Hiermee is de Schwalbe ONE nog trager dan de tien jaar geleden geteste Kojak.
De tweede band die ik test is de Continental Contact Speed 2022. Deze band is met en zonder reflectie te koop, de laatste dus ideaal voor de DF en andere rijders met open wielkasten. De band weegt 260 gram, is 28,8 mm breed en is 27,3 mm hoog boven de velg. De maximum druk is 6.0 bar, ik probeer 'm ook op 7.0.
Helaas is deze nieuwere Contact Speed nog minder speedy dan de versie uit 2021. Op de maximum druk van 6.0 bar is de nieuwe versie 4,5 seconden of 9% trager dan de ook al trage versie uit 2021.
Opvallend is dat deze Speed Contacts scheef zijn afgesleten. Duidelijk is de schuine wielstand te herkennen aan de slijtage aan één zijde. Op te lossen door de wielen zo nu en dan om te wisselen.
Dit fietsje is voor de twee-jarige dochter Frida van Jonas Vingegard, zoals bekend de winnaar van de gele trui in de Tour de France. Het fietsje is op dinsdag 26 juli uitgereikt aan Jonas in het hoofdkantoor van PON, de importeur van Cervélo.
Wie een nieuwe DF, Snoek, A7 of willekeurig welke nieuwe velomobiel bestelt krijgt deze standaard uitgerust met Continental Contact Speed banden. Bij de laatste test kwam deze band er matig tot redelijk uit, zeker geen hoogvlieger. De moderne velomobielen kunnen niet uitgerust worden met de comfortabele en snelle GoCycle banden. Veel eigenaren van deze nieuwe generatie velomobielen zoeken soms vertwijfeld naar snelle en comfortabele banden. Tot nu toe lukte dat niet, of ... nu toch wel?
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Onze uitdaging is een nog efficiënter vervoermiddel ontwerpen en bouwen voor een mens, dan een velomobiel nu al is. We willen geen racemachine bouwen, maar een voertuig waarmee je met zo min mogelijk menselijke energie, comfortabel en veilig van A naar B kan.
Per definitie is een velomobiel al heel effectief in al zijn uitvoeringen. Echter, ook de moderne velomobiel laat nog wel wat steekjes vallen. Wij denken dat het nog beter kan.
Wij maken hier de keuze voor smal én gesloten wielkasten. Dan maar geen FWS. Bovendien zijn dan ook de grote gaten in de bodem rondom de wielen niet nodig.
Nog een voordeel, als de voorwielen niet sturen, hoeven ze ook geen toespoor of uitspoor te hebben, maar kunnen ze gewoon recht gemonteerd worden. Dit geeft minder rolweerstand.
Ook willen we af van die lange ketting naar het achterwiel. Dat scheelt gewicht, we hebben dan ook geen kettingrollen nodig waarin energie verloren gaat, en de voelbare kettingflex verdwijnt. We gaan het linker voorwiel aandrijven, met een korte ketting en een speciale derailleur met verschuifbare cassette en hebben daardoor altijd een korte én rechte kettinglijn.
Helaas heeft dit alles ook een nadeel. We zullen nu met het achterwiel moeten sturen. Een hele uitdaging, maar het feit dat er een Duitse velomobiel bestaat (Velayo) , waarvan er 42 rondrijden, geeft ons het vertrouwen, dat het kan. Na eerst een eigen idee te hebben geprobeerd, hebben we uiteindelijk toch gekozen voor een variatie op de uitvoering van de Velayo en deze blijkt goed te werken. De uiteindelijke sleutel tot zijn fijne rijgedrag, rustig en betrouwbaar, vonden we door de stuurinrichting een variabele overbrenging te geven.
 |
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
Het is al even geleden dat ik banden getest heb. Rugproblemen maken het hanteren van de loodzware aluminium goten een uitdaging. Met een piepklein driehoekig rolplateautje kan ik de goten nu verrijden zonder ze te hoeven tillen. Ook het oppompen van de banden gaat tot 7 bar met de compressor, daarboven met een minicompressor die moeiteloos de 10 bar haalt. Wie nog zo'n superhandig mobiel compressortje zoekt, ik heb er twee en dat is er één teveel.
De vraag van de DF rijder, laat ie zich aub nog even bij mij melden voor het terugsturen van de banden, was vooral of de Continental Contact Speed bij hoge drukken flink sneller zou worden. Dat gaan we uitzoeken.
Rinus Coesel gebruikt al jaren Bebop pedalen. Ze zijn helaas niet meer leverbaar en ook onderdelen zijn niet meer beschikbaar. Rinus verliest het pedaal onderweg en moet een revisie uitvoeren om met de Bebops door te kunnen rijden.
In onderstaand verhaal beschrijft Rinus hoe je een Bebop pedaal reviseert.
Reparatie Bebop pedaal
Tijdens een fietstocht in de Quest XS verloor ik mijn linker pedaal. Gelukkig vond ik het weer terug op de rijweg. Het pedaal, het chroommolybdeen type, had slechts een paar 1000km dienst gedaan. Na beraad met Wim Schermer bleek het om een uitzonderlijk geval te gaan. Ik zou dit pedaal niet willen missen vanwege zijn comfortabele bewegingsvrijheid. Dus waag ik een poging tot reparatie.
Aan het uiteinde van de as zien we de binnenring van het kogellager. Na het verwijderen van het kunststof dopje en een seegerring van het pedaalhuis, zien we de overige resten van het kogellager. Al snel blijkt de oorzaak van het falen: de lagerkooi van het kogellager heeft het begeven. De kogels verzamelen zich op één plek, zodat de binnenring los kan komen; met verlies van het pedaal tot gevolg.
We verwijderen de kunststof afdichtring, die het naaldlager beschermt tegen vuil.
Het miniatuurkogellager blijkt na opmeten van het type: 686 2RS
We monteren de lagers met een hulpgereedschap diameter 14 mm voor het naaldlager en 13mm voor het kogellager. We gebruiken de kolomboormachine als pers. Met de boorspil en boorhouder, met daarin het hulpgereedschap, drukken we de lagers gecontroleerd op hun plaats. Natuurlijk vergeten we de smering van het naaldlager met kogellagervet niet. We monteren de afdichtingring en schuiven het pedaal op de as.
Na het vastschroeven van de binnenring van het kogellager (met borgmiddel) op de pedaalas en terugplaatsen van de seegerring en afsluitdopje is het pedaal gereed voor montage op de fiets.
De banden worden in drie grote stalen kratten geleverd. Die wil ik liever niet in de garage hebben en dus is het een kwestie van snel uitladen en tijdelijk op de garagevloer neergooien. Met een geïmproviseerde haak en een stuk touw haakt Marian de 50 pakken banden van ieder 10 stuks aan en hijs ik de banden omhoog. Daar krijgen ze op de zolder van de garage een donker plekje.
Waarom zou je GoCycle banden willen hebben? Heel simpel, er is geen beter alternatief.
Het zijn de lichtst lopende banden met een Kevlar anti-lek laag. Ze kunnen wel lek maar met een Foss binnenband blijkt dat vrijwel onmogelijk. De banden zijn in enkele minuten zonder bandenlichters te verwisselen en lopen altijd prachtig rond. Druk tussen 3,5 en 5 bar.
Daarnaast hebben ze de beste antislip eigenschappen bij natte en bevroren wegdekken. In de winter lopen alle bekende banden tussen 15 en 25% zwaarder dan in de zomer. De GoCycles lopen in de winter maar 4% trager dan in de zomer.
En tenslotte het comfort. Dat is met 50 mm breedte ongekend hoog.
Kortom, heb je een fiets met wielen in 20" of 406 maat die met GoCycles kan worden uitgerust, dan is er geen betere band te koop.
Ik heb besloten de banden voorlopig op de prijs van € 29,95 te houden.
-hij verliest wat sneller als een reguliere band zijn druk, dus moet je wat vaker bijpompen.
-waarschijnlijk door het warme weer, vormt het thermoplastische materiaal zich naar het velgbed (zie foto) -
-ook verlijmt hij zich (bij warm weer) enigszins met de buitenband. Ik kon ze pas scheiden, nadat ik ze gezamenlijk van de velg had gehaald. Gelukkig is dat, met een F-lite/GoCycle geen enkel probleem.
Eindoordeel
Met de Foss binnenband in het achterwiel van de (op stapel staande) Different, is de kans op een plotselinge "platte" heel erg klein ... en dat stelt me gerust. Bovendien (maar dat vind Wim misschien niet leuk) als je deze biba monteert kun je je Go Cycle banden tot op de draad afrijden, zonder lek.
Bram Smit, de oprichter van Fast FWD ligfietsen is helaas op 31 mei j.l. (na een kort ziekbed), overleden. Na een carrière als onderhoudstechnicus bij de omroep, heeft Bram zich gestort op het bouwen van innovatieve (lig)fietsen. Zijn modellen, waaronder de bekende Yepp, Tiago, Munzo en zijn kanteltrike; Munzo TT, bevatten vele vernuftige technische vindingen en worden in brede kring gewaardeerd. Bram zijn grote droom was, om van de Munzo TT, een kantelende velomobiel te maken. Hij was daarom ook één van de initiatiefnemers én de technicus van het Velotilt project. Als laatste heeft Bram (met zijn gouden handen) ook geholpen met de realisatie van (de in ontwikkeling zijnde) Different.
Naast een gerespecteerd ligfietsbouwer was Bram, een gepassioneerde fietser (twee keer heeft hij, de USA doorkruist), een fervent motorrijder en bovenal een hele aardige en genereuze vriend. Altijd tijd, goede tips en een lach. In zijn herinnering zal de website van Fast Forward (https://fastfwd.nl/) blijven bestaan, zodat iedereen kan leren van zijn ideeën.
Ik wens zijn familie en vrienden en in het bijzonder Joke sterkte bij het verwerken van het verlies van Bram.
— English —
Bram Smit, founding father of Fast Forward recumbents, passed away on May 31st. After a career in equipment maintenance in the Dutch broadcasting scene, Bram started Fast Forward recumbents. He designed and prototyped a lot of different innovative models : YEPP, Tiago, the Munzo and the Munzo Tilting Trike. His big dream was to design and built a safe tilting velomobile and was one of the founding team members of the Velotilt project. His last project involved the design and prototyping of the Different velomobile, where his technical manufacturing capabilities were greatly welcomed/
Next to being a respected member in the recumbent scene, Bram was also an avid cyclist having crossed the USA twice, a passionate motor bike rider and above all a good friend to all. He was generous in sharing his ideas, always ready to help and tell a joke or create a smile. In his memory the Fast Forward website (https://fastfwd.nl/) will remain online, so others can learn from his ideas.
I want to send my condolences to his family and friends and in special to Joke.
Arnold Ligvoet
