Video inbouw Risse demper

Verschillende fietsers zien op tegen de verwisseling van de oude demper voor een nieuwe Risse demper. De vraag naar een video komt uit verschillende landen. Vandaag komt Jan Reus naar De Woude om samen een video te maken van de ombouw.

Eerste discussie is hoe krijg je voldoende licht in de donkere krochten van een Quest. Lampen liggen in de weg of verblinden, een reflectiescherm bestaande uit een stuk karton met aluminium huishoudfolie is de simpele oplossing.

Jan draait de vleugelmoer los, trekt de oude veerpoot van de 8 mm bout af en laat de Quest op de band omlaag zakken. Met een sleutel 13 draait ie de contramoer aan de onderkant los en draait de oude veerpoot eraf. De bovenste stangkop wordt overgezet en de nieuwe Risse demper wordt op de bestaande onderste stangkop gedraaid. Dan tilt Jan de fiets een stukje op en zet de demper boven vast met de vleugelmoer. De kettingafscherming blijft gewoon zitten en hoeft niet aangepast te worden. Het neerschrijven van deze vier regels kost meer tijd dan het wisselen van de demper.

Jan rijdt in de middag terug naar Enkhuizen en bericht bij thuiskomst:

Nou dat was een mooie terug rit, lekker zonnetje, wind mee en een geweldige Risse schokdemper achterin.
Ja het is weer een feestje om mee te rijden.
De verandering die je voor de productie dempers nog hebt door gegeven is erg goed, je hebt nu duidelijk verschil tussen stand één en vijf.
Zachte stand om lekker mee te toeren en op slechte wegen en de stugge stand ideaal om mee te racen.
Een aanwinst voor de Quest en de andere velomobielen natuurlijk.
Ga nu naar bed, morgen weer een werk dag.
Jan

Geen lagers kapot, maar remmen lopen aan

Een paar weken geleden meldde ik dat mijn linker voorwiel lagers niet lekker meer draaiden. Bij nadere beschouwing, het wiel begon steeds zwaarder te lopen, leek me ook de remwerking niet OK. Tenslotte miste ik het kenmerkende rauwe geluid in de lagers. Na het met schokken terug laten schieten van de remhandel liep het wiel wat minder zwaar. Conclusie: het zijn niet de lagers, maar aanlopende remmen zijn.
Kees laat me weten dat ie niet meer aan velomobielen van anderen sleutelt en adviseert me een retourtje Dronten.

Ik pak de handleiding van de Quest er bij en denk dat ik dat toch zelf een keer moet proberen op te lossen. Ik slijp een sleuteltje 8 af en buig het kopje in de goede hoek om de platte moertjes bij de wielophanging te kunnen vasthouden. Het verloopt allemaal redelijk soepel en ik kan nu ook mooi het doorgesleten sensor kabeltje van het Cateye computertje vervangen. Ook dat gaat goed, maar ik duw de kabel per ongeluk niet in de doorvoer voor de sensorkabel, maar door het gat van de wielpoot. Omdat ik het houdertje van het reedcontact met een druppel secondenlijm heb vastgezet, kan ik deze niet meer terugduwen door het gat.
Dan rest me nog slechts het doorknippen van de nieuwe kabel en weer een nieuwe monteren.

De remtrommel zit flink vol remstof, niet zo gek na 15.000 km. Nadat ik dit met perslucht heb schoon geblazen spuit ik wat WD40 op de draaipunten van de remschoenen. Als dit klaar is reinig ik de remtrommel en de remschoenen met thinner. Er zit wat roest in de trommel dat met polijstpapier weg te werken is.
Omdat de SRM opnemer en de opnemer van de Cateye vlak bij elkaar zitten moet het monteren voorzichtig gebeuren.

Ook het rechterwiel neem ik onderhanden. Ik probeer het wiel op de as te laten zitten en zo de draaipunten van de remschoenen te smeren. Dat moet volgens de handleiding kunnen. Ik krijg na het losdraaien van de inbusbout het wiel geen mm van de as.
Dan het wiel er maar even uit. Nu ik dit een keer gedaan heb is het tien minuten werk.
De rechter remtrommel is veel minder vuil dan de linker trommel. Met het wiel eraf is alles veel beter bereikbaar en na totaal 20 minuten zit het wiel weer op zijn plaats. Op beide wielnaven zitten geen plastic doppen. Die heb ik in voorraad maar ze blijken er niet op te passen. Er zitten heel dikke RVS ringen tussen de flinke inbusbouten waardoor de dop er niet meer op kan. Maar hopen dat het wieldoekje eventueel vocht tegenhoudt.
Nog even de remmen wat strakker afstellen en er kan weer gefietst worden.

3AX pedalen ontvangen

Vanmorgen krijg ik de 3AX pedalen als eerste in Nederland uitgereikt. Stefan van Eijk, de ontwerper, en Patrick de Haan, mede-initiatiefnemer laten me de werking zien. Het heel vernuftige principe maakt het mogelijk om de voet over meerdere graden te laten kantelen, zowel naar binnen als naar buiten. Tijdens die kanteling verplaatst het pedaal plateau zich maximaal zes millimeter over de pedaal as. Hiermee wordt enigermate het effect van de TDP pedalen bereikt.
De schoenplaatjes zijn nog van een ander bekend merk, maar dat zal t.z.t. veranderen. De bevestiging op de schoen is door middel van 3 schroeven. De float is afhankelijk van het type plaatje dat er gebruikt wordt. Daarmee is het 3AX pedaal niet vergelijkbaar met bijv. Bebop pedalen.

De makers zijn heel benieuwd naar de ervaringen van de 50 testrijders. 15 geselecteerde ligfiets, allemaal via deze blog ingeschreven, krijgen deze week hun pedalen toegezonden.
De hogere maximale belasting die een ligfietser op de pedalen kan uitoefenen en de andere houding die ligfietsers op hun fiets hebben zou een andere slijtagebeeld kunnen opleveren. Dat levert straks mooi vergelijkingsmateriaal op.

Geselecteerd voor test 3ax pedalen

Vanmorgen krijg ik een email van de makers van de 3ax pedalen. Eerder maakte ik een bericht over deze pedalen.
Zij hebben mij geselecteerd om één van de 50 testpedalen te ontvangen. Via deze blog hebben zich meer dan 30 ligfietsers aangemeld om aan dit testprogramma mee te doen.
Ook Alwin Visker wordt testrijder. De andere testrijders ken ik nog niet. Vorige week zou ik een gesprek hebben met de makers van de pedalen en meedoen aan de selectie van de rijders. Helaas lag ik toen op mijn bed met draaiduizeligheid.

Ik ben heel benieuwd wat deze pedalen presteren.

Schijfwielen en schijfremmen voor Quest

Vanmiddag even naar Jan Reus. Jan heeft wat nieuws. Als ik binnen kom staat Jan bij grote blokken piepschuim. Uit deze blokken moet de grote racekap voor het ROC Helmond, deelnemer aan de Shell Eco Marathon, worden gevormd.

Jan laat me een 20 inch voorwiel zien voor bijv. Quest, Strada en Mango. Dit wiel is niet voorzien van spaken, maar bestaat uit een enkele plaat. De plaat is opgebouwd uit een honingraat met aan weerszijden een laag carbon. Dit wiel weegt bijzonder weinig.
Een pakketje spaken weegt meer dan het schijfwiel. Het schijfwiel is veel stijver dan een gespaakt wiel.
Normaal krijg je een gespaakt wiel er uitsluitend uit door het losdraaien van de dubbele moer bovenop de wielkast. Daarna moeten de stuurstangen worden losgemaakt. Dan kan het wiel omlaag zakken en kun je het na het losdraaien van de moer op de naaf het wiel van de as schuiven.

Het schijfwiel kan door het simpelweg losdraaien van één grote moer op de naaf, direct uit de wielkast van de Quest zakken. Je kunt er nu namelijk gewoon met de hand langs omdat de dikte van het wiel nu heel gering is. Er hoeft verder niks te worden losgemaakt. Zo kun je snel, net als bij de Mango en Strada, een wiel wisselen bij een wedstrijd. Zelfs het 's morgens beslissen over welke banden je die dag gaat gebruiken is mogelijk.

Een groot voordeel echter is dat er nu eenvoudig hydraulische schijfremmen kunnen worden toegepast. Schijfremmen wegen vrijwel niks en remmen als de beste. Een bezwaar van schijfremmen is de grotere onderhoudsgevoeligheid als ze in de wielkast van een Quest worden ingebouwd. Dat bezwaar kan goeddeels worden bezworen door op het schijfwiel een carbon rand te maken waardoor water er niet makkelijk bij kan komen, een methode die ook in auto's wordt toegepast. Zeker nu het wiel er zo makkelijk uitgehaald kan worden is onderhoud aan de schijfremmen makkelijker te doen. Ter voorkoming van oververhitting worden kleine koelvinnetjes op de schijf gelamineerd.

Nog een groot voordeel is dat het totale gewicht van het wiel veel lager is dan van een wiel met - grote - trommelrem. Per wiel kan zo, naar schatting, 600 gram worden bespaard. Dit resulteert in een beter weggedrag door een lager afgeveerd gewicht.
Mogelijk kunnen dan ook de veerpoten voorzien worden van Risse dempers.

Als ik vertrek spuit Jan de gele hoed van een racekap. Yes Chris, your hood - just visible on the left of the second photo, is almost ready.

Bij Driehuizen komen een groot aantal historische auto's de weg op. Hoewel ze geen voorrang hebben rijden ze ijzerenheinig door.
Kennelijk denken ze dat ze in een groep rijdend te allen tijde voorrang hebben. Nee heren, voor u gelden gewoon de normale voorrangsregels.

Eerste 30 Risse dempers onderweg

Vanmorgen stuurt Risse Racing mij twee fotootjes van de eerste 30 dempers. Deze dempers zijn gisteren naar Nederland onderweg gegaan. De volgende zending van 30 dempers is over een week klaar en zal twee weken later in Nederland arriveren.
De eerste 30 bestellers kunnen hun demper rond eind van deze maand, begin mei verwachten. De latere bestellers twee weken later.

De door jullie bestelde titanium draadeinden zullen in de dempers worden gemonteerd. Let aub op. Als je een demper voor de Mango bestelt, bestel dan ook de 'Mango vork voor Risse'. Er worden dan drie onderdeeltjes meegeleverd waarmee de demper optimaal voor de Mango wordt aangepast. Ga niet zelf het standaard vorkje van de bovenste ophanging aanpassen, er blijft na het tappen van 8 mm draad in het vorkje te weinig materiaal over. Als het verzwakte vorkje breekt kun je niet verder rijden en ontstaat er onnodige schade.
Bram Smit rijdt nu een week met zijn Mango met Risse demper. Zijn ervaring is dat de wegligging enorm verbetert en ook de acceleratie van de Mango verbetert. Tijdens accelereren zakt de Mango met standaard demper wat in en gaat zo een deel van de energie verloren. De Risse demper doet dit niet.

Voor levering zullen Jan Reus en ik een instructie video maken van de vervanging van de standaard demper voor de nieuwe Risse demper.

Quest hef frame in productie

Het kan zo...

Of zo...

Maar ook zo...

Een goed idee laat me meestal niet meer los. Inmiddels heb ik het model van de profielen tot in detail getekend. Aanvankelijk wilde ik het systeem maken met standaard extrusie U-profielen. Dat levert toch teveel beperkingen op. Met name het veilig bevestigen op de dakdrager is moeilijk te realiseren.
Nu worden de profielen uit aluminium plaat van 2 mm gezet. De wielen waarmee het hef frame in de onderste profielen gaat rollen, worden 10 cm hoog en zijn inmiddels besteld.
Het ontwerp is nu zover door ontwikkeld dat als het hef frame op de auto is gezet het geheel volledig automatisch geblokkeerd staat. Er hoeft zelfs geen spanbandje meer omheen. Twee velomobielen naast elkaar is ook mogelijk. Dit kan niet op de kleinste auto's, deze mogen gemiddeld maar 50 kg dakbelasting hebben. Middenklasse auto's als bijv. de VW Golf mogen 75 kg op het dak dragen. Twee velomobielen naast elkaar op het dak is dan, hoewel nipt, mogelijk.

Vanmorgen even naar AutoPlaza in Heerhugowaard gereden. Voor ons oude model Toyota Yaris hebben ze nog een nieuwe dakdrager op de rommelzolder liggen. Voor 50 euro ben ik het mannetje. Leve Marktplaats.

Ik heb het hef frame bedacht om mijn eigen probleem, veroorzaakt door de diefstal van onze Audi met trekhaak, te kunnen oplossen. Gezien het grote aantal positieve reacties is de kans redelijk groot dat deze velomobieldrager ook te koop zal komen.
Het eerste exemplaar zal in elkaar gelast worden. Als alles naar wens is, is een door ontwikkeling naar een volledig instelbaar systeem een overzichtelijke stap. Dan zou het mogelijk kunnen worden om een hef frame voor een Quest snel aan te passen voor bijv. een Mango, Strada of welke velomobiel dan ook.

Foto 1: Rode Pionier
Foto 2: Mick Leemans van zijn blog
Foto 3: Klaas de Jong van zijn blog

Quest op het dak

Nu onze Audi S6 is gestolen en de Yaris van Marian geen trekhaak heeft ben ik de plannen om de Quest op het dak van de auto te vervoeren aan het concretiseren.

Ik heb er al lang over nagedacht, mede omdat de volgend jaar arriverende Tesla model S geen trekhaak zal krijgen.
De volgende methode is veilig en kan ik volledig alleen doen.

Principe en constructie
Op de auto komt een standaard dakdrager met 2 aluminium of stalen dwarsbalken. Op deze dwarsbalken komen twee - afneembare - aluminium U-profielen in de lengte richting van de auto. Dan moet er een subframe komen waarop de Quest kan worden bevestigd. Ook dit zijn twee lange U-profielen waar de voorbanden in passen. Deze twee lange U profielen worden aan elkaar verbonden met dwarsbalken. Dit kan gelast, maar ook geschroefd worden voor latere compacte opslag. De achterste dwarsbalk kan t.b.v. extra stabiliteit bijv. een meter breed, met de nylon wielen aan de buitenkant, worden gemaakt. Er ontstaat zo een vierkant rek met een ingelaste steun voor het achterwiel van de Quest. Het rek moet aan de voorkant van de Quest zo veel langer zijn dat ik voor de Quest staande de voorste dwarsbalk kan oppakken. Dit grote rek moet worden voorzien van twee wielen, zowel aan voor- en achterzijde. De voorste wielen, kunnen simpele nylon rollen zijn, moeten gaan rollen in de naar boven gekeerde U-profielen op het dak.

Werkwijze
Ik zet de Quest op het subframe en maak deze vast met sjorbandjes aan de wielen, precies zoals de Quest nu op de aanhanger staat. Ik stap aan de voorzijde in het subframe en til dit, met Quest, omhoog. De achterste wielen maken dat het subframe zich makkelijk laat verrollen. De voorste wielen van het subframe zet ik in de dakprofielen. Het profiel is aan de achterkant dicht gelast zodat de Quest niet terug kan rollen. Dan stap ik onder het subframe vandaan en loop naar achteren. Daar pak ik de achterste dwarsbalk op en til deze omhoog. Ik loop naar voren en tegelijk rolt het subframe met Quest naar voren.
Als de Quest goed op de auto staat, staan de voorste nylon wielen tegen een stuit. Als het geheel op de auto staat wordt het subframe met sjorbandjes vastgemaakt aan de aluminium profielen.
Rijden maar.

Voordelen
-Geen aanhanger meer nodig.
-Hogere snelheid mogelijk dan met de aanhanger (max 90 km/u)
-Quest kan eenvoudig op de grond worden vastgezet
-Er hoeft maar de helft van het gewicht van de Quest, plus wat profielwerk, opgetild te worden.
-Alles verloopt volledig gecontroleerd.

Enneh… het is weer eens wat nieuws.

Bram Smit gaat het samen met mij maken. Ik moet alleen de spullen inkopen.
Klaas de Jong is al enthousiast over mijn idee en is al aan het tekenen geslagen. Op zijn blog komen mooie tekeningen.

Audi S6 gestolen en Benigne Paroxismale

Dit bericht heeft niks met fietsen te maken. In elk geval betekent het dat ik niet aan fietsen toekom. Ook de mooie ronde naar Texel moest aan mijn neus voorbij gaan.
Wat is er aan de hand? Dinsdagmorgen vroeg werd ik wakker alsof ik zojuist twee liter jenever achterover had geslagen. Het plafond draaide als een bezetene rond. Ik raak licht in paniek en vrees met een hersenbloeding te maken te hebben. Marian belt de huisarts en die komt al snel tot de conclusie dat ik last heb van benigne paroxismale of wel draaiduizeligheid. Heeft iets te maken met een probleem in het middenoor. Bij iedere neiging van mijn hoofd begint het weer te draaien. Na twee dagen op bed wordt het iets beter en ik durf weer uit bed. Wel blijft het de hele week een heel hinderlijk verschijnsel dat een maand kan aanhouden. Een slechte week dus.

Dat het nog slechter zal worden wordt me vandaag duidelijk. Doordat ik geen auto durfde te rijden kon ik mijn deze week gerepareerde Audi niet ophalen. Vanmorgen rij ik naar mijn garage en .... zie mijn auto niet buiten staan. De monteurs grappen dat ze hem verkocht hebben. Even later wordt de ernst van de situatie duidelijk, de net van onder meer nieuwe wielen voorziene S6 is gestolen, gewoon voor de deur van de garage.
Ik krijg de sleutel van de auto mee en ga aangifte doen bij de Politie in Zaandijk.
Best een lastige situatie. Wie is verantwoordelijk voor de auto als ie in reparatie is? Dat muisje krijgt nog wel een staartje.

Wie een metallic zwarte Audi S6 Avant ziet met kenteken 70-NH-BB, bel me even. Niet dat ik veel telefoontjes verwacht, de auto zal inmiddels wel in een Oost-Europese garage staan.

Risse demper voor Mango, titanium draadeinden

De Risse dempers zijn ontworpen om binnen enkele minuten, zonder gereedschap, veerpoten van verschillende velomobielen te kunnen vervangen. Flevobike gaat testen of de demper voor hun Orca geschikt is.

De Mango, voorheen van Velomobiel.nl en nu van Sinnerbikes.com, hebben een andere bevestiging van de demper aan de boven- en onderzijde dan de Quest en de Strada. De Quest en de Strada hebben aan beide zijden een mm 8 kopstang met kogelgewricht. De demper in de Mango heeft bovenaan een kunststof vorkje om een kunststof buis. Dit vorkje is in iedere bouwmarkt te krijgen. De Risse dempers hebben een 8 mm draadeind. Het standaard vorkje houdt onvoldoende materiaal over als er 8 mm draad in wordt getapt. Tijd voor een degelijke oplossing.
Bram Smit maakt uit nylon stevige vorken die het gewicht van Mango en berijder moeiteloos kunnen verwerken. De Risse demper heeft een draad van 8 mm, de stangkop van de Mango is 6 mm. Een verloop verzwakt de constructie teveel, reden waarom toch bij nader inzien een nieuwe 8 mm stangkop moet worden gemonteerd. De kosten van deze drie onderdelen bedragen slechts 19 euro. Mango rijders kunnen nu, net als de Quest en Strada rijders, in enkele minuten hun oude veerpoot vervangen door een veilige Risse schokdemper.

Titanium draadeinden voor de Risse dempers verlagen het gewicht van de Risse dempers nog verder. Hoe lager het afgeveerde gewicht is hoe effectiever schokdempers werken. De Risse Genesis weegt met titanium draadeinden nog maar 285 gram, de Astro 5 325 gram. De originele veerpoot weegt 300 gram. Een set titanium draadeinden kost 10 euro.
Bestellers van een Risse demper kunnen deze titanium draadeinden en de Mango vork en stangkop nu in de webshop bestellen.

Na enkele weken test rijden door Jan Reus en ik hebben we besloten de Astro 5 demper te laten voorzien van een iets zachter demping gedrag. De Astro 5 reed het prettigst op de zachtste demping stand. Deze stand kwam overeen met de demping van de Genesis. De Astro 5 demper wordt nu over het gehele instel bereik zachter gedempt. De middenstand komt dan overeen met de Genesis en dat is uitstekend. De Astro 5 kan straks twee standen zachter en twee standen harder worden afgesteld.

Het is fantastisch om met Kevin Risse van Risse Racing te werken. Hij begrijpt direct wat ik bedoel en neemt zelf de telefoon in zijn bedrijf op. Een verademing als je dat vergelijkt met de soms moeizame contacten met andere fabrikanten. Als je al iemand aan de telefoon krijgt kom je moeizaam of niet bij de goede persoon uit. Op email reageren 4 van de 5 bedrijven niet eens. Natuurlijk is alles in de markt voor velomobielen kleinschalig en voor grote ondernemingen blijkbaar niet interessant. Goed dat er kleinere bedrijven bestaan als Risse Racing in de VS die wel graag voor onze kleine markt hoogwaardige spullen willen produceren.

Eerste 20 Risse dempers eind april in Nederland

Risse Racing in de USA is 'very excited' om samen met Velomobielonderdelen.nl een markt te betreden waarvan zij zelfs nog nooit gehoord hadden. Ze zijn heel happy met de goede resultaten van hun dempers voor gebruik in onze velomobielen.
Velomobielonderdelen.nl heeft 60 dempers besteld waarvan de eerste 20 al in april in ons land arriveren en geleverd kunnen worden in Nederland en andere landen. Dat zijn er nog lang niet genoeg om alle bestellingen te honoreren. Twee weken later arriveren de volgende 40 dempers. Dan kunnen alle bestellingen tot nu toe worden geleverd.

Risse heeft Velomobielonderdelen.nl aangesteld als exclusief distributeur voor Europa. Dit is belangrijk om de investering in een voorraad nieuwe dempers en onderdelen te kunnen rechtvaardigen.

Om de prestaties van de demper nog verder te verbeteren zullen er titanium 8 mm draadeinden beschikbaar komen. Titanium is 45% lichter dan RVS. Deze titanium draadeinden verlagen het gewicht van de dempers met ruim 15 gram. De Genesis demper wordt daarmee 15 gram lichter dan de originele veerpoot. De Astro 5 is dan nog maar 26 gram zwaarder dan de originele veerpoot.

Zaterdag is de Astro 5 demper weer uit de Quest van Jan Reus gehaald. Dat ging niet makkelijk, sterker, ik heb de Astro 5 demper uit Jan's handen moeten rukken :). Jan wil niet meer zonder rijden.
De Astro 5 zit nu in mijn Quest en de Genesis demper gaat naar Bram Smit om te worden getest in zijn Mango. Helaas leveren de experimenten met de Rockshocks Ario 2.2 demper in de Kunis variant nog niet de gehoopte resultaten op. De fraai ontworpen constructie met hevel werking functioneert op zich goed, maar de aluminium verbindingsstang tussen de demper en de hevel breekt.
Ook Bram denkt dat de Risse demper het goede ontwerp is. Hij mag het de komende week zelf proberen.

De demper carrousel draait door. De German:A demper waar ik 2000 km met veel plezier mee heb gereden gaat naar de Quest van het ROC in Helmond om daar dienst te doen bij de Shell Eco Marathon.

Garmin Montana 600, na regen komt zonneschijn

Zoals eerder beschreven werd mijn Garmin Montana tijdens de reis naar de Bronnen van de Maas onbruikbaar. Het zogenaamde 'dead screen syndrom' overviel mijn Montana. Foutje van Garmin dat had kunnen worden voorkomen. Zij wisten welke serienummers dit probleem tijdens de fabricage ingebakken hadden gekregen.

Ik stuurde de defecte Montana op naar Garmin Nederland in Eemnes en kreeg enkele weken later een nieuw exemplaar.
En dan volgt er een diep tranendal. De netjes gekochte en gedownloade City Navigator Europa kaart 2011 wil niet op de nieuwe Montana ontgrendelen en zo sta ik met lege handen.
Dan maar even de support afdeling van Garmin bellen. Dat 'even' moet je snel vergeten. Je krijgt een vriendelijk bandje aan de lijn en precies een uur later heb je iemand van vlees en bloed aan de telefoon. Garmin blijkt de vervangen Montana niet in mijn account te hebben gewijzigd. Ik krijg een nieuwe code en download de nieuwste versie van de kaart. Als de kaart is gedownload en op de Montana is geïnstalleerd is alles .... nog steeds vergrendeld. Wel ...!
Mijn vrouw zegt 'koop gewoon een nieuwe kaart dan ben je van dit gedoe af'. Dat is mijn eer te na, ik heb er eerlijk voor betaald en nu moet Garmin maar zorgen dat het ook gaat werken.

Zin om weer een uur aan de lijn te worden gehouden heb ik niet. Ik kies nu voor de Engels sprekende helpdesk. Als ik binnen 10 minuten een Engels sprekende mijnheer aan de lijn heb, is mijn Engels plotseling niet best. De vriendelijke meneer, wij begrijpen elkaar echt niet :), stelt voor mij door te verbinden met ... de Nederlands sprekende helpdesk. Mooi, dat scheelt drie kwartier wachten aan de telefoon.
Een heel efficiënte mevrouw, ze heeft een Windows en een Apple computer op haar bureau, stelt vast dat het beter is dat ik met weer een geheel nieuwe product- en unlock code beter geholpen ben. Ze geeft me die code en nadat ik de zojuist geplaatste versie van de kaart er weer af kieper, zet ik de nieuwe kaart met de nieuwe unlock code via Basecamp er weer op.

Als we het gesprek beëindigen vraag ik of ik haar rechtstreeks mag bellen als het onverhoopt weer fout gaat. Helaas gaat/mag dat niet. Wel krijg ik een emailtje van haar met de toezegging dat als het nog niet werkt zij mij direct na een email van mij zal bellen.
Jullie raden het al, het werkt nog steeds niet. Nu wil de Montana helemaal niet meer opstarten, van de regen in de drup dus. Het apparaat blijft hangen bij 'making profiles'.
Mijn mailtje wordt, eerlijk is eerlijk, snel gevolgd door een telefoontje van Garmin. Het goede advies is de micro SD kaart te verwijderen. Die blijkt door alle gedoe corrupt geraakt te zijn. Na het herstel van dit 4 Gb kaartje in Schijfbeheer doet alles het weer. De zon begint weer te schijnen.
Er zit nu nog maar één kaart in mijn GPS, de routeerbare Garmin City Navigator Europa NT 2012.

Tip: Koop liever geen downloadable kaarten van Garmin als er ook een DVD versie is. In het laatste geval kun je alles van je computer en je GPS verwijderen en met een schone lei beginnen.

3AX pedalen

Wat is dat nou weer? Nou, misschien wel een heel goed idee.

3AX pedalen zijn nog niet op de markt. Daarom papegaai ik de beperkte informatie op de site maar na.

'In een ideale wereld sluit je racefiets naadloos aan op je lichaam, en zet je spierkracht om in snelheid.

In de echte wereld wringt het. De voeten van veruit de meeste mensen zijn van nature zo dat de voorvoet niet precies een hoek van 90 graden maakt met het lichaam. Meestal staat de binnenkant van de voorvoet iets hoger dan de buitenkant, soms is het juist andersom. Daarnaast verandert deze hoek ook nog eens wanneer we bewegen, zoals bij het afrollen van de voet wanneer we lopen. Normale racefietspedalen forceren je voeten en benen in een onnatuurlijke positie, waardoor je spierkracht niet optimaal kunt overbrengen.

Een onnatuurlijke positie resulteert ook in een onevenwichtige belasting van je gewrichten. Dit kan leiden tot pijn of ongemak tijdens het fietsen of op termijn tot blessures.

Het gepatenteerde 3ax pedaal past zich wél aan je voetstand aan, zelfs tijdens de pedaalslag. Het pedaal zet zich naar je voet door enkele graden naar binnen of buiten te kantelen. Het pedaal schommelt om een draaipunt dat zich ter hoogte van je enkel bevindt. Hierdoor wordt de benodigde hoek in het pedaal gerealiseerd terwijl dit niet ten koste gaat van de stabiliteit van het pedaal.

We zijn de pedalen op dit moment aan het optimaliseren voor we de productie starten. Dit doen we samen met een testteam van vijftig geselecteerde wielrenners.

Ik ben uitgenodigd om mee te doen met het testwerk. Dat hoort wel zo'n beetje bij me. Wil je ook testrijder worden, kijk dan eens op http://3ax-cycling.com/ en meld je aan om mee te testen.

Mango toch met F-lite banden

Mango rijders zijn gelukkige rijders. Een goed uitziende fiets met een uitstekende stabiliteit in bochten door zijn grote spoorbreedte. Past in een klein schuurtje en heeft terecht veel trouwe eigenaren.
Maar één geluk moeten deze rijders ontberen, de snelle en comfortabele F-lite banden.
Piet Kunis, een gelukkige Mango rijder uit Hoorn wil nog gelukkiger worden met zijn Mango en heeft uitgevlooid waarom F-lite banden niet op een Mango passen. Hieronder zijn relaas.

Bij mijn onderzoek om te kijken of een F-lite band, in de voorwielkast van een Mango past, heb ik het volgende geconstateerd.

* Ik heb de F-lite gemonteerd op een 19 mm velg en deze daarna op de as geschoven.
wat blijkt, de F-lite past in de wielkast en draait vrij.
* echter ik kan nauwelijks sturen, want als ik dat doe beweegt het wiel zich ook een stukje voor- of achterwaarts en loopt dan aan.

Daarna heb ik de Kojak weer gemonteerd en het stuur maximaal gedraaid.

* de kleinste ruimte in de wielkast, aan voor- en achterkant van het wiel is dan 8 mm.
* de grootste diameter van Kojak 35 mm band, gemonteerd op een 19 mm velg is ...485 mm.
* de diameter van een F-lite band op een 19 mm velg is 512 mm.
* dus is de straal van de band 13,5 mm hoger.
* er is dus voor en achter... 13,5 -8 mm = 5,5 mm ruimte te kort.

Dat is waarschijnlijk net iets meer dan de materiaal dikte van de wielkast en dat zowel voor als achter, over een rechthoekje van 15 x 8 cm.
Ik denk dat het mogelijk is om eerst aan de buitenzijde van de wielkast extra materiaal aan te brengen en daarna materiaal aan de binnenzijde van de wielkast te schuren en dit daarna af te werken, met een matje.
Op deze manier moet het volgens mij mogelijk zijn om ook Mango rijders te laten genieten van de befaamde F-lite's.
Ik heb nu andere drukte, maar na de zomer wil ik dit in overleg met Jan wel eens proberen.

Als meerdere Mango eigenaren zouden willen rijden met de onvolprezen F-lite banden, dan wil Jan Reus er mogelijk wel iets voor bedenken dat dat mogelijk wordt. Laat het weten.

Bij de foto:
De door Jan Reus prachtig herstelde Mango van Piet Kunis. Piet crashte 6 december vlak bij ons huis.

Rondje Noord-Holland

Het is al 12.00 uur geweest als ik de Quest uit de warme garage duw. Zit een rondje Noord-Holland er nog wel in? Tuurlijk.
De beloofde 16 gr. C zijn nog maar een magere 9 graden. De zon schijnt overvloedig en de rit begint tegen wind naar Den Helder.
Als ik nog niet eens vertrokken ben blijk ik op de drinkslang te gaan zitten. Met een natte kont ga ik toch maar onderweg. Achteraf niet comfortabel.
Zo vroeg in het seizoen is mijn conditie al redelijk goed. Tegen wind kan ik continue in de 40 km/u blijven rijden. Mijn hartslag weet ik niet, de borstband heeft een leeg batterijtje.
De vele testritten om verschillende schokdempers te testen zijn een enorm genoegen. Het vertrouwen in de Quest is enorm gegroeid nu de fiets onder alle omstandigheden stabiel reageert.

De prille narcisjes van vorige week hebben inmiddels hun mooie kleuren in de aanbieding. Ik stop even voor een plaatje.
Dan door naar het Texaco station bij vliegveld de Kooy. Naar Den Oever komt de frisse wind direct over de Waddenzee aanwaaien. Aan de binnenkant van de dijk is het meerdere graden warmer.

Voorbij Den Oever, met de wind achter, ben ik heel vlot in Medemblik. Niet zo gek met snelheden tussen 45 en 53 km/u. Na de heerlijke Espresso bij Kwikkel duik ik de Wieringermeer in. Gelukkig zijn een aantal stukken weg opnieuw geasfalteerd, dat is nou weer niet goed voor het testen van de schokdemper :).

Via de Langereis passeer ik oostelijk van Heerhugowaard en rij naar Stompetoren. Daar zie ik twee Questen staan, Klaas en Irma Huisman zijn, zoals vaak, samen onderweg. Ik rij een eindje met ze op naar Driehuizen en geef het laatste stukje naar ons eiland nog even gas.

Om kwart over vier komt er een eind aan een heerlijke tocht van 145 km.

Risse schokdempers nu te koop

Na 2000 km met de German:a demper te hebben gereden is er nu rond 1000 km ervaring met de Risse dempers. Ik rij met de Genesis, Jan Reus rijdt met de Astro 5 demper.
De ervaringen zijn bijzonder positief.
Als je veiliger, comfortabeler en sneller wil rijden met je velomobiel, dan is een Risse schokdemper de belangrijkste upgrade sinds de begintijd van velomobielen.
De Risse dempers Genesis en Astro 5, volledig ontwikkeld voor de Quest, Strada, Mango en vele andere velomobielen met een veerpoot langer dan 35 cm, zijn nu te bestellen in de De uitstekende Risse Genesis demper kost 198 euro, de Astro 5 kost 298 euro. De Astro 5 heeft in vijf stappen instelbare demping.
Ook de Risse Acu-fill adapter van 12 euro kan worden besteld. Deze adapter zorgt ervoor dat er geen drukverlies optreedt als het pompje van de demper wordt afgeschroefd.
De eerste zending dempers is nu besteld. De levertijd zal ongeveer 6 weken bedragen. De laatste foto links is de ingebouwde Risse Astro 5 in de Quest van Jan Reus. Jan heeft zijn blog een andere naam gegeven en een stukje over het rijden met de Risse demper geschreven. Ook Jan merkt dat ie met een heel andere fiets onderweg is. Je vindt Jan's blog hier.
Sinds gistermiddag zijn er al tientallen Risse dempers besteld. Ook meerdere vragen om er mee proef te rijden, begrijpelijk.
Proef rijden kan nog maar beperkt. Ik haal de Risse demper niet meer uit mijn Quest, dat staat vast. Ik denk dat ik hem ook bij Jan uit zijn fiets moet stelen.
Mocht je twijfels hebben of een Risse demper wat voor jou is, bestel hem gewoon. Mocht de demper je niet bevallen, kun je hem gewoon terugsturen.

Schokdemper of geen schokdemper

Video van Metro2002

Vandaag rij ik naar Oostwoud om even bij Jan Geel te kijken. Na de brand is Jan voortvarend te werk gegaan. Hij heeft een compleet nieuwe dakspant constructie gemaakt. Daarop dakplaten gemonteerd waardoor alles weer waterdicht is. Hij is nu bezig om alle gereedschap schoon te maken. Bij de brand zijn PVC schrootjes in vlammen opgegaan. Bij deze verbranding is zoutzuur vrijgekomen. Dit zoutzuur heeft een verwoestende werking op het deels historische handgereedschap.
In grote tonnen met sodawater wordt alles afgewassen, zoveel als mogelijk gepolijst en dan in de lijnolie gezet. Helaas zijn belangrijke onderdelen als originele RVS lampen van de A-Ford ook aangetast.
Jan houdt goede moed en geeft niet op voordat alles weer in orde is.

Dan rij ik naar Hoorn waar ik een bestelling van een klant bij Jan Reus aflever. Jan heeft een doos met duizenden kleurstalen om de goede kleur voor de reparatie van mijn meerkoeten crash te bepalen.

Nu de één jaar jonge witte Quest van Jan naast de mijne staat kunnen we mooi even het verschil in schokdemper werking tussen de originele veerpoot en de nieuwe Risse Genesis demper vastleggen.
Jan's fiets is uitgerust met een 60 mm dikke Super Moto, mijn fiets met de 50 mm Furious Fred. Jan's fiets zou door de grotere Super Moto beter gedempt moeten worden.
Bekijk het filmpje maar eens goed.
Het tweede filmpje is van de Mango van Metro 2002. Zijn blog vind je hier.
Jan's fiets springt bij iedere duw van de grond en verplaatst zich naar links. De gele Quest met de Risse demper reageert veel stiller en blijft gewoon staan.

Wil je dit bij je eigen Quest, Strada, Mango of welke velomobiel ook proberen? Ga naast je fiets staan en druk met je linkerhand op het begin van de tunnel, met je rechterhand op de rand van het instapgat. Druk niet met twee handen op de tunnel van een Quest of Strada. Je drukt de sterren in de gelcoat en dat is niet de bedoeling.
Duw hard omlaag en laat direct los. Springt je fiets los van de grond, dan weet je of jouw fiets voldoende demping heeft, of... niet.Jan zet de Risse Astro 5 in zijn fiets en zal er deze week mee test rijden.

Risse Genesis ingebouwd

Vanavond heb ik de Risse Genesis schokdemper ingebouwd. Daarvoor moet ik de achterste stangkop vervangen die we voor inbouw van de gemodificeerde German:A demper hebben afgezaagd. Bram Smit, hij is een klein mannetje :), kan met beide armen tot achterin de Quest komen. Mij lukt dat minder makkelijk. Met een verlengde 13 mm sleutel die ik met ducktape op de swingarm vastplak, kan ik de moer met één hand makkelijk losdraaien.
Nu de originele stangkop weer is gemonteerd, kan de schokdemper er zo opgedraaid worden. Kettingafscherming er weer overheen en met een M8 moer of vleugelmoer wordt de demper op de bovenste bout vastgezet. Per saldo is het vervangen van een oude veerpoot door iedereen in een paar minuten zonder gereedschap uit te voeren.

Ik pomp 4 bar druk in de demper. De pompnippel op de demper zit mooi boven de kettingafscherming en er is dus geen aanpassing nodig. Als ik de eerste keer op de tunnel van de Quest druk valt me een mooi soepel veergedrag op. Bij belasting van de Quest is de sag, de inzakking onder belasting, iets te groot. Bij 6 bar is de sag OK en de demping heel mooi, mooier dan ik tot nu eerder heb gezien.

Morgen de eerste rit met de nieuwe demper. Dan ook hier de eerste resultaten van de Kunis demper die in de USA op de gevreesde 'rumble strips' is getest.

Risse schokdempers klaar voor test

Gisteren ontving ik de Risse schokdempers uit de VS. Totaal 14 dagen onderweg geweest waarvan 8 dagen bij de Nederlandse douane. De Risse Genesis en Astro 5 schokdempers zien er prachtig uit. Schitterend verwerkt aluminium, ware kunststukjes zijn het. Als ik Bram Smit laat weten dat de dempers er zijn wil ie ze onmiddellijk zien. Dat kan natuurlijk. Bram heeft nog een paar stangkoppen, zo heten de kunststof gewrichtjes aan de uiteinden van de dempers. Ook moeten er vier stukjes 8 mm draadeind worden gemaakt om de dempers op precies 40 cm lengte hart op hart te maken.

Eerst neem ik vanmorgen de schade op aan het achterwiel van de Quest. De hieldraad van de Furious Fred is gebroken en de dunne binnenband is over een lengte van 30 cm gescheurd. De glasvezel hoepel van het wieldoekje is gebroken. De velg slingert fors.
Ik leg er een 50 mm Furious Fred om en pomp hem op tot 3,5 bar. Voorzichtigheid is de moeder van de porceleinkast.
Dan op weg naar Naarden. Hoewel het nog maar 7,5 gr. C. is, beloven de weerberichten een prachtige dag. De racekap blijft op de stelling en ik zet een nieuw mini vizier op de fiets.
Dat rijdt heerlijk zo. Via Purmerend, de Schellingwouder brug en de Diemer Zeedijk rij ik met rond de 40 km/u in goed anderhalf uur naar Naarden.

Bram vindt de dempers schitterend en gaat direct aan de gang met de 8 mm draadeindjes. Dat is snel voor elkaar en we bestuderen even hoe de Risse Acu-fill adapter werkt. Deze adapter, één deel op de demper, het andere deel op de pompnippel, is zo geconstrueerd dat er geen lucht weglekt als de pomp van de demper wordt verwijderd. Er is relatief weinig luchtdruk nodig in de demper. Daarnaast is het luchtvolume ook klein. Geen enkele pomp, ik heb er vier geprobeerd, kan de demper op precies de gewenste druk krijgen en houden. Deze Acu-fill adapter doet dit voortreffelijk, ongeacht met welke pomp dit gebeurt.

Er moet de komende week nogal wat aan de Quest gebeuren. De schade aan de neus wordt bij Van den Berg gerepareerd. Er moeten linksvoor nieuwe wiellagers in en ik wil wieldoekjes aan de binnenkant van de voorwielen. Dan moet er een nieuw achterwiel worden gemonteerd in Dronten. Tussendoor even tijd vinden om de eerste van de Risse dempers voor een test in te bouwen.

Het gewicht van de dempers is heel laag. De Genesis weegt compleet met draadeinden en stangkoppen 298 gram. De instelbare Astro 5 weegt in dezelfde configuratie 341 gram. De originele veerpoot weegt 298 gram, precies even zwaar als de lucht geveerde en olie gedempte Risse Genesis demper.
Dat kan nog 16 gram lichter als de 8 mm RVS draadeinden worden vervangen door titanium. Dat laatste voor de echte freaks dan maar. Al met al een uitstekend resultaat.

Ik krijg nu al veel bestellingen voor de dempers, maar dat moet nog even wachten. Ook veel vragen naar de prijzen. Als ik helemaal overtuigd ben, veel twijfel heb ik overigens niet, komen ze vanzelf in de webwinkel. De prijzen zijn, onder enig voorbehoud, wel bekend. De Risse Genesis zal voor 198 euro incl. btw worden geleverd. De Astro 5, met in vijf stappen instelbare demping, zal 298 euro gaan kosten. Dit inclusief 8 mm draadeinden. De stangkoppen van de oude veerpoot kunnen op de Risse demper worden geschroefd.

Giant Halfway en opnieuw exploderende achterband

Eén van onze twee auto's, de Toyota Yaris, is verkocht. Dit op zich prima autootje heeft afgelopen jaar maar 200 km gereden. De remmen roesten steeds vast, tijd voor een andere baas. Eigenlijk gebruikten we de Yaris nog uitsluitend voor een boodschap en als de Audi eens naar de garage moest. Die 7 kilometer enkele reis kan beter met een - vouw - fiets worden afgelegd.

De Brompton is waarschijnlijk de beste vouwfiets die te koop is, maar ook één van de duurste. Voor incidenteel gebruik overkill.
Er is een heel ruime keus uit allerlei merken. Tests wijzen uit dat de Giant Halfway qua rijden altijd als een van de beste uit de bus komt. Hij vouwt minder klein en makkelijk op als de Brompton, maar zo vaak hoeft dat ook niet.
De Giant is geheel van aluminium en beide 20" wielen zijn enkelzijdig opgehangen. Een derailleur met 8 versnellingen maakt er een vlot fietsje van.

Als ik bij Kroone Liefting in Limmen kom staat er geen Halfway, maar bestellen willen de mannen 'm wel. '749 euro meneer' zegt de vlotte jonge verkoper en schrijft inmiddels het orderboek vol. Als ik zeg dat ie maar 599,- euro hoeft te kosten, zegt de jonge verkoper dat zij geen internet winkel zijn. 'Hoeft ook niet hoor' reageer ik. 'Bel maar eens met Giant'. En dan blijkt dat de aanbieding van Giant niet is doorgedrongen tot Limmen. De € 749,- wordt doorgehaald en € 599,- wordt er voor in de plaats gezet.

Vannacht klinkt er - weer - een explosie in huis. Ik schrik me rot en ren naar buiten om de oorzaak te achterhalen. Niks te zien en ik ga naar bed. Vanmorgen wordt de oorzaak van de explosie duidelijk. De achterband van de Quest hangt geheel verfomfaaid naast het achterwiel. Ondanks dat er maar 4 bar druk in de Furious Fred zat, is ie toch kapot gegaan. Dat moet aan de velg liggen, het is nu al een keer of vier gebeurd. Allert, de ontwerper van de Quest weet niet direct een oplossing. De velg die op mijn fiets is gemonteerd wordt nog steeds gebruikt. Mogelijk is ie eerder wat uitgebogen. Allert denkt dat een hoge velg sterker is. Maar eens informeren bij Rigida.

Groene Quest

Hoveniers zijn groen adepten. Als je als hovenier dan ook nog ligfietsen als hobby hebt, zijn er fraaie combinaties mogelijk.
Marcel Riswick, hovenier in St Odiliënberg, heeft zo'n fraaie combinatie gecreëerd. Een groene Quest, mooie beschildering en een mooie toerkap maken het plaatje compleet.