Rondje Denemarken, dag 5, Tönning (DLD) - Ribe (DK)

De dag begint met prachtig zonnig weer. Cees is bekomen van het overmatig grote ijsje van gisteren.
Vandaag moeten we Denemarken kunnen bereiken. De methode om de route te maken is wat omslachtig, maar lukt prima.
Eerst wordt in de Montana de kaart Garmin City Navigator aangezet. Daarin wordt de plaats waar we naar toe willen ingegeven.
De Montana rekent de gewenste route uit met de bekende uitsluitingen. Dan wordt de City Navigator kaart uitgezet.
In de Montana wordt de routering uitgezet.
Dan wordt de Open Fietsmap aangezet en wordt er gereden met de Open Fietsmap. Deze is helaas niet in staat om een langer traject dan ongeveer 30 kilometer lengte uit te rekenen. Wel is de kaart zeer veel gedetailleerder dan de dure Garmin City Navigator.

Het rijden in Noord-Duitsland gaat prima. Wel moeten we eindeloze aantallen windmolens voor lief nemen. De Duitsers kunnen er geen genoeg van krijgen. Overal zie je bouwplaatsen waar nog meer windmolens worden gebouwd.
Rond het middaguur komt de wind letterlijk van twee kanten. De windmolens aan onze rechterhand draaien op oostelijke wind, de molens aan onze linkerhand draaien op westelijke zeewind.

Het landschap heeft veel weg van het Noord-Hollandse. Overal rijden we bovenop dijken die als twee druppels water op de West-Friese Omringdijk lijken. Na 70 km pauzeren we in Fahretoft. Jan heeft verse koffie en wat lekkers. De plaats is heel bijzonder, Der Höllandische Deich. In 1632 heeft de Nederlandse Leeghwater precies op deze plaats met een leger Nederlanders de dijken aangelegd. Een gedenkplaat op een grote oude sluisdeur en een grote steen getuigen daar van.

Bij kilometerstand 700 rijden we Denemarken binnen. Het verkeersbeeld wordt rustiger en het landschap wordt nog wijdser.
Het rijden in dit glooiende landschap is ronduit fantastisch. De snelheid ligt tussen 30 en 42 km/u. De windmolens zijn vrijwel verdwenen op een paar geclusterde parken na.

Jan krijgt de eerste lekke band. De band vliegt van de velg en vernielt het ventiel. Die kan de afvalemmer in.
Na 153 km arriveren we in Ribe waar Jan ons onthaalt op een heerlijke warme maaltijd. Broccoli, rode bieten, aardappelen en een biefstuk .

Rondje Denemarken, dag 4, Bremervörde - Tönning (DLD)

De dagelijkse regelmaat verloopt steeds soepeler. Nadat we gisteravond veel vliegen en muggen in de camper om het leven hebben gebracht slapen we prima. Na een goed ontbijt zijn we om half tien en route, eerst naar Glückstadt aan de andere oever van de Elbe.
Het is somber weer met grote onweerswolken in de richting waar we heen willen.
Het is ruim 50 km naar de veerpont. We houden de grote weg aan en kunnen steeds 40 km/u rijden. Sommige automobilisten vinden het niet leuk dat wij ze ophouden en laten dat merken. Eén grijze camper snijdt ons behoorlijk. Gelukkig staat ie even later in een file van 5 kilometer voor de pont.
Wij rijden in één keer naar voren en kunnen meteen aan boord.

Gemiddeld zijn de Duitsers buitengewoon correct. Zelfs vrachtwagen chauffeurs die soms minutenlang achter ons moeten blijven zwaaien vriendelijk. De pont is een flink schip waar zo'n 10 vrachtwagen combinaties op kunnen. Daarnaast nog zo'n 30 personenauto's en natuurlijk kunnen ook 3 Questen wel mee. Ook nu weer zijn we 'Fahrad' en betalen we € 3,50 per fiets voor de overtocht.

Aan de andere oever staat Jan ons op te wachten met verse koffie en Apfelstrudel, heerlijk.
De foto van onze aankomst nadat we van de ferry afkomen heeft Jan met de iPhone gemaakt.
We besluiten de dijkroute te nemen naar Brunsbüttel. Het eerste poortje is wel heel smal en aan weerskanten is er niet veel meer dan een centimeter over.
Het weer wordt dreigender en het gaat hard waaien. We besluiten van de dijk af te gaan en de lager gelegen parallelweg te volgen. Om niet onnodig lang in Duitsland te rijden besluiten we door te rijden naar Tönning en verlaten we de langere kustroute.
Vanaf nu laten we de Garmin Montana routeren op de Open Fietsmap. Instelling van de Garmin is voor fiets, uitsluitingen zijn snelwegen, u-bochten en onverharde wegen. Dit blijkt voortreffelijk te werken. We kunnen achter elkaar doorrijden en de routering klopt uitstekend. Voor iedere kruising gaat automatisch het schermlicht aan en klinkt er een duidelijk signaal. Ook zoomt de Montana in tot een heel gedetailleerd overzicht. Een kind kan de was doen.

Het begint te regenen. Eerst hebben we alledrie de carbon deksel met aangepast vizier erop.
Als het nog harder gaat regenen stoppen we om ook de kap er op te zetten. Na een paar uur regen wordt het droog en gaan de carbon toer/racekappen weer uit elkaar en in de fiets. Wat een genot.

Tegen het eind van de rit komen we aan bij Eider Sperrwerke. Zoals in heel Duitsland, wordt er geen rekening gehouden met velomobielen. Om de sluis te passeren moeten we eerst omhoog rijden en daarna …. Omlaag is er breed soort 'wasbord'. Ik probeer dit rijdend te passeren, maar al snel voel ik de stenen tegen de tunnel. Jan probeert het lopend. Zijn fiets is een stuk zwaarder en deze wil wat al te snel naar beneden. Jan stuurt omloog naar links en oops ….. de Quest ligt op zijn kant. Razendsnel heeft Jan de fiets weer op de wielen. Een paar krassen in de lak zijn de zichtbare herinnering van dit akkefietje.

In Tönning staat Jan al klaar. Hij heeft met de meegenomen Giant Halfway vouwfiets boodschappen gedaan in het dorp en serveert meer dan uitstekende spaghetti.
Vanavond rijden we zijn vieren, Jan op de Giant Halfway, wij in onze Questen naar het stadje Tönning. Leuk stadje met een eeuwenoude haven. Op de pakhuizen staat dat al in 1560 er een dienst op Australië voer.

Wij eten Italiaans ijs. Onwaarschijnlijk groot en buitengewoon smakelijk. Cees bestelt een vaas chocolade ijs met bonbons. Daar zit een hele doos bonbons op. Heeft iemand van jullie ooit Cees een ijsje niet zien opeten? Vanavond is het zover.

Rondje Denemarken, dag 3, Leer - Bremervörde (DLD)

Vannacht klettert de regen op het dak van de camper. Cees heeft zijn pop-up tentje wijselijk vervangen door een dubbel daks exemplaar. Hij zet zijn tent altijd zo dat de opening onder de luifel van de camper staat. Blijft ie altijd droog.
De mollen hebben de afgelopen nacht hard gewerkt en overal zijn nieuwe hopen ontstaan. Het gras wordt totaal verwoest.

We vertrekken rond 10.00 uur met een track van een Duitse fietsorganisatie. De track is simpel, vermijdt snelwegen en al het andere is OK. Dus ook onverharde karrenpaden met grote gaten. Als we dat een kilometer of tien gedaan hebben houden we dat voor gezien. Cees heeft voor Durano's en die smalle bandjes geven de klappen keihard door. Gevolg 2 gebroken spaken, Jan hoort ze met een harde 'poing' breken.

Vanaf nu rijden we nog uitsluitend op de gele wegen van de Open Fietsmap. Als er een grijze weg is met een fietspad ernaast is dat ook prima. Even later blijkt de track wel erg recht naar het doel te gaan. Er zit in elk geval geen weg onder.

Cees trekt tijdens een pauze zijn hemd uit en legt die in het hoge gras te drogen. Als ie weer in de fiets zit is ie druk aan het gesticuleren. Zijn hemd zich vol rode mieren en die lusten Cees rauw.

Het landschap is een aantrekkelijk coulissen landschap, een beetje zoals in de achterhoek en soms wat glooiend. Op veel plaatsen staat maïs en in mindere mate graan en rogge.

Veel huizen en bedrijfsgebouwen zijn bedekt met zonnepanelen. Overduidelijk wordt zonnestroom hier goed gesubsidieerd.
Bij Brake steken we de kleine Weser met de veerpont over. De kosten voor een fiets zijn € 2,30 per stuk. Ik geef de veerman € 6,90,-. Hij kijkt in een Quest en vraagt bevestiging of het echt een fiets is. 'Jazeker meneer'.

Jan heeft een mooie camping gevonden in Bremervörde.
Na 153 heerlijke kilometers bakt Jan pannenkoeken.

Rondje Denemarken, dag 2, Lauwersoog - Leer (DLD)

De eerste nacht in de camper is flink wennen. Een Vi-Spring matras is wel heel wat anders dan de dunne zitkussens van een 15 jaar oude camper. Het weer is direct prima, zonnig en met de wind nog uit westelijke richting. Eerst genieten we van een uitgebreid ontbijt. Dan volgen we een track langs de kust, de North Sea Cycle route. Duidelijk is dat de mensen die deze track maakten, met mountainbikes onderweg waren. We komen op paadjes waar de Quest maar net kan rijden. De track is ook niet zo recent, op een gegeven moment houdt de weg gewoon op. De betonplaten zijn opgenomen. Dat betekent terugrijden en een nieuwe route zoeken.
De Garmin Montana met daarin de Open Fietsmap voor noordelijk Europa op een 4 Gb Micro SD kaartje, is een fantastische GPS.
Je kunt er snel mee inzoomen om snel een route door een plaats te vinden. Ook uitzoomen tot een heel wijde omgeving met behoud van plaatsnamen, maakt het rijden echt geweldig. Cees heeft een Garmin Edge. Mag ik meestal voorop rijden, vanmorgen nam Cees het voortouw. Prompt raken we in het militaire gebied oostelijk van Lauwersoog de weg kwijt. Ligt niet aan Cees, maar aan de GPS. De Garmin Edge beeldt de heel kleine weggetjes en smalle fietspaden vaak niet af. Het grote scherm van de Montana geeft die informatie wel.
We genieten weer van het rijden door het Groningse platteland. Overal aardappelen en vooral veel graan dat bijna oogstrijp is.
Hoewel we het plaatsje 'Kleine Huisjes' passeren, is duidelijk dat de boerenstand in deze provincie er goed kaas van heeft gegeten hoe succesvol te opereren. De vele mooie boerderijen, 'Staete' heten ze hier, stralen luxe uit.
Bij een pauze komen twee werkwerkers naar de Quest informeren. Ze vinden het wel mooi. Op de vraag of ze een foto van ons willen maken, komt een volmondig ja.

Bij Delfzijl begint het te spetteren. Geen zware bui, dus de kap mag onderdeks blijven. Jan en ik rijden helemaal open, Cees rijdt met de carbon deksel van de toer/racekap. Alle drie fietsers hebben een deelbare carbon toer/race kap, ideaal voor een reis als deze.
Door het vele rijden op smalle paadjes hebben we na vijf uur nog maar 110 km afgelegd. Meerdere keren staan we voor hekken waar een Quest niet door kan. Rechtsomkeert dan en een nieuwe route zoeken.
Zuidoostelijk van Delfzijl worden we verrast door een groot aantal grafstenen op de dijk van de Eems. Daar moeten we meer van weten. Het blijkt dat het plaatsje Oterdum precies op de plek van de nieuwe dijk stond. Gewone huizen werden gesloopt, maar wat doe je met letterlijk eeuwenoude graven. De kerk werd gesloopt en in relief op de dijk gelegd. De grafstenen werden 6 meter hoger bovenop de dijk geplaatst.
Na 130 km en het passeren van het plaatsje 'Hongerige wolf' vinden we het welletjes voor vandaag. We kamperen aan de Eems in Leer.

Rondje Denemarken, dag 1, De Woude -Lauwersoog

Vanmorgen vroeg op om de eerste etappe voor een rondje Denemarken aan te vangen.
Jan Geel, Cees Roozendaal en ik zei de gek fietsen met de Quest, vriend Jan Veenis bestuurt de camper.
Jan heeft gisteren al mijn spullen opgehaald, vanmorgen haalt ie de spullen van Jan Geel en Cees Roozendaal op.
Jan rijdt vervolgens naar Friesland om de camper op te halen. De auto vol spullen moet in in de camper worden overgeladen.
Na de koffie in Hippolytushoef bij Cees thuis rijden we weg richting Afsluitdijk. De wind is stevig met Bft 4 tot 5en komt uit het zuidwesten. Dat is, met het zonnetje uitbundig tussen de wolken schijnend, heerlijk rijden. Gemiddeld 42 km/u op de Afsluitdijk met een vermogen van 100 tot 120 Watt, een feestje dus.
Op het vasteland van Friesland proberen we zoveel als mogelijk de zeedijk aan te houden. De bekende taferelen met op het laatste moment overstekende schapen, zijn weer ons deel. Enkele hekjes worden door vriendelijke medefietsers voor ons opengehouden.
De vergezichten zijn eindeloos, vaak gedecoreerd met mooie wolkenluchten.

We pauzeren even voor koffie met cake en aardbeien. We maken nu een flink aantal kilometers op een binnendijk. Weer valt me op hoe klein de huisjes hier zijn. Wel vaak met geglazuurde dakpannen.
Als we weer tussen de schapen rijden passeren we een heel stel gifgroen gekleurde schapen. Tegen diefstal? Mogelijk zijn de beesten gedompeld in een middel tegen insecten? We weten het niet, al blijft het een heel gek gezicht.

Jan laat weten dat ie op camping Lauwersoog is gearriveerd. Even voor half vijf rijden wij daar ook binnen. De douches zijn prima en de raviola die Jan opdient is uitstekend.
176 km

K-drive Alligt al klaar

Eerder schreef ik over een nieuwe ontwikkeling van Alligt om in een compacte ruimte toch een goed aanvoelende trapaandrijving te maken. Vandaag laat Leo Visscher me weten dat ie na een een vijftal dagen buffelen zijn eerste K-drive heeft gemaakt. De ontwikkeling is in een stroomversnelling geraakt mede omdat het HPT team van de TU Delft Leo heeft gevraagd om enkele onderdelen te maken voor de K-drive in de Velox2.

De trapper maakt een ellips van 340 mm lang en 110 mm hoog. Een besparing van 230 mm op de hoogte. Hiermee zou een velomobiel-neus dus 23 cm lager gemaakt kunnen worden. Goed voorbeeld hiervan is de VeloX2. Mogelijk kan men hiermee ook een compactere tandem of bakfiets maken. De versie van Alligt past op een koker 40*40 en heeft een geïntegreerde kettingafscherming. Grote tandwielen (36 en 18 tanden) voor een hoog rendement. Te zien en te voelen op het velomobiel seminar in Dronten.
De Q-maat is 155 mm.
De K-drive wordt geleverd inclusief het Alligt trapstel en trapas en hoofdtandwiel. (Op de plaatjes 60 tanden.)