Quest 122 wordt Quest 154

Gisteren heb ik een uitgebreide mail gestuurd naar Velomobiel.nl over de uitrusting van mijn nieuwe Quest. Zoals gebruikelijk reageert Ymte direct. Eigenlijk alles wat ik wil is OK. De stoel is nog een vraagstuk. Eerst maar eens kijken of de nieuwe stoel voldoet voordat er ingewikkelde ingrepen met de huidige Siepmanstoel worden uitgevoerd. De brede Primo's kunnen ze niet leveren. Allert en Ymte rijden nu met de splinternieuwe Sorcerer banden. Zijn iets smaller dan de Comp Pools, maar hebben dezelfde lage rolweerstand met een grotere lekbestendigheid. Ze gaan proberen die banden, ze hebben er al aantallen van besteld, op mijn fiets te monteren.
Morgen haalt Ymte een aantal carosserieën bij de fabriek van Beijss op, de mijne zit daarbij. Leverdatum waarschijnlijk 25 maart. Op de productielijst wordt mijn nieuwe Quest als nummer 154 vermeldt.
Vandaag een prettig toertochtje gemaakt naar Egmond aan de Hoef, ik kijk daar naar een nieuw huis. Via Bergen aan Zee en Alkmaar rij ik naar Heiloo waar ik ook een woning bekijk. Alles rustig aan, snelheid tussen de 30 en 35 km/u.
40 km totaal met Quest 122 nu 9330 km

Serieuze biedingen op Quest 122

Vanavond is het bieden op mijn Quest serieuze vormen gaan aannemen. Het hoogste bod is nu 6.350 euro. Er zijn nu 15 bieders waaronder mensen uit Duitsland, België en uiteraard Nederland. De sluiting van de biedingstermijn is komende zaterdag om 12.00 uur. Ik hou jullie op de hoogte van het uiteindelijke bod.

Agressie door Mercedesrijder

Mijn rondje Uitgeest, Krommenie, West-Graftdijk, Akersloot, Heiloo, Egmond aan Zee, Bakkum verloopt uitstekend.... tot Heiloo. Straks meer hierover. Het is iets kouder dan gisteren, zo'n 1 gr. C. De wind is nog iets noordelijker en minder krachtig, nu 3 tot 4 Bft. De zon schijnt weer volop, heerlijk. Naar Uitgeest zit ik zo weer op 47 km/u en bij stevig aanzetten zie ik zelfs even 50 km/u op de nu goed verlichte klok verschijnen.
Op het mooie fietspad naar Krommenie ga ik er weer stevig tegenaan en rij nu sneller dan het drukke autoverkeer op de hoofdrijbaan. Veel mensen gapen me van achter het glas aan. In Krommenie kom ik een Questrijder tegen. Hij draagt een rode helm, maar ik weet niet wie het is. Ik toeter even en hij groet terug. Naar West-Graftdijk is recht in de wind en met 34 km/u vind ik het wel prima. Via de pont in Akersloot neem ik de toeristische route, langs de molen, naar Heiloo.
Door Heiloo neem ik de hoofdrijbaan, passeer het spoor en zet aan om op de rijbaan het autoverkeer niet op te houden. Op de Zeeweg zie ik drie auto's achter me aan rijden. Ik rij al 40 km/u, dat betekent dat de automobilisten al een 43 km/u op hun snelheidsmeter aflezen. Ik passeer een vluchtheuvel en op dat moment haalt met hoge snelheid een Mercedes mij in, over de linkerrijbaan, wat een aso. 200 meter verder moet de Mercedes stoppen voor het rode licht. Ik sluit achter hem aan, toeter omstandig en schudt meerdere keren mijn hoofd. De man wijst naar rechts, ja daar ligt inderdaad het fietspad. Ik blijf mijn hoofd schudden en schreeuw de man toe:'doorrijden'. Plotseling lichten de achteruitrijlampen op en de Mercedes rijdt achteruit, da's toch wel behoorlijk agressief. Ik laat mijn rem los en wacht op de botsing. Die komt gelukkig niet, ik schreeuw nogmaals doorrijden, het licht staat al op groen, de man geeft gas en gaat er met hoge snelheid vandoor.
Ik bespeur bij mezelf dat ik al dat wangedrag van automobilisten langzamerhand niet meer wens te accepteren. Dat moet natuurlijk niet omslaan in overmoed en onaanvaardbare risico's. Ook moet de Quest nu wel heel blijven, over een paar weken gaat ie naar een nieuwe eigenaar, liefst ongeschonden.
42 km

Lupine Wilma 8 4x3 Watt LED lamp

Deze week heb ik de Lupine Wilma 8 4x3 Watt LED lamp besteld. Met mijn ene oog heb ik soms aan de beide Trelock LS 600 lampen tekort licht. De keus is dan een hele goede LED lamp zoals de Lupine Wilma of een HID lamp, zeg maar een Xenon lichtbron. Hoewel de HID lamp nog meer licht geeft dan de Wilma, zijn er toch wel een paar bezwaren aan de HID lamp. De lamp is zo fel dat de kans op verblinding van tegenliggers, heel groot is. Verder is de levensduur van een HID lamp beperkt. Harry Lieben rijdt inmiddels met een Wilma van Lupine en is zeer tevreden. Ik hou jullie op de hoogte.

Kijkdag en nieuwe LED binnenverlichting

Vandaag kijkdag, die wederom geen kijkdag wordt. Er zal één gegadigde komen kijken, maar deze meldt zich vanmorgen af. Dat was bij de Mango precies zo. De werkelijk geïnteresseerden weten natuurlijk precies hoe een Quest er uit ziet. De foto's op de webpagina zijn meer dan duidelijk.
Daarom kan ik vanmiddag met schitterend zonnig weer een eindje fietsen. De temperatuur is 2 gr. C en de wind is Oost-Noordoost kracht 4 tot 5. Dat is goed te merken. Naar Uitgeest komt de wind 45 graden achterlijker dan dwars in en plukt aan de Quest dat het een lieve lust is. Het is moeilijk een strakke koers te sturen, vooral doordat het verkeer regelmatig de wind verstoort. Het fietspad is breed dus het gaat fantastisch. Even op gang komen en ik kan de afstand tussen Castricum en Uitgeest met 47 km/u afleggen, super!. Ik sla voor Krommenie rechtsaf en neem de prachtig slingerende dijk richting pont Buitenhuis. Het eerste stuk is nog Lagendijk, vervolgens Groene Dijk en het hoge deel is de Zeedijk. Vooral dit stuk is genieten. Met de wind in de rug, snelheid 41 km, Anouk via de iPod op de hoofdtelefoon, meander ik over de hoge dijk door de uitgestrekte polders ten noorden van het Noordzeekanaal. Mooier kan het bijna niet. Ook hier moet ik goed oppassen voor de wind. Vooral in bochten met losse steenslag moet de snelheid flink omlaag, de Quest dribbelt dan graag richting berm.
De pont bij Buitenhuis over het Noordzeekanaal ligt al op mij te wachten. Ik blijf lekker in de Quest. Richting IJmuiden, de wind komt nu schuin rechts van achter in, kan ik tussen de 40 en 48 km uur aanhouden. De dijk van het Noordzeekanaal geeft een comfortabele luwte.
In IJmuiden kijk ik even naar de binnenkomende en uitvarende schepen. Eigenlijk nog leuker zijn de vele meeuwen die wachten op eten dat bezoekers naar ze toegooien. Ze zijn heel brutaal en komen tot vlak naast de Quest.
Ik rij over de sluizen via Beverwijk terug naar huis. In Castricum rij ik op de rijbaan van de Mient. Aan het eind van de Mient sla ik rechtsaf de Ruiterweg op. Daar wordt ik gesneden door een bestelwagen die op de Mient achter me moest blijven. Boos fiets ik achter de bestelwagen aan en ik zie kans om deze te volgen tot de bestuurder uitstapt. Ik vraag op ietwat geagiteerde toon waarom de man me zo sneed. Hij reageert met de mededeling dat ie zich er niet bewust van is die ie me heeft gesneden. Ok, kan zijn.

Thuis zal Mark Rullens de te weinig licht gevende LED van de computerverlichting vervangen door een helderder exemplaar. Dat lukt perfect. De nieuwe LED is zo helder dat ik deze zelfs voor kleine klusjes in de fiets kan gebruiken. Het stroomverbruik is maar 15 mAH. De fiets zal over een paar weken worden verkocht, maar alles moet perfect in orde zijn, ook dit onderdeel. Ik vervang de batterijen van klok in de gecombineerde Volt/temperatuurmeter.

Al met al een werkelijk schitterende fietsdag met een superieur rijdende Quest in een prachtig landschap.
50 km

Trainingsritje en Nikon D200

Ik heb als opvolger van de Nikon D70 een nieuwe D200 gekocht. De lens is een 18-200 zoom met VR. Dit laatste is een echte openbaring. Ik heb weliswaar een heel vaste fotohand, zo krijg ik een opname met 450 mm telelens op 1/125ste goed scherp, maar met VR verbetert dat nog eens 4 stops. Ik krijg nu dezelfde scherpte met 1/30 ste seconde. De D200 is een veel intuïtiever camera dan de D70. Alle belangrijke functies zitten onder een knop en niet meer verstopt in een menu. Nu nog een koper vinden voor de D70 en de twee objectieven.
Vanmiddag, het is met 4,5 gr. C beduidend frisser dan gisteren, breng ik met de Quest eerst wat boodschappen naar mijn schoonouders. Vervolgens rij ik door naar Alkmaar waar het gigantisch druk is. Ik sluit voor een stoplicht achteraan bij een stoet fietsers. Het licht springt op groen en ik doe iets doms. Ik haal de hele stoet rechts in. Die fietsers ben ik zo voorbij, maar ik kom natuurlijk wel op de rijbaan voor rechtsafslaand verkeer. Ik wordt rakelings voorbijgereden door een Passat. De bestuurder toetert boos. De man heeft gelijk, sorry.
Ten noorden van Alkmaar sla ik af naar Bergen. In Bergen hou ik de zuidkant aan om richting Bergen aan Zee te komen. Een straatopbreking, niet aangekondigd, verhindert de doorgang, omkeren dus maar. Even later rij ik door het mooie bos en het nog mooiere golvende fietspad richting Egmond. Steeds hou ik een snelheid van iets boven de 40 km/u aan. Ik hoef me hiervoor niet zwaar in te spannen en ik kan gewoon door mijn neus ademen.
In Bakkum-Noord sla ik rechtsaf naar Bakkum aan Zee. Ik ga proberen de lange helling naar het strand omhoog maximaal hard te rijden. Ik was er al eens in geslaagd om met 36 km/u omhoog te komen, nu blijkt het nog flink harder te kunnen. Onder aan de helling is mijn snelheid 40 km/u, de hele klim varieert mijn snelheid tussen 41 en 42 km/u. Hoewel er een lichte rugwind is, ben ik meer dan tevreden. De winterperiode heeft me wel een paar kilo extra lichaamsgewicht opgeleverd, maar de kracht en de conditie heeft er kennelijk niet onder geleden.
Ik rij de Quest naar binnen in onze 'zomerwoonkamer'. Ik moet nog een paar kleine klusjes doen voordat komende zaterdag de kijkdag begint.
45 km

Na 3 weken weer in de Quest

Vandaag voor het eerst weer eens in de fiets. Na de vakantiereis naar Lapland met mijn zoon Bart heb ik er weer zin in om een 'blokkie om te gaan'. Voor de liefhebbers van Lapland, kijk even op http://web.mac.com/wschermer/iWeb/Site/Lapland.html voor een fotoserie en een kort filmpje over de huskies.
Ik pomp de banden op, links voor en achter zijn nog boven 6 bar, rechtsvoor onder de 4 bar. De binnenband is kennelijk poreus en zal ik vervangen. Al in Castricum de eerste vervelende confrontatie met een bestuurder van een Peugeot 307. Ik rij de rotonde op en zie de Peugeot met veel te hoge snelheid naderen. De bestuurder ziet me en wil doorrijden. Ik kan dat waarschijnlijk beremmen, maar waarom zou ik?. Ik rij door en schreeuw keihard richting Peugeot. De man moet vol in de remmen en komt op het laatste moment tot stilstand. Er gaat aan de rechterkant een portierraam open en er wordt me wat toegeroepen. Ik versta het gelukkig niet. Dit is een 'mooi' begin van de rit.
Ik rij eerst richting Uitgeest. Het is een graad of 9 en de ondanks de lichte tegenwind rij ik gemakkelijk 41 km/u. Dit tempo komt vrijwel automatisch ook op het mooie fietspad naar Krommenie op de klok. Via Krommenie rij ik richting West-Graftdijk en vervolgens naar de pont bij Akersloot. Ik ga even langs de zaak en ben om 16.15 uur weer thuis.
35 km

Te Paard publicatie

In het komende nummer van Te Paard zal onderstaand verhaaltje over 'paard en Quest' verschijnen. Te Paard wordt in een oplage van 16.000 stuks verspreid bij maneges, pensionstallen en ruitersportzaken in Noord-Holland.

TE PAARD EN TE QUEST…

De mooie Noord Hollandse kuststreek nodigt recreanten van allerlei pluimage uit, om op een zonnige dag erop uit te trekken. Dat dit genieten soms leidt tot verbale of andere botsingen, zal niemand echt verbazen. Wim Schermer, hobby ligfietsen, is een ervaringsdeskundige op dit gebied.

Hij beoefent zijn sport op, of liever in, een door paardenogen waargenomen U.F.O., de Quest genaamd. Erg geel en erg eng! De Quest is een driewielige ligfiets met een gestroomlijnde kuip er om heen. Wim is zich er terdege van bewust, dat paarden zich hiervan een hoedje kunnen schrikken en benadert de dieren met hun berijders altijd met de nodige voorzichtigheid.

Als hij weer eens langs Manege De Hoef fietst, besluit hij zijn eerdere voornemen, paarden aan de knalgele ligfiets te laten wennen, uit te voeren. Het plan wordt enthousiast door de leiding van de manege ontvangen en samen besluiten ze het uit te voeren.

Het succesvolle verloop van de training is te lezen en te zien op de weblog van Wim Schermer:
http://wimschermer.blogspot.nl/2011/05/paarden-en-velomobielen.html

Een bijzonder en positief initiatief van Wim Schermer om paarden- en fietsrecreanten nader tot elkaar te brengen.

Lapland

Gisteravond laat thuis van een schitterende vakantieweek naar Lapland. Programma ongeveer als volgt. Sleerijden met rendieren, rendieren vangen, langlaufen, diepsneeuw lopen, rijden met huskies en rijden met sneeuwscooter. Mijn zoon Bart was mee. De spectaculairste onderdelen zijn het sleerijden met de huskies en de enorme snelheden die de sneeuwscooters halen. Het normale (fiets)leven gaat nu weer door. Het regent al de hele dag en ik blijf lekker binnen.

Shirt, rondje Beemster en hond bijt - bijna - Quest

Vanmorgen op zoek naar een shirt met lange mouwen. Ik mis een dun shirt met lange mouwen dat heel goed vocht afvoert. Nu heb ik als het koud is vaak een wielrenjasje aan met mouwen met strakke boordjes. De strakke boordjes zijn natuurlijk voor wielrenners prettig, de wind waait er niet in. In de Quest is dat vervelend, het is snel warm en het transpiratievocht wordt niet goed afgevoerd. Het omhoog schuiven van de mouwen gaat ook moeilijk.
Het gevolg is vaak dat ik het jasje uitdoe en met blote armen doorrij. Da's vaak weer wat te weinig van het goede.
Sporthuis Johan Jansen in Heiloo heeft de goede Odlo shirts. Vanmiddag gelijk proberen.
Om half twee staat de Quest voor het huis en praat ik eerst nog even met Bart van Crasbeek van Ventisit die met zijn twee zoons langs wandelt.
Het is rond het vriespunt en de wind komt uit het noordoosten. Ik wil een rondje Beemster maken en daarna naar Alkmaar om bij molen het Roode Hert meel te kopen voor de broodbakmachine. Het is werkelijk prachtig fietsweer al bijt de koude wind in het begin me wel in het gezicht. Ik ga wat dieper in de fiets zitten en trek mijn muts wat verder over mijn oren. Na een paar minuten is alles in balans en geniet ik volop van het fietsen. Het nieuwe shirt doet zijn werk uitstekend, dat had ik wel wat eerder kunnen bedenken. Ik meld me bij de pontbaas en wordt als enige overgezet. Op de pont doe ik wel wat extra kleding aan, in het open veld is het heel koud. Ik klim weer snel in de fiets en trek de comfortabele schuimkap over me heen. Met een gangetje van 35 km/u rij ik naar West-Graftdijk, de Rijp en met ruim in de 40 duik ik de Beemster in. Op grote afstand zie ik een mevrouw met een grote bruine labrador. Ze maakt de lijn kort en trekt de hond naar de andere kant van het fietspad. Het beest wil de Quest aanvallen, blaft verschrikkelijk en trekt keihard aan de lijn. Mevrouw heeft de grootste moeite de hond in bedwang te houden. De hond trekt zo hard, en mevrouw trekt zo hard terug, dat de hond bijna rechtop de beide achterpoten staat. Op dat moment flits ik langs de met elkaar vechtende combinatie en ik slaak een zucht van verlichting.
Op de Oostdijk van de Beemster ga ik linksaf en volg de dijk richting Oosthuizen. Het water is vrijwel overal dichtgevroren. In enkele grote wakken zwemmen vele honderden watervogels. De mooiste kuifeenden zwemmen gebroederlijk naast de gewone wilde eenden. Ik stop even om een foto te maken. Ik maak de schuimkap rechts los. De wind krijgt er vat op en de kap waait weg maar blijft aan de achterste klittenband hangen. Van deze beweging schrikken de eenden en ze kiezen het luchtruim. Sorry jongens.
Ik fiets door naar Oosthuizen en rij nog een stuk verder richting Hoorn. 8 km voor Hoorn sla ik linksaf en rij het lintdorp Beets binnen. Ik heb de wind nu achter en da's best comfortabel. Het is heel rustig en ik kan zonder probleem 35 km/u door het dorp fietsen. Aan het eind van het dorp ga ik linksaf de brug over en stop even voor een banaan. Ik blijf lekker in de warmte. Dit is overigens maar relatief. De binnentemperatuurmeter geeft 4,5 gr. C. aan, nog altijd fris. Uiteraard is er in de Quest geen wind en dat maakt het behaaglijker. Het is nu kwart over drie en het is nog 20 km naar Alkmaar. Ik moet voor vier uur bij de molen zijn, anders wordt het geen eigengebakken brood. Het gas gaat erop en ik rij langere tijd 45 km/u. Tot Alkmaar blijf ik boven de 40 en om tien voor vier stap ik de warme molen binnen. Met 5 kg meel en wat droge gist ga ik weer op weg. Ik rij nog even langs Oudejans keukencentrum, Arno en Nel zijn vroegere buren van ons. Ze zijn druk bezig, maar een kop Espresso wordt vlot geserveerd.
Via Heiloo, waar ik even langs mijn schoonouders ga, ben ik ruim voor donker weer thuis. Kostelijke fietstocht.
70 km

Hoger bod op Quest 122

Het hoogste bod is nu 6255 euro. Uiteraard moet dit uiteindelijk wel gestand worden gedaan.

Erik Hetem gecrashed

Vanavond belde Erik Hetem, een kennis uit de zeilwereld. Hij is vanmorgen in het donker verblind door auto's, met zijn Mango van het fietspad geraakt, omgeslagen en frontaal tegen een verkeersbord aangeknald. Hij brak een pink en liep enkele snijwonden in zijn gezicht op. De fiets is heel zwaar beschadigd.
Eric, beterschap voor jou en je fiets.

Eerste biedingen op Quest 122

Er zijn nu 6 bieders op de Quest 122. Het huidige hoogste bod is 5.000 euro.
Twee bieders willen de nieuwprijs van de Quest betalen. Dan moet de fiets binnen een week geleverd worden. Dan kan ik niet meer fietsen tot half maart en dat kan natuurlijk niet. Op deze pagina zal ik zo nu en dan berichten over de biedingen. Alle bieders of degenen die geïnformeerd willen worden, bericht ik onmiddellijk als er een hoger bod is.

3x Zee en 9000 km+

Vandaag is de temperatuur ruim 9 graden lager dan gisteren en nu rond het vriespunt. Toch lekker een stukje fietsen. Ik kies ervoor om drie maal de zee te zien. Bij Bergen aan Zee, Egmond aan Zee en Castricum aan Zee.
In Castricum, ik ben nog geen 300 meter onderweg, gaat een ouder echtpaar in een Ford Fiesta gewoon dwars op het fietspad staan, wat een hansworst. Ik rij tot aan zijn portier en de man raakt overstuur. De motor slaat af en hij ziet geen kans deze snel weer te starten. Als het hem eindelijk lukt kan ie de weg niet oprijden vanwege passerend verkeer. Hij maakt continu verontschuldigende gebaren, maar daar heb ik weinig aan. Hij zou ook achteruit kunnen rijden, maar op dat idee komt ie niet. Eindelijk verdwijnt ie van het fietspad en met nogmaals verontschuldigingen gaat ieder zijns weegs.
Via Egmond Binnen en Egmond aan de Hoef rij ik naar Bergen aan Zee. Het fietspad door de beboste heuvelachtige omgeving is schitterend. Helaas wel wat smal en tegenliggers moeten echt achter elkaar gaan rijden. Ik maak een rondje langs de boulevard in voor het autoverkeer tegengestelde richting. Dat mag wel, maar betekent meerdere keren stoppen en wachten. Ik rij nog even langs de Elzenlaan waar Fredjan Twigt zijn ligfietsbedrijf heeft. Het is er stil.
Op de terugweg sjees ik met ruim in de 40 km/u van de heuvels af. In de verte komt een wandelaar me tegemoet. Daarachter twee fietsers die naast elkaar rijden. Die zullen, hoop ik, toch wel achter de wandelaar blijven? Nee? Ik nader heel snel en claxonneer dat het een lieve lust is. Het lijkt er zelfs op dat ze de wandelaar naast elkaar zullen passeren. En.... dat gebeurt. Pas als ze naast de wandelaar rijden hebben ze me in de gaten, enkele meters voor een onvermijdelijke botsing. Twee maanden voor de verkoop van de Quest is dat wel ongeveer het laatste wat ik wil. Ik rem hard en stuur tegelijkertijd de berm in. Gelukkig is de berm even hoog als het asfalt van het fietspad. Het gaat perfect en ik kan direct weer het fietspad op sturen. Wat zullen die lui geschrokken zijn..... ik niet minder.
In Egmond aan Zee lopen honderden wandelaars die meegedaan hebben aan de Egmondse wandelmarathon. Natuurlijk lopen veel mensen op het fietspad, daar kun je mooi met zijn drieën naast elkaar lopen. De claxon doet weer wonderen en ook hier maak ik een rondje over de boulevard, nu maar met het autoverkeer mee.
In het plaatsje lopen veel wandelaars met de grote wandelmedaille om hun nek, een grappig gezicht. Veel mensen stoten elkaar aan om hun medelopers op mij te wijzen, een Quest blijft toch een bezienswaardigheid.
Ik rij rustig Egmond aan Zee uit. Veel wandelaars lopen naar hun auto en dat veroorzaakt chaos. Ook hier staan de auto's weer dwars over het fietspad, het kan niet anders en ik laveer er rustig tussendoor. Uiteraard wist ik van tevoren dat die drukte er zou zijn, dus maak ik me er nu niet druk om.
Op weg naar Bakkum aan Zee keert de rust weer terug. Wel komen er een paar paarden op mijn weg, maar ik schiet even de rijbaan op en problemen blijven uit. Bij de helling naar het strand komen een man en een vrouw te paard de helling af. Er lopen wandelaars op het fietspad en ik zou ze moeten inhalen. Ik kom dan wel heel dicht langs de ruiters. Dan maar even stapvoets en kijken hoe de paarden reageren. De man te paard heeft het schichtigste paard en deze gaat dwars uit de flank. De wandelaars schrikken hier flink van en rennen de rijbaan over naar het wandelpad aan de overkant. Nou ja, daar horen ze tenslotte.
Mevrouw de ruiterse stapt van haar paard af en neemt het dier aan de teugel. Ze leidt, al pratend tegen haar paard, haar rijdier tussen de Quest en het onrustige paard van haar mederuiter en lost zo de problemen op. Slimme meid!
Na de derde keer de zee te hebben gezien hou ik de rijbaan aan om snel naar beneden te kunnen rijden. Plotseling maal ik zonder weerstand met mijn voeten rond, de ketting eraf?. Nee dombo, de verkeerde kant opgeschakeld met de voorderailleur. De voorderailleur draait precies de andere kant op als de achterderailleur. Voor het opschakelen draaien ze dus tegen elkaar in. Een enkele keer vergis ik me. Op het moment dat ik het door heb ben ik al beneden en zie ik dat de snelheid maar 48 km/u is.
45 km. Totaalstand nu 9050 km.

Parka, boerenkaas en hond snijdt Quest

Het The North Face jack dat ik bij Smitveld kocht blijkt niet in orde. De rits loopt steeds vast. Ze hebben geen alternatief, daarom vanmorgen eerst naar Kompas in Heerhugowaard. Daar hebben ze gelukkig wel de goede spullen en ik koop een The North Face Mac Murdo parka. In Lapland waar ik eerdaags naar toe ga vriest het overdag meer dan 30 gr. C. dus zijn er maar weinig compromissen te sluiten m.b.t. de kleding.
Vanmiddag weer een keer naar Midden-Beemster om een paar kilo rauwmelkse boerenkaas te scoren. Het is de hele morgen prachtig zonnig weer. Op het moment dat ik in de Quest stap is het bewolkt en ziet de lucht er dreigend uit. De wind is krachtig, zo'n dikke 4 Bft uit het westen. Ik ga eerst even langs de zaak in Uitgeest. Het is er gezellig druk, ik drink een glas water en ga richting het pontje in Akersloot. Na de pont fietst het heerlijk licht. Omdat de temperatuur rond 10 gr. C. is loopt alles lichter en loopt de snelheid makkelijk op tot boven de 45 km/u. Hoewel de Quest niet veel last heeft van tegenwind, gaat het met wind in de rug toch makkelijker.
In de Beemster geef ik wat nadrukkelijker gas en in no-time lees ik 51 km/u op de computer af. Dat gaat heel lekker.
Bij boer Groot aan de Rijperweg koop ik 2,5 kg rauwmelkse extra belegen boerenkaas en 2 flessen yoghurt. Op de heenweg had ik mijn wielrenjasje met lange mouwen aangehouden, eigenlijk te warm. Bij de kaasboerderij trek ik het jasje uit en vertrek ik met alleen een normaal wielrenshirt met korte mouwen en mijn Newline hesje. Het regent nu en het is echt fris. Stevig doortrappen dus maar.
Opvallend is het grote aantal ganzen dat in het weiland langs het fietspad naar de pont in Akersloot aan het fourageren is. De dieren hebben me al op honderden meters afstand in de kijker en lopen en bloc verder het weiland is. Die beesten hebben tenminste ogen in hun kop. Dat ontbreekt helaas bij die andere beestensoort 'mens' genoemd soms hinderlijk, zoals even later zal blijken.
Na de pont, ik ben de enige klant aan boord, rij ik door de plaats Akersloot richting Limmen. Van links komt een rode Opel Corsa. Een oudere mevrouw heeft drie grote honden achterin en rijdt schuinlinks voor me. Ze moet me in haar rechterbuitenspiegel kunnen zien. Dat dat niet het geval is blijkt even later. Ze slaat zonder richting aan te geven rechtsaf en snijdt me volledig de pas af. Ik rem hard, claxonneer en schreeuw:'Richting aangeven, trut'. Een langs de weg staande mevrouw schudt haar hoofd. Mevrouw rijdt gewoon door en ik doe dat ook maar.
48 km

Quest 122 nu officieel te koop

Vanavond heb ik mijn Quest 122 officieel te koop gezet op www.ligfiets.net/markt. De kijkdag is op zaterdag 25 januari en de biedingstermijn sluit op zaterdag 4 maart om 12.00 uur. Wil je een mooie fotoserie zien van de Quest, ga dan naar http://homepage.mac.com/wschermer/PhotoAlbum15.html

Rondje Noord-Holland

Halftien ben ik wakker, iets te laat naar mijn zin. Het is, net als gisteren, schitterend zonnig weer. Zuidoosten wind, kracht 3, temperatuur net boven het vriespunt. Ik haal de angstig schone Quest uit zijn slaapplaats en laad de gebruikelijke spullen in. Na een paar heerlijke koppen Espresso ga ik om 11.00 uur de kou in. De eerste kilometers zijn inderdaad fris, maar in Limmen moet de fleece sjaal al wat open. Ik wil vandaag een rondje Noord-Holland fietsen, niet de grote ronde, daar is het al te laat voor, maar het rondje via Den Helder, Den Oever, Medemblik, Alkmaar en ten slotte weer naar huis.
Om de knieën te sparen hou ik het tempo laag, door de dorpen niet harder dan 30 km/u.
Het fietsen gaat iets moeilijker dan in de zomer, een fenomeen dat ik ieder jaar vaststel. De banden zijn minder soepel, de aandrijving loopt met iets meer wrijving en de kleding is dikker. Ook de elektrische voetverwarming, wel heerlijk met dit weer trouwens, voegt gewicht toe op een plek die nadelig is.
Benoorden Alkmaar gaat de iPod aan en Anouk komt met Hotel New York langs, heerlijk. Ik hou nu een tempo van rond 35 km/u aan en ik vind het prima zo. Zomers scheur ik wel weer harder, nu geniet ik van roofvogels die soms even met me meevliegen, en van het ontspannen fietsen in de frisse natuur.
In Burgervlotbrug rolschaatsen een moeder en haar zoontje op het fietspad voor me. Een nog kleiner dochtertje stept iets verder aan de linkerkant van het fietspad. Ik verlaag mijn snelheid tot 10 km/u, dit is potentieel gevaarlijk. Nou dat komt uit! Ik passeer moeder en zoon zonder probleem. Drie meter voor ik het dochtertje passeer reageert ze op haar moeder en steekt abrupt over. Ik rem hard en sta direct stil. Het meisje kijkt verschrikt, laat de step vallen en rent naar haar moeder. Da's goed afgelopen dus.
Ik zie veel mountainbikers die allemaal uit het noorden komen. Eén groep van zeker tien fietsers heeft me te laat in de gaten en moet flinke stuurcorrecties uitvoeren om me te ontwijken.
Bij het benzinestation bij De Kooij stop ik zoals gebruikelijk voor een broodje en een banaan. Ook hier staan drie mountainbikers. Een van de drie heeft problemen met de snelheidsmeter. Hij krijgt het niet aan de gang. Veel carbon, hoge velgen en mooie uitrusting kenmerken de fietsen. Hard gaan ze niet, over de 35 km van Heerhugowaard naar Den Helder via Petten doen ze twee uur. Ze hebben veel belangstelling voor mijn voetverwarming, niet zo verwonderlijk want ze hebben erg koude voeten.
Ik ga op weg om tegen wind naar Den Oever te rijden. Nu kom ik letterlijk geen fietser meer tegen. Ik geniet van de mooie vergezichten over het Amstelmeer en even later vanaf de zeedijk over het wad. Het leven lijkt hier verstild. Ik denk dat dat ook wel klopt. De vele boeren zitten thuis, de talloze schapen die buiten rondlopen redden zich wel. Hier en daar zie ik een paar wandelaars, verder stilte alom. Ik zit een beetje te mijmeren waarom ik steeds dezelfde route neem. Het fietst makkelijk en de wisseling van de seizoenen is in het open veld prachtig te zien. Ik ben een liefhebber van het kijken naar de horizon, wat ik eerst nauwelijks kan zien wordt steeds herkenbaarder tot ik er langs rij. Natuurlijk zijn de stops prettig. Vanmiddag heb ik voor het eerst in de gaten dat er op de kop van de haven van Den Oever een restaurant is. Over de steigers en het gras parkeer ik de Quest voor het restaurant. Het dienstertje heeft 'bemanning' op haar shirt. Ik mag voor het raam van het eetgedeelte mijn koffie opdrinken, kan ik mooi de fiets in de gaten houden.
Naar Medemblik komt de wind van de andere kant, maar is nog wel tegen. De buitentemperatuur is 2 gr. C, binnen in de Quest is het 7 gr. C. De koptelefoon houdt de oortjes lekker warm en de iPod staat op shuffle, dus krijg ik een cocktail van muziek die ik normaal niet zo vaak afspeel. In Medemblik is restaurant Kwikkel afgeladen vol, geen zitplaats over. Ik eet buiten een broodje en praat wat met een ouder stel dat de Quest prachtig vindt. Nu de fiets helemaal schoon is is ie inderdaad wel heel mooi.
Door de Wieringermeer rij ik via Heerhugowaard naar Alkmaar. In Heiloo ga ik even bij mijn schoonouders langs en zie op TV hoe twee Nederlandse schaatsers elkaar torpederen.
Het wordt al langer licht en voor donker ben ik weer thuis.
138 km

Quest showklaar maken

De zaterdag besteed ik aan twee zaken. Eerst inkopen doen voor de reis naar Lapland begin februari. Een goed jack en nieuwe bergschoenen koop ik bij Smitsveld in Castricum. 's Middags spoel ik de Quest helemaal schoon met veel water. Daarna goed droogwrijven met een oude handdoek.
Ik schiet een complete fotoreportage om een mooie webpagina te maken ten behoeve van de verkoop van de Quest volgende maand. De Quest is gelukkig nog geheel in nieuwstaat, geen krasje te zien.
Van Ymte van Velomobiel.nl ontvang ik vanmorgen een garantiebewijs voor de nieuwe koper van de Quest. De garantie wordt een vol jaar en is identiek aan de garantie op een nieuwe fiets.
Nu maar eens naar bed, morgen.... eh straks is het mooi fietsweer.

Nieuwe helm en kortere cranks

Ymte van Velomobiel.nl laat me weten dat hij een nieuwe helm voor me heeft klaarliggen. Voor de niet-ingewijden, deze helm is een zeer speciale Velomobiel helm en wordt door de mannen van Velomobiel.nl zelf gelamineerd van carbon, polyester en gelcoat. Kenmerk is dat er een lange naar voren uitgebouwde 'zonneklep' aan zit. Deze klep verhindert ook dat er regen in je ogen komt. In heel beperkte aantallen worden deze helmen op speciaal verzoek, met heel lange levertijd gemaakt. Ik had al een rode helm gekregen, maar deze is eigenlijk van Ymte en moet uiteraard weer terug naar Ymte. De nieuwe helm is geel, precies de kleur van de Quest. De helm moet met schuimblokjes worden pas gemaakt. Dat ga ik de komende tijd een keer bij Velomobiel laten doen. Een idee van hoe zo'n helm eruit ziet krijg je als je de foto bekijkt. Allert Jacobs rijdt hier met de nieuwe 26" Quest vlak voor me tijdens de fantastische trip naar Giessen in Duitsland. Allert rijdt tijdens toertochten altijd met deze helm.
Ik heb inmiddels besloten 165 mm cranks te laten monteren op mijn nieuwe Quest. Is maar 1 cm korter dan de normale 175 mm cranks, maar ik wil geen extremiteiten met nog kortere cranks. 165 mm cranks zijn de kortste normaal leverbare in de 105 Hollow Tech uitvoering van Shimano.

Volendam en nat achterwerk

Vanmiddag fiets ik een trainingsritje naar Volendam. Het is 1.7 gr. C, er staat een matige oost-noordoostenwind en het zonnetje schijnt waterig door een lichte bewolking. Ik ben wat neusverkouden en doe een shirt met lange mouwen aan. Daarover mijn winddichte hesje. Het voelt inderdaad fris in het gezicht. Voor Akersloot voel ik kou aan mijn achterwerk. Zou de ventilatie door de 150 gaten in de stoel in de winter teveel van het goede zijn? Bij de pont stap ik uit en praat even met een zakenrelatie. Als ik terugloop naar mijn fiets zie ik dat er water onderuit loopt. Het raadsel van de koude kont is opgelost. Ik heb blijkbaar op de drinkslang gezeten en dan hevelt de Camelbag zichzelf leeg.
De pontbaas wil de foto die ik van zijn collega maakte niet aan hem geven, ze zijn geen vrienden. Hij wil ze wel in het sleutelkastje leggen, 'dan vindt ie ze wel'.
Ik stap weer in de Quest en merk dan hoe kletsnat ik ben. Even denk ik de rit te bekorten door via Krommenie naar huis te rijden. Na een paar kilometer merk ik er al vrijwel niks meer van. Dat is het goede gevolg van goede kleding. In mijn geval een nauwpassende Odlo onderbroek met pijpjes, een lange Craft isolerende schaatsbroek en daarover een lange fietsbroek.
In De Rijp rijdt een wielrenner me achterop. Van rechts nadert een Jeep V8. Mevrouw kijkt niet naar links, hoeft ook niet, ze heeft voorrang ;). Wij stoppen op twee meter afstand van de langzaam de kruising oprijdende SUV. Op het moment dat ze op het kruisingsvlak rijdt kijkt ze toch nog even naar links. Ze schrikt zich letterlijk lam, geeft veel gas en gaat er vandoor. De wielrenner zegt: 'Ze heeft ons wel heel laat gezien'. Dat klopt. De wielrenner rijdt mee naar de oostkant van het dorp. Ik rij de hoge brug over en zet aan. In no time rij ik 45 km/u en ik zie de renner snel in mijn spiegels verdwijnen. Ik laat het tempo zakken tot een 33 km/u en passeer zo Midden-Beemster en Kwadijk.
In Volendam is het druk met winkelende mensen. Op de dijk is het rustig en ik draai een rondje op het parkeerterrein van restaurant Spaander.
Terug gaat het veel makkelijker, nu heb ik de wind in de rug. Met dezelfde inspanning rij ik nu 38 km/u en dat is een makkie.
Op de pont heeft de pontbaas moeite om aan te leggen, hij heeft als voorste auto een zware bestelauto op de pont en steeds als ie de pont met de staalkabel wil vastleggen is de pont al te ver achteruit gedeinsd. Hij moet steeds een aanloopje nemen en bij de derde poging lukt het hem. Ik krijg het koud en wil nu wel weer de warmte van de Quest in.
78 km