langere ritten nog verder worden opgeladen tot een maximale rijafstand van rond 400 km. Dat is voor een elektrische auto heel ver.

In Enkhuizen rij ik een stukje met Jan en neem en passant weer een racekap mee. Jan was al naar huis maar komt graag even terug. Als Jan met de Quest aan komt rijden zie ik voorop een zee aan licht.
Hij heeft bij wijze van experiment witte LED strips op de voorzijde van zijn Quest geplakt. De LEDs zijn ongelofelijk fel en zijn ook vanaf de zijkant perfect te zien.  De foto geeft de enorme felheid van de LEDs niet goed weer. Deze verlichting geeft ook heel mooi de breedte van de fiets aan. Vermoedelijk een goed product voor op de wielkasten en in rood voor de scherpe staart van de VeloTilt.

Tesla

Vanmiddag rij ik naar Akersloot om een aantal pakjes bij het postkantoor af te leveren. Voor het eerst sinds een half jaar weer eens zonder racekap. Ik meet mijn Quest een vers minivizier aan en ga onderweg. Heel snel stopt de rit al, de rechter band staat bijna leeg. Lopend terug naar huis en een nieuwe SV7c binnenband erin.

In Akersloot aangekomen staat de Quest naast een Tesla roadster. De eigenaar zit bij de makelaar naast het postkantoor.  Dat wordt natuurlijk een leuk gesprek. Kijk maar eens hoe laag zo'n Tesla roadster is. Dan kun je toch niet volhouden dat een Quest niet te zien is omdat ie zo laag is.

Tesla laat me weten dat mijn Tesla model S eind augustus zal worden afgeleverd. Het wordt een zwarte zoals op de foto. Niet de allersnelste, ik hoef niet in 4,4 seconde naar de 100 km/u. 5,9 sec vind ik ook OK :). Voor die tijd wordt er nog een flinke carport naast de garage gebouwd. Daarin komen de goede voorzieningen voor het opladen van de auto. In de model S komt het grootste accupakket van 85 KW. Hiermee kan ruim 400 kilometer op één lading worden afgelegd. Per kilometer gebruikt de auto ongeveer 200 Wattuur. Tesla zal, net als in de VS, overal in Europa 'superchargers' bouwen. Deze superchargers laden 250 km binnen een half uur. Deze laadstations zijn levenslang gratis voor gebruikers van een Tesla. De 'getankte' stroom wordt altijd met zonne-energie opgewekt.

Tesla en asfalt

De afgelopen drie dagen was er een Tesla model S in Eindhoven te zien. Graag wil ik mijn benzine slurpende Audi S6 omruilen voor een volledig elektrisch rijdende Tesla.
Nou rij ik maar 7000 km per jaar met de auto, met de Quest 1,5 tot 2x zoveel, maar elektrisch rijden lijkt me zeer aantrekkelijk.

Daarom vanmiddag op naar de Tesla store in Eindhoven. Een rode Tesla model S staat er wel, maar er zijn zoveel bezoekers dat de auto aanvankelijk nauwelijks te zien is. Eindelijk kan ik even plaats nemen in de toch wel heel bijzondere auto.
In het interieur domineert een 17" beeldscherm, hetzelfde scherm als in mijn Apple MacBook Pro. Op dit ragscherpe beeldscherm wordt alles ingesteld en bediend. Waar normaal de klokken van snelheidsmeter en toerenteller te vinden zijn, is ook een beeldscherm aangebracht.

De geheel aluminium auto rijdt tussen 420 en 480 km op één acculading. Dit is dus de eerste elektrische auto met een serieus bereik. Ik heb de Tesla al anderhalf jaar geleden besteld en Tesla verwacht de levering van mijn auto rond juli komend jaar.

Komende maandag heb ik een afspraak bij de asfaltmolen van Dura Vermeer in Eemnes.
We hebben al gesproken over het juiste asfaltmengsel dus dat moet goed komen. Goed dat ik geen Trespa of ander gelijmd materiaal voor de bodem heb gebruikt. Asfalt wordt met een temperatuur van 160 gr. C. aangebracht. Dat willen kunststoffen of lijmen liever niet voor de kiezen krijgen.